«Սեյյադի» կապիտան Պետրոս-Բեկ Մադաթյանցի երկասիրությունը, մաս Ա

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի «Ազատ» համալսարանի դասախոսների մասնագիտական գործունեության արդյունավետության գնահատման և բարձրացման գիտամեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բարձրագույն կրթության համակարգում դասախոսի դերը, մասնագիտական գործունեության հիմնական ուղղությունները և կրթական գործընթացի որակի վրա ազդող գործոնները։ Վերլուծվում են դասավանդման արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումները, չափանիշներն ու ցուցանիշները՝ հաշվի առնելով դասախոսի մասնագիտական գիտելիքները, մանկավարժական կարողությունները, դասավանդման մեթոդների ընտրությունը, ուսանողների հետ հաղորդակցությունը և կրթական գործընթացի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասախոսների գիտահետազոտական, ուսումնամեթոդական և կազմակերպական գործունեության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը մասնագիտական աշխատանքի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Դիտարկվում են ուսանողների առաջադիմության, հետադարձ կապի, ինքնագնահատման, գործընկերային գնահատման և վարչական վերահսկողության կիրառման հնարավորությունները դասախոսական աշխատանքի որակի գնահատման գործընթացում։ Քննարկվում են մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, նոր կրթական տեխնոլոգիաների ներդրման և դասավանդման մեթոդների կատարելագործման ուղիները։ Կարևորվում է գնահատման այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա համադրել քանակական և որակական ցուցանիշները և բացահայտել դասախոսների գործունեության ուժեղ ու կատարելագործման ենթակա կողմերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բուհական կառավարման, աշխատանքային պայմանների, մասնագիտական մոտիվացիայի և կազմակերպական միջավայրի ազդեցությանը դասախոսների աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում դասախոսական գործունեության գնահատման մեթոդաբանության կատարելագործմանը, կրթության որակի բարձրացմանը և մասնագիտական զարգացման ծրագրերի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բարձրագույն կրթության մասնագետների, բուհերի ղեկավարների, դասախոսների, մանկավարժների և կրթության կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է ֆերմենտացիոն լուծույթներից ամինաթթուների և որոշ այլ կենսաբանական ակտիվ նյութերի (ԲԱՎ) առանձնացման և մաքրման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Նյութում ներկայացվում են կենսասինթեզի արդյունքում ստացվող խառնուրդների կազմը, դրանցից նպատակային միացությունների բաժանման հիմնական փուլերը և կիրառվող ֆիզիկաքիմիական մեթոդները՝ իոնափոխանակային քրոմատոգրաֆիա, մեմբրանային զտում, արտածծում և բյուրեղացում։ Աշխատությունը վերլուծում է մաքրման գործընթացի օպտիմալ պայմանները՝ pH-ի, ջերմաստիճանի, լուծիչների ընտրության և հոսքի արագության ազդեցությունը վերջնական ելքի և մաքրության աստիճանի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական սխեմաների նախագծմանը, գործընթացների ավտոմատացման հնարավորություններին և արդյունաբերական մասշտաբով կիրառելիության գնահատմանը։ Նյութը նաև քննարկում է ստացված ամինաթթուների և այլ ԲԱՎ-ի որակական և քանակական վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը դեղագործության, սննդարդյունաբերության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։

Литература

Ժողովածուն արևմտահայ սիմվոլիստական պոեզիայի ամենահզոր և ողբերգական էջերից է, որտեղ արտացոլվում են XX դարի սկզբի հայ ժողովրդի պատմական ցավը, բռնությունները, ազատագրական պայքարը և մարդկային գոյության դրամատիկ զգացողությունը։ Սիամանթոն՝ Ատոմ Յարճանյանի գրական անունը, իր ստեղծագործություններում միավորում է բարձր զգացմունքայնությունը, մարգարեական տոնայնությունը և պատկերային ուժեղ մտածողությունը՝ ստեղծելով խորապես ազդեցիկ պոետական աշխարհ։ Ժողովածուում ընդգրկված բանաստեղծություններում գերակշռում են ողբերգության, մահվան, բռնության և հայրենիքի կործանման թեմաները, որոնք ներկայացվում են ոչ միայն որպես ազգային ողբ, այլ նաև որպես համամարդկային ցավի արտահայտություն։ Սիամանթոյի լեզուն հագեցած է ուժեղ խորհրդանիշներով, դրամատիկ պատկերներով և բարձր հուզական լիցքով, ինչը նրա պոեզիային հաղորդում է գրեթե մարգարեական բնույթ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են արյան, կրակի, ավերածության և տառապանքի պատկերներ, որոնք միաժամանակ արտահայտում են նաև դիմադրության և պայքարի ոգին։ Սիամանթոյի պոեզիան առանձնանում է իր երաժշտականությամբ, ռիթմիկ կառուցվածքով և սիմվոլիստական խորությամբ՝ նրան դարձնելով հայ սիմվոլիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչներից մեկը։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր դեր ունի հայ գրականության մեջ՝ որպես ազգային ողբերգության և հոգևոր դիմադրության գեղարվեստական արտահայտություն։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր գրող Հակոբ Կարապենցի գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակի ստեղծագործությունը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ժամանակակից հայ արձակի և հատկապես սփյուռքահայ գրականության մեջ՝ միավորելով ազգային ինքնության, հայրենիքի, օտարության, մարդու ներաշխարհի, հիշողության, գոյության իմաստի և ժամանակակից քաղաքակրթության խնդիրները։ Գրականագիտական ուսումնասիրությունները նրա ստեղծագործությունը բնորոշում են նաև որպես փիլիսոփայական որոնումների տարածք՝ ընդգծելով գոյապաշտական և արդիապաշտ մտածողության ազդեցությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գրողի արձակի թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, կերպարակերտման սկզբունքները, պատմողական եղանակը, լեզվաոճական միջոցները և ժամանակակից մարդու հոգեբանական աշխարհի ներկայացման ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սփյուռքահայ մարդու ինքնության խնդիրը․ նրա հերոսները հաճախ հայտնվում են հայրենիքի և օտար միջավայրի, ազգային պատկանելիության և համամարդկային արժեքների, անցյալի հիշողության և ներկայի իրականության միջև։ Կարապենցի գրական աշխարհում հայրենիքը ոչ միայն աշխարհագրական տարածք է, այլև հոգևոր հիշողության, ինքնության և գոյության կարևոր հենարան։ Միաժամանակ նրա ստեղծագործության մեջ նկատելի է ժամանակակից մեծ քաղաքի և քաղաքակրթական միջավայրի ազդեցությունը․ գրողը անդրադառնում է անհատի օտարմանը, ներքին մենությանը, հաղորդակցության դժվարություններին և ժամանակակից կյանքի հակասություններին։ Այդ պատճառով նրա արձակը կարող է դիտարկվել ոչ միայն ազգային, այլև համամարդկային խնդիրների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել նրա պատմվածքները, վիպակներն ու վեպերը, այդ թվում՝ «Ադամի գիրքը», որը ներկայացվել է նաև որպես գրողի գրական ժառանգության կարևորագույն հրատարակություններից մեկը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, որտեղ ազգային հիշողությունը, անձնական փորձառությունը և ժամանակակից աշխարհի նկատմամբ քննադատական հայացքը միահյուսվում են։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի նաև հեղինակի գեղագիտական համակարգը, որի ուսումնասիրություններում նրա ստեղծագործությունը կապվում է հայկական գոյապաշտական գեղարվեստական մտածողության և արդիապաշտ գրականության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է գրողի ստեղծագործական ժառանգությունը որպես ազգային և համամարդկային արժեքների, անհատի ներաշխարհի և սփյուռքահայ ինքնության բարդ հարաբերությունների արտահայտություն և կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, սփյուռքահայ գրականության և ժամանակակից արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթների գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական բովանդակությունը, կերպարների կառուցման եղանակները, լեզվական ինքնատիպությունը և ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը։ Հետազոտության մեջ հեքիաթները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մանկական ընթերցանության համար նախատեսված ստեղծագործություններ, այլև որպես բարձրարժեք գրական երկեր, որոնցում միահյուսվում են ժողովրդական իմաստությունը, բարոյական գաղափարները, հումորը, կյանքի իրական դիտարկումները և հեղինակի գեղարվեստական աշխարհընկալումը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում այն բանին, թե ինչպես է հեղինակը ժողովրդական հեքիաթային նյութը վերամշակում և վերածում ինքնուրույն գրական ստեղծագործության՝ պահպանելով բանահյուսական պարզությունն ու անմիջականությունը, միաժամանակ հաղորդելով դրանց նոր գեղարվեստական խորություն։ Առանձին ուսումնասիրվում են հեքիաթների սյուժետային կառուցվածքը, պատմողական ընթացքը, հակադրությունների կիրառումը, կրկնությունները, երկխոսությունները և գործողությունների դինամիկան։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կերպարների համակարգին՝ մարդկանց, կենդանիների և այլ հեքիաթային կերպարների միջոցով մարդկային տարբեր բնավորությունների, թերությունների և արժանիքների ներկայացմանը։ Հեղինակի հումորը և երգիծական մոտեցումը հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ագահությունը, խաբեությունը, տգիտությունը, անարդարությունը և այլ բացասական երևույթներ, մինչդեռ ազնվությունը, աշխատասիրությունը, խելքը, բարությունը և արդարությունը ներկայացվում են որպես դրական արժեքներ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների վերլուծությունը։ Հեքիաթների ժողովրդական խոսքի երանգավորումը, պարզ ու կենդանի լեզուն, դարձվածքները, առածանման արտահայտությունները, բառախաղերը և հնչերանգային բազմազանությունը ստեղծում են անմիջական ու պատկերավոր պատմողական միջավայր։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է դիտարկվել նաև բնության և կենդանական աշխարհի անձնավորումը, որը թույլ է տալիս երեխաներին մատչելի ձևով ներկայացնել մարդկային հարաբերություններն ու հասարակական երևույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեքիաթների երկակի ընկալմանը․ դրանք միաժամանակ հասանելի են երեխային՝ իրենց հետաքրքիր սյուժեով և հումորով, և մեծահասակ ընթերցողին՝ սոցիալական, բարոյական ու փիլիսոփայական ենթատեքստերով։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ այս ստեղծագործությունների գեղարվեստական արժեքը պայմանավորված է ժողովրդական ավանդույթի և անհատական հեղինակային արվեստի ներդաշնակ համադրությամբ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, մանկական գրականությամբ, բանահյուսությամբ և գրական կերպարի ու ոճի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է հեմորֆինների՝ էնդոգեն պեպտիդների կարգավորիչ դերին իմունային և նեյրոէնդոկրին համակարգերի ֆունկցիոնալ խանգարումների պայմաններում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես են հեմորֆինները մասնակցում նեյրոիմունային փոխազդեցությունների կարգավորմանը, սթրեսային արձագանքների մոդուլյացիային և հորմոնալ հավասարակշռության պահպանմանը տարբեր պաթոլոգիական վիճակներում։ Աշխատությունում վերլուծվում են հեմորֆինների ազդեցության մեխանիզմները կենտրոնական նյարդային համակարգի, հիպոթալամո-հիպոֆիզար-ադրենալ առանցքի և իմունային բջիջների գործունեության վրա, ինչպես նաև նրանց դերը բորբոքային գործընթացների, ցավային զգայունության և հորմոնալ դիսբալանսի կարգավորման մեջ։ Նյութը ընդգրկում է փորձարարական և կլինիկական տվյալների վերլուծություն, որոնք ցույց են տալիս հեմորֆինների պոտենցիալ նշանակությունը սթրեսով պայմանավորված և իմունային խանգարումների պաթոգենեզում։ Աշխատությունը կարևոր է իմունոլոգիայի, նյարդաբանության և էնդոկրինոլոգիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր թերապևտիկ մոտեցումների զարգացմանը։