S բոլոր թվային հաջորդականությունների տարածություն: Նրա մետրիկացումը

Религия

Աստվածաշնչյան սաղմոսների այս ժողովածուն ներկայացնում է քրիստոնեական հոգևոր գրականության հիմնարար երկերից մեկը՝ ընդգրկելով աղոթքներ, օրհներգեր, փառաբանություններ, ապաշխարական խոստովանություններ և աստվածային օգնության հայցեր։ Դավթին վերագրվող սաղմոսներում արտահայտված է մարդու հոգևոր աշխարհի բազմազանությունը՝ հավատից ու երախտագիտությունից մինչև տագնապ, վիշտ, զղջում և մխիթարության որոնում։ Դրանց միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է Աստծո մեծության, արարչագործության, արդարության, ողորմածության և նախախնամության մասին աստվածաշնչյան պատկերացումներին, ինչպես նաև մարդու՝ աստվածային կամքին վստահելու և հոգևոր ամրություն պահպանելու ձգտմանը։ Ժողովածուում առանձնահատուկ տեղ ունեն ապաշխարության և ներման թեմաները, որոնց միջոցով բացահայտվում են մեղքի գիտակցման, անկեղծ զղջման, հոգևոր մաքրման և բարոյական վերափոխման գաղափարները։ Սաղմոսների բանաստեղծական կառուցվածքը, պատկերավոր լեզուն, կրկնությունները և հուզական արտահայտչականությունը դրանց հաղորդում են աղոթական առանձնահատուկ հնչերանգ՝ դարձնելով դրանք ոչ միայն ընթերցանության, այլև անձնական խորհրդածության ու պաշտամունքային կիրառության նյութ։ Դրանք դարեր շարունակ կարևոր դեր են ունեցել քրիստոնեական եկեղեցական արարողությունների, ժամերգությունների և անհատական աղոթական կյանքի մեջ՝ ձևավորելով հավատացյալի հոգևոր խոսքի ու աստվածապաշտության ավանդույթը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայերեն աստվածաշնչյան գրականության և կրոնական ընթերցանության պատմության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով այն հոգևոր ժառանգությունը, որի միջոցով պահպանվել ու փոխանցվել են քրիստոնեական հավատքի, բարոյականության և աղոթքի արժեքները։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ եկեղեցական մշակույթի, սաղմոսերգության ավանդույթի և հայերեն կրոնական գրքի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության համակարգում պարապմունքների բարձրացված ռեժիմի կազմակերպման և կիրառման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է դիտարկել այնպիսի ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման ձևերը, որոնք կարող են նպաստել երեխաների շարժողական կարողությունների, ֆիզիկական պատրաստվածության, դիմացկունության, ճկունության, արագաշարժության և կոորդինացիայի զարգացմանը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով նախադպրոցական տարիքի երեխաների օրգանիզմի տարիքային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ բարձրացված պարապմունքային ռեժիմը կարող է դիտարկվել որպես ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի ինտենսիվացման միջոց, որի դեպքում մեծանում են երեխաների շարժողական ակտիվության ծավալը, պարապմունքների նպատակային ուղղվածությունը և ֆիզիկական վարժությունների համակարգված կիրառումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ճիշտ չափավորմանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում չափազանց բարձր կամ ոչ համապատասխան ծանրաբեռնվածությունը կարող է հակասել երեխայի բնական զարգացման պահանջներին, մինչդեռ ճիշտ ընտրված ակտիվությունը կարող է նպաստել օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների աստիճանական ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ պարապմունքների կառուցվածքին, դրանց հաճախականությանը, տևողությանը, վարժությունների հաջորդականությանը, շարժողական խաղերի կիրառմանը և երեխաների անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան ծանրաբեռնվածության ընտրությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև մանկավարժական վերահսկողությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել երեխաների արձագանքը ֆիզիկական ակտիվությանը և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխել պարապմունքների ինտենսիվությունը։ Աշխատության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ դրա մոտեցումները կարող են կիրառվել նախադպրոցական ուսումնական հաստատություններում ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի կազմակերպման և կատարելագործման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նախադպրոցական մանկավարժներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին, մարզական մանկավարժության հետազոտողներին և վաղ մանկության զարգացման ոլորտում աշխատող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկում է որպես երեխայի ամբողջական զարգացման կարևոր բաղադրիչ՝ ընդգծելով համակարգված, տարիքին համապատասխան և գիտականորեն հիմնավորված շարժողական ակտիվության նշանակությունը ավագ նախադպրոցական շրջանում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է համացանցային հաղորդակցության մեջ հուզարտահայտչականության դրսևորման լեզվական, ոճական և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն նյութի հիման վրա։ Քննարկվում են թվային հաղորդակցության զարգացման պայմաններում հույզերի արտահայտման միջոցները, դրանց գործառույթները և ազդեցությունը հաղորդակցվողների փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համացանցային խոսույթի լեզվական կառուցվածքին, գրավոր և բանավոր հաղորդակցության տարրերի փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև հուզական վերաբերմունքի արտահայտման նոր ձևերի առաջացմանը։ Ուսումնասիրվում են հուզական երանգավորում ունեցող բառապաշարը, գնահատողական արտահայտությունները, միջարկությունները, դարձվածային միավորները, շարահյուսական կառույցները և կետադրական նշանների արտահայտչական հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև էմոջիների, էմոտիկոնների, հապավումների, տառերի կրկնության, մեծատառերի և գրաֆիկական այլ միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները սոցիալական ցանցերում, առցանց քննարկումներում, մեկնաբանություններում և հաղորդագրություններում։ Կարևորվում են հուզարտահայտչականության և խոսքային մտադրության փոխկապակցվածությունը, հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը լեզվական միջոցների ընտրության վրա և համատեքստի դերը հուզական իմաստների մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել իմաստաբանական, գործառական, ոճաբանական և խոսութային վերլուծության մեթոդներ՝ բացահայտելու հուզական արտահայտությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դրական և բացասական հույզերի լեզվական արտահայտմանը, հեգնանքի, հումորի, զարմանքի, հավանության և դժգոհության փոխանցման եղանակներին։ Առանձնացվում են համացանցային հաղորդակցության անմիջականության, ոչ պաշտոնական ոճի, հաղորդագրությունների հակիրճության և բազմամիջոցային բնույթի ազդեցությունները հուզական բովանդակության ձևավորման վրա։ Կարևորվում է նաև անգլերենի թվային հաղորդակցական միջավայրում ձևավորվող լեզվական նորարարությունների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի ժամանակակից լեզվաբանության, համացանցային խոսույթի, լեզվական պրագմատիկայի և հաղորդակցության տեսության զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, հաղորդակցաբանների, թարգմանաբանների, մեդիահետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի կյանքի, ստեղծագործական ժառանգության և գրականագիտական ուսումնասիրման հետ կապված հարցերի քննությանը՝ ընդգծելով չարենցագիտական հետազոտությունների զարգացման համար նոր նյութերի, մեկնաբանությունների և գիտական մոտեցումների նշանակությունը։ Հետազոտության առանցքում բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհի բազմակողմ ուսումնասիրությունն է՝ նրա պոեզիայի թեմատիկ, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրողի ստեղծագործական տարբեր շրջանների փոխկապակցվածությանը, աշխարհայացքի փոփոխություններին, գրական ուղղությունների ազդեցությանը և անհատական բանաստեղծական համակարգի ձևավորմանը։ Քննվում են հայրենիքի, պատմության, մարդու, ժամանակի, հեղափոխության, մշակույթի, սիրո և անհատական ճակատագրի թեմաների արտահայտման առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով 20-րդ դարի հայ գրականության և ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային միջավայրի համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրողի լեզվի ուսումնասիրությունը՝ բառապաշարի, պատկերային համակարգի, խորհրդանշական շերտերի, ռիթմի, բանաստեղծական կառուցվածքի և ժանրային նորարարությունների տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրական ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հայ դասական գրականության, համաշխարհային գրական շարժումների և ժամանակակից մշակութային երևույթների հետ ստեղծագործական կապերը։ Հետազոտությունը կարող է կարևորել ձեռագրերի, նամակների, արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակակիցների հուշերի, մամուլի հրապարակումների և ստեղծագործությունների տարբեր հրատարակությունների ուսումնասիրությունը՝ որպես գրողի կենսագրության ու ստեղծագործական պատմության որոշ հարցերի ճշգրտման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի գրական քննադատության և չարենցագիտության պատմության դիտարկումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են մեկնաբանվել գրողի ստեղծագործությունները և ինչպես են փոխվել նրա ժառանգության գիտական գնահատման մոտեցումները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական միջավայրի ազդեցությանը գրողի ստեղծագործությունների ընկալման, հրատարակման և ուսումնասիրության վրա։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է չարենցագիտությունը որպես շարունակաբար զարգացող գրականագիտական ուղղություն, որտեղ նոր աղբյուրների շրջանառությունը, տեքստաբանական աշխատանքը և տարբեր մեկնաբանական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական անհատականության և հայ գրականության պատմության մեջ նրա ժառանգության մասին։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Информатика

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաֆների տեսության մեջ ուսումնասիրվող ինտերվալային կերպով իրականացվող բազմությունների հետ կապված խնդիրների հետազոտությանը՝ կենտրոնանալով գրաֆների որոշակի դասերում այդ բազմությունների գոյության, կառուցվածքի և հատկությունների բացահայտման վրա։ Աշխատանքում քննարկվում են գրաֆների տեսության հիմնական հասկացությունները և այն տեսական դրույթները, որոնք անհրաժեշտ են տվյալ դասի խնդիրների ձևակերպման և ուսումնասիրման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բազմությունների բնութագրմանը, որոնց տարրերի միջև կապերը կամ դասավորությունը կարող են ներկայացվել ինտերվալների միջոցով, ինչպես նաև դրանց և գրաֆի կառուցվածքային հատկությունների փոխադարձ կապին։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են տարբեր տեսակի գրաֆներ և դրանց առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչ պայմաններում են տվյալ բազմությունները գոյություն ունենում, ինչպես կարելի է դրանք կառուցել կամ բնութագրել և ինչպիսի ալգորիթմական մոտեցումներ կարող են կիրառվել դրանց հայտնաբերման համար։ Աշխատանքը ներառում է ինչպես տեսական արդյունքների, այնպես էլ համապատասխան ապացուցումների և կառուցողական մեթոդների ուսումնասիրություն՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ գրաֆների ներքին կառուցվածքի և դրանց ենթաբազմությունների միջև առկա կապերը։ Առանձին կարևորություն է տրվում գրաֆների տարբեր դասերի համեմատությանը, քանի որ որոշ կառուցվածքային հատկություններ կարող են էապես պարզեցնել խնդրի լուծումը, մինչդեռ այլ դասերում առաջանում են լրացուցիչ սահմանափակումներ և բարդություններ։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նաև դիսկրետ մաթեմատիկայի, ալգորիթմների տեսության, ցանցերի մոդելավորման և հարակից մաթեմատիկական ուղղությունների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրաֆների տեսությամբ, կոմբինատորիկայով և դիսկրետ մաթեմատիկայով զբաղվող ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ որպես տեսական ուսումնասիրություն, որը նպաստում է գրաֆային կառուցվածքների և դրանցում առանձնահատուկ բազմությունների փոխկապակցվածության ավելի խոր ընկալմանը։