Նիկոլ Աղբալյանի մանկավարժական գործունեությունը

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է կրկնության լեզվական երևույթի ուսումնասիրությանը ժամանակակից հայերենում՝ բացահայտելով դրա կառուցվածքային, իմաստային, քերականական և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն դեպքերն են, երբ նույն կամ ձևափոխված լեզվական միավորը՝ բառը, բառակապակցությունը, նախադասության հատվածը կամ ամբողջական կառուցվածքը, կրկնվում է խոսքում կամ գրավոր տեքստում՝ որոշակի հաղորդակցական, իմաստային կամ արտահայտչական նպատակով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կրկնության տարբեր տեսակները, դրանց ձևավորման եղանակները և կիրառության պայմանները՝ հաշվի առնելով ժամանակակից հայերենի քերականական համակարգը և խոսքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրկնության միջոցով իմաստի շեշտադրմանը, հուզականության և արտահայտչականության ուժեղացմանը, խոսքի ռիթմի ու կառուցվածքային ամբողջականության ապահովմանը։ Կրկնությունը կարող է տարբեր գործառույթներ իրականացնել՝ ընդգծել որևէ գաղափար, ուժեղացնել հատկանիշի կամ գործողության արտահայտվածությունը, փոխանցել հուզական վերաբերմունք, ստեղծել որոշակի ոճական ազդեցություն կամ ապահովել տեքստի կապակցվածությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կրկնության դրսևորումների քննությունը տարբեր խոսքային և գրական ժանրերում, քանի որ դրա կիրառության հաճախականությունն ու բնույթը կարող են էապես տարբեր լինել գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական և առօրյա խոսքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկնության և հարակից լեզվական երևույթների փոխհարաբերությանը՝ տարբերակելով դրա քերականական, բառային և զուտ ոճական դրսևորումները։ Հատուկ նշանակություն ունի գրական ստեղծագործությունների լեզվական նյութի վերլուծությունը, քանի որ գեղարվեստական խոսքում կրկնությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես հեղինակային ոճի ձևավորման և տեքստի արտահայտչականության կարևոր միջոց։ Միաժամանակ երևույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու ժամանակակից հայերենի խոսքային կառուցվածքի ճկունությունը և լեզվական միջոցների գործառական բազմազանությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, հայոց լեզվի ուսուցիչներին, խմբագիրներին և լեզվաբանական հետազոտություններով զբաղվող ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ժամանակակից հայերենի շարահյուսական և ոճական համակարգի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է նույն լեզվական միավորի կրկնությունը տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել նոր իմաստային, հաղորդակցական և գեղարվեստական նշանակություն։

Медицина

Աշխատանքը նվիրված է վարիկոզային հիվանդության ժամանակ ստորին վերջույթների խորը երակային համակարգում առաջացող հարաբերական փականային անբավարարության վիրաբուժական շտկման մեթոդի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ստորին վերջույթների երակային արյան շրջանառության խանգարումների, հատկապես երակային փականների աշխատանքի անբավարարության և դրա հետևանքով ձևավորվող հետադարձ արյան հոսքի՝ ռեֆլյուքսի խնդիրն է։ Խորը երակների փականային համակարգը կարևոր դեր ունի արյան՝ ստորին վերջույթներից դեպի սիրտ ուղղությամբ վերադարձի ապահովման գործում, իսկ դրա ֆունկցիոնալ խանգարումները կարող են նպաստել քրոնիկ երակային անբավարարության զարգացմանն ու խորացմանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այն իրավիճակը, երբ փականային անբավարարությունը պայմանավորված է ոչ միայն փականի կառուցվածքային վնասմամբ, այլև երակային պատի և լուսանցքի հարաբերական լայնացմամբ, որի հետևանքով փականի թերթիկները կարող են լիարժեք չփակվել։ Այսպիսի դեպքերում էքստրավազալ շտկման գաղափարը ենթադրում է երակի արտաքին կողմից դրա տրամագծի կամ փականի հատվածի երկրաչափական հարաբերությունների փոփոխություն՝ նպատակ ունենալով վերականգնել փականի թերթիկների փոխադարձ հպումը և բարելավել փակման ֆունկցիան։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մեթոդի տեխնիկական առանձնահատկությունների, կիրառման ցուցումների և հնարավոր սահմանափակումների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են միջամտության ազդեցությունը երակային հեմոդինամիկայի վրա, ռեֆլյուքսի նվազեցման աստիճանը, վերջույթի երակային արտահոսքի փոփոխությունները և հետվիրահատական կլինիկական արդյունքները։ Ախտորոշման և արդյունքների գնահատման համար կարևոր նշանակություն ունի դուպլեքս ուլտրաձայնային հետազոտությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել երակների անատոմիական վիճակը, արյան հոսքի ուղղությունը և արագությունը, ինչպես նաև հայտնաբերել կամ վերահսկել փականային ռեֆլյուքսը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել բուժումից առաջ և հետո ստացված հեմոդինամիկ ցուցանիշները՝ պարզելու համար, թե որքանով է միջամտությունը վերականգնում փականի արդյունավետ աշխատանքը։ Աշխատանքի կլինիկական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ փականային ֆունկցիայի հնարավոր վերականգնումը կարող է թույլ տալ ավելի նպատակային մոտեցում ցուցաբերել այն հիվանդների բուժմանը, որոնց մոտ հիմնական խնդիրը կապված է հարաբերական անբավարարության հետ։ Միաժամանակ մեթոդի արդյունավետության գնահատումը պահանջում է ոչ միայն տեխնիկական հաջողության, այլև երկարաժամկետ կլինիկական արդյունքների, հիվանդության կրկնության, բարդությունների և հիվանդների կյանքի որակի ուսումնասիրություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչ տեղ կարող է զբաղեցնել էքստրավազալ շտկումը վարիկոզային հիվանդության բուժման համալիր համակարգում՝ հաշվի առնելով մակերեսային և խորը երակային համակարգերի փոխազդեցությունը և հիվանդության տարբեր ձևերի առանձնահատկությունները։ Այս մոտեցման ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ խորը երակային փականային անբավարարությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ քրոնիկ երակային հիվանդության ծանրության և բուժման արդյունքների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի գնահատելու ստորին վերջույթների խորը երակների հարաբերական փականային անբավարարության արտաքին վիրաբուժական շտկման հնարավորությունները՝ ուսումնասիրելով դրա հեմոդինամիկ հիմնավորումը, տեխնիկական իրագործելիությունը, կլինիկական արդյունավետությունը և կիրառման հեռանկարները վարիկոզային հիվանդությամբ հիվանդների բուժման մեջ։

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է Bacillus thuringiensis տեսակի հիմքով միջատասպանների ազդեցության ուսումնասիրությանը Սևանա լճի ավազանի անտառածածկ հողագրունտների կենսաբանական ակտիվության վրա։ Հեղինակը հետազոտում է կենսաբանական պայքարի միջոցների կիրառման էկոլոգիական հետևանքները, հողային էկոհամակարգերի միկրոկենսաբանական գործընթացները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են հողի կենսաբանական հավասարակշռության փոփոխությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են մանրէաբանական համայնքների ակտիվությունը, հողի ֆերմենտային գործընթացները, օրգանական նյութերի փոխակերպման առանձնահատկությունները և միջատասպանների հնարավոր ազդեցությունը բնական էկոհամակարգերի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական պատրաստուկների արդյունավետության և շրջակա միջավայրի անվտանգության համատեղ գնահատմանը, ինչպես նաև անտառային հողերի պահպանության և կայուն կառավարման խնդիրներին։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, վերլուծական մոտեցումներ և գիտական եզրահանգումներ, որոնք կարող են նպաստել էկոլոգիապես անվտանգ գյուղատնտեսական և անտառաբուծական մեթոդների մշակմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էկոլոգներին, կենսաբաններին, մանրէաբաններին, հողագետներին, բնապահպանության ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և շրջակա միջավայրի պահպանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կիսահաղորդչային կառուցվածքների վերահսկման և կարգավորման համար լազերային մեթոդների մշակման և ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով օպտիկական ազդեցությունների կիրառությունը նյութերի էլեկտրոֆիզիկական հատկությունների ճշգրտման և վերլուծության գործընթացներում։ Քննարկվում են լազերային ճառագայթման փոխազդեցությունը կիսահաղորդիչ նյութերի հետ, ներառյալ ֆոտոգեներացիոն գործընթացները, կրիչների դինամիկան և էներգետիկ գոտիների կառուցվածքի փոփոխությունները։ Վերլուծվում են ոչ կործանարար վերահսկման մեթոդները, մակերեսային և ծավալային հատկությունների ուսումնասիրության լազերային տեխնիկաները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը միկրո- և նանոկառուցվածքային համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լազերային ազդեցության միջոցով պարամետրերի կարգավորման հնարավորություններին՝ դոպինգի, լոկալ տաքացման և ֆազային փոփոխությունների վերահսկման համատեքստում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև փորձարարական և տեսական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել կիսահաղորդչային սարքերի նախագծման և որակի վերահսկման արդյունավետությունը ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտում։

География

Այս աշխատությունը վերաբերում է Իրանի Զայանդերուդ գետի ջրային համակարգում ծանր մետաղների աղտոտվածության ազդեցության գնահատմանը և դրա հետևանքների նվազեցման ու վերացման միջոցառումների մշակմանը՝ էկոլոգիայի, հիդրոլոգիայի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության գիտակարգերի շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել գետի ջրերում ծանր մետաղների՝ ինչպիսիք են կապարը, կադմիումը, սնդիկը, քրոմը և այլ թունավոր տարրերը, կուտակման մակարդակը, դրանց տարածման աղբյուրները և ազդեցությունը ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Ուսումնասիրվում են ինչպես բնական գործոնները (հողերի էրոզիա, հանքային կազմ), այնպես էլ մարդածին ազդեցությունները՝ արդյունաբերական արտահոսքեր, գյուղատնտեսական պարարտանյութերի և թունաքիմիկատների օգտագործում, ինչպես նաև քաղաքային կեղտաջրերի ներթափանցում գետային համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծանր մետաղների կենսակուտակման գործընթացներին ջրային օրգանիզմներում և դրանց փոխանցմանը սննդային շղթաներով, ինչը կարող է հանգեցնել էկոհամակարգերի դեգրադացիայի և մարդու առողջության համար ռիսկերի առաջացման։ Գնահատվում են նաև ջրի որակի ցուցանիշները և էկոտոքսիկոլոգիական ազդեցությունները՝ կիրառելով լաբորատոր անալիզներ և դաշտային հետազոտություններ։ Վերացման և մեղմման միջոցառումների շրջանակում քննարկվում են կեղտաջրերի մաքրման տեխնոլոգիաների ներդրումը, արդյունաբերական արտանետումների վերահսկումը, էկոլոգիական մոնիթորինգի համակարգերի զարգացումը և գետի ավազանի ինտեգրված կառավարման մոտեցումները։ Այսպիսով, աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կայուն կառավարման, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և էկոլոգիական անվտանգության ապահովման համար՝ նպաստելով ծանր մետաղներով աղտոտված գետային համակարգերի վերականգնման արդյունավետ ռազմավարությունների մշակմանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային Հայաստանի շրջանում կառուցված և գործող թատերական շենքերի ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ձևավորման պատմական, գեղարվեստական, գործառական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական, մշակութային և սոցիալական գործընթացներն արտահայտվել թատրոնների ճարտարապետական կերպարում և ինչպես են թատերական շենքերը դարձել քաղաքային միջավայրի ու մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում թատրոնի՝ որպես հասարակական շենքի առանձնահատուկ գործառույթին, քանի որ այն միավորում է ներկայացումների համար նախատեսված բեմական տարածքը, հանդիսատեսի դահլիճը, նախասրահները, սպասարկման և վարչական հատվածները, դերասանական ու տեխնիկական օժանդակ տարածքները։ Այս բազմազան գործառույթների համադրումը պահանջում է հատուկ ծավալատարածական լուծումներ, որոնք անմիջականորեն ազդում են շենքի արտաքին կերպարի և ներքին կազմակերպման վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել խորհրդահայ թատրոնների նախագծման սկզբունքները, հատակագծային կառուցվածքը, բեմի և հանդիսասրահի փոխհարաբերությունը, մուտքային և հանրային տարածքների կազմակերպումը, ինչպես նաև շենքերի կապը հարակից հրապարակների, փողոցների և քաղաքային կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճարտարապետական ոճերի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային Հայաստանի տարբեր ժամանակաշրջաններում թատերական շենքերի արտաքին տեսքի վրա ազդեցություն են ունեցել դասական ճարտարապետության ավանդույթները, խորհրդային մոդեռնիզմը, ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորումը և ժամանակի նորարարական շինարարական մոտեցումները։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ձևերի և խորհրդային ճարտարապետական գաղափարախոսության փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տեղական շինանյութերի, դեկորատիվ տարրերի, քանդակային հարդարանքի, ճակատների կոմպոզիցիայի և շենքերի մասշտաբային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Թատերական շենքերի ճարտարապետական կերպարը հաճախ պայմանավորված է եղել ոչ միայն դրանց ֆունկցիոնալ պահանջներով, այլև տվյալ քաղաքի մշակութային նշանակությամբ և հասարակական տարածքում շենքին հատկացված դերով։ Այդ պատճառով թատրոնները շատ դեպքերում ձևավորել են քաղաքային կարևոր տեսողական և կոմպոզիցիոն առանցքներ՝ հանդես գալով որպես հանրային կյանքի կենտրոններ և քաղաքային ինքնության արտահայտման միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր քաղաքներում կառուցված թատերական շենքերի համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու խորհրդահայ թատերական ճարտարապետության զարգացման փուլերին, նախագծային մտածողության փոփոխություններին և նոր տեխնոլոգիական ու ֆունկցիոնալ պահանջների ազդեցությանը։ Առանձին կարևորություն ունի շենքերի պահպանության և մշակութային ժառանգության տեսանկյունը, քանի որ խորհրդային շրջանի բազմաթիվ թատերական կառույցներ այսօր էլ շարունակում են կատարել իրենց մշակութային գործառույթը և հանդիսանում են տվյալ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ժառանգության արժեքավոր օրինակներ։ Դրանց վերականգնումը, արդիականացումը և սկզբնական ճարտարապետական կերպարի պահպանումը պահանջում են պատմական արժեքի և ժամանակակից տեխնիկական պահանջների հավասարակշռված համադրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը խորհրդահայ թատերական շենքերը դիտարկում է ոչ միայն որպես ներկայացումների համար նախատեսված կառույցներ, այլև որպես ճարտարապետական, մշակութային և քաղաքաշինական նշանակություն ունեցող համալիրներ, որոնց միջոցով արտահայտվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գեղագիտական պատկերացումները, հասարակական պահանջները և ազգային մշակութային ինքնության դրսևորումները։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, թատրոնի ճարտարապետությամբ, քաղաքաշինությամբ, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ և խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։