Սեփական տատանումների տրված հաճախականություններով հեծանների և սալերի եզրերի ամրացման պայմանների որոշումը

Математика

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային նանոշերտերի էլեկտրադինամիկական և սպինային բնութագրերի տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է նանոմասշտաբային համակարգերում քվանտային երևույթների և նյութի էլեկտրամագնիսական ու սպինային հատկությունների փոխազդեցության վերլուծությունը։ Քվանտային նանոշերտերի առանձնահատուկ կառուցվածքը պայմանավորում է էլեկտրոնների շարժման և էներգետիկ վիճակների քվանտային սահմանափակումը, ինչն իր հերթին կարող է էապես փոխել համակարգի էլեկտրական, մագնիսական և օպտիկական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում տեսական մեթոդներով ուսումնասիրվում են նման համակարգերի էլեկտրոնային կառուցվածքը, էներգետիկ սպեկտրը, էլեկտրադինամիկական արձագանքը և սպինային վիճակների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցությանը, լիցքակիրների վարքագծին և նանոշերտի կառուցվածքային պարամետրերի ու ֆիզիկական բնութագրերի միջև կապերին։ Սպինային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մասնիկների ներքին անկյունային մոմենտի հետ կապված երևույթները և դրանց ազդեցությունը նյութի ընդհանուր քվանտային վարքագծի վրա։ Քննարկվող մոտեցումները կարևոր են նաև այն պատճառով, որ նանոկառուցվածքներում էլեկտրական և սպինային աստիճանների ազատությունը կարող են փոխկապակցված լինել՝ առաջացնելով նոր տեսակի ֆիզիկական էֆեկտներ և կիրառական հնարավորություններ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քվանտային ֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, սպինտրոնիկայի և նյութերի էլեկտրադինամիկայի ոլորտներում զբաղվող հետազոտողներին։ Տեսական արդյունքները կարող են օգտագործվել նանոէլեկտրոնային և սպինտրոնային սարքերի, քվանտային համակարգերի և այլ նանոմասշտաբային տեխնոլոգիաների ֆիզիկական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է քվանտային մեխանիկայի, էլեկտրադինամիկայի և սպինային ֆիզիկայի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ավելի խորությամբ բացահայտել քվանտային նանոշերտերի ֆիզիկական հատկությունները և դրանց ձևավորման օրինաչափությունները։

Другие предметы

Աշխատությունը պատմատեխնիկական և արդյունաբերական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Կեդաբեկի պղնձահանքի և դրա հետ կապված Կեդաբեկի ու Կալակենտի պղնձաձուլական ձեռնարկությունների գործունեությունը՝ հանքարդյունաբերության, մետալուրգիական արտադրության և տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնանում է հանքավայրի երկրաբանական և հանքաբանական առանձնահատկությունների, պղնձային հանքաքարի արդյունահանման կազմակերպման, արտադրական ենթակառուցվածքների և արդյունահանված հումքի հետագա վերամշակման ընդհանուր համակարգի վրա։ Ներկայացվում են հանքավայրի շահագործման պայմանները, հանքային մարմինների բնույթը, հանքաքարի արդյունաբերական նշանակությունը և հանքային տնտեսության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պղնձաձուլական արտադրության նկարագրությունը՝ հանքաքարի նախնական մշակման, տեղափոխման, հարստացման և մետալուրգիական վերամշակման հիմնական փուլերի պատմատեխնիկական դիտարկմամբ։ Ձեռնարկությունների գործունեությունը դիտարկվում է որպես միասնական արտադրական համալիր, որտեղ հանքարդյունահանումը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները, էներգետիկ ապահովումը և մետալուրգիական արտադրությունը փոխկապակցված էին ընդհանուր տնտեսական նպատակներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտադրական սարքավորումներին, տեխնիկական միջոցներին, շինություններին և ձեռնարկությունների նյութական ենթակառուցվածքին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի արդյունաբերական տեխնոլոգիաների զարգացման մակարդակի մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև աշխատուժի կազմակերպմանը, արդյունաբերական բնակավայրերի ձևավորմանը և խոշոր հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների ազդեցությանը շրջակա տարածքների սոցիալ-տնտեսական կյանքի վրա։ Հանքարդյունաբերական համալիրի գործունեությունը կարևոր է նաև տնտեսական աշխարհագրության տեսանկյունից, քանի որ բնական ռեսուրսների շահագործումը նպաստում էր ճանապարհների, արտադրական հաղորդակցությունների և այլ ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Միաժամանակ նման աղբյուրը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել արդյունաբերական ձեռնարկությունների կառավարման և արտադրական գործընթացների կազմակերպման պատմական առանձնահատկությունները։ Տեխնիկական նկարագրությունների և տնտեսական տվյալների համադրումը նյութը դարձնում է արժեքավոր աղբյուր ինչպես գունավոր մետալուրգիայի պատմության, այնպես էլ Կովկասի հանքարդյունաբերական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատկերացում է տալիս պղնձի արդյունահանման և վերամշակման ամբողջական արտադրական համակարգի մասին՝ միավորելով երկրաբանական, տեխնոլոգիական, տնտեսական և արդյունաբերական պատմության խնդիրները։

Культура

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությանն ու վերլուծությանը՝ 1973 թվականի դրությամբ։ Այն ներկայացնում է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային գրադարանային համակարգի կազմակերպման, զարգացման և հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում ունեցած դերի վերաբերյալ ընդհանրացված պատկեր։ Հետազոտության առանցքում գրադարանների աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են՝ ընթերցողների սպասարկումը, գրքային ֆոնդերի համալրումն ու կազմակերպումը, գրականության տարածումն ու հանրայնացումը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային և կրթական միջոցառումների անցկացումը, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցանության պահանջների բավարարումը։ Աշխատանքում քաղաքային գրադարանը դիտարկվում է որպես ոչ միայն գրականություն տրամադրող հաստատություն, այլև մշակութալուսավորական կարևոր կենտրոն, որի միջոցով բնակչությանը հասանելի են դառնում գիտական, մասնագիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության տարբեր տեսակներ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների ֆոնդերի բովանդակությանը, դրանց համալրման աղբյուրներին, գրքերի պահպանմանն ու դասակարգմանը, ինչպես նաև ընթերցողների պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների հետ անհատական և խմբային աշխատանքի կազմակերպումը, քանի որ գրադարանի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն գրքային ֆոնդի ծավալով, այլև այն հանգամանքով, թե որքան արդյունավետ են գրադարանային աշխատողները կարողանում ընթերցողներին ուղղորդել դեպի անհրաժեշտ և օգտակար գրականություն։ Առանձին տեղ է հատկացվում գրքի և ընթերցանության հանրայնացման ձևերին։ Գրադարանային աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից են գրքի ցուցադրությունները, թեմատիկ անկյունները, գրական երեկոները, ընթերցողների հետ հանդիպումները, քննարկումները, բարձրաձայն ընթերցումները, գրքերի տեսությունները և այլ միջոցառումները, որոնց նպատակն է բարձրացնել գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը և ընդլայնել ընթերցողների շրջանակը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես էին քաղաքային գրադարանները փորձում համադրել ավանդական գրադարանային սպասարկումը մշակութային և հասարակական գործունեության տարբեր ձևերի հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների մեթոդական գործունեության հարցը։ Քաղաքային գրադարանները հանդես էին գալիս ոչ միայն որպես առանձին ընթերցողների սպասարկող հաստատություններ, այլև որպես գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ու կատարելագործման կենտրոններ՝ փորձի փոխանակման, մասնագիտական խորհրդատվության և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման միջոցով։ Այս տեսանկյունից վերլուծվում է գրադարանների փոխհամագործակցության, աշխատանքի համակարգման և առաջավոր փորձի ընդհանրացման նշանակությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության տարբեր սոցիալական, մասնագիտական և տարիքային խմբերի գրադարանային սպասարկմանը։ Քաղաքային գրադարանների առջև խնդիր էր դրված բավարարել ինչպես ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունները, այնպես էլ աշխատողների, երիտասարդության, ուսանողների, մասնագետների և ինքնակրթությամբ զբաղվող անձանց տեղեկատվական ու կրթական պահանջները։ Այդ նպատակով կարևոր էր գրականության նպատակային ընտրությունը և ընթերցողների հետ տարբերակված աշխատանքի իրականացումը։ 1973 թվականի համատեքստում գրադարանների գործունեությունը դիտարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության շրջանակում, երբ գրադարաններին վերագրվում էր բնակչության կրթական և մշակութային մակարդակի բարձրացման, ընթերցանության տարածման և հասարակական գիտելիքների ընդլայնման կարևոր դեր։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրադարանային համակարգի առջև կանգնած գործնական խնդիրները՝ կապված գրքային ֆոնդերի համալրման, նյութատեխնիկական պայմանների, ընթերցողների սպասարկման որակի, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության հետ։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքային մշակութային միջավայրը, ընթերցանության տարածված ձևերը և բնակչության կրթամշակութային պահանջները։ Գրադարանների աշխատանքի ցուցանիշների, կազմակերպական մեթոդների և սպասարկման ձևերի վերլուծությունը կարող է պատկերացում տալ այն մասին, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում գիրքն ու գրադարանը հասարակական կյանքում և ինչ դեր էին դրանք կատարում գիտելիքի տարածման ու ինքնակրթության գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1973 թվականի դրությամբ Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների գործունեության բազմակողմանի պատկերը՝ անդրադառնալով դրանց կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերին, ընթերցողների սպասարկմանը, մշակութալուսավորական աշխատանքին և մեթոդական գործունեությանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի կրթական, մշակութային և գրադարանային համակարգերի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ֆինանսավորման ապահովագրական մեխանիզմների տնտեսամաթեմատիկական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների և սոցիալ-տնտեսական պայմանների դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն քանակական ցուցանիշներն ու փոխկապակցված գործոններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ապահովագրական համակարգի ֆինանսական հավասարակշռությունը, եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունը, բժշկական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկը և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Քննվում են ապահովագրական վճարների ձևավորման, ապահովագրված բնակչության ընդգրկման, առողջապահական ծառայությունների օգտագործման հաճախականության և դրանց ֆինանսավորման միջև առկա տնտեսական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդագրական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցության գնահատումը, քանի որ բնակչության տարիքային կառուցվածքը, զբաղվածությունը, եկամուտների մակարդակը և բժշկական ծառայությունների օգտագործման տարբերությունները կարող են անդրադառնալ համակարգի ֆինանսական ցուցանիշների վրա։ Տնտեսամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառուցել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունը նկարագրող մոդելներ, կատարել հաշվարկային գնահատումներ և ուսումնասիրել ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր սցենարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապահովագրական ֆոնդերի եկամուտների և նախատեսվող բժշկական ծախսերի համապատասխանությանը, ֆինանսական կայունության գնահատմանը և ռիսկերի բաշխման սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև բժշկական ծառայությունների արժեքի, ֆինանսավորման ծավալների և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Հայաստանի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորումը կապել երկրի առողջապահական համակարգի կազմակերպական և տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ գնահատելով տարբեր պարամետրերի հնարավոր ազդեցությունը համակարգի գործունեության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել վիճակագրական վերլուծության, կանխատեսման, տնտեսական մոդելավորման և ապահովագրական հաշվարկների մոտեցումները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր սցենարների համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսավորման կառուցվածքի կամ հիմնական տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր հետևանքները՝ առանց դրանք ներկայացնելու որպես միանշանակ կանխատեսումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առողջապահության տնտեսագիտության, ապահովագրության, կիրառական վիճակագրության և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ առողջապահական ապահովագրության համակարգի ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների գնահատման և դրանց միջև առկա օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է թվային տեխնոլոգիաների և հայագիտական հետազոտությունների փոխգործակցության արդյունքում ձևավորվող գիտական նոր ուղղության տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում հայոց լեզվին, գրականությանը, պատմությանը, մշակույթին, ձեռագրական և տպագիր ժառանգությանը վերաբերող նյութերի թվայնացման, համակարգման, պահպանման, մշակման և հետազոտական նպատակներով օգտագործման հնարավորություններն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թվային շտեմարանների, էլեկտրոնային գրադարանների, տեքստային կորպուսների, թվային բառարանների, մատենագիտական համակարգերի և մշակութային ժառանգության էլեկտրոնային հավաքածուների ստեղծման սկզբունքներին։ Դիտարկվում է համակարգչային մեթոդների կիրառությունը մեծածավալ հայերեն տեքստերի մշակման, որոնման, դասակարգման, լեզվաբանական վերլուծության և տարբեր աղբյուրների միջև կապերի բացահայտման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատմական աղբյուրների, ձեռագրերի, հնատիպ գրքերի, պարբերական մամուլի, վիմագրական նյութերի, լուսանկարների և այլ սկզբնաղբյուրների թվային ներկայացման խնդիրը՝ շեշտադրելով դրանց երկարաժամկետ պահպանության և գիտական հասանելիության նշանակությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են հայերենի տարբեր ուղղագրական համակարգերի, պատմական լեզվական շերտերի, բարբառների, տառատեսակների և ոչ միասնական թվային ձևաչափերի հետ կապված տեխնիկական ու լեզվաբանական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մետատվյալների միասնական չափանիշների, տվյալների փոխգործունակության, աղբյուրների հավաստիության, թվային հրատարակությունների գիտական սկզբունքների և տվյալների երկարաժամկետ պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև արհեստական բանականության, բնական լեզվի մշակման, մեքենայական ուսուցման և պատկերների թվային վերլուծության հնարավոր կիրառությունները հայագիտական նյութերի հետազոտության մեջ՝ միաժամանակ կարևորելով ավտոմատացված արդյունքների մասնագիտական ստուգումը և աղբյուրագիտական քննադատությունը։ Առանձին խնդիր են հեղինակային իրավունքը, թվային նյութերի հասանելիության պայմանները և գիտական տվյալների պատասխանատու օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ավանդական հայագիտության և թվային հումանիտար գիտությունների փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով նոր հետազոտական գործիքների ընձեռած հնարավորությունները, դրանց կիրառման սահմանափակումները և այն գիտական, տեխնոլոգիական ու կազմակերպական մարտահրավերները, որոնց լուծումը կարևոր է հայագիտական ժառանգության ուսումնասիրման և պահպանման ժամանակակից համակարգերի զարգացման համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային համակարգի ձևավորման, զարգացման և դրա գործունեության ընթացքում առաջացող տնտեսական, ֆինանսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիփոթեքային վարկավորման՝ որպես բնակարանային պայմանների բարելավման, անշարժ գույքի շուկայի ակտիվացման և ֆինանսական համակարգի զարգացման կարևոր գործիքի առանձնահատկություններն են։ Քննության են առնվում հիփոթեքային հարաբերությունների ձևավորման նախադրյալները, վարկատու կազմակերպությունների և վարկառուների փոխհարաբերությունները, անշարժ գույքի գրավադրման նշանակությունը և երկարաժամկետ ֆինանսավորման կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության եկամուտների, բնակարանների արժեքի, վարկերի տոկոսադրույքների, մարման ժամկետների և սկզբնական վճարի չափի փոխկապակցվածությանը, քանի որ այս գործոններն էական ազդեցություն ունեն բնակարանային վարկերի հասանելիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հիփոթեքային վարկերի ֆինանսավորման աղբյուրները, բանկային համակարգի մասնակցությունը, վերաֆինանսավորման հնարավորությունները և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման մեխանիզմները։ Կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային շուկային բնորոշ ռիսկերի գնահատումը, ներառյալ վարկային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության և անշարժ գույքի արժեքի փոփոխության հետ կապված ռիսկերը։ Հիփոթեքային համակարգի զարգացումը դիտարկվում է նաև անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխադարձ կապի մեջ, քանի որ բնակարանային պահանջարկի, շինարարության ծավալների և գների փոփոխությունները կարող են ազդել վարկավորման պայմանների ու ֆինանսական կազմակերպությունների վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրության առանձին բաղադրիչ կարող է լինել պետական աջակցության և բնակարանային ֆինանսավորման ծրագրերի դերի գնահատումը՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար հիփոթեքի հասանելիության տեսանկյունից։ Միաժամանակ կարևորվում են վարկառուների իրավունքների պաշտպանությունը, պայմանագրային հարաբերությունների թափանցիկությունը, անշարժ գույքի գնահատման արժանահավատությունը և գրավի հետ կապված իրավական հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, անշարժ գույքի տնտեսագիտության, ֆինանսական շուկաների և բնակարանային ֆինանսավորման մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանում հիփոթեքային համակարգի զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, առկա սահմանափակումները և դրա գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։