Словообразовательная парадигма в функциональном освещении (на материале от субстантивной деривации)

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում ձեռնարկատիրական գործունեության ձևավորման, զարգացման և տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով տարածաշրջանի առանձնահատուկ սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական պայմանների ազդեցությունը բիզնես միջավայրի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնական փուլերը, տնտեսության տարբեր ոլորտներում մասնավոր նախաձեռնությունների տարածումը և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների դերը տնտեսական ակտիվության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկատիրական միջավայրի ձևավորմանը, պետական տնտեսական քաղաքականությանը, հարկային և ֆինանսական պայմաններին, ներդրումային հնարավորություններին, ինչպես նաև բիզնեսի զարգացմանը խոչընդոտող գործոններին։ Քննարկվում են գյուղատնտեսության, արտադրության, առևտրի, ծառայությունների և այլ ոլորտներում ձեռնարկատիրական գործունեության առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը զբաղվածության, եկամուտների ստեղծման և տեղական շուկայի զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում փոքր և միջին բիզնեսի ֆինանսավորման, վարկավորման, ներդրումների ներգրավման և պետական աջակցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են նաև ձեռնարկությունների մրցունակության, շուկաների հասանելիության, ենթակառուցվածքների, աշխատուժի և մարդկային կապիտալի հետ կապված խնդիրները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բիզնեսի կայունության և ընդլայնման հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ձեռնարկատիրության դերը տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման և տնտեսական ինքնուրույնության ապահովման գործընթացում, ինչպես նաև բացահայտելու այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը և գործող բիզնեսների զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ներկայացվել նաև ձեռնարկատիրական գործունեության խթանման հնարավոր ուղղություններ՝ ներառյալ գործարար միջավայրի բարելավումը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության ընդլայնումը, ներդրումային ակտիվության բարձրացումը և արտադրական ու ծառայությունների ոլորտների դիվերսիֆիկացումը։ Թեման կարևոր է տարածաշրջանային տնտեսության կառուցվածքը, մասնավոր հատվածի դերակատարությունը և տնտեսական զարգացման մեխանիզմները հասկանալու տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, կառավարման, ձեռնարկատիրության և տարածաշրջանային զարգացման ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների ու մասնագետների համար։

История

Այս պատմագիտական հրատարակությունը նվիրված է 1854 թվականին հայ ժողովրդի կյանքին, հասարակական դրությանը և պատմական միջավայրին՝ 19-րդ դարի կեսերի քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական իրադարձությունների համատեքստում։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ բնակչության կենցաղը, հասարակական հարաբերությունները, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային կյանքը և քաղաքական իրադրությունը։ 1854 թվականը կարևոր ժամանակաշրջան էր ինչպես Հայկական լեռնաշխարհի և Անդրկովկասի, այնպես էլ Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների միջև ընթացող քաղաքական գործընթացների տեսանկյունից։ Հրատարակության նյութերը կարող են անդրադառնալ տարբեր տարածքներում բնակվող հայերի թվաքանակին, սոցիալական խմբերին, զբաղմունքներին, առևտրական և տնտեսական գործունեությանը, համայնքային կազմակերպվածությանը և հասարակական հարաբերություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ հայ համայնքների կրթական և հոգևոր կյանքին վերաբերող տեղեկությունները, եկեղեցական կառույցների գործունեությունը, դպրոցների վիճակը, մշակութային միջավայրն ու ազգային ինքնության պահպանման գործընթացները։ Աշխատանքը կարող է նաև պատկերացում տալ 19-րդ դարի կեսերին հայերի և նրանց հարևան ժողովուրդների փոխհարաբերությունների, վարչական կառավարման առանձնահատկությունների և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության մասին հայ բնակչության կյանքի վրա։ Պատմական համատեքստում կարևոր է նաև Ղրիմի պատերազմի շրջանը, որը 1853–1856 թվականներին էական ազդեցություն ունեցավ Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական իրավիճակի վրա։ Այդ իրադարձությունների ֆոնին հայ բնակչության դրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու կայսերական քաղաքականության, ռազմական զարգացումների և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը հայկական համայնքների վրա։ Հրատարակությունը կարող է պարունակել ժամանակաշրջանի վերաբերյալ նկարագրական, վիճակագրական, ազգագրական կամ պատմական տեղեկություններ, որոնք արժեքավոր են սկզբնաղբյուրագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Այն կարող է օգտագործվել նաև 19-րդ դարի հայկական հասարակության կառուցվածքը, համայնքային կյանքը, տնտեսական գործունեությունը, կրթության և մշակույթի զարգացումը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացները հետազոտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է 1854 թվականի հայ հասարակության պատմական պատկերը վերականգնելու համար և կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, աղբյուրագետներին և 19-րդ դարի Կովկասի ու Օսմանյան կայսրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է տարբեր պլազմաֆերեզի ռեժիմների համեմատական գնահատմանը՝ արյան ռեոլոգիական հատկությունների ցուցանիշների ադեկվատության տեսանկյունից, նպատակ ունենալով պարզել, թե բուժական որ մոտեցումներն են առավել արդյունավետ արյան հոսքաբանական բնութագրերի բարելավման համար տարբեր կլինիկական պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պլազմաֆերեզի տարբեր տեսակներ՝ ըստ հեռացվող պլազմայի ծավալի, փոխարինող լուծույթների բնույթի և սեանսների հաճախականության, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արյան մածուցիկության, էրիթրոցիտների դեֆորմացվելու ունակության, ագրեգացիայի մակարդակի և միկրոցիրկուլյացիայի վրա։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր ռեժիմները փոխում արյան ռեոլոգիական պարամետրերը՝ նվազեցնելով բարձր մածուցիկությունը և բարելավելով հյուսվածքներին թթվածնի մատակարարումը, ինչպես նաև գնահատվում է բուժման ազդեցության կայունությունը ժամանակի ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե որ ռեժիմներն են առավել արդյունավետ հիպերվիսկոզային սինդրոմների, աուտոիմուն հիվանդությունների և միկրոցիրկուլյատոր խանգարումների դեպքում, ինչպես նաև քննարկվում են հնարավոր ռիսկերն ու կողմնակի ազդեցությունները՝ կապված արյան բաղադրության արագ փոփոխությունների հետ։ Աշխատանքում համադրվում են կլինիկական դիտարկումները և լաբորատոր ռեոլոգիական չափումները՝ ստեղծելով գնահատման համապարփակ մոդել, որը թույլ է տալիս օբյեկտիվորեն համեմատել տարբեր պլազմաֆերեզի սխեմաների արդյունավետությունը և դրանց կիրառման նպատակահարմարությունը տարբեր պացիենտային խմբերում։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում և Ռուսաստանի Դաշնությունում մարդու և քաղաքացու միավորվելու սահմանադրական իրավունքի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի՝ իր ընդհանուր շահերի, համոզմունքների, մասնագիտական, հասարակական կամ քաղաքական նպատակների շուրջ այլ անձանց հետ կամավոր միավորվելու իրավական հնարավորությունն է, ինչպես նաև այդ ազատության սահմանադրական ճանաչման, պաշտպանության և իրականացման մեխանիզմները։ Միավորվելու իրավունքը ժողովրդավարական և իրավական պետության կարևորագույն քաղաքական իրավունքներից է և սերտորեն կապված է խոսքի, հավաքների, քաղաքական մասնակցության, խղճի և արտահայտվելու ազատությունների հետ։ Ռուսաստանի սահմանադրական համակարգում այս իրավունքը ամրագրված է Սահմանադրության 30-րդ հոդվածով, որը ճանաչում է յուրաքանչյուրի միավորվելու իրավունքը և արգելում անձին հարկադրել անդամակցելու որևէ միավորման կամ մնալու դրա կազմում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել միավորման իրավունքի սահմանադրաիրավական բնույթը, դրա սուբյեկտների շրջանակը, իրականացման ձևերը և իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հասարակական միավորումների, քաղաքական կուսակցությունների, արհմիությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ ինքնակազմակերպվող կառույցների ստեղծման ու գործունեության իրավական հիմքերին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է մարդու և քաղաքացու իրավունքների տարբերակման ուսումնասիրությունը։ Միավորվելու ազատությունն իր բնույթով կարող է վերաբերել յուրաքանչյուր անձի՝ անկախ քաղաքացիությունից, սակայն դրա առանձին դրսևորումները, հատկապես քաղաքական մասնակցության և կուսակցական գործունեության ոլորտում, կարող են կապված լինել քաղաքացիական կարգավիճակի հետ։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարդու ընդհանուր իրավունքների և քաղաքացու քաղաքական իրավունքների փոխհարաբերությունը։ Համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի և Ռուսաստանի սահմանադրական կարգավորումների նմանություններն ու տարբերությունները՝ սկսած իրավունքի ձևակերպումից մինչև հասարակական միավորումների ստեղծման, գրանցման, գործունեության և լուծարման իրավական ընթացակարգերը։ Կարևոր ուղղություն է նաև պետության միջամտության սահմանների ուսումնասիրությունը։ Միավորվելու իրավունքի արդյունավետ պաշտպանությունը ենթադրում է, որ պետական մարմինները չպետք է անհիմն կերպով խոչընդոտեն անձանց ինքնակազմակերպմանը, սակայն միաժամանակ օրենսդրությունը կարող է սահմանել որոշակի սահմանափակումներ՝ կապված սահմանադրական կարգի, հանրային անվտանգության, այլ անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միավորման ազատության և քաղաքական բազմակարծության փոխկապակցվածությանը։ Հասարակական միավորումների բազմազանությունը քաղաքացիական հասարակության կարևոր բաղադրիչ է, իսկ քաղաքական կուսակցությունների ազատ գործունեությունը՝ ժողովրդավարական քաղաքական համակարգի հիմնարար պայմաններից մեկը։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կարող է գնահատել, թե սահմանադրական և օրենսդրական ինչ երաշխիքներ են նախատեսված կազմակերպությունների ինքնուրույնության և ներքին գործունեության ազատության ապահովման համար։ Առանձին նշանակություն ունի իրավական պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ դատական պաշտպանության հնարավորությունները, պետական մարմինների որոշումների վիճարկումը և սահմանադրական վերահսկողության գործիքները։ Հետազոտությունը կարող է նաև դիտարկել միջազգային իրավական չափանիշների ազդեցությունը միավորվելու իրավունքի ազգային կարգավորման վրա և պարզել, թե ինչպես են այդ չափանիշներն արտացոլվում երկու երկրների սահմանադրական և ընթացիկ օրենսդրության մեջ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել գործող իրավական համակարգերը, այլև բացահայտել դրանց առավելություններն ու խնդիրները, գնահատել իրավակարգավորման արդյունավետությունը և մշակել օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է միավորվելու իրավունքի՝ որպես մարդու և քաղաքացու սահմանադրական կարգավիճակի կարևոր բաղադրատարրի առավել ամբողջական բնութագրմամբ։ Գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքական միավորումների իրավական կարգավիճակի կատարելագործման, քաղաքացիների սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և պետական մարմինների կողմից այդ իրավունքների իրացման համար անհրաժեշտ երաշխիքների ապահովման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սահմանադրագետներին, իրավաբաններին, մարդու իրավունքների մասնագետներին, քաղաքական ինստիտուտների և քաղաքացիական հասարակության հետազոտողներին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավագիտության դասախոսներին, ասպիրանտներին և սահմանադրական իրավունքով զբաղվող ուսանողներին։

Другие предметы

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի տարածքում և հարակից տարածաշրջաններում բնակվող բոշա (ռոմա) համայնքների պատմական, ազգագրական և սոցիալ-մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրանց ծագման հարցերը, միգրացիոն ուղիները և տեղական հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել բոշա համայնքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, նրանց կենսակերպի առանձնահատկությունները և մշակութային ինքնության պահպանման մեխանիզմները տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրվում են բոշա բնակչության լեզվական առանձնահատկությունները, ավանդական զբաղմունքները, արհեստները, երաժշտական և բանավոր մշակույթը, ինչպես նաև սոցիալական կազմակերպման ձևերը՝ ընդգծելով նրանց շարժուն կամ կիսաքոչվոր կենսակերպի ազդեցությունը մշակութային ինքնության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրանց սոցիալական կարգավիճակին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների, ինչպես նաև խորհրդային և հետխորհրդային հասարակական համակարգերի պայմաններում, որտեղ ձևավորվել են ինտեգրման, մարգինալացման և սոցիալական փոխազդեցության տարբեր մոդելներ։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է հասարակական ընկալումները և կարծրատիպերը, որոնք պատմականորեն կապված են եղել բոշա համայնքի հետ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական հարաբերությունների և ինքնության ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են մշակութային փոխազդեցությունները հայկական միջավայրի և բոշա համայնքի միջև՝ ընդգծելով փոխադարձ ազդեցությունները երաժշտության, լեզվի և ժողովրդական ավանդույթների ոլորտներում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ազգագրության և սոցիալական պատմության ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի բազմազգ կառուցվածքի և բոշա համայնքի պատմամշակութային դերի ավելի խորքային և համապարփակ ընկալմանը։

История

Աշխատությունը պատմական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը վերաբերում է 1946–1952 թվականներին տեղի ունեցած իրադարձություններին և այդ ժամանակաշրջանում մարդկանց անցած կյանքի ուղուն։ Գրքի թեմատիկ շրջանակը կապված է հետպատերազմյան տարիների հասարակական, քաղաքական և սոցիալական իրադրության, մարդկանց առօրյա կյանքի, կենսապայմանների փոփոխությունների և պատմական հանգամանքների ազդեցության հետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո բազմաթիվ երկրներում սկսվեցին վերականգնման, հասարակական վերակազմավորման և նոր կենսապայմաններին հարմարվելու բարդ գործընթացներ։ Այդ տարիները նշանավորվեցին ինչպես տնտեսական ու սոցիալական դժվարություններով, այնպես էլ մարդկանց կյանքի կազմակերպման, աշխատանքի, ընտանիքի և հասարակության մեջ իրենց տեղը գտնելու նոր մարտահրավերներով։ 1946–1952 թվականներն առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նաև հետպատերազմյան քաղաքական զարգացումների, միջազգային հարաբերությունների վերափոխման և տարբեր պետություններում իրականացվող ներքին քաղաքականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այս ժամանակաշրջանի մասին պատմող աշխատությունները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու պատմական իրադարձությունները ոչ միայն քաղաքական որոշումների և պետական գործընթացների մակարդակում, այլև առանձին մարդկանց ճակատագրերի ու կենսափորձի միջոցով։ Մարդկանց կյանքի ուղիների ուսումնասիրությունը կարևոր է պատմական հիշողության պահպանման, սերունդների միջև կապի ամրապնդման և անցյալի հասարակական իրողությունների ավելի ամբողջական ընկալման համար։ Հրատարակության վերնագրում նշված ժամանակահատվածը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես որոշակի պատմական փուլին նվիրված աշխատություն, սակայն առանց գրքի ամբողջական մատենագիտական տվյալների և բովանդակության հնարավոր չէ հստակեցնել, թե կոնկրետ որ մարդկանց, իրադարձությունների կամ տարածաշրջանի պատմությունն է ներկայացված։ Այդ պատճառով աշխատության հիմնական թեման կարելի է ընդհանուր առմամբ կապել հետպատերազմյան շրջանի պատմության և մարդկային կենսագրությունների ուսումնասիրման հետ՝ խուսափելով բովանդակության վերաբերյալ չհաստատված պնդումներից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել 20-րդ դարի պատմությամբ, հետպատերազմյան հասարակական զարգացումներով, անհատական ճակատագրերով և պատմական հիշողության պահպանմամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։