Ռելաքսացման պրոցեսները քվանտային դիպոլային ճառագայթիչ-մետաղական նանոկառուցվածք համակարգերում

Право

Աշխատությունը նվիրված է իրավաբանական պատասխանատվության տեսական հիմքերի, իրավական բնույթի, գործառույթների և գործնական կիրառման արդիական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իրավաբանական պատասխանատվության հասկացությունը, դրա տեղը իրավական կարգավորման համակարգում, առաջացման նախադրյալները և իրավախախտումների կանխարգելման ու իրավակարգի պահպանման գործում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական պատասխանատվության սկզբունքներին՝ օրինականությանը, արդարությանը, համաչափությանը, մեղավորության հաշվառմանը, պատասխանատվության անհատականացմանը և իրավական որոշակիության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են քրեական, վարչական, քաղաքացիաիրավական, կարգապահական և իրավաբանական պատասխանատվության այլ տեսակների առանձնահատկությունները, դրանց փոխհարաբերությունները և կիրառման իրավական հիմքերը։ Դիտարկվում են իրավախախտման կազմի, իրավական պատասխանատվության սուբյեկտների, մեղքի ձևերի, պատճառահետևանքային կապի և պատասխանատվությունից ազատելու հանգամանքների հետ կապված տեսական ու գործնական հարցերը։ Կարևորվում են իրավաբանական պատասխանատվության և պետական հարկադրանքի հարաբերակցությունը, իրավական պատժամիջոցների նպատակները, կանխարգելիչ ու վերականգնողական գործառույթները, ինչպես նաև անձի իրավունքների և հանրային շահերի պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող հակասություններին, օրենսդրական կարգավորումների մեկնաբանման դժվարություններին, դատական որոշումների հիմնավորվածությանը և պատասխանատվության միջոցների արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել իրավաբանական պատասխանատվության վերաբերյալ տարբեր գիտական հայեցակարգեր, ազգային օրենսդրության կարգավորումները, միջազգային իրավական չափանիշները և դատական պրակտիկայի զարգացման միտումները։ Առանձնացվում են իրավական նորմերի կատարելագործման, իրավակիրառ գործունեության միասնականության ապահովման, պատասխանատվության անհատականացման և իրավական երաշխիքների ամրապնդման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի պետության և իրավունքի տեսության զարգացման, իրավաբանական պատասխանատվության ինստիտուտի համակողմանի ուսումնասիրության և իրավական կարգավորման արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ծաղիկ հիվանդության կանխարգելմանը և դրա դեմ պատվաստման կիրառմանը՝ ներկայացնելով պատվաստումը որպես հիվանդությունից պաշտպանվելու կարևոր միջոց։ Վերնագրում արտահայտված գաղափարը ցույց է տալիս, որ հրատարակության հիմնական նպատակը ծաղիկի վտանգների մասին տեղեկացնելն ու կանխարգելիչ միջոցառումների անհրաժեշտությունը հիմնավորելն է։ Ծաղիկը պատմականորեն լայն տարածում ունեցած վարակիչ հիվանդություն էր, որը ծանր հետևանքներ էր առաջացնում և մեծ ազդեցություն թողնում հասարակական առողջության վրա։ Դրա դեմ պատվաստման տարածումը բժշկության պատմության կարևոր ձեռքբերումներից էր, քանի որ հնարավորություն տվեց աստիճանաբար նվազեցնել հիվանդացությունն ու մահացությունը։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար ներկայացվում էին հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները, պատվաստման նշանակությունը, դրա իրականացման անհրաժեշտությունը և բնակչության իրազեկման կարևորությունը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի բժշկական գիտելիքների տարածման և հանրային առողջապահության զարգացման տեսանկյունից։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի մտահոգությունը վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման, բժշկական միջոցառումների հանրայնացման և հասարակության առողջության պահպանման վերաբերյալ։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է բժշկության պատմությամբ, պատվաստումների զարգացման ընթացքով և Օսմանյան կայսրության հայ համայնքում առողջապահական գիտելիքների տարածմամբ հետաքրքրվողների համար։

Литература

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Համո Սահյանի բանաստեղծական արվեստի առանձին կարևոր հարցերի քննությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական մտածողության, գեղարվեստական աշխարհի և լեզվաոճական առանձնահատկությունների հիմնական դրսևորումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բանաստեղծի ստեղծագործության առանցքային թեմաներն ու մոտիվները, հատկապես հայրենի բնության, մարդու ներաշխարհի, հայրենի հողի, հիշողության, ժամանակի և մարդկային արժեքների պատկերումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության և մարդու փոխհարաբերությանը, որը նրա պոեզիայում հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես նկարագրական միջավայր, այլև որպես հոգեբանական և փիլիսոփայական իմաստներ կրող գեղարվեստական իրականություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Սահյանի բանաստեղծական լեզվի քննությունը՝ բառապաշարի, պատկերավորման միջոցների, փոխաբերությունների, համեմատությունների, խորհրդանիշների և ժողովրդական խոսքի տարրերի կիրառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանաստեղծի ստեղծագործական անհատականությունը և նրա կողմից պարզ, բնական ու խոսակցական թվացող լեզվական միջոցների միջոցով խոր զգացմունքային և փիլիսոփայական բովանդակություն ստեղծելու առանձնահատկությունը։ Քննարկվում են նաև քնարական հերոսի կերպարը, նրա ներքին ապրումները, հայրենիքի և ազգային ինքնության ընկալումները, ինչպես նաև ժամանակի ու մարդու փոխհարաբերության գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Սահյանի պոեզիան դիտարկվում է հայ գրականության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործության ինքնատիպ տեղը XX դարի հայ քնարերգության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել բանաստեղծի ստեղծագործության նոր մեկնաբանությունների, թեմատիկ և ոճական առանձնահատկությունների առավել խորքային բացահայտման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասերներին, գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին, ասպիրանտներին և հայ պոեզիայի սիրահարներին։

Литература

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, գիտական և կրթական կազմակերպությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նրանց տրամադրելով մասնագիտական գրականության ընթացիկ հոսքի վերաբերյալ կազմակերպված տեղեկատվություն։ Նյութերի շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրքեր, գիտական ուսումնասիրություններ, ժողովածուներ, հոդվածներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, տեղեկատու նյութեր և այլ տպագիր աղբյուրներ, որոնք վերաբերում են մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին։ Մատենագիտական գրառումները կարող են դասակարգվել թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով առանձին բաժիններում գտնել թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, կինոյի, ժողովրդական արվեստի, մշակութային հաստատությունների գործունեության, գրադարանային գործի և հարակից բնագավառների վերաբերյալ նյութեր։ Յուրաքանչյուր գրառման հիմնական գործառույթը համապատասխան հրատարակության նույնականացման և հետագա որոնման համար անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալների տրամադրումն է։ Ընթացիկ բնույթը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ տեղեկատուն հնարավորություն է տալիս պարբերաբար հետևել նոր հրատարակություններին և ժամանակին ներառել դրանք գիտական, կրթական կամ մասնագիտական աշխատանքի մեջ։ Միաժամանակ տարբեր տարիների թողարկումների ամբողջությունը կարող է ծառայել որպես հետադարձ ուսումնասիրության արժեքավոր աղբյուր՝ ցույց տալով, թե որոշակի ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվել և ներկայացվել հրատարակչական դաշտում։ Նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է թեմատիկ որոնումը, գրականության ցանկերի կազմումը և մասնագիտական տեղեկատվության ընտրությունը։ Հրատարակությունը կարող է արտացոլել նաև խորհրդային շրջանի մշակութային և գիտական կյանքի առանձնահատկությունները, հաստատությունների գործունեությունը, արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացումը և դրանց վերաբերյալ ձևավորված մասնագիտական գրականությունը։ Այս տեսանկյունից այն ունի ոչ միայն գործնական մատենագիտական, այլև պատմամշակութային և աղբյուրագիտական արժեք։ Տարբեր թողարկումների ուսումնասիրությամբ հնարավոր է հետևել մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեության լուսաբանմանը և արվեստագիտական գրականության զարգացման միտումներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողներին՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի մշակութային պատմության աղբյուրների որոնման և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման համար։

История

Վեպ գաղթականութիւն Հայոց Տրապիզօնի - Աբել Մխիթարեանց 1857 աշխատությունը ներկայացնում է պատմական-գեղարվեստական պատում, որի հիմքում ընկած է Տրապիզոնի հայ բնակչության կյանքը և գաղթի փորձառությունը՝ ընդգծելով 19-րդ դարի միջավայրում ձևավորված սոցիալական, տնտեսական և ազգային ճնշումները, որոնք ստիպել են մարդկանց լքել իրենց հայրենի բնակավայրերը և որոնել նոր գոյության ուղիներ։ Ստեղծագործությունը միավորում է վիպական տարրերը և պատմական հիշողությունը՝ ցույց տալով ոչ միայն գաղթի ֆիզիկական ընթացքը, այլ նաև դրա հոգեբանական ազդեցությունը անհատների և համայնքների վրա, նրանց կորուստները, հույսերը և ինքնության պահպանման պայքարը օտար միջավայրում։ Հեղինակը կենտրոնանում է նաև Տրապիզոնի հայկական համայնքի կենցաղի, ավանդույթների և փոխհարաբերությունների վրա՝ ստեղծելով պատկերավոր նկարագրություն այն աշխարհի, որը աստիճանաբար ենթարկվում է փոփոխությունների և ճնշումների, և այդ համատեքստում գաղթը դառնում է ոչ միայն անհրաժեշտություն, այլև պատմական ճակատագրի դրսևորում։

Лингвистика

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի կայուն բառակապակցություններում խոսքիմասային տարարժեքության դրսևորման առանձնահատկությունների, քերականական բնույթի և գործառական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայուն կապակցությունների կառուցվածքային և իմաստային հատկանիշները, դրանց բաղադրիչների խոսքիմասային պատկանելությունը և տարբեր շարահյուսական միջավայրերում քերականական գործառույթների փոփոխության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բառերը կամ կայուն կապակցությունները համատեքստից կախված դրսևորում են տարբեր խոսքի մասերին բնորոշ իմաստային ու քերականական հատկանիշներ։ Վերլուծվում են խոսքիմասային փոխանցումների, բառերի քերականական արժեքների փոփոխության, իմաստային ամբողջականության և կապակցությունների շարահյուսական գործառույթների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են նաև կայուն կապակցությունների դասակարգման, դրանց բաղադրիչների ինքնուրույնության աստիճանի որոշման և խոսքիմասային տարարժեքության սահմանազատման տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում են արդի հայերենի բառապաշարի և քերականական համակարգի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև լեզվական միավորների իմաստային ու գործառական ճկունության դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայերենի խոսքի մասերի տեսության և կայուն կապակցությունների ուսումնասիրության խորացմանը՝ օգտակար լինելով հայոց լեզվի, ձևաբանության, շարահյուսության, իմաստաբանության և դարձվածաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։