Հակոբ Կարապենցի ստեղծագործությունը

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է անգլիական երգիծական գրականության ավանդների ուսումնասիրությանը Իվլին Վոյի ստեղծագործության օրինակով՝ ընդգծելով երգիծանքի զարգացման պատմական, գեղարվեստական և գաղափարական հիմքերը 20-րդ դարի անգլիական գրականության մեջ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է Իվլին Վոն իր վեպերում և արձակում շարունակել և վերաիմաստավորել անգլիական երգիծական գրականության դասական ավանդները՝ սկսած Ջոնաթան Սվիֆթի և Հենրի Ֆիլդինգի ստեղծագործություններից մինչև վիկտորիանական և մոդեռնիստական երգիծանքի ձևերը։ Ուսումնասիրվում են երգիծանքի հիմնական մեխանիզմները՝ հիպերբոլա, իռոնիա, պարոդիա և սոցիալական քննադատություն, որոնք Վոյի մոտ դառնում են ժամանակակից հասարակության բարքերի, արիստոկրատիայի անկման, եկեղեցական և կրթական համակարգերի հակասությունների բացահայտման միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Վոյի գեղարվեստական ոճին, որը համադրում է սառը, երբեմն ցինիկ հումորը և ճշգրիտ սոցիալական դիտարկումը՝ ստեղծելով երգիծական աշխարհի յուրահատուկ մոդել, որտեղ ընդգծվում են մարդկային թուլությունները և հասարակական ինստիտուտների անկատարությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պատմական համատեքստը՝ երկու համաշխարհային պատերազմների ազդեցությունը անգլիական հասարակության և գրականության վրա, ինչը խորացնում է երգիծանքի քննադատական ուղղվածությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է, թե ինչպես է Իվլին Վոն վերափոխում ավանդական երգիծանքը՝ այն դարձնելով ավելի հոգեբանական և երբեմն մռայլ, սակայն նույնքան արդյունավետ սոցիալական քննադատության գործիք։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի գրականագիտության համար՝ բացահայտելով անգլիական երգիծական ավանդների շարունակականությունը և դրանց նոր որակավորումները Իվլին Վոյի ստեղծագործության մեջ։

Կրոն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր առաջնորդի իրավական կարգավիճակը՝ դիտարկելով այն պատմական զարգացման և եկեղեցական-պետական հարաբերությունների համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են կաթողիկոսի իշխանության աղբյուրները, նրա իրավասությունների շրջանակը և այն կանոնական հիմքերը, որոնց վրա կառուցված է եկեղեցու վարչական համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է ձևավորվել կաթողիկոսի հեղինակությունը որպես հոգևոր և կազմակերպչական կենտրոնական իշխանություն, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները եկեղեցական ժողովների, թեմական առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանությունների հետ տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է նաև իրավական սահմանափակումների և արտոնությունների համակարգը, որը կարգավորում է բարձրագույն հոգևոր պաշտոնի գործունեությունը, ներառյալ ընտրության, հաստատման և լիազորությունների փոխանցման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է կաթողիկոսի իրավական դիրքը որպես բարդ համակարգ, որտեղ միահյուսվում են կանոնական իրավունքը, ավանդույթը և պատմական իրողությունները՝ ձևավորելով եկեղեցու ներքին ինքնավարության և արտաքին հարաբերությունների հիմքերը։

Այլ առարկաներ

Այս ժողովածուն ներկայացնում է գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձի վրա հիմնված ուսումնասիրություններ և դիտարկումներ, որոնք վերաբերում են զանգվածային գրադարանների գործունեության տարբեր կողմերին՝ սկսած ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումից մինչև տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում և մշակութային-կրթական միջոցառումների իրականացում։ Այն ընդգծում է գրադարանների դերը որպես հասարակության կրթական և տեղեկատվական կենտրոններ, որտեղ ձևավորվում են ընթերցանության մշակույթը, գիտելիքի տարածումը և համայնքային կապերի ամրապնդումը։ Նյութերում անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման ու պահպանման խնդիրներին, աշխատակիցների մասնագիտական հմտությունների զարգացման անհրաժեշտությանը, ինչպես նաև նոր տեխնոլոգիաների ներդրման ազդեցությանը գրադարանային ծառայությունների որակի վրա։ Ժողովածուն նպատակ ունի ներկայացնել գործնական մոտեցումներ և հաջողված փորձեր, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի գրադարաններում՝ բարելավելով դրանց աշխատանքը և բարձրացնելով ընթերցողների ներգրավվածությունը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1921 թվականի փետրվարին Հայաստանում տեղի ունեցած հակախորհրդային ապստամբության պատճառների, ընթացքի, մասնակից ուժերի և պատմական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Թեման Հայաստանի նորագույն պատմության կարևոր և միաժամանակ վիճահարույց էջերից է, որի վերաբերյալ խորհրդային և հետխորհրդային պատմագրության մեջ ձևավորվել են էապես տարբեր մեկնաբանություններ։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ևս ընդգծում են, որ ապստամբության առանձին հարցերի շուրջ չկա բոլորի կողմից ընդունված միասնական գնահատական։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչն է Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո ստեղծված քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական իրավիճակի վերլուծությունը։ 1920 թվականի վերջին խորհրդային իշխանության հաստատումը ուղեկցվեց վարչական համակարգի կտրուկ փոփոխությամբ, քաղաքական հակառակորդների նկատմամբ հետապնդումներով, ձերբակալություններով և հասարակական լարվածության աճով, ինչն աստիճանաբար նպաստեց դժգոհության խորացմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նախկին Հայաստանի Հանրապետության պետական, ռազմական և քաղաքական գործիչների նկատմամբ վերաբերմունքին, մասնավորապես՝ ձերբակալություններին, աքսորներին և հայկական բանակի նախկին սպաների նկատմամբ իրականացված գործողություններին։ Այս հանգամանքները կարևոր դեր են ունեցել այն միջավայրի ձևավորման գործում, որտեղ զինված դիմադրությունը դարձավ հնարավոր և որոշ շրջանակների համար անհրաժեշտ քայլ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է նաև ապստամբության կազմակերպական կողմը, դրա մասնակիցների կազմը և տարբեր քաղաքական ու հասարակական ուժերի դերակատարությունը։ Հետազոտական գրականության մեջ քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով էր շարժումը նախապես կազմակերպված, և որքանով էր այն առաջացել տեղական ու համաժողովրդական դժգոհության հիման վրա։ Այս առումով թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն իրադարձությունների ժամանակագրությունը վերականգնելու, այլև դրանց ներքին շարժառիթներն ու քաղաքական նշանակությունը հասկանալու համար։ Ապստամբությունը բացահայտ փուլ մտավ 1921 թվականի փետրվարի 18-ին, երբ ապստամբական ուժերը մտան Երևան, իսկ խորհրդային իշխանության ներկայացուցիչներն ու Կարմիր բանակի ստորաբաժանումները նահանջեցին դեպի Ղամարլուի ուղղություն։ Երևանում ձևավորվեց «Հայրենիքի փրկության կոմիտե»-ն՝ Սիմոն Վրացյանի գլխավորությամբ, որը նախատեսվում էր որպես ժամանակավոր իշխանության մարմին։ Հետագա փուլում ապստամբական ուժերը բախվեցին Կարմիր բանակի ռազմական գերազանցությանը, և շարժումը աստիճանաբար կորցրեց իր դիրքերը։ Ապստամբության ճնշումը ավարտվեց ապրիլի սկզբին՝ խորհրդային ուժերի կողմից Երևանի վերագրավմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապստամբության պարտության պատճառներին՝ ռազմական ուժերի անհավասարակշռությանը, կազմակերպչական դժվարություններին, տարբեր քաղաքական խմբերի միջև տարաձայնություններին, արտաքին քաղաքական իրավիճակին և խորհրդային իշխանության ռազմական ռեսուրսներին։ Հետազոտության կարևոր հատված կարող է կազմել նաև ապստամբությունից հետո Հայաստանում հաստատված քաղաքական իրավիճակի ուսումնասիրությունը՝ բռնաճնշումների, ձերբակալությունների, աքսորների և քաղաքական ընդդիմության հետագա ճնշման համատեքստում։ Ապստամբության հետևանքները գնահատելիս կարևոր է հաշվի առնել նաև այն, որ դրա մասին պատմագրական մեկնաբանությունները երկար ժամանակ պայմանավորված էին քաղաքական-գաղափարական դիրքորոշումներով։ Խորհրդային պատմագրության մեջ այն հիմնականում ներկայացվում էր որպես «խռովություն» կամ «ավանտյուրա», մինչդեռ հետխորհրդային ուսումնասիրություններում այն ավելի հաճախ դիտարկվում է որպես հակաբոլշևիկյան կամ ժողովրդական ապստամբություն։ Այդ պատճառով աշխատության արժեքը կարող է պայմանավորված լինել նաև տարբեր պատմագիտական մոտեցումների համադրմամբ և իրադարձությունների հնարավորինս բազմակողմանի գնահատմամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների ուսումնասիրողներին, Հայաստանի նորագույն պատմության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և 20-րդ դարի առաջին քառորդի հայ քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մասնագիտական մատենագիտական աշխատություն է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է շուրջ քառասուն տարվա ընթացքում հայերենով հրատարակված գրադարանագիտական և մատենագիտական գրականությունը։ Այն լույս է տեսել Երևանում 1962 թվականին և նախատեսված է եղել գրադարանագիտության ու մատենագիտության պատմությունն ուսումնասիրողների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Աշխատության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու Հայաստանում գրադարանային գործի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության ձևավորմանն ու զարգացմանը, ինչպես նաև պատկերացում կազմելու տարբեր ժամանակաշրջաններում ոլորտի առաջնահերթ թեմաների մասին։ Առանձին բաժնում ներկայացվում են Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի հրատարակությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել գրադարանային աշխատանքի մեթոդական ապահովման, մատենագիտական գործունեության և մասնագիտական գիտելիքների տարածման գործում։ Մեկ այլ բաժնում ընդգրկվում են հանրապետության լուսավորության և մշակույթի ոլորտի պետական կառույցների, ինչպես նաև Հայաստանի պետական գրապալատի կողմից հրատարակված գրադարանագիտական նյութերը։ Մատենագիտական գրառումների ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրադարանային ֆոնդերի կազմակերպման, ընթերցողների սպասարկման, գրականության դասակարգման, կատալոգավորման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, գրադարանային մեթոդիկայի և մասնագիտական պատրաստության վերաբերյալ հրատարակությունների զարգացումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև մասնագիտական տպագիր ժառանգության պահպանման և հետադարձ որոնման համար, քանի որ մեկտեղում է տարբեր տարիներին և տարբեր հաստատությունների կողմից հրատարակված նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր Հայաստանում գրադարանային համակարգի պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում ձևավորվել ոլորտի տեսական մոտեցումները, գործնական մեթոդները և մասնագիտական տերմինաբանությունը։ Մատենագիտական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև գրադարանագիտական հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններն ու զարգացման փուլերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը հետադարձ մասնագիտական մատենագիտության կարևոր օրինակ է, որն ամփոփում է երկարատև ժամանակաշրջանի գրադարանագիտական գրականությունը և նպաստում ոլորտի պատմության ու մասնագիտական ժառանգության ուսումնասիրմանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ազինային միացությունների հիմքի վրա նոր չկոնդենսված բի- և տրիցիկլիկ հետերոցիկլային համակարգերի սինթեզին, կառուցվածքային ուսումնասիրությանը և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նոր օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները և ստացված նյութերի կառուցվածք-հատկություն կապերը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետազոտման արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հետերոցիկլային համակարգերի նշանակությանը դեղանյութերի ստեղծման, կենսաակտիվ նյութերի որոնման և օրգանական քիմիայի զարգացման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է նոր միացությունների ստացման և դրանց կիրառական հնարավորությունների բացահայտման ոլորտում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով օրգանական քիմիայի, կենսաքիմիայի, դեղագործական քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների ու հետազոտողների համար։