Սրբերի հոգևոր խոսքեր

История

Սա քաղաքագիտության և քաղաքական ինստիտուտների ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջկուսակցական հարաբերությունների ձևավորմանը, զարգացման առանձնահատկություններին և քաղաքական համակարգի վրա դրանց ազդեցությանը, որտեղ վերլուծվում են կուսակցությունների միջև համագործակցության և մրցակցության մեխանիզմները, կոալիցիոն կառավարությունների ձևավորման գործընթացները, ընդդիմություն–իշխանություն հարաբերությունների դինամիկան, ինչպես նաև ընտրական համակարգի ազդեցությունը քաղաքական դաշտի կառուցվածքի վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև քաղաքական մշակույթի, գաղափարական տարբերությունների և կուսակցական ինստիտուցիոնալացման մակարդակի գնահատումը, միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդավարական գործընթացների կայունացման և քաղաքական բազմակարծության զարգացման խնդիրները՝ Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների համատեքստում։

Право

Պատմաիրավական և քաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի երրորդ Հանրապետության պետական կառավարման ձևի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 1991–1995 թվականներին։ Քննության են առնվում Հայաստանի անկախության վերականգնմանը հաջորդած պետականաշինության գործընթացները, խորհրդային կառավարման համակարգից անկախ պետականության անցման իրավաքաղաքական նախադրյալները և պետական իշխանության նոր ինստիտուտների ձևավորման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագահի, օրենսդիր և գործադիր իշխանության մարմինների իրավասություններին, դրանց փոխհարաբերություններին և իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի իրականացման հիմնախնդիրներին։ Վերլուծվում են անկախության առաջին տարիներին գործող սահմանադրաիրավական կարգավորումները, պետական կառավարման կազմակերպական կառուցվածքը և քաղաքական որոշումների ընդունման մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև քաղաքական կուսակցությունների, ներկայացուցչական մարմինների, պետական վարչակազմի և հասարակական գործընթացների ազդեցությունները կառավարման համակարգի կայացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են պետական իշխանության կենտրոնացման և հավասարակշռման հարցերը, ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման դժվարությունները և պետական կառավարման արդյունավետության ապահովման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունման պատմական ու իրավական նշանակությանը, կառավարման համակարգի սահմանադրական ամրագրմանը և նախորդ ժամանակաշրջանի ինստիտուցիոնալ զարգացումների գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի նորագույն պատմության, սահմանադրական իրավունքի, քաղաքագիտության, պետական կառավարման և պետականաշինության գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Պատմական, ինքնակենսագրական և հուշագրական բնույթի այս աշխատությունը ներկայացնում է Վաղարշապատում ծնված հայ հուշագիր Հարություն Արարատյանի՝ Արտեմի Արարատսկու կյանքի պատմությունը, անձնական փորձառությունները և ճանապարհորդությունները XVIII դարի վերջի ու XIX դարի սկզբի պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Գիրքը լույս է տեսել անգլերենով 1822 թվականին Լոնդոնում՝ «Memoirs of the Life of Artemi, of Wagarschapat, near Mount Ararat, in Armenia» վերնագրով։ Հեղինակի ինքնակենսագրական պատմության միջոցով ներկայացվում են ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Վաղարշապատի և Արարատյան դաշտի պատմական միջավայրին, հայ բնակչության առօրյային, կենցաղային պայմաններին, կրոնական ավանդույթներին և հասարակական հարաբերություններին։ Հուշագրություններում արտացոլվում են հեղինակի ճանապարհորդական տպավորությունները, հանդիպումները տարբեր ազգությունների և սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի բնակավայրերի ու ճանապարհների վերաբերյալ դիտարկումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անհատի կենսագրության և պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը՝ միաժամանակ բացահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հուշագրությունը պահանջում է քննադատական մոտեցում, քանի որ անձնական հիշողություններն ու հեղինակային գնահատականները կարող են արտացոլել սուբյեկտիվ ընկալումներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ինքնակենսագրական գրականության, պատմական աշխարհագրության, մշակութաբանության և XVIII–XIX դարերի Կովկասի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է հայ սիմվոլիստ գրականության մեջ միստիցիզմի դրսևորումների, գաղափարական հիմքերի և գեղարվեստական արտահայտության ձևերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են հայ սիմվոլիստ հեղինակները միստիկական աշխարհընկալումը վերածում գրական պատկերների, խորհրդանիշների, կերպարների և փիլիսոփայական մտորումների։ Միստիցիզմը այստեղ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կրոնական կամ հոգևոր երևույթ, այլև որպես իրականության ճանաչման առանձնահատուկ եղանակ, որի շրջանակում տեսանելի աշխարհը ձեռք է բերում թաքնված, խորհրդավոր և բազմաշերտ իմաստներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայ սիմվոլիզմի այն առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով արտաքին իրականությունը հաճախ հակադրվում կամ զուգադրվում է ներքին հոգևոր աշխարհի հետ, իսկ սովորական երևույթները վերածվում են ավելի բարձր կամ անտեսանելի իրականության նշանների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի դերին, քանի որ սիմվոլիստական գեղագիտության մեջ այն պարզապես պատկերավոր արտահայտչամիջոց չէ, այլ իմաստների խորքային համակարգ, որը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս անցում կատարել տեսանելիից դեպի անտեսանելին, նյութականից դեպի հոգևորն ու առօրյայից դեպի վերացականը։ Հեղինակների ստեղծագործությունների ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են միստիկական որոնման տարբեր դրսևորումներ՝ հոգևոր կատարելության ձգտում, անհայտի և բացարձակի որոնում, կյանքի ու մահվան սահմանային վիճակների ընկալում, երազի և իրականության փոխներթափանցում, լույսի և խավարի հակադրություն, խորհրդավոր ուժերի ներկայություն և մարդու ներաշխարհի նկատմամբ խոր հետաքրքրություն։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ գրականության եվրոպական սիմվոլիզմի հետ ունեցած առնչությունները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տեսնել, թե ինչպես են համընդհանուր սիմվոլիստական գաղափարներն ու գեղագիտական սկզբունքները յուրացվել և վերաիմաստավորվել հայկական գրական ու մշակութային միջավայրում։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է բացահայտել ազգային մտածողության, քրիստոնեական ավանդույթի, բանահյուսական պատկերացումների և փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությունը հայ հեղինակների միստիկական աշխարհընկալման ձևավորման վրա։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միստիկական տարրերը դիտարկում է ոչ թե առանձին և մեկուսացված երևույթների տեսքով, այլ որպես սիմվոլիստական գեղագիտության, կերպարային համակարգի և հեղինակների աշխարհայացքի հետ փոխկապակցված ամբողջություն։ Արդյունքում ուսումնասիրությունը նպաստում է հայ սիմվոլիստական գրականության ավելի խոր ընկալմանը՝ ցույց տալով, որ խորհրդավորության, հոգևոր որոնումների և անտեսանելի իրականության թեմաները կարևոր դեր են ունեցել մարդու, աշխարհի և գոյության իմաստի վերաբերյալ գրական հարցադրումների ձևավորման մեջ։

Религия

Հրատարակությունը վերաբերում է ամերիկացի երիցական քարոզիչներին և նրանց կրոնական գործունեության շուրջ արտահայտված տեսակետներին։ Երիցականությունը բողոքական քրիստոնեության ուղղություններից է, որն առանձնանում է եկեղեցական կառավարման որոշակի սկզբունքներով, Աստվածաշնչի ուսմունքի կարևորությամբ և կրոնական համայնքների կազմակերպման ավանդույթներով։ XIX դարում ամերիկացի բողոքական միսիոներները գործունեություն էին ծավալում Օսմանյան կայսրության տարբեր շրջաններում, այդ թվում՝ հայաբնակ համայնքներում՝ տարածելով իրենց դավանաբանական գաղափարները, հիմնելով կրթական հաստատություններ և մասնակցելով կրոնական ու հասարակական քննարկումներին։ Նման միջավայրում հրատարակված կրոնական բանավիճային նյութերը կարող էին անդրադառնալ քարոզիչների համոզմունքներին, նրանց գործունեության նպատակներին և տեղական քրիստոնեական համայնքների հետ հարաբերություններին։ Այս փոքրածավալ հրատարակության կոնկրետ փաստարկները, տիկին Թուրֆանտայի ինքնությունը և նրա արտահայտած տեսակետների բովանդակությունը հնարավոր չէ վստահորեն որոշել միայն մատենագիտական տվյալներով։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել XIX դարի հայ կրոնական հրապարակախոսության, բողոքական միսիոներական շարժումների և տարբեր քրիստոնեական ուղղությունների միջև գաղափարական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Экология

Ստեղծագործությունը բնապահպանական և հասարակական քննադատական ուղղվածությամբ ուսումնասիրություն է, որի հեղինակն է Հակոբ Սանասարյան, և այն կենտրոնանում է Դալմայի այգիների պատմական, էկոլոգիական և քաղաքաշինական նշանակության վրա՝ ընդգծելով դրանց պահպանման և տարածքի օգտագործման շուրջ ձևավորված հակասությունները։ Գրքում քննարկվում են այն խնդիրները, որոնք կապված են կանաչ տարածքների կրճատման, քաղաքային զարգացման ճնշման և պատմամշակութային արժեքների հնարավոր կորուստների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Դալմայի այգիները որպես ոչ միայն բնական միջավայր, այլ նաև պատմականորեն ձևավորված մշակութային լանդշաֆտ, որի պահպանությունը կարևոր է Երևանի էկոլոգիական հավասարակշռության և բնակիչների կյանքի որակի համար։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև քաղաքային քաղաքականությունների ազդեցությունը կանաչ գոտիների վրա՝ ընդգծելով հանրային շահի, տնտեսական ծրագրերի և բնապահպանական պահանջների միջև առկա բարդ փոխհարաբերությունները։