ՙՍիդ՚ ողբերգությունը որպես կլասիցիստական գրականության արտահայտություն

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում օրենսդրական գործընթացի ձևավորման, կազմակերպման և իրականացման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրենսդրական գործունեության տեսական և իրավական հիմքերը, իրավական ակտերի մշակման ու ընդունման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև պետական մարմինների մասնակցությունն այդ գործընթացին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենսդրական նախաձեռնության իրականացման մեխանիզմներին, օրենքների նախագծերի նախապատրաստմանը, քննարկմանը, ընդունմանը, հրապարակմանը և ուժի մեջ մտնելուն առնչվող իրավական հարցերին։ Վերլուծվում են օրենսդրական գործընթացի ընթացքում առաջացող իրավական և կազմակերպական խնդիրները, օրենսդրության ներքին համակարգվածության ապահովման անհրաժեշտությունը, տարբեր իրավական ակտերի միջև հնարավոր հակասությունների կանխարգելման և վերացման մեխանիզմները։ Կարևորվում է օրենքների նախագծերի իրավական փորձաքննության, հիմնավորվածության, հստակության և կիրառելիության ապահովումը, ինչպես նաև օրենսդրական փոփոխությունների հնարավոր հետևանքների գնահատումը։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական և իրավական համակարգի շրջանակում օրենսդիր իշխանության գործունեությանը, խորհրդարանական ընթացակարգերին և օրենսդրական գործընթացի մասնակիցների փոխհարաբերություններին։ Քննարկվում են նաև օրենսդրության կայունության և շարունակականության, իրավական կարգավորման արդյունավետության, օրենսդրական տեխնիկայի կատարելագործման և իրավական նորմերի միատեսակ կիրառման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն գործոնների մասին, որոնք կարող են ազդել օրենքների մշակման և ընդունման որակի վրա, ինչպես նաև բացահայտել օրենսդրական գործընթացի կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել իրավագիտության մասնագետների, օրենսդրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց, պետական կառավարման ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև սահմանադրական իրավունքի, խորհրդարանական իրավունքի և իրավաստեղծ գործունեության խնդիրներն ուսումնասիրող ուսանողների ու գիտաշխատողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական ուսուցմանը նախապատրաստվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն հոգեբանական, մանկավարժական, ճանաչողական, սոցիալական և գործնական նախադրյալների վրա, որոնք անհրաժեշտ են երեխայի հաջող անցումը նախադպրոցական միջավայրից դպրոց ապահովելու համար։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ դպրոցական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն տարրական գիտելիքների՝ տառերի, թվերի կամ պարզ առաջադրանքների իմացությամբ, այլ ներառում է երեխայի ընդհանուր զարգացման մի շարք փոխկապակցված բաղադրիչներ։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների դեպքում այդ բաղադրիչների գնահատումն ու զարգացումը պահանջում են անհատականացված և երեխայի հնարավորություններին համապատասխան մոտեցում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դպրոցական պատրաստվածության հասկացության բացահայտումը։ Այն կարող է ներառել ճանաչողական պատրաստվածություն, խոսքային և հաղորդակցական կարողություններ, մանր և խոշոր շարժողական հմտություններ, ինքնասպասարկման կարողություններ, սոցիալական փոխազդեցություն, հուզական ինքնակարգավորում, ուշադրության կենտրոնացում, առաջադրանքը մինչև վերջ կատարելու կարողություն և ուսումնական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունք։ Այս բոլոր ոլորտների համակցված զարգացումն է ձևավորում դպրոցական միջավայրում երեխայի արդյունավետ ներգրավվելու նախադրյալները։ Ճանաչողական պատրաստվածության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է գնահատել երեխայի ուշադրությունը, հիշողությունը, ընկալումը, մտածողությունը և պարզ խնդիրներ լուծելու կարողությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել երեխայի անհատական զարգացման տեմպը և չկիրառել միայն տարիքային միջին ցուցանիշների վրա հիմնված չափանիշներ։ Ավելի արդյունավետ է բացահայտել երեխայի առկա կարողությունները, դժվարությունները և այն ներուժը, որը կարող է զարգանալ նպատակային մանկավարժական աջակցության պայմաններում։ Խոսքային և հաղորդակցական պատրաստվածությունը ևս էական նշանակություն ունի։ Դպրոցական ուսուցումը պահանջում է հասկանալ ուսուցչի հրահանգները, արտահայտել սեփական կարիքներն ու մտքերը, հարցեր տալ, պատասխանել և համագործակցել հասակակիցների հետ։ Հետևաբար խոսքի զարգացմանը, հաղորդակցական հմտություններին և այլընտրանքային հաղորդակցության հնարավոր միջոցներին կարող է հատկացվել հատուկ ուշադրություն՝ կախված երեխայի անհատական կարիքներից։ Կարևոր ուղղություն է նաև սոցիալական և հուզական պատրաստվածությունը։ Դպրոցական միջավայրը երեխայից պահանջում է որոշակի կանոնների պահպանում, հերթի սպասում, խմբային գործունեության մասնակցություն, ուսուցչի հետ համագործակցություն և հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունների կառուցում։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների համար այս պահանջները երբեմն կարող են լրացուցիչ դժվարություններ առաջացնել, ուստի նախապատրաստական աշխատանքը պետք է ներառի սոցիալական իրավիճակների աստիճանական յուրացում և հուզական արձագանքների կառավարման զարգացում։ Ինքնասպասարկման հմտությունները նույնպես կարող են դիտարկվել որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Երեխայի հնարավորություններին համապատասխան ինքնուրույն հագնվելը, սնվելը, անձնական իրերի հետ վարվելը, անհրաժեշտության դեպքում օգնություն խնդրելը և դասարանի առօրյա գործողություններին մասնակցելը կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրում նրա ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև շարժողական պատրաստվածությունը։ Խոշոր և մանր շարժողական կարողությունները կարևոր են ինչպես ֆիզիկական ակտիվության, այնպես էլ գրելու, նկարելու, կտրելու, առարկաներ դասավորելու և այլ ուսումնական գործողությունների համար։ Անհրաժեշտության դեպքում հատուկ վարժությունների և հարմարեցված միջոցների կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի մասնակցության ընդլայնմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դպրոցական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Գնահատումը նպատակահարմար է իրականացնել բազմակողմանի՝ ներառելով մանկավարժական դիտարկում, զարգացման առաջադրանքներ, ծնողների և մասնագետների հետ զրույցներ, երեխայի գործունեության արդյունքների վերլուծություն և համապատասխան ախտորոշիչ գործիքներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել երեխայի հնարավորությունների միայն մեկ ցուցանիշով գնահատումից և ստանալ նրա զարգացման առավել ամբողջական պատկերը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև անցման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Երեխայի դպրոցական պատրաստվածության բարձրացման համար կարող են կիրառվել անհատական զարգացման ծրագրեր, խաղային և գործնական առաջադրանքներ, հատուկ մանկավարժական մեթոդներ, տեսողական հենարաններ, կրկնություն և աստիճանական բարդացում։ Կարևոր է նաև ընտանիքի, նախադպրոցական հաստատության մասնագետների և ապագա դպրոցի ուսուցիչների համագործակցությունը, որպեսզի երեխայի կրթական կարիքների վերաբերյալ տեղեկատվությունը շարունակական կերպով փոխանցվի և աջակցության մեխանիզմները չընդհատվեն դպրոց տեղափոխվելու պահին։ Ներառական կրթության տեսանկյունից դպրոցական պատրաստվածությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես երեխայի՝ դպրոցին հարմարվելու խնդիր, այլև որպես դպրոցական միջավայրի պատրաստվածության հարց։ Կրթական հաստատությունը պետք է կարողանա ապահովել անհրաժեշտ ֆիզիկական հասանելիություն, համապատասխան ուսումնական նյութեր, անհատականացված աջակցություն և այնպիսի մանկավարժական միջավայր, որտեղ երեխան կարող է մասնակցել ուսումնական գործընթացին՝ իր հնարավորություններին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական պատրաստվածությունը դիտարկում է որպես բազմաբաղադրիչ և շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն երեխայի առկա կարողությունների գնահատումը, այլև դրանց նպատակային զարգացումը և դպրոցական միջավայրում լիարժեք մասնակցության պայմանների ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժներին, նախադպրոցական և տարրական դպրոցի ուսուցիչներին, հոգեբաններին, լոգոպեդներին, ներառական կրթության մասնագետներին, ծնողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

История

Աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական, գաղափարական և հասարակական գործընթացների վրա՝ փորձելով բացահայտել այն նախադրյալները, որոնց պայմաններում ձևավորվեց հայ բնակչության նկատմամբ զանգվածային բռնության և բնաջնջման քաղաքականությունը։ Քննության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում XIX դարի վերջից կայսրությունում խորացող ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցերը, կենտրոնացման քաղաքականությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունները և տարբեր ժողովուրդների կարգավիճակի շուրջ առաջացած հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետևել այն գաղափարական պատկերացումների զարգացմանը, որոնց միջոցով քրիստոնյա և հատկապես հայ բնակչությունը որոշ քաղաքական շրջանակներում աստիճանաբար ներկայացվում էր որպես պետական անվտանգության կամ տարածքային ամբողջականության խնդիր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երիտթուրքական շարժման վերափոխումները, իշխանության կենտրոնացման գործընթացները, ազգայնական գաղափարախոսության ազդեցությունը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ստեղծած արտակարգ քաղաքական միջավայրը։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե զանգվածային բռնության քաղաքականությունը որքանով էր ձևավորվում նախորդ տասնամյակների քաղաքական փորձի, վարչական մեխանիզմների, բռնությունների և ժողովրդագրական վերափոխումների շարունակականության պայմաններում։ Աղբյուրագիտական առումով նման հետազոտությունը կարող է համադրել օսմանյան պետական փաստաթղթեր, դիվանագիտական հաղորդագրություններ, հյուպատոսական զեկույցներ, ժամանակակիցների վկայություններ, մամուլ, հուշագրություններ և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր աղբյուրների հնարավոր կողմնակալությունները քննադատաբար գնահատելով։ Կարևոր խնդիր է որոշումների ընդունման տարբեր մակարդակների՝ կենտրոնական իշխանության, կուսակցական կառույցների, տեղական վարչակազմերի և այլ դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բռնության գաղափարական հիմնավորման, բնակչության տեղահանման և ժողովրդագրական վերակազմավորման քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքի, այլև դրանց քաղաքական ու գաղափարական նախապատմության վրա՝ հնարավորություն տալով հասկանալու զանգվածային հանցագործության ձևավորման երկարաժամկետ և անմիջական գործոնների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ այն ընդգրկվում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի պատմության, Հայկական հարցի, ցեղասպանագիտության և զանգվածային բռնության պատմական մեխանիզմների ուսումնասիրության շրջանակում։

География

Գիրքը՝ «Երկրագնդի լանդշագտային թաղանթը», հեղինակը Գաբրիելյան Հ.Կ., հանդիսանում է գիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է Երկրի լանդշաֆտային թաղանթի կառուցվածքի, ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է լանդշաֆտային թաղանթի բաղադրիչների՝ ռելիեֆի, կլիմայի, ջրային համակարգերի, հողերի, բուսական և կենդանական աշխարհի փոխազդեցությունները և դրանց համատեղ ազդեցությունը բնական համալիրների ձևավորման վրա։ Գրքում բացատրվում են աշխարհագրական գոտիականության և ազոնալ գործընթացների առանձնահատկությունները, լանդշաֆտների տարածքային տարբերակումը և դրանց էվոլյուցիան երկրաբանական ժամանակաշրջաններում։ Ներառված են նաև բնական համալիրների կայունության և փոփոխության գործոնները, մարդու գործունեության ազդեցությունը լանդշաֆտների վրա, ինչպես նաև բնապահպանական խնդիրների և պահպանման միջոցների գիտական վերլուծություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված տարբեր մասշտաբների լանդշաֆտային համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ տեղականից մինչև գլոբալ մակարդակ, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ Երկրի բնական միջավայրի ամբողջական կառուցվածքը։ Այս գիրքը կարևոր աղբյուր է աշխարհագրության, էկոլոգիայի և բնագիտական ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար՝ նպաստելով լանդշաֆտագիտության տեսական և կիրառական գիտելիքների խորացմանը։

Психология

Անձի զարգացման ճգնաժամային տարիքները աշխատությունը զարգացման հոգեբանության ոլորտի ուսումնական և գիտական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է մարդու անձի ձևավորման ընթացքում առաջացող տարիքային ճգնաժամերը և դրանց հոգեբանական առանձնահատկությունները, այն բացատրում է, թե ինչպես են տարբեր զարգացման փուլերում՝ մանկություն, պատանեկություն, երիտասարդություն և հասունություն, առաջանում ներքին հակասություններ, արժեքային վերակողմնորոշումներ և ինքնության որոնման գործընթացներ, գիրքը անդրադառնում է նաև սոցիալական միջավայրի, ընտանիքի և կրթական համակարգի ազդեցությանը այս ճգնաժամերի ընթացքի վրա, ինչպես նաև ներկայացնում է դրանց հաղթահարման հոգեբանական մեխանիզմները և ադապտացիայի ձևերը, միաժամանակ ընդգծելով անձի զարգացման շարունակական բնույթը և փոփոխությունների դերը հոգեկան հասունացման գործընթացում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական ոլորտի մասնագետների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների մասնիկային ֆիզիկայում կիրառվող Monte Carlo մոդելավորման գործիքի պարամետրերի ճշգրտմանը Belle II փորձի հետազոտական պահանջներին համապատասխան։ Ուսումնասիրության առանցքում էլեկտրոն-պոզիտրոն բախումների արդյունքում առաջացող մասնիկային գործընթացների հնարավորինս իրատեսական թվային նկարագրությունն է և մոդելավորված տվյալների համապատասխանեցումը փորձարարական դիտարկումներին։ Monte Carlo գեներատորները կարևոր դեր ունեն ժամանակակից փորձարարական մասնիկային ֆիզիկայում, քանի որ հնարավորություն են տալիս թվային եղանակով վերարտադրել բախման սկզբնական փուլից մինչև վերջնական վիճակի մասնիկների ձևավորումն ընդգրկող բարդ գործընթացները և ստացված արդյունքները համեմատել դետեկտորներում գրանցվող տվյալների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հադրոնացման, մասնիկների բազմակի առաջացման, մասնիկային հոսքերի և վերջնական վիճակների հատկությունները կառավարող մոդելային պարամետրերին։ Պարամետրերի ճշգրտման ընթացքում ընտրվում են փորձարարական դիտարկելի մեծություններ, որոնց նկատմամբ գեներատորի կանխատեսումները զգայուն են, և գնահատվում է տարբեր պարամետրային արժեքների ազդեցությունը մոդելավորման արդյունքների վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի պարամետրային հավաքածուի ձևավորումը, որը միաժամանակ բավարար կերպով նկարագրում է մի քանի տարբեր ֆիզիկական դիտարկելի մեծություններ և չի սահմանափակվում միայն մեկ բաշխման համապատասխանեցմամբ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել վիճակագրական համեմատության, պարամետրերի օպտիմալացման և անորոշությունների գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մոդելավորված ու փորձարարական բաշխումների համեմատական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել գեներատորի սկզբնական կարգավորումների սահմանափակումները և գնահատել նոր ճշգրտումների արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պարամետրերի միջև փոխկապակցվածություններին, քանի որ միևնույն ֆիզիկական դիտարկելի մեծության վրա երբեմն ազդեցություն են ունենում մոդելի մի քանի բաղադրիչներ։ Ճշգրիտ մոդելավորումը նշանակություն ունի ոչ միայն բախումների ընդհանուր ֆիզիկական պատկերը վերարտադրելու, այլև փորձարարական վերլուծությունների համակարգային անորոշությունները վերահսկելու, ֆոնային գործընթացները գնահատելու և դետեկտորի արձագանքի ուսումնասիրությունը բարելավելու համար։ Աշխատանքը միավորում է բարձր էներգիաների փորձարարական ֆիզիկայի, հաշվողական ֆիզիկայի և վիճակագրական տվյալների վերլուծության մեթոդները՝ նպաստելով թվային մոդելների ու իրական փորձարարական տվյալների միջև համապատասխանության բարձրացմանը և մասնիկային փոխազդեցությունների առավել ճշգրիտ ուսումնասիրմանը։