Շնորհների գիտություն

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի գեղարվեստական արձակի երգիծական առանձնահատկությունների և դրանց արտահայտման լեզվաոճական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես են լեզվական և ոճական տարբեր հնարները ձևավորում երգիծական խոսքը, ստեղծում հումորային ու քննադատական ենթատեքստ և բացահայտում հեղինակի վերաբերմունքը հասարակական, բարոյական ու մարդկային երևույթների նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական և ժողովրդական լեզվական տարրերի կիրառությունը, դարձվածքները, փոխաբերությունները, համեմատությունները, չափազանցությունները, հեգնանքը, պարոդիան, հակադրությունը և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում է երգիծական ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կերպարների խոսքի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրանց անհատական խոսելաձևը, բառապաշարը, կրկնությունները, արտահայտությունների ընտրությունն ու խոսքային վարքագիծը հաճախ դառնում են բնավորության բացահայտման և սոցիալական տիպերի ներկայացման կարևոր միջոցներ։ Հեղինակի արձակին բնորոշ է իրականության նկատմամբ սուր դիտողականությունը, հասարակական արատների քննադատությունը և մարդկային թերությունների բացահայտումը, իսկ լեզվական հնարների նպատակային կիրառումը հնարավորություն է տալիս համատեղել ծիծաղաշարժությունն ու քննադատական միտքը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ երգիծանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բովանդակային երևույթ, այլև որպես լեզվական ու ոճական համակարգ, որտեղ բառի, արտահայտության, նախադասության կառուցվածքի և խոսքային իրավիճակի փոխազդեցությամբ ձևավորվում է բազմաշերտ իմաստ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, հայոց լեզվի, ոճագիտության և գրականագիտության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և արևմտահայ գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպիսի լեզվական գործիքներով է հնարավոր ստեղծել ազդեցիկ երգիծական արձակ և միաժամանակ արտացոլել ժամանակաշրջանի հասարակական ու բարոյահոգեբանական խնդիրները։

Биология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է նեյրոնի և նեյրոն-գլիալ համակարգերի պարամետրերի նույնականացման մեթոդների մշակմանը։ Աշխատության հիմքում նյարդային համակարգի բջջային և համակարգային մակարդակներում ընթացող գործընթացների քանակական նկարագրման խնդրի ուսումնասիրությունն է, որի համար կիրառվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, փորձարարական տվյալների վերլուծության և պարամետրերի գնահատման մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նեյրոնի էլեկտրական և ֆունկցիոնալ բնութագրերը, դրանց վրա ազդող գործոնները և այդ պարամետրերը փորձարարական կամ հաշվարկային տվյալներից որոշելու հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների և գլիալ բջիջների փոխազդեցությանը, քանի որ նեյրոն-գլիալ համակարգում տեղեկատվության փոխանցման և կարգավորման գործընթացները պայմանավորված են ոչ միայն նեյրոնների ակտիվությամբ, այլև գլիալ բաղադրիչների մասնակցությամբ։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի մշակելու այնպիսի մեթոդներ, որոնք հնարավորություն կտան գնահատել համակարգի պարամետրերը, բացահայտել դրանց միջև փոխկապակցվածությունները և կառուցել իրական կենսաբանական գործընթացներին առավել համապատասխան մոդելներ։ Կարևորվում են նույնականացման ճշգրտությունը, ստացված տվյալների կայունությունը և տարբեր պայմաններում մեթոդների կիրառելիությունը։ Մաթեմատիկական և հաշվողական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերլուծել բարդ դինամիկ համակարգերը, համադրել տեսական մոդելներն ու փորձարարական արդյունքները և բացահայտել նյարդային գործընթացների հիմքում ընկած օրինաչափությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նեյրոֆիզիոլոգիայի, համակարգային նյարդագիտության, կենսաբժշկական ինժեներիայի և նյարդային համակարգերի համակարգչային մոդելավորման ոլորտներում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգներին, կենսաֆիզիկոսներին, մաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետներին, կենսաբժշկական ինժեներներին, նյարդագիտության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքների կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և դրա առջև ծառացած հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեությունն է, դրանց լիազորությունների ու պատասխանատվության շրջանակը, համայնքների կառավարման արդյունավետության վրա ազդող վարչական, տնտեսական, իրավական և սոցիալական գործոնները։ Ուսումնասիրության ընթացքում համայնքը դիտարկվում է որպես հանրային կառավարման կարևորագույն օղակ, որի միջոցով բնակչության առօրյա կարիքները, տեղական զարգացման խնդիրները և տարածքային նշանակության հարցերը պետք է ստանան առավել անմիջական և արդյունավետ լուծումներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում տեղական ինքնակառավարման համակարգի կազմակերպական կառուցվածքին, համայնքային իշխանությունների և պետական կառավարման մարմինների փոխհարաբերություններին, լիազորությունների բաշխմանը և համայնքների ինքնուրույնության մակարդակին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների ֆինանսական կարողություններին, տեղական բյուջեների ձևավորմանն ու կառավարմանը, սեփական եկամուտների ապահովմանը և պետական ֆինանսական աջակցության նշանակությանը։ Կարևորվում են նաև համայնքային ենթակառուցվածքների զարգացումը, հանրային ծառայությունների մատուցման արդյունավետությունը, բնակչության մասնակցությունը տեղական որոշումների կայացման գործընթացին և համայնքային կառավարման թափանցիկության ու հաշվետվողականության ապահովումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել համայնքների կառավարման արդյունավետությունը, այդ թվում՝ ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսների անբավարարությունը, կառավարչական կարողությունների տարբերությունները, լիազորությունների արդյունավետ իրականացման դժվարությունները և պետական ու տեղական կառավարման մակարդակների միջև համագործակցության կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են համայնքների զարգացման հնարավոր ուղղությունները և կառավարման մեխանիզմների բարելավման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր համայնքների սոցիալ-տնտեսական պայմանների և զարգացման ներուժի տարբերությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը դիտարկում է ոչ միայն վարչական կառույցների գործունեության, այլև բնակչության կյանքի որակի, համայնքային զարգացման և տարածքային համաչափության ապահովման համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել պետական և համայնքային կառավարման ոլորտի մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, իրավաբանների, տնտեսագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի համայնքային կառավարման համակարգի հիմնախնդիրների բազմակողմանի դիտարկում՝ ընդգծելով արդյունավետ, պատասխանատու, մասնակցային և կայուն տեղական կառավարման անհրաժեշտությունը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում և Ռուսաստանի Դաշնությունում մարդու և քաղաքացու միավորվելու սահմանադրական իրավունքի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի՝ իր ընդհանուր շահերի, համոզմունքների, մասնագիտական, հասարակական կամ քաղաքական նպատակների շուրջ այլ անձանց հետ կամավոր միավորվելու իրավական հնարավորությունն է, ինչպես նաև այդ ազատության սահմանադրական ճանաչման, պաշտպանության և իրականացման մեխանիզմները։ Միավորվելու իրավունքը ժողովրդավարական և իրավական պետության կարևորագույն քաղաքական իրավունքներից է և սերտորեն կապված է խոսքի, հավաքների, քաղաքական մասնակցության, խղճի և արտահայտվելու ազատությունների հետ։ Ռուսաստանի սահմանադրական համակարգում այս իրավունքը ամրագրված է Սահմանադրության 30-րդ հոդվածով, որը ճանաչում է յուրաքանչյուրի միավորվելու իրավունքը և արգելում անձին հարկադրել անդամակցելու որևէ միավորման կամ մնալու դրա կազմում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել միավորման իրավունքի սահմանադրաիրավական բնույթը, դրա սուբյեկտների շրջանակը, իրականացման ձևերը և իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հասարակական միավորումների, քաղաքական կուսակցությունների, արհմիությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ ինքնակազմակերպվող կառույցների ստեղծման ու գործունեության իրավական հիմքերին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է մարդու և քաղաքացու իրավունքների տարբերակման ուսումնասիրությունը։ Միավորվելու ազատությունն իր բնույթով կարող է վերաբերել յուրաքանչյուր անձի՝ անկախ քաղաքացիությունից, սակայն դրա առանձին դրսևորումները, հատկապես քաղաքական մասնակցության և կուսակցական գործունեության ոլորտում, կարող են կապված լինել քաղաքացիական կարգավիճակի հետ։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարդու ընդհանուր իրավունքների և քաղաքացու քաղաքական իրավունքների փոխհարաբերությունը։ Համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի և Ռուսաստանի սահմանադրական կարգավորումների նմանություններն ու տարբերությունները՝ սկսած իրավունքի ձևակերպումից մինչև հասարակական միավորումների ստեղծման, գրանցման, գործունեության և լուծարման իրավական ընթացակարգերը։ Կարևոր ուղղություն է նաև պետության միջամտության սահմանների ուսումնասիրությունը։ Միավորվելու իրավունքի արդյունավետ պաշտպանությունը ենթադրում է, որ պետական մարմինները չպետք է անհիմն կերպով խոչընդոտեն անձանց ինքնակազմակերպմանը, սակայն միաժամանակ օրենսդրությունը կարող է սահմանել որոշակի սահմանափակումներ՝ կապված սահմանադրական կարգի, հանրային անվտանգության, այլ անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միավորման ազատության և քաղաքական բազմակարծության փոխկապակցվածությանը։ Հասարակական միավորումների բազմազանությունը քաղաքացիական հասարակության կարևոր բաղադրիչ է, իսկ քաղաքական կուսակցությունների ազատ գործունեությունը՝ ժողովրդավարական քաղաքական համակարգի հիմնարար պայմաններից մեկը։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կարող է գնահատել, թե սահմանադրական և օրենսդրական ինչ երաշխիքներ են նախատեսված կազմակերպությունների ինքնուրույնության և ներքին գործունեության ազատության ապահովման համար։ Առանձին նշանակություն ունի իրավական պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ դատական պաշտպանության հնարավորությունները, պետական մարմինների որոշումների վիճարկումը և սահմանադրական վերահսկողության գործիքները։ Հետազոտությունը կարող է նաև դիտարկել միջազգային իրավական չափանիշների ազդեցությունը միավորվելու իրավունքի ազգային կարգավորման վրա և պարզել, թե ինչպես են այդ չափանիշներն արտացոլվում երկու երկրների սահմանադրական և ընթացիկ օրենսդրության մեջ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել գործող իրավական համակարգերը, այլև բացահայտել դրանց առավելություններն ու խնդիրները, գնահատել իրավակարգավորման արդյունավետությունը և մշակել օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է միավորվելու իրավունքի՝ որպես մարդու և քաղաքացու սահմանադրական կարգավիճակի կարևոր բաղադրատարրի առավել ամբողջական բնութագրմամբ։ Գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքական միավորումների իրավական կարգավիճակի կատարելագործման, քաղաքացիների սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և պետական մարմինների կողմից այդ իրավունքների իրացման համար անհրաժեշտ երաշխիքների ապահովման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սահմանադրագետներին, իրավաբաններին, մարդու իրավունքների մասնագետներին, քաղաքական ինստիտուտների և քաղաքացիական հասարակության հետազոտողներին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավագիտության դասախոսներին, ասպիրանտներին և սահմանադրական իրավունքով զբաղվող ուսանողներին։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերում ակտիվների և պասիվների կառավարման արդյունավետության բարձրացման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, բանկային ռեսուրսների օպտիմալ տեղաբաշխման և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմների վերլուծությանը։ Քննարկվում են բանկային ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը, եկամտաբերության և ռիսկայնության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև բանկերի ֆինանսական կառավարման համակարգում դրանց դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի, ներդրումային ակտիվների, ներգրավված ավանդների և փոխառու միջոցների կառավարման սկզբունքներին, դրանց ժամկետայնության, արժութային կառուցվածքի և տոկոսադրույքային պայմանների համապատասխանեցմանը։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության կառավարման, տոկոսադրույքային ռիսկերի գնահատման, ֆինանսական ռեսուրսների արժեքի որոշման և բանկային շահութաբերության բարձրացման հիմնական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ակտիվների և պասիվների անհամապատասխանության հետևանքով առաջացող ֆինանսական ռիսկերին, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը, կապիտալի բավարարության ապահովմանը և ֆինանսական հավասարակշռության պահպանման խնդիրներին։ Կարևորվում են բանկային հաշվեկշռի կառուցվածքային վերլուծությունը, ֆինանսական գործակիցների հաշվարկումը, տոկոսային մարժայի գնահատումը և ռիսկերի կառավարման ժամանակակից գործիքների կիրառումը։ Դիտարկվում են նաև ակտիվների և պասիվների կառավարման կոմիտեների գործունեության կազմակերպման, ներքին ֆինանսական վերահսկողության, ռազմավարական պլանավորման և կառավարչական որոշումների արդյունավետության գնահատման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բանկային համակարգի կարգավորման պահանջները, միջազգային բանկային փորձը, սթրես-թեստավորման մեթոդները և ֆինանսական ցուցանիշների փոփոխության ազդեցությունը բանկերի գործունեության արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկային համակարգի կայունության ամրապնդման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման, ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման և բանկերի մրցունակության ապահովման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային գործի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, ռիսկերի կառավարիչների, տնտեսագետների, աուդիտորների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Химия

Այս թեման վերաբերում է որոշ պոտենցիալ կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերող ացիկլիկ և հետերոցիկլիկ միացությունների շարքում կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց դինամիկ իզոմերացման գործընթացների վերլուծությանը, որտեղ ուշադրությունը կենտրոնացվում է մոլեկուլների ներքին վերակազմավորման, կոնֆորմացիոն անցումների և քիմիական հավասարակշռությունների վրա, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության վրա։ Նման միացություններում իզոմերացման դինամիկան հաճախ պայմանավորված է էլեկտրոնային կառուցվածքի առանձնահատկություններով, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությամբ և միջմոլեկուլային կամ ներմոլեկուլային կապերի վերադասավորմամբ, ինչը կարող է հանգեցնել տարբեր իզոմերային ձևերի համակեցության լուծույթում կամ պինդ վիճակում։ Հետազոտությունների ընթացքում կիրառվում են սպեկտրոսկոպիկ, կինետիկական և քվանտաքիմիական մեթոդներ՝ պարզելու համար իզոմերների փոխակերպման մեխանիզմները, դրանց էներգետիկ պրոֆիլները և կայունության հարաբերական մակարդակները, ինչպես նաև գնահատելու համար այդ փոփոխությունների ազդեցությունը կենսաբանական թիրախների հետ փոխազդեցության վրա։ Այս ուսումնասիրությունները կարևոր են դեղագործական քիմիայի և մոլեկուլային նախագծման համար, քանի որ թույլ են տալիս կանխատեսել նոր միացությունների վարքագիծը կենսաբանական համակարգերում և օպտիմալացնել դրանց կառուցվածքը առավել արդյունավետ և նպատակային ակտիվության հասնելու համար։