Մանկության թեման Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործություններում

Другие предметы

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (7)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների շրջանակում, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և գիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և հետազոտական ուղղություններ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական ուսումնասիրությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական հարցադրումների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և մասնագիտական գիտական համայնքի ներսում համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով ակադեմիական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Другие предметы

Աշխատությունը ճանապարհորդական, աշխարհագրական և պատմահնագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Փոքր Ասիայի, Միջագետքի, Քաղդեայի և Հայաստանի տարբեր տարածքներում կատարված ուղևորությունների ընթացքում հավաքված դիտարկումները և հետազոտական նյութերը։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում են տարածաշրջանների բնական աշխարհագրությունը, բնակավայրերը, ճանապարհային հաղորդակցությունները, հնավայրերը, ճարտարապետական հուշարձանները, տեղական բնակչության կենցաղը և պատմական անցյալի նյութական վկայությունները։ Ճանապարհորդական նկարագրությունները համադրվում են պատմական ու հնագիտական դիտարկումների հետ՝ ստեղծելով ուսումնասիրված տարածքների բազմակողմ պատկերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հին քաղաքների, ամրությունների, եկեղեցիների, վանքերի, գերեզմանային կառույցների, արձանագրությունների և այլ հուշարձանների նկարագրությունը, որոնց միջոցով փորձ է արվում վերականգնել տարածաշրջանի պատմական զարգացման առանձին փուլերը։ Հայաստանի վերաբերյալ նյութերը արժեքավոր են հատկապես պատմական աշխարհագրության, բնակավայրերի տեղադրության, ճարտարապետական ժառանգության և XIX դարի ճանապարհորդական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հեղինակը դիտարկում է նաև տարբեր ժողովուրդների բնակեցման տարածքները, լեզվական ու մշակութային առանձնահատկությունները, տնտեսական զբաղմունքները և տեղական սովորույթները՝ ներկայացնելով ճանապարհորդության ժամանակ հանդիպած հասարակական միջավայրը։ Միաժամանակ նման տեղեկությունները պահանջում են աղբյուրագիտական քննադատություն, քանի որ ճանապարհորդի նկարագրությունները ձևավորվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական պատկերացումների, անձնական դիտարկումների և եվրոպական արևելագիտական մոտեցումների ազդեցությամբ։ Աշխարհագրական տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու լեռնային համակարգերի, գետերի, հարթավայրերի, բնակավայրերի փոխադարձ դիրքի և ճանապարհորդական երթուղիների մասին, իսկ հնագիտական նյութերը ցույց են տալիս, թե ինչպես էին տարածաշրջանի հուշարձանները փաստագրվում հնագիտության՝ որպես գիտական բնագավառի ձևավորման շրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ճանապարհորդական գրականության պատմության համար, քանի որ գիտական դիտարկումը միահյուսվում է ճանապարհային տպավորությունների և տեղական միջավայրի նկարագրության հետ։ Ընդհանուր առմամբ այն բազմաբնույթ սկզբնաղբյուրային նյութ է տրամադրում պատմաբաններին, հնագետներին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրողներին՝ հնարավորություն տալով համադրել XIX դարում արձանագրված տեղեկությունները հետագա գիտական հետազոտությունների տվյալների հետ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է համացանցային հաղորդակցության մեջ հուզարտահայտչականության դրսևորման լեզվական, ոճական և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն նյութի հիման վրա։ Քննարկվում են թվային հաղորդակցության զարգացման պայմաններում հույզերի արտահայտման միջոցները, դրանց գործառույթները և ազդեցությունը հաղորդակցվողների փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համացանցային խոսույթի լեզվական կառուցվածքին, գրավոր և բանավոր հաղորդակցության տարրերի փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև հուզական վերաբերմունքի արտահայտման նոր ձևերի առաջացմանը։ Ուսումնասիրվում են հուզական երանգավորում ունեցող բառապաշարը, գնահատողական արտահայտությունները, միջարկությունները, դարձվածային միավորները, շարահյուսական կառույցները և կետադրական նշանների արտահայտչական հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև էմոջիների, էմոտիկոնների, հապավումների, տառերի կրկնության, մեծատառերի և գրաֆիկական այլ միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները սոցիալական ցանցերում, առցանց քննարկումներում, մեկնաբանություններում և հաղորդագրություններում։ Կարևորվում են հուզարտահայտչականության և խոսքային մտադրության փոխկապակցվածությունը, հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը լեզվական միջոցների ընտրության վրա և համատեքստի դերը հուզական իմաստների մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել իմաստաբանական, գործառական, ոճաբանական և խոսութային վերլուծության մեթոդներ՝ բացահայտելու հուզական արտահայտությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դրական և բացասական հույզերի լեզվական արտահայտմանը, հեգնանքի, հումորի, զարմանքի, հավանության և դժգոհության փոխանցման եղանակներին։ Առանձնացվում են համացանցային հաղորդակցության անմիջականության, ոչ պաշտոնական ոճի, հաղորդագրությունների հակիրճության և բազմամիջոցային բնույթի ազդեցությունները հուզական բովանդակության ձևավորման վրա։ Կարևորվում է նաև անգլերենի թվային հաղորդակցական միջավայրում ձևավորվող լեզվական նորարարությունների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի ժամանակակից լեզվաբանության, համացանցային խոսույթի, լեզվական պրագմատիկայի և հաղորդակցության տեսության զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, հաղորդակցաբանների, թարգմանաբանների, մեդիահետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Գիրքը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի ոլորտում ստեղծված նոր գրականության համակողմանի տեղեկատու՝ ընթերցողին, հետազոտողին և մասնագետին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ժամանակակից հրատարակություններին, ուսումնասիրություններին և մշակութային գործընթացների վերաբերյալ նյութերին։ Այն ընդգրկում է տարբեր հեղինակների աշխատանքներ, գիտական և վերլուծական ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են հայ գրականության, արվեստի, մշակութային ժառանգության և ստեղծագործական կյանքի արդիական հարցերին։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ մշակույթի զարգացման ընթացքով, նոր հրատարակությունների ուսումնասիրությամբ և ոլորտում առկա գրական հոսանքների ու գաղափարների բացահայտմամբ։ Տեղեկատուն առանձնանում է իր համակարգված մոտեցմամբ՝ նպաստելով մշակութային տեղեկատվության պահպանմանը, տարածմանը և հետագա ուսումնասիրությանը։ Այն արժեքավոր նյութ է ինչպես ակադեմիական շրջանակների, այնպես էլ մշակույթի սիրահարների համար՝ օգնելով հետևել հայ մշակույթի և արվեստի ժամանակակից դրսևորումներին ու նոր ձեռքբերումներին։

Педагогика

Կրթագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է որակավորումների ազգային շրջանակի ինքնահավաստման գործընթացի ուսումնասիրությանը մասնագիտական կրթության որակի ապահովման համատեքստում։ Քննության են առնվում որակավորումների մակարդակների, ուսումնառության վերջնարդյունքների, կրթական ծրագրերի և մասնագիտական կարողությունների փոխկապակցման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնահավաստման չափանիշներին ու ընթացակարգերին, դրանց թափանցիկությանը, արժանահավատությանը և կրթական համակարգում կիրառվող որակի ապահովման մեխանիզմների հետ համապատասխանությանը։ Վերլուծվում է կրթական հաստատությունների, որակի ապահովման կառույցների, մասնագիտական ոլորտի ներկայացուցիչների և այլ շահակիցների մասնակցությունը գործընթացի կազմակերպման ու գնահատման փուլերում։ Քննարկվում են նաև կրթական որակավորումների համադրելիության, ճանաչելիության, շարունակական կրթության և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխանության ապահովման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ինքնահավաստման դերը մասնագիտական կրթության համակարգի թափանցիկության, վստահելիության և որակի շարունակական բարելավման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կրթության կառավարման, մասնագիտական կրթության, որակի ապահովման և որակավորումների համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման միջոցների իրավական կարգավորման, կիրառման և դրանց հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման հասկացությունը, դրա նպատակներն ու սկզբունքները, ապացույցների դերը գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և օրինական ու հիմնավորված դատական ակտերի կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապացուցման միջոցների տեսակներին, դրանց իրավական բնութագրերին, թույլատրելիության, վերաբերելիության, արժանահավատության և բավարարության գնահատման չափանիշներին։ Վերլուծվում են կողմերի բացատրությունների, վկաների ցուցմունքների, գրավոր և իրեղեն ապացույցների, փորձագետի եզրակացության, ինչպես նաև էլեկտրոնային ապացույցների ներկայացման, հետազոտման և գնահատման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ապացուցման բեռի բաշխման, ապացույցների ձեռքբերման և ներկայացման, դատավարության մասնակիցների իրավունքների իրականացման ու դատարանի լիազորությունների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության համապատասխան դրույթները, դատական պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական դժվարությունները և ապացուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում արդար դատաքննության իրավունքի, կողմերի հավասարության և մրցակցության սկզբունքների ապահովման նշանակությանը, ինչպես նաև ապացուցման միջոցների կիրառման իրավական կառուցակարգերի կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական դատավարության, դատական իրավունքի, ապացուցողական իրավունքի և Հայաստանի Հանրապետության դատաիրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։