Մարդկային կատակերգություն

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Գրքի պատմության համառոտ ներկայացմանը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով քրիստոնեական հավատքի հիմքում ընկած աստվածաշնչյան գրությունների ծագմանը, բովանդակությանը և հոգևոր նշանակությանը։ Սուրբ Գիրքը քրիստոնեական կրոնի կարևորագույն աղբյուրն է, որն ընդգրկում է Հին և Նոր Կտակարանները և արտացոլում Աստծու, մարդու, աշխարհի արարման, հավատքի, բարոյական պատասխանատվության ու փրկության վերաբերյալ քրիստոնեական պատկերացումները։ Դրա պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աստվածաշնչյան գրությունների ձևավորման ու փոխանցման ընթացքը, դրանցում պահպանված կրոնական ավանդույթների նշանակությունը և Սուրբ Գրքի ազդեցությունը տարբեր ժողովուրդների հոգևոր ու մշակութային զարգացման վրա։ Աշխատության համառոտ բնույթը նպաստում է աստվածաշնչյան պատմությունների, հիմնական գաղափարների և կրոնական իրադարձությունների ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը՝ ընթերցողին օգնելով կողմնորոշվել Սուրբ Գրքի բովանդակության և կառուցվածքի մեջ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունեն հավատքի, աստվածային պատվիրանների, բարու և չարի, արդարության, գթասրտության, ապաշխարության ու բարոյական կատարելագործման թեմաները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում քրիստոնեական ուսմունքում։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես նախնական ուսումնական նյութ՝ կրոնական գիտելիքների տարածման, աստվածաշնչյան ավանդության ճանաչման և քրիստոնեական աշխարհայացքի հիմնական դրույթների ըմբռնման համար։ Այն նշանակալի է նաև հայերեն կրոնական գրականության պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով Սուրբ Գրքի վերաբերյալ գիտելիքները հայալեզու ընթերցողին մատչելի դարձնելու և կրոնական կրթությունը խթանելու ավանդույթը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել աստվածաշնչագիտությամբ, քրիստոնեության պատմությամբ, հայ եկեղեցական մշակույթով և հայերեն հին տպագիր գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։

Политология

Работа посвящена исследованию политических интересов Исламской Республики Иран на Южном Кавказе и определению места региона в системе внешнеполитических и национально-безопасностных приоритетов Тегерана. Южный Кавказ рассматривается как стратегически значимое для Ирана пространство, непосредственно связанное с его северными границами, безопасностью, транспортными коммуникациями, энергетическими маршрутами и отношениями с Россией, Турцией, США и соседними государствами. Исследование позволяет рассмотреть особенности иранской политики в отношении Армении, Азербайджана и Грузии, а также выявить общие принципы, которыми Тегеран руководствуется при взаимодействии с государствами региона. Важное место занимает проблема сохранения территориальной целостности и существующих государственных границ, поскольку любые масштабные геополитические изменения на Южном Кавказе потенциально затрагивают безопасность самого Ирана. Существенным фактором является и наличие значительной азербайджаноязычной части населения Ирана, что формирует дополнительные соображения внутренней безопасности и объясняет осторожность Тегерана в отношениях с Азербайджаном. Отдельное внимание уделяется армяно-иранским отношениям, которые рассматриваются как важный элемент региональной стратегии Ирана. Сотрудничество с Арменией имеет для Тегерана не только экономическое и транспортное значение, но и геополитическую функцию, поскольку позволяет сохранять сухопутную связь с Южным Кавказом и препятствовать формированию такой региональной конфигурации, которая могла бы изолировать Иран от его северных соседей. Одновременно анализируются отношения с Азербайджаном, в которых сочетаются экономические интересы, религиозно-культурная близость и серьезные вопросы безопасности. Особую значимость приобретают связи Баку с Турцией, Израилем и западными государствами, а также возможные изменения транспортной и военно-политической конфигурации региона. Значительная часть исследования может быть посвящена транспортно-коммуникационному фактору. Южный Кавказ представляет для Ирана важное направление выхода к международным рынкам и европейским транспортным сетям, поэтому развитие автомобильных, железнодорожных и энергетических коммуникаций непосредственно связано с долгосрочными экономическими и политическими интересами Тегерана. В этом контексте рассматриваются международные транспортные проекты, приграничная инфраструктура и значение армянского и азербайджанского направлений. Иран стремится не допустить возникновения транспортных проектов, способных изменить региональный баланс в ущерб его интересам, одновременно пытаясь использовать собственное географическое положение для расширения экономического присутствия. Исследуется также энергетический аспект региональной политики, включая торговлю энергоресурсами, электроэнергией и возможное использование Южного Кавказа как транзитного пространства. Важной темой является соперничество и взаимодействие Ирана с другими внешними и региональными центрами силы. Рассматривается влияние России и Турции, отношения Ирана с западными государствами, а также значение присутствия США и Израиля в регионе. Иранская политика в отношении Южного Кавказа характеризуется стремлением поддерживать баланс между соседними государствами и не допускать чрезмерного усиления какого-либо внешнего игрока. При этом возможности Тегерана ограничиваются экономическими трудностями и международными санкциями, что снижает его способность конкурировать с более мощными экономическими и политическими центрами влияния. Исследование также раскрывает значение региональной безопасности для иранской внешней политики. Военные конфликты, территориальные споры, экстремизм, изменение военно-политического баланса и присутствие иностранных вооруженных сил рассматриваются как факторы, способные непосредственно затронуть национальные интересы Ирана. В связи с этим Тегеран заинтересован в предотвращении масштабной эскалации конфликтов и выступает за их политико-дипломатическое урегулирование. После Второй карабахской войны 2020 года региональная конфигурация существенно изменилась, усилились позиции Азербайджана и Турции, а возможности Ирана влиять на происходящие процессы оказались ограничены. Это сделало вопросы транспортной безопасности, приграничной стабильности и сохранения доступа к Армении еще более значимыми для Тегерана. В целом работа позволяет представить политику Ирана на Южном Кавказе как сочетание прагматических национальных интересов, соображений безопасности, экономических расчетов, историко-культурных связей и стремления сохранить региональный баланс. Исследование может быть полезно для понимания внешней политики Ирана, современных геополитических процессов на Южном Кавказе и характера взаимодействия Армении, Азербайджана и Грузии с региональными и мировыми центрами силы. Работа представляет интерес для политологов, историков, специалистов по международным отношениям и региональной безопасности, востоковедов, исследователей и студентов соответствующих специальностей.

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է նորագույն շրջանի հայ մանկապատանեկան արձակի զարգացման հիմնական միտումների և օրինաչափությունների վերլուծությանը՝ 1960–1980-ական թվականների ընթացքում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մանկապատանեկան գրականության գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային ազդեցությունները ստեղծագործական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են մանկական կերպարի ձևավորման մոտեցումները, բարոյադաստիարակչական խնդիրների արտացոլումը, ինչպես նաև արկածային, պատմական և սոցիալ-հոգեբանական ուղղությունների զարգացումը հայ արձակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին, պատմողական տեխնիկաներին և մանկական ընթերցողի հոգեբանության հաշվառմանը գրական ստեղծագործություններում։ Քննարկվում են նաև ժանրային բազմազանությունը, գրողների ստեղծագործական անհատականությունները և մանկապատանեկան գրականության դերը հասարակական արժեքների փոխանցման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մանկապատանեկան գրականության ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ նպաստելով այդ շրջանի գրական գործընթացների համակարգված գիտական գնահատմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության նորմատիվային դաշտի կատարելագործման արդի գերակայությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բանկային համակարգը դիտարկվում է որպես ֆինանսական համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որի կայունությունն ու արդյունավետ գործունեությունը մեծապես պայմանավորված են իրավական կարգավորման և վերահսկողության հստակ, ամբողջական և ժամանակակից մեխանիզմներով։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բանկային գործունեությունը կարգավորող իրավական նորմերը, դրանց փոխկապակցվածությունը, կիրառման արդյունավետությունը և ֆինանսական շուկայի փոփոխվող պայմաններին համապատասխանեցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային վերահսկողության իրավական հիմքերին, վերահսկողական մարմինների լիազորություններին, բանկերի գործունեության նկատմամբ վերահսկողության ձևերին, ինչպես նաև ֆինանսական կայունության պահպանմանն ուղղված կարգավորող գործիքներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկերի կապիտալի բավարարության, իրացվելիության, վարկային և շուկայական ռիսկերի, կորպորատիվ կառավարման, ներքին վերահսկողության և ռիսկերի կառավարման համակարգերի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև ֆինանսական համակարգի թվայնացման, հեռավար բանկային ծառայությունների զարգացման, նոր ֆինանսական տեխնոլոգիաների և կիբեռռիսկերի առաջացման հետևանքով ձևավորվող նոր կարգավորող պահանջները։ Կարևորվում է սպառողների և ավանդատուների իրավունքների պաշտպանության, բանկային գաղտնիքի, ֆինանսական ծառայությունների թափանցիկության և պատասխանատու վարկավորման ապահովման իրավական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև միջազգային և համեմատական իրավական փորձի վերլուծություն՝ բացահայտելու այն կարգավորող մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառելի լինել ՀՀ բանկային համակարգի պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նորմատիվային դաշտի այնպիսի զարգացումը, որը միաժամանակ կապահովի բանկային գործունեության ազատությունն ու մրցակցային միջավայրը և կսահմանափակի ֆինանսական կայունությանը սպառնացող համակարգային ռիսկերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բանկային օրենսդրության հստակեցման, վերահսկողական մեխանիզմների ուժեղացման, իրավական բացերի վերացման և ֆինանսական համակարգի դիմակայունության բարձրացմանն ուղղված առաջարկությունների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բանկային և ֆինանսական իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, ֆինանսական կարգավորման և վերահսկողության ոլորտի մասնագետներին, բանկերի իրավաբանական և ռիսկերի կառավարման ստորաբաժանումների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է պատանեկան տարիքում մտածողության զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ համատեղ խմբային գործունեության կազմակերպման և գեղարվեստական գրականության նյութերի նպատակային օգտագործման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պատանիների ճանաչողական զարգացումը առավել արդյունավետ է ընթանում այնպիսի ուսումնական միջավայրում, որտեղ նրանք ոչ միայն յուրացնում են գրական ստեղծագործությունների բովանդակությունը, այլև ակտիվորեն քննարկում, մեկնաբանում, համեմատում և հիմնավորում սեփական տեսակետները։ Խմբային գործունեությունը հնարավորություն է տալիս սովորողներին համագործակցել, փոխանակել գաղափարներ, լսել միմյանց տեսակետները, համատեղ որոնել խնդիրների լուծումներ և ձևավորել սեփական դատողությունները, իսկ ժամանակակից մանկավարժական ուսումնասիրություններում համագործակցային և նախագծային աշխատանքը կապվում է նաև պատասխանատվության, որոշումների կայացման և ստեղծագործական կարողությունների զարգացման հետ։ A armenianstudies.aspu.am +1 Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պատանիների մտածողության հիմնական բաղադրիչները՝ վերլուծությունը, համադրումը, համեմատությունը, ընդհանրացումը, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը, քննադատական և ստեղծագործական մտածողությունը, ինչպես նաև սեփական կարծիքը փաստարկելու կարողությունը։ Գեղարվեստական գրականությունը որպես ուսուցման նյութ հնարավորություն է տալիս այս գործընթացները զարգացնել բազմաբնույթ և բովանդակալից առաջադրանքների միջոցով՝ քննարկելով հերոսների վարքագիծը, ստեղծագործության գաղափարը, բարոյական երկընտրանքները, կերպարների հարաբերությունները, հեղինակային դիրքորոշումը և տարբեր հնարավոր մեկնաբանությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համատեղ գործունեության ճիշտ կազմակերպմանը, խմբերի ձևավորմանը, աշխատանքի նպատակների սահմանմանը, դերերի բաշխմանը և յուրաքանչյուր սովորողի ակտիվ մասնակցության ապահովմանը։ Այդպիսի աշխատանքը կարող է ներառել խմբային ընթերցանություն, ստեղծագործության հատվածների վերլուծություն, բանավեճեր, հարցադրումների մշակում, կերպարների համեմատական բնութագրում, ստեղծագործական նախագծեր, այլընտրանքային ավարտների մշակում և խմբային ներկայացումներ։ ՀՀ կրթական նյութերում ևս խմբային և նախագծային գործունեությունը դիտարկվում է որպես սովորողների վերլուծական ու ստեղծագործական մտածողության, հետազոտական հմտությունների և համագործակցության զարգացման միջոց։ A ARLIS +1 Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցչի դերի փոփոխությունը․ նա հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես գործընթացի կազմակերպիչ, ուղղորդող և քննարկումների խթանող, որը ստեղծում է այնպիսի պայմաններ, որտեղ պատանիները հնարավորություն են ստանում ինքնուրույն հարցադրումներ առաջադրել, տարբեր տեսակետներ համադրել և հիմնավորված եզրահանգումներ կատարել։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև խմբային գործունեության արդյունավետության գնահատման չափանիշներ և մեթոդներ՝ պարզելու համար, թե համատեղ ընթերցանությունն ու քննարկումը որքանով են նպաստում սովորողների մտածողության որակական փոփոխություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, հոգեբանների, մեթոդիստների և ուսանողների համար՝ նպաստելով գեղարվեստական գրականության միջոցով պատանիների ճանաչողական և ստեղծագործական ներուժի առավել արդյունավետ զարգացմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Վիգեն Խեչումյանի գրական ժառանգության մեջ հայկական միջնադարի գեղարվեստական վերակերտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական իրականության, հեղինակային երևակայության և ազգային մշակութային հիշողության փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական նյութը վերածում գեղարվեստական աշխարհի՝ ներկայացնելով միջնադարյան մարդու մտածողությունը, կենցաղը, բարոյական արժեքները, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստի և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցությանը, քանի որ ստեղծագործություններում անցյալի վերակազմությունը պայմանավորված է ոչ միայն պատմական տեղեկությունների օգտագործմամբ, այլև կերպարների հոգեբանական մշակմամբ, խորհրդանշական պատկերներով և հեղինակային մեկնաբանությամբ։ Քննվում են միջնադարյան քաղաքների, բնակավայրերի, վանքերի, արհեստանոցների և մշակութային կենտրոնների պատկերները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ժամանակաշրջանի տարածական ու կենցաղային միջավայրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայ վարպետների, գրիչների, մանրանկարիչների, ճարտարապետների և ստեղծագործ աշխատանքի այլ ներկայացուցիչների կերպավորումը՝ արվեստն ու արարումը ներկայացնելով որպես պատմական հիշողության և ազգային ինքնության պահպանման միջոց։ Ուսումնասիրվում են նաև կերպարային համակարգը, պատմողական եղանակները, լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հնաբանությունների և պատմական բառաշերտերի կիրառությունը, որոնց միջոցով հեղինակը ստեղծում է անցյալին համապատասխան գեղարվեստական մթնոլորտ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի գաղափարական ընկալմանը, մարդու և պատմության հարաբերությանը, ստեղծագործ անհատի ճակատագրին, հոգևոր արժեքների պահպանմանը և պատմական փորձի փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջնադարի պատկերի և XX դարի ազգային ու մշակութային խնդիրների հնարավոր փոխառնչության բացահայտումը, քանի որ պատմական թեմատիկան կարող է ծառայել նաև ժամանակակից իրականության, մշակութային ինքնության և ժառանգության պահպանման հարցերի գեղարվեստական իմաստավորմանը։ Ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու կրկնվող մոտիվները, խորհրդանիշները, պատմական կերպարների կառուցման սկզբունքները և միջնադարյան աշխարհի ներկայացման հեղինակային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը նպաստում է գրողի պատմական արձակի գեղարվեստական համակարգի առավել ամբողջական ընկալմանը և նրա ստեղծագործության տեղը հայ պատմավիպական ու պատմական թեմատիկայով արձակի զարգացման մեջ գնահատելուն։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, պատմական արձակի, միջնադարագիտության և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։