Մարդու և քաղաքացու հեռախոսային խոսակցությունների և այլ հաղորդակցության գաղտնիության իրավունքի պաշտպանության սահմանադրաիրավական նկատառումները

Культура

Անթուան Սևրուգինը (մոտ 1851–1933) հանդիսանում է իրանական լուսանկարչության ամենաազդեցիկ վարպետներից մեկը՝ հայկական ծագումով արվեստագետ, որի գործունեությունը հիմնականում ծավալվել է Քաջարների Իրանում։ Նա հայտնի է որպես պալատական և փաստագրական լուսանկարիչ, ով ստեղծել է Իրանի հասարակության, մշակույթի և ճարտարապետության լայնածավալ պատկերագրական ժառանգություն՝ ընդգրկելով արքունիքից մինչև հասարակ ժողովրդի կյանքը։ Նրա լուսանկարները առանձնանում են ոչ միայն փաստագրական արժեքով, այլ նաև գեղարվեստական բարձր որակով՝ կոմպոզիցիայի զգացումով, լուսաստվերի վարպետ կիրառմամբ և հաճախ բեմադրված, բայց սոցիալական բազմազանությունը ներկայացնող տեսարաններով։ Սևրուգինը եղել է այն հազվադեպ լուսանկարիչներից, ով կարողացել է մուտք ունենալ թե՛ արքունական շրջանակներ, թե՛ տարբեր էթնիկ և սոցիալական խմբերի կյանք՝ նկարահանելով պարսիկ ազնվականություն, հոգևորականներ, քաղաքային բնակիչներ, գյուղացիներ, ինչպես նաև տարբեր կրոնական համայնքներ։ Նրա ստուդիան Թեհրանում դարձել էր ժամանակի ամենահայտնի լուսանկարչական կենտրոններից մեկը, իսկ նրա աշխատանքները տարածվել են նաև եվրոպական ճանապարհորդական գրականության և գիտական հրատարակությունների միջոցով։

Другие предметы

Հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1950 Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը նախատեսված է 1950 թվականի ընթացքում հիշատակման արժանի տարեթվերի և հոբելյանների համակարգված ներկայացման համար, որտեղ ըստ օրացուցային հաջորդականության ընդգրկված են պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական կարևոր իրադարձություններ, ինչպես նաև նշանավոր անձանց ծննդյան և մահվան տարելիցներ, աշխատանքը ծառայում է որպես կրթական և տեղեկատու աղբյուր ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանավարների և լայն ընթերցողական շրջանակի համար՝ նպաստելով պատմական գիտակցության ձևավորմանը, հասարակական հիշողության պահպանմանը և տարբեր ոլորտների զարգացման կարևոր հանգրվանների համակարգված ներկայացմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության վերարտադրության գործընթացների տնտեսավիճակագրական համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ժողովրդագրական հիմնական ցուցանիշները՝ ծնելիություն, մահացություն, բնական աճ, միգրացիոն շարժեր, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը սոցիալ-տնտեսական գործոնների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է բնակչության վերարտադրության ձևավորման օրինաչափությունները՝ ընդգծելով եկամտային մակարդակի, զբաղվածության, առողջապահական համակարգի և կրթության ազդեցությունը ժողովրդագրական դինամիկայի վրա։ Աշխատության մեջ կիրառվում են տնտեսավիճակագրական մեթոդներ, մոդելային հաշվարկներ և ժամանակային շարքերի վերլուծություն՝ գնահատելու բնակչության փոփոխությունների միտումները և կանխատեսելու հնարավոր զարգացումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տարիքային կառուցվածքի փոփոխություններին, աշխատուժի պոտենցիալին և ժողովրդագրական ծերացման խնդիրներին։ Ներկայացվում են համեմատական վերլուծություններ միջազգային փորձի հետ, ինչպես նաև քաղաքականության հնարավոր ուղղություններ՝ ուղղված ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավմանը և կայուն զարգացման ապահովմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, վիճակագիրների, ժողովրդագիրների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և բնակչության զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Հրանտ Մաթևոսյանը հայ ժամանակակից գրականության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա գրական աշխարհը առանձնանում է խոր հոգեբանական պատկերումներով, գյուղական կյանքի իրական նկարագրություններով և մարդու ներաշխարհի մանրակրկիտ բացահայտմամբ։ Մաթևոսյանի ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունեն հայրենի հողի, բնության, ընտանիքի, ավանդույթների և մարդկային հարաբերությունների թեմաները, որոնք ներկայացվում են պարզ, բայց խորիմաստ լեզվով։ Նա կարողացել է ստեղծել կերպարներ, որոնք մարմնավորում են հայ ժողովրդի մտածողությունը, հոգեբանությունը և բարոյական արժեքները։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ գյուղացիներ, աշխատավորներ, ընտանիքի անդամներ, որոնց կյանքի միջոցով հեղինակը ներկայացնում է հասարակական խնդիրներ, մարդկային ցավը, պայքարը և կյանքի իմաստի որոնումը։ Հրանտ Մաթևոսյանի արձակում բնությունը ոչ միայն միջավայր է, այլ նաև կենդանի ուժ, որը կապված է մարդու հոգևոր աշխարհի հետ և ազդում է նրա ճակատագրի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ունեն փիլիսոփայական խորություն, որտեղ քննարկվում են մարդու և ժամանակի, բարու և չարի, հիշողության և անցյալի կարևոր հարցերը։ Մաթևոսյանի լեզուն առանձնանում է պատկերավորությամբ, ժողովրդական խոսքի յուրահատկություններով և զգացմունքային հարստությամբ, ինչի շնորհիվ նրա գործերը ընթերցվում են մեծ հետաքրքրությամբ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել ազգային ինքնության պահպանմանը և հայկական գյուղի կյանքի ներկայացմանը՝ ստեղծելով գրական արժեքավոր ժառանգություն։ Նրա հայտնի ստեղծագործությունները դարձել են հայ գրականության կարևոր մաս և մինչ այսօր շարունակում են ուսումնասիրվել ու գնահատվել։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1960-1980 թվականների հայկական գրքային գրաֆիկայի զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և ձևավորման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է այդ ժամանակաշրջանի հայկական գրքի ձևավորման արվեստի ընթացքը, գրքի արտաքին և ներքին ձևավորման լուծումները, նկարազարդման ավանդույթները, տառարվեստի, շարվածքի, կազմի և պատկերազարդման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հայ նկարիչ-ձևավորողների ստեղծագործական մոտեցումները, նրանց ներդրումը գրքի գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում, ինչպես նաև խորհրդային շրջանի մշակութային և գեղարվեստական միջավայրի ազդեցությունը հայկական գրքային ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր ժանրերի հրատարակություններ՝ գեղարվեստական գրականություն, մանկական գրքեր, գիտական և մշակութային հրատարակություններ, ներկայացվում են դրանց գրաֆիկական լուծումների առանձնահատկությունները և զարգացման հիմնական միտումները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայկական կիրառական արվեստի, գրքարվեստի և գրաֆիկական դիզայնի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է արվեստաբանների, դիզայներների, գրքի ձևավորման մասնագետների, պատմաբանների, հետազոտողների, արվեստի բուհերի դասախոսների, ուսանողների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Религия

Հայ առաքելական եկեղեցու ծիսական ժառանգության կարևորագույն գրքերից մեկը՝ այս աշխատությունը ներկայացնում է եկեղեցական խորհուրդների, ծեսերի և հոգևոր արարողությունների կատարման համար նախատեսված կարգերն ու աղոթքները՝ ամփոփելով հայ եկեղեցական ավանդության մեջ ձևավորված ծիսական արարողակարգի էական բաղադրիչները։ Մաշտոցը Հայ եկեղեցու ծիսական գրքերի շարքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում, քանի որ այն նախատեսված է հոգևորականների գործնական ծառայության ընթացքում կիրառելու և եկեղեցական կյանքի տարբեր իրադարձություններին համապատասխան արարողությունները կանոնավորապես իրականացնելու համար։ Դրա բովանդակային շրջանակն առնչվում է մարդու կյանքի կարևոր հանգրվաններին, հոգևոր վերափոխմանը, քրիստոնեական համայնքի ծիսական կյանքին և եկեղեցու կողմից կատարվող սրբազան արարողություններին։ Նման ծիսարանների մեջ ամփոփված են մկրտության, դրոշմի, պսակի, ձեռնադրության, օծման, օրհնության և այլ եկեղեցական կարգերի ավանդական ձևերը, ինչպես նաև դրանց ուղեկցող աղոթքներն ու հոգևոր ընթերցումները։ Յուրաքանչյուր ծես ունի իր աստվածաբանական խորհուրդը, արարողակարգային նշանակությունը և հոգևոր նպատակը՝ արտահայտելով մարդու ու Աստծո փոխհարաբերության, եկեղեցական համայնքին պատկանելու, հավատքի հաստատման և աստվածային շնորհին հաղորդակից լինելու քրիստոնեական ընկալումները։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը ծիսական նյութի համակարգված ներկայացումն է, որը հնարավորություն է տալիս հոգևորականին հետևելու հաստատված կարգին, պահպանելու արարողությունների ավանդական հաջորդականությունը և եկեղեցական ծառայությունն իրականացնելու համապատասխան աղոթքներով ու ծիսական ձևակերպումներով։ Այն արտացոլում է Հայ առաքելական եկեղեցու դարավոր փորձը՝ պահպանելու իր ծիսական ինքնությունը, աստվածաբանական սկզբունքները և պաշտամունքային ավանդույթների շարունակականությունը։ Մաշտոցի նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն եկեղեցական արարողությունների գործնական կազմակերպմամբ. այն նաև հայ ժողովրդի հոգևոր և մշակութային հիշողության կարևոր կրողներից է։ Դրա միջոցով պահպանվել և սերունդներին են փոխանցվել եկեղեցական լեզուն, աղոթական խոսքը, ծիսական պատկերացումները և քրիստոնեական աշխարհընկալման այն ձևերը, որոնք դարեր շարունակ ուղեկցել են հայ մարդու անհատական ու համայնքային կյանքը։ Ծիսարանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ եկեղեցական արարողակարգի պատմական զարգացման, խորհուրդների մեկնաբանության, հոգևորականության ծառայության և եկեղեցու ու հավատացյալ հասարակության փոխհարաբերությունների մասին։ Այն առանձնահատուկ արժեք ունի նաև լեզվաբանական և բանասիրական տեսանկյունից, քանի որ ծիսական տեքստերը պահպանում են հայ գրական լեզվի կրոնական բառապաշարը, ավանդական դարձվածքները, աղոթական շարադրանքի ոճական առանձնահատկությունները և աստվածաբանական հասկացությունների հայերեն արտահայտման ձևերը։ Կոստանդնուպոլսում տպագրված այս հրատարակությունը կարևոր վկայություն է հայ տպագրական մշակույթի և Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի հոգևոր կյանքի զարգացման մասին։ Այն արտացոլում է հայ տպագրիչների գործունեության նշանակությունը եկեղեցական գրքերի տարածման, ծիսական միասնականության պահպանման և հայերեն կրոնական գրականության շարունակական վերարտադրության գործում։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայ եկեղեցու պատմությամբ, ծիսագիտությամբ, աստվածաբանությամբ, հայ հոգևոր մշակույթով և հին հայերեն տպագիր գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Միաժամանակ այն ներկայացնում է հայ քրիստոնեական ավանդության արժեքավոր հուշարձան՝ հնարավորություն տալով ճանաչելու այն հոգևոր ու ծիսական համակարգը, որի միջոցով դարեր շարունակ պահպանվել և արտահայտվել է Հայ առաքելական եկեղեցու ինքնությունը։