Տեղեկատվա-հեռահաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման տեսամեթոդական հիմնախնդիրները կրթության ոլորտում (ՀՀ նյութերով)

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է Պետր Իերոնիմի Ադամյանի կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ դիզայներական և լուսանկարչական տարրերով հագեցած՝ ընդգրկելով նրա մանկությունը, ուսումը, առաջին ստեղծագործական փորձերը և բեմական հաջողությունները, ինչպես նաև անձնական կյանքի ու հասարակական գործունեության կարևոր պահերը: Այն ցույց է տալիս Ադամյանի արվեստի յուրահատուկ ոճը, դերակատարությունը հայ թատրոնում և կինոյում, նրա ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի ու մշակույթի վրա, ինչպես նաև մտերմությունը և հարազատների, գործընկերների հիշողությունները նրա մասին: Գրքում օգտագործված լուսանկարները և թատերական դրվագների նկարագրությունները կենդանի կերպով բացահայտում են հերոսի անհատականությունը և ստեղծագործական էներգիան, ստեղծելով ամբողջական պատկեր նրա արվեստի և մարդու մասին՝ հետաքրքիր և գրավիչ ձևով ընթերցողին ներգրավելով անձնական ու ստեղծագործական կյանքի մանրամասներին: Գիրքը հուզիչ, տեղեկամատույց և պատմողական ոճով է, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին ամբողջությամբ զգալ Ադամյանի ներդրումը հայ մշակույթում և այն ժառանգությունը, որը նա թողել է։

Другие предметы

Այս նյութը վերաբերում է 1977 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսներին արձանագրված հիշարժան իրադարձությունների ժամանակագրական ամփոփմանը՝ ընդգծելով միջազգային քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործընթացների հիմնական զարգացումները տվյալ ժամանակահատվածում։ Աշխատանքը սովորաբար կառուցվում է որպես փաստագրական բնույթի հավաքածու, որտեղ ներկայացվում են տարբեր երկրներում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձություններ՝ պետական մակարդակի քաղաքական փոփոխություններ, միջազգային հարաբերությունների դինամիկա, տնտեսական գործընթացներ, ինչպես նաև գիտության, տեխնոլոգիայի և մշակույթի ոլորտներում գրանցված նշանակալի դեպքեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել համաշխարհային քաղաքական հավասարակշռության, տարածաշրջանային կայունության կամ հասարակական շարժումների զարգացման վրա։ Նյութում ընդգծվում է նաև տեղեկատվության համաժամանակյա ներկայացման կարևորությունը, որը թույլ է տալիս տեսնել տարբեր երկրներում ընթացող գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նման ժամանակագրական ամփոփումները ծառայում են որպես պատմական հիշողության համակարգման գործիք՝ օգնելով ուսումնասիրողներին վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի համաշխարհային զարգացումների ընդհանուր պատկերը և դրանց փոխադարձ ազդեցությունները։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է լյարդի օջախային ախտահարումների տարբերակիչ ախտորոշման մեջ բազմափուլ կոնտրաստավորմամբ համակարգչային տոմոգրաֆիայի հնարավորությունների և ախտորոշիչ նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լյարդի հյուսվածքում հայտնաբերվող տեղային փոփոխությունների պատկերային բնութագրերն են և դրանց տարբերակման հնարավորությունը՝ կոնտրաստային նյութի շրջանառության տարբեր փուլերում ստացված պատկերների համեմատական գնահատման միջոցով։ Քննվում են օջախների չափերը, ձևը, սահմանները, կառուցվածքային միատարրությունը, խտությունը, տեղակայումը և շրջակա հյուսվածքների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև կոնտրաստային ուժեղացման բնույթն ու ժամանակային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ տարբեր բնույթի ախտաբանական գոյացություններ կարող են ունենալ նմանատիպ պատկեր առանց կոնտրաստավորման, մինչդեռ տարբեր փուլերում դրանց անոթավորման և կոնտրաստային նյութի կուտակման ու արտազատման առանձնահատկությունները կարող են տրամադրել լրացուցիչ տարբերակիչ տեղեկություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բարորակ և չարորակ բնույթի օջախների պատկերային հատկանիշները, առաջնային և երկրորդային ախտահարումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բորբոքային կամ այլ ոչ ուռուցքային փոփոխությունների հետ դրանց տարբերակման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զարկերակային, պորտալ-երակային և ավելի ուշ փուլերում ստացված տվյալների համադրումը՝ ախտաբանական օջախների անոթային կառուցվածքն ու կոնտրաստավորման դինամիկան գնահատելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում է նաև համակարգչային տոմոգրաֆիայի տվյալների հարաբերակցությունը կլինիկական, լաբորատոր և անհրաժեշտության դեպքում այլ պատկերային հետազոտությունների արդյունքների հետ, քանի որ տարբերակիչ ախտորոշումը սովորաբար հիմնվում է տվյալների համալիր գնահատման վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ մեթոդի ախտորոշիչ զգայունության և տեղեկատվական արժեքի գնահատմանը, ինչպես նաև այն իրավիճակներին, երբ պատկերային հատկանիշները բավարար չափով առանձնահատուկ չեն վերջնական եզրակացության համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճառագայթային ախտորոշման, համակարգչային տոմոգրաֆիայի և լյարդաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով լյարդի օջախային ախտահարումների պատկերային տարբերակման սկզբունքների և բազմափուլ կոնտրաստային հետազոտության ախտորոշիչ հնարավորությունների համակարգված ուսումնասիրմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի ազդանշանային և կարգավորիչ գործոնների հնարավոր մասնակցության ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի ախտածագման բարդ մեխանիզմներում։ Հետազոտության կենտրոնում իմունային պատասխանի միջնորդների և կենտրոնական նյարդային համակարգում ընթացող կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ դիտարկելով նյարդային, իմունային և ներզատական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող բազմակողմ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցիտոկիններին և իմունային կարգավորման այլ կենսաբանական գործոններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային և հակաբորբոքային պատասխանների վերահսկմանը և կարող են փոխկապակցված լինել նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ։ Քննվում են նյարդաբորբոքման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները, իմունային հավասարակշռության փոփոխությունները և դրանց հնարավոր առնչությունը նյարդային հաղորդակցման, նեյրոնների ու գլիալ բջիջների փոխազդեցության և ուղեղի գործառնական կարգավորման գործընթացների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բնածին, այնպես էլ ձեռքբերովի իմունային պատասխանի առանձնահատկություններին՝ գնահատելով տարբեր իմունաբանական ցուցանիշների հնարավոր նշանակությունը հիվանդության կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծայրամասային իմունային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի միջև հաղորդակցության մեխանիզմների դիտարկումը, ինչպես նաև այն հարցը, թե իմունային կարգավորման փոփոխությունները որքանով կարող են հանդես գալ որպես հիվանդության հետ կապված կենսաբանական գործընթացների արտահայտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման կապերի առկայությունը ինքնին չի հաստատում պատճառահետևանքային հարաբերություն, քանի որ դիտվող իմունաբանական փոփոխությունների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ կենսաբանական և միջավայրային գործոններ։ Աշխատանքի շրջանակում իմունաբանական տվյալները կարող են համադրվել կլինիկական և նյարդակենսաբանական դիտարկումների հետ՝ հիվանդության բազմագործոն բնույթն առավել ամբողջական պատկերացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը գտնվում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգեբուժության հատման կետում և նպաստում է շիզոֆրենիայի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ ինտեգրված պատկերացումների զարգացմանը՝ առանց այն մեկ առանձին իմունային գործոնի կամ մեխանիզմի ազդեցությամբ բացատրելու։

Физика

Լամպերը լուսավորության աղբյուրներ են, որոնք նախատեսված են էլեկտրական էներգիան տարբեր ձևերով լույսի վերածելու համար և լայն կիրառություն ունեն ինչպես կենցաղում, այնպես էլ արդյունաբերության, փողոցային լուսավորության և տեխնիկական համակարգերում։ Լամպերի զարգացումը անցել է երկար պատմական ճանապարհ՝ սկսած շիկացման լամպերից, որտեղ լույսը ստացվում է մետաղական թելիկի տաքացման միջոցով, մինչև ժամանակակից էներգախնայող և բարձր արդյունավետությամբ LED տեխնոլոգիաներ, որոնք հիմնված են կիսահաղորդչային նյութերի վրա և ապահովում են ավելի երկար ծառայության ժամկետ ու ցածր էներգասպառում։ Լամպերը կարող են լինել տարբեր տեսակների՝ շիկացման, լյումինեսցենտ, հալոգեն և LED, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկությունները, առավելություններն ու սահմանափակումները։ Դրանք օգտագործվում են տարբեր նպատակներով՝ ներքին լուսավորություն ապահովելու, աշխատանքային տարածքների տեսանելիությունը բարելավելու, դեկորատիվ լուսավորություն ստեղծելու և անվտանգության մակարդակը բարձրացնելու համար։ Լամպերի աշխատանքի հիմնական սկզբունքը էլեկտրական էներգիայի փոխակերպումն է լուսային էներգիայի, որը կախված է օգտագործվող տեխնոլոգիայից կարող է ուղեկցվել նաև ջերմության արտազատմամբ։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացումը թույլ է տվել ստեղծել «խելացի» լամպեր, որոնք կարելի է կառավարել հեռակա կարգով, կարգավորել պայծառությունը և գույնային ջերմաստիճանը՝ համապատասխանեցնելով տարբեր միջավայրային պայմաններին և մարդու պահանջներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է մաշկի մելանոմայի կրկնության հաճախականության ուսումնասիրությանը՝ կախված կիրառված բուժական ազդեցությունների տարբեր համակցություններից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել, թե բուժման տարբեր ռազմավարություններն ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ հիվանդության կրկնության հավանականության և կրկնության ժամանակի վրա, ինչպես նաև պարզել, թե որ համակցված մոտեցումներն են առավել արդյունավետ հիվանդության ռեցիդիվների կանխարգելման տեսանկյունից։ Մելանոման մաշկի չարորակ նորագոյացություն է, որի բուժման և հետագա հսկողության ընտրությունը կախված է հիվանդության փուլից, ուռուցքի բնութագրերից, տարածվածությունից, նախորդ բուժումից և հիվանդի ընդհանուր վիճակից։ Ժամանակակից մոտեցումներում վիրաբուժությունը շարունակում է մնալ տեղայնացված մելանոմայի բուժման հիմնական մեթոդը, իսկ բարձր ռիսկով դեպքերում կարող են կիրառվել լրացուցիչ՝ ադյուվանտ բուժման եղանակներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման տարբեր սխեմաներ՝ վիրաբուժական միջամտության, ճառագայթային բուժման, դեղորայքային ազդեցությունների, իմունաբուժության կամ այլ մեթոդների առանձին և համակցված կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրն է որոշել, թե բուժական միջոցների տարբեր զուգակցումներն ինչպես են փոխկապակցվում հիվանդության տեղային, տարածաշրջանային կամ հեռավոր կրկնությունների առաջացման հաճախականության հետ։ Մելանոմայի ռեցիդիվը կարող է դրսևորվել առաջնային ուռուցքի տեղամասի մոտ, տարածաշրջանային ավշային հանգույցներում, մաշկի կամ ենթամաշկային հյուսվածքների մակարդակում և հեռավոր օրգաններում, ուստի բուժման արդյունավետության գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կրկնության տարբեր ձևերը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել հիվանդների կլինիկական տվյալները, հիվանդության փուլը, ուռուցքի տեղակայումը և բնութագրերը, իրականացված բուժման տեսակը, բուժական միջոցների համակցությունը, հետվիրահատական կամ հետբուժական հսկողության տևողությունը և արձանագրված ռեցիդիվների բնույթը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակային գործոնը՝ պարզելու համար, թե բուժումից հետո որքան ժամանակ անց են առավել հաճախ ի հայտ գալիս կրկնությունները։ Այսպիսի վերլուծությունը թույլ է տալիս ոչ միայն հաշվարկել ռեցիդիվների հաճախականությունը, այլև գնահատել հիվանդությունից զերծ ժամանակահատվածը և բուժման տարբերակների միջև տարբերությունները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ընթացքի միջև վիճակագրական կապերի բացահայտման մեջ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հիվանդների խմբավորման, համեմատական վիճակագրական վերլուծության և գոյատևման կամ ռեցիդիվից ազատ ժամանակի գնահատման մեթոդներ։ Հատկապես կարևոր է բուժման արդյունավետությունը գնահատել ոչ միայն ընդհանուր արդյունքով, այլև հաշվի առնելով հիվանդության սկզբնական փուլը և ռեցիդիվի ռիսկը, քանի որ մելանոմայի տարբեր փուլերում կրկնության հավանականությունն էապես տարբերվում է։ Ժամանակակից կլինիկական ուղեցույցները ևս ընդգծում են, որ հետագա բուժման ընտրությունը և հսկողության ինտենսիվությունը պետք է հարմարեցվեն հիվանդության փուլին, անհատական ռիսկին և նախկինում ստացած բուժմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման համակցությունների արդյունավետության և կողմնակի ազդեցությունների միջև հավասարակշռությանը։ Որոշ համակցված բուժումներ կարող են նվազեցնել հիվանդության կրկնության կամ առաջընթացի ռիսկը, սակայն միաժամանակ կարող են ուղեկցվել ավելի բարձր թունավորությամբ, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել բուժական ռազմավարության ընտրության ժամանակ։ Օրինակ՝ բարձր ռիսկի մելանոմայի դեպքում ժամանակակից ադյուվանտ մոտեցումները ներառում են իմունային հսկիչ կետերի ինհիբիտորներ և որոշ մոլեկուլային թիրախավորված համակցություններ, որոնք կարող են բարելավել ռեցիդիվից ազատ գոյատևման ցուցանիշները։ Աշխատության կարևոր գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են օգնել տարբերակել այն բուժական մոտեցումները, որոնց դեպքում հիվանդության կրկնության ռիսկը համեմատաբար ցածր է։ Նման տեղեկատվությունը կարող է օգտակար լինել բուժման անհատականացված ռազմավարությունների ընտրության, հետբուժական հսկողության կազմակերպման և բարձր ռիսկի խմբերի վաղ հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն՝ հաշվի առնելով հիվանդների կլինիկական և ուռուցքաբանական առանձնահատկությունների տարբերությունները, քանի որ բուժման արդյունավետությունը չի կարող գնահատվել միայն բուժական սխեմայի հիման վրա։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, մաշկաբաններին, վիրաբույժներին, ճառագայթային ուռուցքաբանության մասնագետներին, բժշկական վիճակագիրներին և մելանոմայի կանխարգելման ու բուժման ոլորտում աշխատող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու մաշկի մելանոմայի բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ռեցիդիվավորման միջև առկա օրինաչափությունները՝ գնահատելով կրկնության հաճախականությունը, ժամանակային առանձնահատկությունները և բուժական ռազմավարությունների համեմատական արդյունավետությունը։