Խաչատուր Աբովյան

Технология

Գիրքը նվիրված է կոշիկի միացքների ամրության գնահատման ժամանակակից եղանակների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել կոշիկի որակը, հուսալիությունը և շահագործման երկարակեցությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կոշիկի տարբեր կառուցվածքային միացքների առանձնահատկությունները, դրանց մեխանիկական հատկությունները և ամրության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ կիրառվող նյութերը, սոսնձման և կարի տեխնոլոգիաները, արտադրական գործընթացների առանձնահատկությունները և շահագործման պայմանները։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, ամրության գնահատման չափորոշիչներ և փորձարկման մեթոդներ, ինչպես նաև առաջարկում է նոր մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել միացքների դիմացկունությունը և կանխատեսել դրանց ծառայության ժամկետը։ Գրքում քննարկվում են նաև արտադրության որակի վերահսկման, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման և ստանդարտացման հարցերը՝ նպաստելով մրցունակ և բարձրորակ կոշիկի արտադրությանը։ Աշխատությունը նախատեսված է թեթև արդյունաբերության մասնագետների, ինժեներների, արտադրության տեխնոլոգների, գիտահետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Այս ստեղծագործությունը Րաֆֆու փոքրածավալ արձակի նմուշներից է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է մարդկային բնավորության, գեղեցկության ընկալման և հասարակական միջավայրի ազդեցության շուրջ ձևավորվող հարաբերությունների վրա։ Պատմության առանցքում Վարթիկի կերպարն է, որի արտաքին կամ ներքին գեղեցկությունը դառնում է ոչ միայն գեղագիտական դիտարկման առարկա, այլ նաև սոցիալական և բարոյական տարբեր մեկնաբանությունների պատճառ։ Րաֆֆին բնորոշ կերպով գեղեցկությունը չի ներկայացնում միայն արտաքին հատկանիշի մակարդակով, այլ այն կապում է մարդու ներաշխարհի, վարքի և հասարակության վերաբերմունքի հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են արտաքին տպավորությունները ազդել մարդկանց ճակատագրերի և հարաբերությունների վրա։ Ստեղծագործությունում առկա է նաև բարոյական շեշտադրում՝ ընդգծելով իրական արժեքների և մակերեսային ընկալումների հակադրությունը։ Լեզուն պարզ է, պատկերավոր և զգացմունքային, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին հեշտությամբ ընկալել գաղափարական ենթատեքստը և կերպարների հոգեբանական նրբությունները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա գեղարվեստական խոսքի ինքնատիպությունը, բառապաշարային հարստությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական եղանակները։ Հետազոտության մեջ արձակը դիտարկվում է որպես լեզվական ամբողջական համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր բառային, քերականական և ոճական ընտրություն ծառայում է հեղինակի գեղարվեստական մտահղացման, կերպարների կերտման և ժամանակի ու միջավայրի վերարտադրման նպատակին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողի բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել գրական, խոսակցական, բարբառային, հնաբառ և դարձվածաբանական միավորները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր սոցիալական միջավայրերի և կերպարների խոսքին։ Նման լեզվական շերտերի համադրումը հնարավորություն է տալիս արձակին հաղորդել բնականություն, կենսականություն և ազգային-մշակութային յուրահատկություն։ Հատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների անհատական խոսքի քննությունը։ Հեղինակը կերպարների բնավորությունը, սոցիալական պատկանելությունը, կրթական մակարդակը, հոգեբանական վիճակը և աշխարհայացքը կարող է բացահայտել ոչ միայն գործողությունների, այլև նրանց խոսքի միջոցով։ Երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային կրկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում կարող է քննվել նաև հեղինակի պատմողական խոսքի կառուցվածքը։ Պատմողի դիրքորոշումը, նկարագրությունների և գործողությունների հարաբերակցությունը, պատմողական տեմպը, անցումներն ու ժամանակային կառուցվածքները ձևավորում են արձակի ընդհանուր ռիթմը։ Շարահյուսական տարբեր կառույցների՝ պարզ և բարդ նախադասությունների, զուգահեռությունների, կրկնությունների, ընդհատումների և այլ ձևերի կիրառությունը կարող է կապված լինել ինչպես բովանդակության, այնպես էլ հուզական ազդեցության ստեղծման հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ոճական և պատկերավորման միջոցներին։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, հեգնանքը և այլ արտահայտչամիջոցներ նպաստում են հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն եղանակները, որոնց միջոցով առօրյա իրականությունը վերածվում է գեղարվեստական պատկերի և ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային ու հուզական շերտեր։ Արձակի լեզվի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հումորի, երգիծանքի և հեգնանքի լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը։ Այդ միջոցները կարող են օգտագործվել մարդկային բնավորությունների, սոցիալական երևույթների և հասարակական հակասությունների ներկայացման ու գնահատման համար։ Դրանց միջոցով հեղինակի խոսքը կարող է միաժամանակ պահպանել պատմողական պարզությունը և ձեռք բերել քննադատական ու արտահայտիչ բնույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությանը։ Հայկական կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության արտացոլումը կարող է դրսևորվել ոչ միայն թեմատիկ բովանդակության, այլև բառապաշարի, դարձվածքների, խոսքային պատկերների և կերպարների հաղորդակցման ձևերի միջոցով։ Այս առումով լեզուն հանդես է գալիս որպես ազգային մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման միջոց։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող է լինել նաև գրողի լեզվի կապը սփյուռքահայ գրական միջավայրի հետ։ Տարբեր լեզվամշակութային ազդեցությունների առկայությունը, հայերեն տարբերակների փոխազդեցությունը և լեզվական ինքնության պահպանման խնդիրը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նրա արձակի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական և ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գրողի ստեղծագործական անհատականության մասին։ Բառապաշարի, շարահյուսության, կերպարների խոսքի, պատմողական կառուցվածքի և պատկերավորման միջոցների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են առանձին լեզվական տարրերը միավորվում և ձևավորում հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայ արձակի պատմության, սփյուռքահայ գրականության, հայոց լեզվի ոճաբանության և գրական լեզվի զարգացման գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվի և ոճի այն հիմնական հատկանիշները, որոնց շնորհիվ նրա գեղարվեստական խոսքը ձեռք է բերում արտահայտչականություն, կերպարային ինքնատիպություն, ազգային-մշակութային հագեցվածություն և անհատական հեղինակային դիմագիծ։

Литература

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Ղազարոս Աղայանի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մատենագիտական ամբողջական պատկերը՝ ընդգրկելով նրա գրական ժառանգությունը, մանկավարժական գործունեությունը և հասարակական-մշակութային ներդրումը 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի հայ իրականության մեջ։ Նյութում համակարգված կերպով ներկայացվում են նրա ստեղծագործությունները՝ հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, արձակ գործեր, մանկավարժական և հրապարակախոսական հոդվածներ, ինչպես նաև դրանց հրատարակությունների ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աղայանի դերին հայ մանկական գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացում, որտեղ նա կարևորեց ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա ստեղծված դաստիարակչական և բարոյական արժեքներով հարուստ ստեղծագործությունները։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև նրա գործունեությունը որպես ուսուցիչ և հասարակական գործիչ, որը նպաստել է կրթության տարածմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Մատենագիտական նյութը օգնում է ամբողջական պատկերացում կազմել Աղայանի գրական ավանդի մասին՝ ցույց տալով նրա ստեղծագործությունների բազմաժանր բնույթը և դրանց նշանակությունը հայ գրականության պատմության մեջ։

Информатика

Книга посвящена вопросам расчёта установившегося режима работы электроэнергетических станций при смешанном типе станционных узлов и рассматривает основные методы определения электрических параметров и характеристик энергосистем в заданных режимах эксплуатации. В работе последовательно раскрываются принципы математического описания электроэнергетических объектов, особенности представления генераторов, трансформаторов, линий электропередачи и нагрузок при проведении расчётов установившегося режима. Особое внимание уделяется станционным узлам смешанного типа, в которых сочетаются различные элементы генерации, передачи и потребления электрической энергии, что требует учёта взаимного влияния отдельных компонентов при формировании расчётной модели. Рассматриваются методы составления и решения уравнений установившегося режима, определения напряжений в узлах, потоков активной и реактивной мощности, токов и потерь электроэнергии, а также оценки распределения мощности между отдельными элементами электрической сети. Анализируются особенности выбора исходных данных, построения расчётных схем и проверки полученных результатов с учётом допустимых эксплуатационных параметров оборудования. Отдельное место занимают вопросы оценки устойчивости и надёжности режима, выявления возможных перегрузок и отклонений напряжения, а также определения условий рациональной работы электроэнергетических станций. Материал сочетает теоретические положения с расчётными подходами и может использоваться для изучения практических задач проектирования, эксплуатации и анализа электроэнергетических систем. Книга будет полезна студентам и преподавателям энергетических специальностей, инженерам-электрикам, проектировщикам и специалистам, занимающимся расчётом и оптимизацией режимов работы электрических станций и энергосистем.

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է հայերեն և անգլերեն համացանցային խոսույթում բողոքի արտահայտման լեզվագործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն լեզվական և հաղորդակցական միջոցների վրա, որոնց միջոցով խոսողներն արտահայտում են դժգոհություն, անհամաձայնություն, քննադատություն կամ դժգոհության այլ դրսևորումներ թվային միջավայրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում համեմատական տեսանկյունից դիտարկվում են հայերեն և անգլերեն առցանց հաղորդակցության օրինակներ՝ փորձելով բացահայտել բողոքի կառուցվածքային, իմաստային, ոճական և հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բողոքի ուղղակի և անուղղակի արտահայտմանը, խոսքային ակտերի տարբեր տեսակներին, քաղաքավարության և ոչ քաղաքավարության ռազմավարություններին, մեղմացնող ու ուժեղացնող լեզվական միջոցներին, գնահատողական բառապաշարին, հուզական արտահայտություններին և դիմելաձևերին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև համացանցային հաղորդակցության յուրահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ սոցիալական ցանցերը, մեկնաբանությունների բաժինները և այլ թվային հարթակներ ստեղծում են հաղորդակցական միջավայր, որտեղ բողոքը հաճախ արտահայտվում է կարճ, հուզական, ոչ պաշտոնական և երբեմն բազմիմաստ ձևերով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև էմոջիների, հապավումների, կետադրական արտահայտչամիջոցների, կրկնությունների, մեծատառերի, հեգնանքի և այլ թվային հաղորդակցության գործիքների դերին բողոքի իմաստի ձևավորման և փոխանցման գործընթացում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են հայերեն և անգլերեն խոսույթներում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև մշակութային առանձնահատկությունների ազդեցությունը բողոքի ձևակերպման, ինտենսիվության և հաղորդակցական նպատակների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նրանով, որ լեզվական նյութը դիտարկում է ոչ միայն որպես բառերի և քերականական կառույցների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխազդեցության միջոց, որի միջոցով հաղորդակիցները կառուցում են իրենց դիրքորոշումը, արտահայտում վերաբերմունք և փորձում ազդել զրուցակցի կամ լսարանի վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լեզվագործաբանության և խոսույթի վերլուծության մասնագետներին, թարգմանիչներին, օտար լեզուների մասնագետներին, ինչպես նաև թվային հաղորդակցության և միջմշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։