Նոր լույս

Математика

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և հարմոնիկ անալիզի հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ երկու փոփոխականի ֆունկցիաների կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության պայմանների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պարբերական ֆունկցիաների ներկայացումն է երկու ինդեքսով դասավորված եռանկյունաչափական համակարգերի միջոցով և այն հարցը, թե ինչ պայմաններում համապատասխան մասնակի գումարները մոտենում են սկզբնական ֆունկցիային։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ Ֆուրիեի շարքերի տեսությունից կրկնակի շարքերին անցնելու ընթացքում առաջացող նոր խնդիրներին, քանի որ երկու ինդեքսի առկայությունը հնարավորություն է տալիս մասնակի գումարները սահմանել և սահմանին մոտեցնել տարբեր եղանակներով։ Քննվում են ուղղանկյուն, քառակուսային և այլ տիպի մասնակի գումարների վարքը, ինչպես նաև դրանց զուգամիտության կախվածությունը ֆունկցիայի հարթությունից, ինտեգրելիությունից և տեղային հատկություններից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կետային, գրեթե ամենուր և նորմային իմաստով զուգամիտության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանցից յուրաքանչյուրն արտահայտում է Ֆուրիեի ներկայացման և սկզբնական ֆունկցիայի միջև համապատասխանության տարբեր մակարդակ։ Դիտարկվում են նաև բացարձակ և պայմանական զուգամիտության հարցերը, կրկնակի շարքերի գումարման կարգի նշանակությունը և սահմանային անցումների հետ կապված առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ էական դեր ունեն Ֆուրիեի գործակիցների վարքի գնահատականները, որոնք արտացոլում են ֆունկցիայի կառուցվածքային հատկությունները և կարող են օգտագործվել շարքի զուգամիտության չափանիշների ձևակերպման համար։ Անդրադարձ է կատարվում մասնակի գումարների համապատասխան միջուկներին և ինտեգրալ ներկայացումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերլուծել մոտարկման գործընթացի բնույթը։ Առանձին նշանակություն ունի այն դեպքերի ուսումնասիրությունը, երբ սովորական զուգամիտությունը դժվար է ապահովել և անհրաժեշտ է կիրառել ընդհանրացված գումարման մեթոդներ։ Կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի տեսությունը դիտարկվում է նաև որպես բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի կարևոր բաղադրիչ, որն ունի կապեր ֆունկցիաների տեսության, մոտարկումների տեսության և մասնակի ածանցյալներով հավասարումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել երկու փոփոխականի ֆունկցիաների Ֆուրիեի ներկայացումների զուգամիտության օրինաչափությունները և դրանց կախվածությունը ուսումնասիրվող ֆունկցիաների հատկություններից։

Культура

Հայկական տարազ-ը ազգագրական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայկական ավանդական հագուստի ձևավորման պատմական ուղին, տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և դրանց կապը հայ ժողովրդի կենցաղի, սոցիալական կառուցվածքի ու գեղագիտական պատկերացումների հետ, աշխատությունում դիտարկվում է տարազի զարգացումը տարբեր պատմական շրջաններում՝ հնագույն և միջնադարյան ժամանակներից մինչև նոր շրջանը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են քաղաքական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունները ազդել հագուստի ձևերի, նյութերի, զարդանախշերի և կրելու սովորույթների վրա, հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարբեր գավառների տարազային տարբերություններին՝ Արարատյան դաշտավայր, Շիրակ, Սյունիք, Վասպուրական և այլ շրջաններ, որտեղ յուրաքանչյուր տարածք ունեցել է իր ինքնատիպ գունային և զարդային համակարգը, միաժամանակ վերլուծվում են տարազի խորհրդանշական իմաստները՝ որպես ինքնության, սոցիալական կարգավիճակի և ընտանեկան ավանդույթի արտահայտություն, աշխատությունը նաև ընդգծում է, թե ինչպես է հայկական տարազը պահպանվել և վերաիմաստավորվել սփյուռքում և ժամանակակից մշակութային միջավայրում՝ դառնալով ազգային ինքնության կարևոր տեսանելի նշաններից մեկը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է անձի սոցիալ-մշակութային ներուժի ձևավորման գործընթացի ինտեգրատիվ բնույթի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով տարբեր սոցիալական, կրթական և մշակութային գործոնների փոխազդեցությունը մարդու զարգացման մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում են անհատի արժեքային համակարգը, աշխարհայացքը, սոցիալական վարքագիծը և մշակութային ինքնությունը՝ դիտարկելով կրթությունը, ընտանիքը, սոցիալական միջավայրը և հաղորդակցական գործընթացները որպես փոխկապակցված համակարգ։ Գրքում ներկայացվում են անձի զարգացման տեսական մոտեցումներ, սոցիալականացման փուլերը և մշակութային փորձի յուրացման ձևերը՝ ընդգծելով ինտեգրատիվ մոտեցման անհրաժեշտությունը ժամանակակից կրթական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության միջառարկայական կապերին, արժեքային դաստիարակությանը և սոցիալ-մշակութային միջավայրի ազդեցությանը անձի ստեղծագործական և ճանաչողական ներուժի ձևավորման վրա։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է կրթական գործընթացի կազմակերպման այն ձևերը, որոնք նպաստում են ուսանողների ինքնազարգացմանը, քննադատական մտածողության ձևավորմանը և սոցիալական պատասխանատվության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիոլոգների և կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով անձի զարգացման համալիր և բազմաչափ մոտեցում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում, ռուսերենում և անգլերենում անձի հատկանիշներ արտահայտող դարձվածային միավորների լեզվաբանական, իմաստաբանական և համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են դարձվածքների դերը մարդու արտաքին և ներքին առանձնահատկությունների, բնավորության գծերի, մտավոր կարողությունների, հուզական վիճակների, վարքագծի և բարոյական որակների նկարագրման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք լեզուներում անձի դրական և բացասական հատկանիշներն արտահայտող դարձվածքների իմաստային խմբավորմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկություններին և փոխաբերական նշանակությունների ձևավորման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են դարձվածային միավորների բառային կազմը, պատկերավորության միջոցները, ոճական երանգավորումները և խոսքային կիրառության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի դարձվածքների միջև առկա իմաստային ընդհանրություններին ու տարբերություններին, համարժեքության աստիճաններին և թարգմանության ընթացքում առաջացող դժվարություններին։ Կարևորվում են ազգային մտածողության, մշակութային ավանդույթների, ժողովրդական պատկերացումների և արժեքային համակարգերի արտահայտությունները դարձվածաբանության մեջ։ Դիտարկվում են նաև լեզվամշակութային առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորում են մարդու հատկանիշների պատկերավոր նկարագրության տարբեր ձևերը յուրաքանչյուր լեզվում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ առանձին ժողովուրդների աշխարհընկալման և լեզվական մտածողության յուրահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել համեմատական դարձվածաբանության, լեզվամշակութաբանության, բառարանագրության և թարգմանության տեսության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասերների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի մարզի Գառնահովիտ բնակավայրի Սուրբ Գևորգ եկեղեցուն՝ որպես հայկական պատմական, ճարտարապետական և հոգևոր ժառանգության նշանակալի հուշարձանի։ Այն ներկայացնում է եկեղեցու պատմական ու մշակութային արժեքը, նրա տեղը բնակավայրի հոգևոր կյանքում և կապը տվյալ տարածաշրջանի պատմական միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում եկեղեցական կառույցի ճարտարապետական առանձնահատկություններին, շինարարական լուծումներին, հորինվածքային կառուցվածքին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներին։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայկական եկեղեցաշինության ավանդույթները, ճարտարապետական ձևերի զարգացումը և տեղական շինարվեստի առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ կարող են ունենալ նաև եկեղեցու պահպանության, վերականգնման և մշակութային ժառանգության փոխանցման հարցերը։ Գիրքը արժեքավոր է Հայաստանի պատմական բնակավայրերի, միջնադարյան ճարտարապետության, եկեղեցական մշակույթի և հուշարձանների պահպանության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն նպաստում է Գառնահովիտի պատմամշակութային միջավայրի ճանաչմանը և Սուրբ Գևորգ եկեղեցու նշանակության արժևորմանը հայկական հոգևոր ու ճարտարապետական ժառանգության համատեքստում։

Культура

Հայոց ավանդական հարսանեկան գովքերը հնագույն ծեսերի համատեքստում ներկայացնում են բանավոր մշակույթի կարևոր շերտ, որտեղ երգային և խոսքային ձևերով արտահայտվել են հարսանիքի ծիսական իմաստները, համայնքային միասնությունը և նոր ընտանիքի ստեղծման խորհրդանշականացումը։ Այդ գովքերը գործել են որպես անցման ծեսերի բաղադրիչ, որտեղ հարսն ու փեսան դիտարկվել են որպես նոր սոցիալական կարգավիճակ ստացող անձինք, իսկ գովքի միջոցով նրանց վերագրվել են դրական հատկանիշներ՝ գեղեցկություն, քաջություն, աշխատասիրություն և բարոյական արժանիքներ։ Այս բանահյուսական ձևերում հաճախ հանդիպում են հին հնդեվրոպական ծիսական մտածողության հետքեր՝ պտղաբերության, բարի բախտի և ընտանեկան շարունակականության գաղափարների շեշտադրումներով, որոնք արտահայտվում են խորհրդանշական պատկերներով և կրկնվող բանաձևերով։ Հարսանեկան գովքերը նաև ունեցել են սոցիալական կարգավորիչ գործառույթ՝ ամրապնդելով համայնքի ներսում փոխադարձ կապերը և հաստատելով նոր ընտանիքի ընդունումը հասարակության կողմից։ Դրանք հաճախ կատարվել են հատուկ ծիսական իրավիճակներում՝ հարսի տուն այցելության, հարսանեկան երթի կամ խնջույքի ընթացքում, և ուղեկցվել են երաժշտությամբ ու պարերով։ Գովքի կատարողները՝ հաճախ ազգականներ կամ մասնագիտացված բանավոր արվեստի կրողներ, իրենց խոսքի միջոցով ոչ միայն գովերգել են նորապսակներին, այլ նաև հղել են բարեմաղթանքներ և պաշտպանիչ խոսքային բանաձևեր՝ չար ուժերից և վատ բախտից պաշտպանվելու նպատակով։ Այս ավանդույթը, պահպանելով հնագույն ծիսական մտածողության տարրերը, միաժամանակ զարգացել է տարբեր պատմական փուլերում՝ հարստանալով տեղական բարբառային և մշակութային առանձնահատկություններով։ Ընդհանուր առմամբ, հարսանեկան գովքերը կարելի է դիտարկել որպես հայ ժողովրդի ծիսական մտածողության, սոցիալական կառուցվածքի և բանավոր արվեստի համադրման կարևոր արտահայտություն։