Տնտեսական անվտանգությունը ՀՀ ԱԱ համակարգում

История

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ պետական քաղաքականության, ազգային հակասությունների և քաղաքական բռնությունների զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես XIX դարի վերջից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն քաղաքական, հասարակական և գաղափարական գործընթացների վրա, որոնք աստիճանաբար խորացրին հայ բնակչության անապահով վիճակը և ստեղծեցին զանգվածային հալածանքների համար նպաստավոր պայմաններ։ Քննության են առնվում կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային փոքրամասնությունների կարգավիճակը, բարեփոխումների շուրջ միջազգային և ներքին քննարկումները, Հայկական հարցի ձևավորումն ու դրա տեղը եվրոպական տերությունների և Օսմանյան իշխանությունների հարաբերություններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում XIX դարի վերջի հակահայկական բռնություններին, երիտթուրքական շարժման իշխանության գալուն, ազգայնական գաղափարախոսության ուժեղացմանը և կայսրության ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքը վերափոխելու ձգտումներին։ Դիտարկվում է նաև Բալկանյան պատերազմների և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ազդեցությունը պետական քաղաքականության արմատականացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է 1915 թվականից սկսված հայ բնակչության տեղահանությունների և զանգվածային ոչնչացման քաղաքականության նախադրյալների վերլուծությունը՝ դրանք ներկայացնելով ոչ թե որպես մեկուսացված իրադարձություններ, այլ որպես նախորդ տասնամյակների ընթացքում զարգացած քաղաքական և գաղափարական գործընթացների հետևանք։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնական և տեղական իշխանությունների դերերը, վարչական որոշումների իրականացման մեխանիզմները, պատերազմի պայմանների օգտագործումը և հայ բնակչության նկատմամբ կիրառված քաղաքականության համակարգային բնույթը։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում միջազգային դիվանագիտական արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագետների, միսիոներների և այլ ժամանակակիցների վկայություններին, ինչպես նաև հետագայում ձևավորված պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Կարևորվում է սկզբնաղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր երկրների պաշտոնական փաստաթղթերը, հուշագրությունները և հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս նույն գործընթացները դիտարկել տարբեր տեսանկյուններից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայոց ցեղասպանության պատմական նախադրյալների, Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի ազգային քաղաքականության և զանգվածային բռնության ձևավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց ցեղասպանության, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների և ցեղասպանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Другие предметы

Մեթոդական նյութերը նվիրված են գյուղական գրադարանների գործունեության կազմակերպման, աշխատանքների հաշվառման և արդյունավետ պլանավորման հիմնական սկզբունքներին ու գործնական մոտեցումներին։ Ներկայացվում են գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները գյուղական համայնքներում՝ հաշվի առնելով բնակչության տեղեկատվական, կրթական և մշակութային պահանջմունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի գործունեության հիմնական ուղղությունների հաշվառմանը, ընթերցողների գրանցմանը, գրքային ֆոնդի շարժի վերահսկմանը, գրքերի տրամադրման և վերադարձի փաստաթղթավորմանը, ինչպես նաև սպասարկման ցուցանիշների ամփոփմանը։ Քննարկվում են գրադարանային վիճակագրության վարման, հաշվետվությունների կազմման և աշխատանքի արդյունքների գնահատման մեթոդական պահանջները։ Դիտարկվում են տարեկան, եռամսյակային և ամսական աշխատանքային պլանների մշակման սկզբունքները, առաջադրանքների սահմանման, միջոցառումների ժամանակացույցի կազմման և դրանց իրականացման վերահսկման հնարավորությունները։ Կարևորվում են ընթերցողների ներգրավման, գրքի և ընթերցանության տարածման, մշակութային ու կրթական միջոցառումների կազմակերպման, ինչպես նաև տարբեր տարիքային խմբերի հետ տարվող աշխատանքների պլանավորման հարցերը։ Մեթոդական նյութերում կարող են ներկայացվել հաշվառման մատյանների, աշխատանքային պլանների, վիճակագրական աղյուսակների և հաշվետվությունների կազմման օրինակներ՝ գրադարանավարների ամենօրյա աշխատանքը համակարգելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ֆոնդի համալրման, պահպանության, դասակարգման և օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Առանձնացվում են գյուղական գրադարանի համագործակցության հնարավորությունները դպրոցների, մշակութային հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների և համայնքային կազմակերպությունների հետ։ Կարևորվում են նաև գրադարանավարի մասնագիտական պարտականությունները, աշխատանքային ժամանակի նպատակային բաշխումը, սպասարկման որակի բարելավումը և համայնքի ընթերցողական հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը։ Նյութերը կարող են նպաստել գրադարանային գործունեության կանոնակարգմանը, կազմակերպչական գործընթացների կատարելագործմանը և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Հրատարակությունը գործնական նշանակություն ունի հատկապես սահմանափակ նյութական և մարդկային ռեսուրսներով գործող գյուղական գրադարանների համար՝ առաջարկելով աշխատանքի հաշվառման և պլանավորման համակարգված մոտեցումներ։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների, գրադարանային գործի կազմակերպիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և գրադարանագիտություն ուսումնասիրողների համար։

Другие предметы

Գիրքը ներկայացնում է գյուղական գրադարանի գործունեության կազմակերպման փորձը, ընթերցողների սպասարկման առանձնահատկությունները և համայնքային մշակութային կյանքի զարգացման գործում գրադարանի ունեցած դերը՝ որպես օրինակ դիտարկելով Օշականի գյուղական գրադարանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, գրքային ֆոնդի ձևավորմանը, տեղեկատվական ծառայությունների զարգացմանը, ընթերցանության խթանման նախաձեռնություններին, մշակութային և կրթական միջոցառումների կազմակերպմանը, ինչպես նաև համայնքի տարբեր տարիքային խմբերի հետ իրականացվող աշխատանքին։ Քննարկվում են գրադարանների արդիականացման, մասնագիտական փորձի փոխանակման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան գրադարանային ծառայությունների զարգացման հնարավորությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ուսանողների և համայնքային մշակութային զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Химия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կանաչ ֆլուորեսցենտ սպիտակուցի քրոմոֆորից ստացվող միացությունների սինթեզին և դրանց հակախոլինէսթերազային հատկությունների համալիր ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նոր քիմիական միացություններ, որոնք կարող են ազդել խոլինէսթերազային ֆերմենտների ակտիվության վրա և հետագայում հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաբժշկական ու դեղաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքում համակցվում են ժամանակակից օրգանական սինթեզի, ֆերմենտային կենսաքիմիայի և համակարգչային մոդելավորման մեթոդները, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրվող միացությունները գնահատել ինչպես փորձարարական, այնպես էլ տեսական մակարդակներում։ Սինթեզի բաժնում ուշադրություն է դարձվում քրոմոֆորի կառուցվածքային հիմքի վրա տարբեր ածանցյալների ստացմանը, դրանց կառուցվածքի և հատկությունների ուսումնասիրմանը։ In vitro հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու ստացված միացությունների ազդեցությունը խոլինէսթերազային ֆերմենտների վրա, որոշելու դրանց արգելակող ակտիվությունը և համեմատելու տարբեր կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը կենսաբանական արդյունավետության վրա։ Միաժամանակ in silico մոտեցումները թույլ են տալիս համակարգչային եղանակով ուսումնասիրել միացությունների հնարավոր փոխազդեցությունները ֆերմենտների ակտիվ կենտրոնների հետ, կանխատեսել կապման հնարավոր դիրքերը և վերլուծել այն կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք կարող են պայմանավորել հակախոլինէսթերազային ակտիվությունը։ Այսպիսի համակցված մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ քիմիական կառուցվածքի փոքր փոփոխությունները կարող են էապես փոխել միացության կենսաբանական ազդեցությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կապը մոլեկուլի կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և ֆերմենտային ակտիվության արգելակման միջև՝ դրանով իսկ նպաստելով նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային որոնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և բժշկական քիմիայի, դեղաքիմիայի, ֆերմենտաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային մոդելավորման և դեղերի հայտնաբերման ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական և համակարգչային մեթոդների համադրությամբ իրականացվող հետազոտություն, որի միջոցով ուսումնասիրվում են քրոմոֆորային կառուցվածք ունեցող միացությունների սինթեզը, դրանց հակախոլինէսթերազային ներուժը և ֆերմենտների հետ հնարավոր մոլեկուլային փոխազդեցությունները։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի տարածքում առկա չօգտագործվող կամ նախկին գործառույթը կորցրած կառույցների հարմարեցման հիմնախնդիրներին՝ դրանք ժամանակակից քաղաքային կյանքի պահանջներին համապատասխան վերափոխելու և վերաօգտագործելու տեսանկյունից։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ քաղաքում արդեն գոյություն ունեցող շենքերի ու կառույցների պահպանությունը, վերակազմակերպումը և նոր գործառույթով օգտագործումը կարող են դառնալ քաղաքային զարգացման կարևոր ուղղություն։ Հատկապես Երևանի նման պատմականորեն ձևավորված քաղաքային միջավայրում չօգտագործվող կառույցների հարցը կապված է ոչ միայն շենքի ֆիզիկական վիճակի կամ նոր գործառույթի ընտրության հետ, այլև քաղաքի պատմական կերպարի, ճարտարապետական ժառանգության, հասարակական տարածքների, ենթակառուցվածքների և բնակիչների կարիքների փոխհարաբերության հետ։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են առաջանալ տարբեր պատճառներով՝ շենքի սկզբնական գործառույթի վերացումից, սեփականության կամ կառավարման խնդիրներից, տեխնիկական վիճակի վատթարացումից, տնտեսական աննպատակահարմարությունից կամ քաղաքային զարգացման ուղղությունների փոփոխությունից։ Այդպիսի շենքերը երկար ժամանակ անգործության մատնված մնալու դեպքում կարող են աստիճանաբար կորցնել իրենց ֆիզիկական և ճարտարապետական արժեքը, իսկ որոշ դեպքերում՝ բացասաբար ազդել շրջակա քաղաքային միջավայրի վրա։ Միաժամանակ դրանց վերաօգտագործումը կարող է հնարավորություն ստեղծել պահպանելու արդեն կառուցապատված տարածքը և նոր շինարարության անհրաժեշտությունը նվազեցնելու համար։ Հարմարեցման գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը կառույցի նախկին և նոր գործառույթների հարաբերակցության որոշումն է։ Յուրաքանչյուր շենք հնարավոր չէ նույն կերպ հարմարեցնել ցանկացած նշանակության։ Անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա տարածական կառուցվածքը, կրող համակարգը, հարկայնությունը, բնական լուսավորության հնարավորությունները, մուտքերի և ելքերի կազմակերպումը, ինժեներական ենթակառուցվածքները և շրջակա տարածքի առանձնահատկությունները։ Նոր գործառույթը պետք է հնարավորինս համապատասխանեցվի կառույցի իրական հնարավորություններին, որպեսզի վերափոխումը չհանգեցնի շենքի ճարտարապետական արժեքի կամ կառուցվածքային ամբողջականության կորստին։ Երևանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմական և մշակութային արժեք ունեցող կառույցների հարմարեցումը։ Նման շենքերի դեպքում ժամանակակից պահանջների ապահովումը պետք է համադրվի պատմական կերպարի և արժեքավոր ճարտարապետական տարրերի պահպանության հետ։ Սա պահանջում է զգույշ միջամտություն, որի ընթացքում անհրաժեշտ է տարբերակել այն հատվածները, որոնք ենթակա են անփոփոխ պահպանման, և այն տարրերը, որոնք կարող են վերակազմակերպվել։ Պատմական շենքի ժամանակակից օգտագործման ապահովումը կարող է նպաստել դրա պահպանությանը, քանի որ գործող և օգտագործվող կառույցը սովորաբար ավելի մեծ հնարավորություն ունի ստանալու անհրաժեշտ խնամք և վերանորոգում։ Միաժամանակ հարմարեցումը չի նշանակում պարզապես հին շենքի ներսում նոր գործառույթ տեղադրել։ Այն ենթադրում է տարածական և տեխնիկական համակարգերի համապարփակ վերանայում։ Անհրաժեշտ է ապահովել ժամանակակից սանիտարական, հրդեհային անվտանգության, էներգաարդյունավետության, մատչելիության և ինժեներական համակարգերի պահանջները։ Հատկապես կարևոր է հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար հասանելիության ապահովումը, քանի որ պատմական կամ հին կառույցները հաճախ նախագծվել են այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ ունիվերսալ դիզայնի սկզբունքները դեռևս լայնորեն չէին կիրառվում։ Հարմարեցման խնդիրներից է նաև կառույցի ֆիզիկական վիճակի գնահատումը։ Նախքան վերակառուցման կամ վերաօգտագործման որոշում կայացնելը անհրաժեշտ է ուսումնասիրել կրող կառուցվածքները, հիմքերը, պատերը, ծածկերը, տանիքը և ինժեներական համակարգերը։ Տեխնիկական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե շենքի որ հատվածներն են պահպանելի, որոնք են վերականգնման կարիք ունենում և որտեղ է անհրաժեշտ նոր կառուցվածքային միջամտություն։ Առանց նման գնահատման իրականացված վերակառուցումը կարող է առաջացնել ինչպես տեխնիկական, այնպես էլ տնտեսական խնդիրներ։ Կարևոր է նաև կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Շենքի նոր գործառույթը պետք է դիտարկվի ոչ թե միայն նրա ներքին տարածքի, այլև փողոցի, բակի, հարակից շենքերի, տրանսպորտային և հետիոտնային կապերի համատեքստում։ Օրինակ՝ հասարակական նշանակության նոր գործառույթ ունեցող կառույցը կարող է պահանջել լրացուցիչ մուտքեր, բաց տարածքներ, տրանսպորտային հասանելիություն կամ հանրային ենթակառուցվածքներ։ Հետևաբար հարմարեցումը կարող է ազդել ոչ միայն մեկ շենքի, այլև ամբողջ թաղամասի քաղաքաշինական կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չօգտագործվող կառույցների վերաօգտագործման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Նոր շենք կառուցելու և գոյություն ունեցող կառույցը վերականգնելու ծախսերը կարող են զգալիորեն տարբերվել՝ կախված շենքի վիճակից, կառուցվածքային համակարգից և պահանջվող միջամտության ծավալից։ Սակայն տնտեսական գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն շինարարական ծախսերը, այլև կառույցի պահպանման, էներգիայի սպառման, հետագա շահագործման և քաղաքային ենթակառուցվածքների վրա ազդեցության հարցերը։ Վերաօգտագործումը կարող է նաև պահպանել արդեն ձևավորված քաղաքային կապերը և կանխել տարածքների դատարկության կամ դեգրադացման խորացումը։ Բնապահպանական տեսանկյունից գոյություն ունեցող կառույցների հարմարեցումը նույնպես կարևոր առավելություններ կարող է ունենալ։ Նոր շինարարությունը պահանջում է մեծ քանակությամբ շինանյութեր և էներգետիկ ռեսուրսներ, մինչդեռ գոյություն ունեցող շենքի կառուցվածքային համակարգի պահպանումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նյութերի նոր արտադրության և շինարարական թափոնների ծավալը։ Հետևաբար վերաօգտագործումը կարող է դիտարկվել նաև որպես կայուն քաղաքաշինության սկզբունքներին համապատասխան մոտեցում։ Երևանի համար սա հատկապես կարևոր է խիտ կառուցապատված և սահմանափակ տարածքային ռեսուրսներ ունեցող հատվածներում։ Հարմարեցման գործընթացում կարևոր է նաև նոր գործառույթի հասարակական նշանակությունը։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են վերափոխվել մշակութային, կրթական, վարչական, հասարակական, ստեղծագործական, առևտրային կամ այլ նշանակության տարածքների՝ կախված տվյալ թաղամասի պահանջներից։ Առավել արդյունավետ են այն նախագծերը, որոնք ոչ միայն լուծում են շենքի ֆունկցիոնալ խնդիրը, այլև ստեղծում են նոր հանրային արժեք և ակտիվացնում շրջակա տարածքը։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել քաղաքային կյանքի աշխուժացմանը և previously unused տարածքների վերադարձին հասարակական շրջանառության մեջ։ Միաժամանակ հարմարեցման գործընթացը կարող է բախվել իրավական և սեփականության հետ կապված խնդիրների։ Չօգտագործվող շենքերի մի մասը կարող է ունենալ բարդ սեփականության կառուցվածք, սահմանափակումներ կամ պատմամշակութային պահպանության հատուկ կարգավիճակ։ Այդ հանգամանքները կարող են դժվարացնել վերակառուցման թույլտվությունների ստացումը և ներդրումային ծրագրերի իրականացումը։ Հետևաբար ճարտարապետական լուծումները պետք է համադրվեն իրավական և կառավարչական մեխանիզմների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Երևանի չօգտագործվող կառույցների հարմարեցումը բազմաբաղադրիչ խնդիր է, որը պահանջում է ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տեխնիկական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնների համատեղ դիտարկում։ Նպատակահարմար հարմարեցման դեպքում նախկինում անգործուն կառույցը կարող է վերածվել ժամանակակից քաղաքային միջավայրի ակտիվ բաղադրիչի՝ միաժամանակ պահպանելով իր պատմական կամ ճարտարապետական արժեքը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քաղաքային զարգացման գործընթացը կառուցել ոչ միայն նոր շինությունների ստեղծման, այլև արդեն գոյություն ունեցող տարածքների խելամիտ վերաօգտագործման սկզբունքի վրա։

Биология

Կենսաբժշկական և դեղաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բուժիչ բույսերի քաղվածքների և մետաղական նանոմասնիկների համատեղ ազդեցության ուսումնասիրությանը լյարդի ցիռոզային փոփոխությունների կանխարգելման և բուժական մոտեցումների մշակման համատեքստում։ Քննության են առնվում բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների և նանոմասնիկների հնարավոր փոխազդեցությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը լյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային ու գործառութային վիճակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օքսիդատիվ սթրեսի, բորբոքային գործընթացների, բջջային վնասման և ֆիբրոզային փոփոխությունների հետ կապված ցուցանիշների գնահատմանը։ Վերլուծվում են տարբեր բաղադրիչների առանձին և համակցված կիրառման պայմաններում դիտվող կենսաբանական ազդեցությունները՝ դրանց արդյունավետությունն ու հնարավոր փոխլրացնող հատկությունները համեմատելու նպատակով։ Քննարկվում են նաև կիրառվող նյութերի չափաբաժնի, ազդեցության տևողության, կենսահամատեղելիության և անվտանգության գնահատման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուսական նյութերի և նանոտեխնոլոգիական մոտեցումների համադրման հետազոտական ներուժը լյարդի ախտաբանական փոփոխությունների դեմ նոր ռազմավարությունների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել դեղաբանության, լյարդաբանության, նանոբժշկության և փորձարարական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։