Խորհրդածություններ քրիստոնեական Սուրբ Եկեղեցու շնորհների, նշանների և խորհուրդների մասին՝ ուղղափառ մանուկների համար

История

Այս հատորը ներկայացնում է Սովետական Հայաստանի գրադարանային գործի զարգացման, կառավարման և կազմակերպման պատմությունը 1941-1960 թվականներին՝ հիմնված փաստաթղթային և լուսաբանում նյութերի վրա։ Նյութում ընդգրկված են պետական, մասնավոր և հանրային գրադարանների գործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր, հաշվետվություններ, հրահանգներ և հոդվածներ, որոնք ցույց են տալիս գրադարանային համակարգի զարգացման ուղիները, կառավարման մեխանիզմները և տեխնիկական արդիականացման գործընթացները։ Աշխատությունը վերլուծում է պատերազմական և հետպատերազմյան տարիներին գրադարանային ծառայությունների պահպանման և ընդլայնման խնդիրները, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման մեթոդները, գրադարանային ֆոնդերի համալրման և օգտագործման սկզբունքները, ինչպես նաև ընթերցողների հետ աշխատելու մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային քաղաքականության ձևավորմանը, գրադարանների դերին հասարակության կրթական և մշակութային կյանքում, ինչպես նաև ժամանակակից տեխնիկական և սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությանը համակարգի արդյունավետության վրա։ Այս ժողովածուն թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է Սովետական Հայաստանում ձևավորվել գրադարանային գիտությունը, կառավարման համակարգերը և մասնագիտական ավանդույթները՝ ապահովելով պատմական փաստերի և սկզբունքների համապարփակ պատկերը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է հարվահանաձև գեղձերի, պարաթհորմոնի և կալցիումային հավասարակշռության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը հիպոթալամուս-նեյրոհիպոֆիզային համակարգի գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի նյարդային և ներզատական կարգավորման մեխանիզմների փոխազդեցությունն է՝ հատկապես այն գործընթացները, որոնց միջոցով կալցիումի հոմեոստազին մասնակցող հորմոնային համակարգը կարող է կապված լինել հիպոթալամուսի և նեյրոհիպոֆիզի ֆունկցիոնալ ակտիվության հետ։ Քննության են առնվում հարվահանաձև գեղձերի ֆիզիոլոգիական նշանակությունը, պարաթհորմոնի կարգավորիչ դերը և արտաբջջային կալցիումի մակարդակի պահպանման ընդհանուր սկզբունքները։ Կալցիումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հանքային փոխանակության կարևոր բաղադրիչ, այլև որպես բջջային ազդանշանային գործընթացների, նյարդային հաղորդման և հորմոնների արտազատման մեխանիզմների հետ կապված գործոն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիպոթալամուսի նեյրոսեկրետոր գործունեությանը և նեյրոհիպոֆիզի միջոցով իրականացվող հորմոնային կարգավորմանը՝ փորձելով բացահայտել դրանց հնարավոր ֆունկցիոնալ կապերը կալցիումային հոմեոստազի հետ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր ֆիզիոլոգիական վիճակներում հորմոնային և կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունների համեմատական գնահատում՝ պարզելու կարգավորիչ համակարգերի միջև առկա փոխադարձ ազդեցությունների օրինաչափությունները։ Կարևորվում է հետադարձ կապի սկզբունքը, որի միջոցով ներզատական համակարգի տարբեր օղակներ մասնակցում են օրգանիզմի ներքին միջավայրի հարաբերական կայունության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հարվահանաձև գեղձերի գործունեությունը ավելի լայն նեյրոէնդոկրին համակարգի մաս՝ ընդգծելով, որ հորմոնային կարգավորումը ձևավորվում է բազմաթիվ փոխկապակցված մեխանիզմների միջոցով։ Նման մոտեցումը կարևոր է հանքային փոխանակության, նեյրոսեկրեցիայի և ներզատական կարգավորման ընդհանուր ֆիզիոլոգիական հիմքերի ավելի խորքային ընկալման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էնդոկրինոլոգիայի, նեյրոֆիզիոլոգիայի և կենսաքիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով կալցիումի հոմեոստազը և հիպոթալամուս-նեյրոհիպոֆիզային գործունեությունը կապող ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։

Лингвистика

2016 թվականին Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչության կողմից լույս տեսած այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Ռաֆայել Լեմկինի՝ ցեղասպանության հանցագործության վերաբերյալ մշակած կոնվենցիայի նախագծի և Միավորված ազգերի կազմակերպության կողմից 1948 թվականին ընդունված Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխարգելելու և պատժելու մասին կոնվենցիայի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հեղինակներն են Ս. Գասպարյանը, Շ. Պարոնյանը, Ա. Չուբարյանը և Գ. Մուրադյանը։ Հետազոտությունն իրականացվել է լեզվաբանական և խոսույթի վերլուծության տեսանկյունից՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու իրավական փաստաթղթերի բովանդակային, իմաստային, բառապաշարային, քերականական և ոճական առանձնահատկությունները։ Հեղինակներն ուսումնասիրում են, թե ինչպես են լեզվական միջոցների ընտրությունը, բառերի իմաստային նրբերանգները, շարահյուսական կառուցվածքները և արտահայտչական ձևերը մասնակցում իրավական փաստաթղթերի բովանդակության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են ցեղասպանության սահմանման, դատապարտման, կանխարգելման և պատժման վերաբերյալ գաղափարներն արտահայտվում սկզբնական նախագծում և ՄԱԿ-ի ընդունած վերջնական փաստաթղթում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով դիտարկվում են իրավական խոսույթի գործառույթները, պաշտոնական լեզվի ազդեցությունը փաստաթղթի ընկալման վրա, ինչպես նաև լեզվական ձևակերպումների և դրանց հաղորդակցական նշանակության փոխհարաբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Ռաֆայել Լեմկինի մտահղացումների և միջազգային իրավունքի ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությունը։ Լեմկինը կարևոր դեր է ունեցել ցեղասպանության հասկացության մշակման և միջազգային մակարդակում այդ հանցագործության կանխարգելման ու պատժման իրավական մեխանիզմների հաստատման գործում։ 1948 թվականի կոնվենցիայի ընդունումը դարձավ միջազգային իրավունքի պատմության կարևոր հանգրվան՝ սահմանելով ցեղասպանության կանխարգելման և մեղավորներին պատժելու պետությունների պարտավորությունները։ Գրքում ներկայացվող լեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են իրավական փաստաթղթերի խմբագրման և քննարկման ընթացքում կատարված փոփոխություններն ազդել դրանց իմաստային ընդգրկման, գաղափարական շեշտադրումների և հաղորդակցական ուժի վրա։ Հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանության, իրավական խոսույթի ուսումնասիրության, իմաստաբանության, գործաբանության և պատմական վերլուծության տարրերը՝ ստեղծելով միջգիտակարգային ուսումնասիրության շրջանակ։ Այն կարևոր է ոչ միայն ցեղասպանության վերաբերյալ միջազգային իրավական փաստաթղթերի լեզուն հասկանալու, այլև իրավական տեքստերի ստեղծման, մեկնաբանման և հանրային նշանակության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանիչների, իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և բուհերի ուսանողների համար։ Այն նաև նշանակալի նյութ է գիտական խոսույթի վերլուծության և հայագիտության ոլորտում՝ նպաստելով ցեղասպանության իրավական հասկացության ձևավորման պատմության, լեզվական արտահայտման և միջազգային իրավական կարգավորման գործընթացների ավելի խորքային ըմբռնմանը:

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

История

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1975–1991 թվականներին Լիբանանում ընթացող քաղաքացիական պատերազմի և քաղաքական ճգնաժամի պայմաններում Միացյալ Նահանգների արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ամերիկյան դիվանագիտության հիմնական ուղղությունները, տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ ձևավորված մոտեցումները և հակամարտության տարբեր փուլերում կիրառված քաղաքական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական նախաձեռնություններին, միջնորդական գործունեությանը, անվտանգության խնդիրներին և Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ-ի քաղաքական շահերի համատեքստում ընդունված որոշումներին։ Վերլուծվում են նաև Լիբանանի ներքին զարգացումների և տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ փոխհարաբերությունների ազդեցությունները ամերիկյան քաղաքականության ձևավորման վրա։ Քննարկվում են քաղաքական և դիվանագիտական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց փոփոխությունները պատերազմի տարբեր փուլերում և ճգնաժամի կարգավորման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան քաղաքականության և լիբանանյան ճգնաժամի միջև փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը հայերեն և թուրքերեն լեզուների քերականական կառուցվածքի համեմատական ուսուցմանն ուղղված ձեռնարկի առաջին մասն է։ Վերնագրից պարզ է դառնում, որ հիմնական ուշադրությունը հատկացված է անունների և դերանունների հոլովման համակարգերին՝ ներկայացնելով երկու լեզուների համապատասխան քերականական ձևերն ու դրանց կիրառության առանձնահատկությունները։ Նման ուսումնական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեին բազմալեզու միջավայրում լեզուների յուրացման, թարգմանական հմտությունների զարգացման և քերականական տարբերությունների ընկալման համար։ Անունների հոլովման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզուներում արտահայտվում բառերի քերականական հարաբերությունները, նախադասության մեջ դրանց դերն ու կապը մյուս բառերի հետ։ Դերանունների ձևերի ներկայացումն էլ նպաստում է անձնական, ցուցական և այլ դերանվանական միավորների ճիշտ գործածության յուրացմանը։ Հայերենի և թուրքերենի զուգադրումը հատկապես հետաքրքիր է երկու լեզուների կառուցվածքային տարբերությունները բացահայտելու տեսանկյունից․ հայերենն ունի հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին բնորոշ քերականական համակարգ, իսկ թուրքերենը պատկանում է թյուրքական լեզվաընտանիքին և ունի կցական կառուցվածք։ Այսպիսի ձեռնարկը կարող էր օգտակար լինել երկու լեզուներով սովորողների, թարգմանիչների և ուսուցիչների համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայերեն-թուրքերեն լեզվական կապերի, քերականական տերմինաբանության և 19-րդ դարի լեզվուսուցման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։