Թերի նախադասությունը Հ. Շիրազի պոեզիայում

Психология

Աշխատությունը նվիրված է հուզական ինտելեկտի զարգացման անհատական նախադրյալների և դրա դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչ անհատական, հոգեբանական և սոցիալական գործոններ են նպաստում մարդու՝ սեփական և ուրիշների հույզերը ճանաչելու, հասկանալու, կառավարելու և դրանց համապատասխան արձագանքելու կարողությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հուզական ինտելեկտը դիտարկվում է որպես անձի կարևոր հոգեբանական ռեսուրս, որը կարող է նշանակալի դեր ունենալ միջանձնային հարաբերությունների, հաղորդակցության արդյունավետության, սոցիալական հարմարման, ինքնակարգավորման և վարքագծի կառավարման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում անհատական տարբերություններին՝ կապված խառնվածքի, ինքնագնահատականի, ինքնավերահսկման, կարեկցանքի, հաղորդակցական կարողությունների, սոցիալական փորձի և անձնային այլ առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր ուղղություն է հուզական ինտելեկտի հիմնական բաղադրիչների առանձնացումը և դրանց դրսևորման գնահատումը։ Դրանց շարքում կարող են ուսումնասիրվել սեփական հույզերի ճանաչումն ու ըմբռնումը, հուզական ինքնակարգավորումը, ուրիշների հուզական վիճակների ընկալումը, կարեկցանքը, սոցիալական փոխազդեցությունների արդյունավետ կառավարումը և համապատասխան արձագանքի ընտրությունը։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել հուզական ինտելեկտի մակարդակը, այլև բացահայտել դրա ձևավորման և զարգացման հետ կապված անհատական նախադրյալների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հոգեբանական գնահատման մեթոդների կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է չափել հուզական ինտելեկտի տարբեր բաղադրիչները, համեմատել տարբեր խմբերի ցուցանիշները և բացահայտել դրանց միջև առկա օրինաչափությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կրթական միջավայրում, մասնագիտական գործունեության ընթացքում, անձնային զարգացման ծրագրերում և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտում, քանի որ հուզական կարողությունների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ հաղորդակցությանը, կոնֆլիկտների կարգավորմանը և սոցիալական փոխհարաբերությունների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, մանկավարժներին, սոցիալական աշխատողներին, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և անձի հոգեբանական զարգացման ու հուզական ինտելեկտի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի գրող Սինքլեր Լուիսի ստեղծագործական համակարգի, գեղարվեստական մտածողության և գրական արտահայտչամիջոցների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի արձակում ամերիկյան հասարակության սոցիալական, բարոյական և մշակութային խնդիրների գեղարվեստական արտացոլման սկզբունքների վրա։ Քննության են առնվում ռեալիստական պատկերման մեթոդները, երգիծանքի և հեգնանքի կիրառումը, կերպարների կառուցման եղանակները, պատմողական կառուցվածքը և հասարակական միջավայրի նկարագրման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ գրողի ստեղծագործություններում անհատի կյանքը հաճախ ներկայացվում է հասարակական հաստատությունների, ընդունված արժեքների, մասնագիտական միջավայրի և զանգվածային մտածողության հետ ունեցած հարաբերությունների միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սոցիալական քննադատությանը, որի օգնությամբ բացահայտվում են հասարակական կարծրատիպերը, նյութական հաջողության գերարժևորումը, առևտրայնացված մտածողությունը, հասարակական հեղինակության ձգտումը և անհատի ինքնուրույնության սահմանափակման տարբեր դրսևորումները։ Ուսումնասիրվում է կերպարների հոգեբանական ու սոցիալական բնութագրման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով անհատական ճակատագրերը վերածվում են ավելի լայն հասարակական երևույթների արտահայտման միջոցի։ Հատուկ նշանակություն ունի երգիծական տիպականացման մեթոդը, երբ առանձին հերոսի վարքագծի, խոսքի և աշխարհընկալման միջոցով ներկայացվում են որոշակի սոցիալական խմբի կամ միջավայրի բնորոշ հատկանիշները։ Դիտարկվում են նաև երկխոսության, հեղինակային գնահատականի, մանրամասների, հակադրությունների և կենցաղային նկարագրությունների գործառույթները գեղարվեստական ամբողջության ձևավորման մեջ։ Գրողի մեթոդը վերլուծվում է ամերիկյան քննադատական ռեալիզմի զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով իրականության դիտարկման և դրա գեղարվեստական վերաիմաստավորման հարաբերակցությանը։ Կարևորվում է նաև լեզվաոճական միջոցների դերը կերպարների անհատականացման, սոցիալական միջավայրի վերարտադրման և երգիծական ազդեցության ուժեղացման գործում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես են գեղարվեստական ձևը, սոցիալական դիտարկումը և քննադատական վերաբերմունքը միավորվում միասնական ստեղծագործական համակարգում։ Միաժամանակ ներկայացվում է հեղինակի տեղը XX դարի ամերիկյան գրականության զարգացման գործընթացում և նրա ստեղծագործական ժառանգության նշանակությունը հասարակության ու անհատի փոխհարաբերությունների գեղարվեստական ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագիտության, ամերիկյան գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության և գեղարվեստական մեթոդի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Нюрнбергский процесс. II աշխատությունը պատմագիտական և իրավագիտական բազմահատոր ուսումնասիրության երկրորդ հատորն է, որը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո իրականացված Նյուրնբերգյան դատավարություններին, այն ներկայացնում է միջազգային ռազմական տրիբունալի գործունեության ընթացքը, մեղադրական և պաշտպանական կողմերի փաստարկները, ինչպես նաև դատավարության իրավական հիմքերը և ընդունված դատավճիռների նշանակությունը միջազգային իրավունքի զարգացման մեջ, գիրքը անդրադառնում է նացիստական հանցագործությունների դասակարգմանը՝ մարդկության դեմ հանցագործություններ, պատերազմական հանցագործություններ և խաղաղության դեմ ուղղված գործողություններ, միաժամանակ վերլուծելով դատավարության քաղաքական և պատմական հետևանքները հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր պատմության, միջազգային իրավունքի և քաղաքական գիտությունների ուսումնասիրության համար։

Журналистика

Նյութը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղից Հայաստան տեղափոխված ավելի քան 100,000 էթնիկ հայերի առջև ծառացած հումանիտար և սոցիալ-տնտեսական խնդիրները։ Հոդվածի կենտրոնում Հայաստանի կողմից տեղահանված բնակչության ընդունման, գրանցման, ժամանակավոր կացության, սննդի, հագուստի, ֆինանսական աջակցության և երկարաժամկետ բնակության կազմակերպման դժվարություններն են։ Հեղինակը անդրադառնում է այն իրավիճակին, երբ համեմատաբար փոքր համայնքներն ու տեղական կառույցները ստիպված էին կարճ ժամանակահատվածում սպասարկել մեծ թվով նոր ժամանած մարդկանց։ Մասնավորապես ներկայացվում է Մասիսի օրինակը, որտեղ մոտ 10,000 տեղահանված անձանց գրանցման և նրանց կարիքների գնահատման գործընթացը մեծ ծանրաբեռնվածություն էր ստեղծել տեղական իշխանությունների համար։ Նյութում ներկայացվում է նաև Կարմիր խաչի և տեղական կամավորական նախաձեռնությունների մասնակցությունը՝ հագուստի, սննդի և այլ անհրաժեշտ պարագաների տրամադրման գործում։ Հոդվածի կարևոր թեմաներից է պետական աջակցության համակարգը։ Ներկայացված տվյալներով՝ Հայաստանի կառավարությունը նախատեսել էր տեղահանված յուրաքանչյուր անձի համար միանվագ ֆինանսական աջակցություն, այնուհետև՝ ամսական վճարներ, որոնք պետք է օգնեին հոգալ բնակարանի վարձի և սննդի ծախսերը։ Սակայն նյութը շեշտադրում է, որ այդ միջոցները չէին լուծում տեղահանված ընտանիքների երկարաժամկետ բնակության, աշխատանքի և սոցիալական ինտեգրման ամբողջ խնդիրը։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը արժեքավոր է նաև նրանով, որ ցույց է տալիս փախստականների ինտեգրման բազմաշերտ բնույթը։ Հետագա ուսումնասիրությունները ևս արձանագրել են, որ Հայաստանի և միջազգային կազմակերպությունների կողմից առաջնային կարիքների ապահովումից հետո պահպանվել են կայուն աշխատանքի, մատչելի բնակարանի, կրթության և առողջապահության հասանելիության խնդիրները։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև տեղահանվածների հոգեբանական վիճակին։ Տարածաշրջանից հեռանալը շատերի համար նշանակել է ոչ միայն բնակավայրի կորուստ, այլև ընտանիքի անդամներից, հարազատների գերեզմաններից, սեփականությունից, սոցիալական միջավայրից և նախկին կյանքի պայմաններից բաժանում։ Այդ պատճառով օգնության անհրաժեշտությունը չի սահմանափակվում նյութական աջակցությամբ․ կարևոր են նաև հոգեբանական խորհրդատվությունը, երեխաների աջակցությունը և համայնքային կապերի վերականգնումը։ Աշխատությունը նաև պատկերում է պետական կառույցների, միջազգային կազմակերպությունների, բարեգործական միությունների, սփյուռքի և կամավորական խմբերի համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Նման իրավիճակում արդյունավետ արձագանքը պահանջում է ոչ միայն շտապ մարդասիրական օգնություն, այլև երկարաժամկետ քաղաքականություն՝ ուղղված բնակարանային ապահովմանը, զբաղվածությանը, կրթությանը, առողջապահությանը և հասարակական կյանքում լիարժեք ներգրավմանը։ Հետագա վերլուծություններում որպես կարևոր ուղղություններ առանձնացվել են միջազգային ոչ կառավարական կազմակերպությունների հետ համագործակցության ընդլայնումը, աշխատանքի տեղավորման ծրագրերը, կամավորական նախաձեռնությունները և սփյուռքի ներուժի ավելի համակարգված օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 2023 թվականի զանգվածային տեղահանության անմիջական հետևանքները Հայաստանի համար և այն կառավարչական, սոցիալական ու հումանիտար մարտահրավերները, որոնք առաջացան կարճ ժամանակում մեծ թվով մարդկանց ընդունելու անհրաժեշտությունից։ Այն կարող է հետաքրքրել Արցախի և տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմությամբ, փախստականների իրավունքներով, մարդասիրական քաղաքականությամբ, Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական խնդիրներով և միջազգային հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին, լրագրողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում կերերի հավաքման և կուտակման արդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակման, ինչպես նաև այդ գործընթացներում օգտագործվող գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործական հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է լեռնային ռելիեֆի, հողային և կլիմայական պայմանների առանձնահատկություններին համապատասխան կերահավաքման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը, նվազեցնել էներգետիկ և նյութական ծախսերը և ապահովել հավաքվող կերի որակի պահպանումը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են խոտի հնձման, հավաքման, փռման, կուտակման, տեղափոխման և պահպանման հետ կապված տեխնոլոգիական գործողությունները, ինչպես նաև դրանց իրականացման համար նախատեսված մեքենաների և ագրեգատների աշխատանքային առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային տեղանքի թեքություններին, անհարթ ռելիեֆին, դաշտերի մասնատվածությանը և դժվարամատչելի հատվածներին, որոնք կարող են էապես ազդել մեքենաների շարժունակության, կայունության, արտադրողականության և տեխնոլոգիական գործընթացի անխափանության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործական հուսալիության գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրանց խափանումների հաճախականությունը, տեխնիկական սպասարկման անհրաժեշտությունը, աշխատանքի պայմաններում մաշվածության առանձնահատկությունները և վերանորոգման հետ կապված ժամանակային ու նյութական կորուստները։ Կարող են ուսումնասիրվել մեքենաների կառուցվածքային և շահագործական պարամետրերի օպտիմալացման, տեխնիկական սպասարկման և վերականգնման արդյունավետ համակարգերի մշակման, ինչպես նաև աշխատանքային ռեժիմների ճիշտ ընտրության հարցերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ հիմնավորելու լեռնային պայմանների համար առավել նպատակահարմար կերահավաքման տեխնոլոգիական սխեմաները և մեքենաների համալիրները՝ հաշվի առնելով աշխատանքի ծավալը, տեղանքի առանձնահատկությունները և պահանջվող արտադրողականությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մեքենաների աշխատանքի հուսալիության բարձրացումը, քանի որ տեխնիկական խափանումների նվազեցումը կարող է նպաստել աշխատանքային ժամանակի արդյունավետ օգտագործմանը, շահագործման ծախսերի կրճատմանը և կերերի հավաքման ժամկետների պահպանմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ լեռնային և նախալեռնային գոտիներում անասնակերի արտադրության արդյունավետության բարձրացման, գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման բարելավման և կերային բազայի կայուն ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, ագրոմեխանիկայի, գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործման և տեխնիկական սպասարկման ոլորտների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Право

Իրավական սովորույթները պատմականորեն ձևավորված վարքագծի կանոններ են, որոնք երկարատև կրկնության արդյունքում ձեռք են բերել պարտադիր բնույթ և պետության կողմից ճանաչվել են որպես իրավունքի աղբյուր։ Դրանք առաջանում են հասարակության մեջ ձևավորված ավանդույթներից և արտահայտում են մարդկանց կայուն պատկերացումները ճիշտ և սխալ վարքագծի մասին։ Իրավական սովորույթը դառնում է իրավական նորմ այն դեպքում, երբ պետությունը կամ իրավական համակարգը ճանաչում է դրա պարտադիր ուժը և ապահովում դրա կիրառումը։ Իրավական սովորույթների դերը հատկապես մեծ է այն հասարակություններում, որտեղ օրենսդրությունը դեռևս լիարժեք զարգացած չէ կամ որտեղ որոշ հարաբերություններ կարգավորվում են ավանդույթների հիման վրա։ Դրանք կարող են կարգավորել ինչպես ընտանեկան, այնպես էլ տնտեսական, առևտրային և համայնքային հարաբերություններ։ Օրինակ՝ որոշ տարածաշրջաններում առևտրային սովորույթները երկար ժամանակ եղել են գործարքների հիմնական կարգավորիչը մինչև գրավոր օրենքների զարգացումը։ Իրավական սովորույթների նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրանք լրացնում են օրենսդրությունը, ապահովում են իրավական համակարգի ճկունությունը և հաշվի են առնում հասարակության մշակութային առանձնահատկությունները։ Դրանք նաև նպաստում են իրավական կայունությանը, քանի որ հիմնված են երկարաժամկետ փորձի և հասարակական ընդունելիության վրա։ Միևնույն ժամանակ, ժամանակակից իրավական պետություններում իրավական սովորույթները կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ չեն հակասում Սահմանադրությանը և գործող օրենքներին։