More in Psychology

    View all arrow_right_alt

    Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    Religion

    Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնությունը Եսայի մարգարեի գրքին

    Այս աստվածաբանական աշխատությունը ներկայացնում է քրիստոնեական եկեղեցու նշանավոր հայրերից մեկի՝ Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնողական ավանդությունը՝ նվիրված Հին Կտակարանի Եսայի մարգարեի գրքի բովանդակության և հոգևոր իմաստի բացահայտմանը։ Եսայի մարգարեի գիրքը կարևոր տեղ է զբաղեցնում աստվածաշնչյան գրականության մեջ՝ ընդգրկելով Աստծո արդարության, ժողովրդի հոգևոր վիճակի, ապաշխարության, փրկության հույսի, արդարության հաստատման և ապագա փրկչական իրադարձությունների վերաբերյալ մարգարեական խոսքեր։ Քրիստոնեական մեկնողական ավանդության մեջ այս գիրքը հատկապես նշանակալի է Մեսիայի գալստյան, աստվածային փրկագործության և մարդկության հոգևոր վերափոխման հետ կապված մարգարեությունների տեսանկյունից։ Հովհան Ոսկեբերանը հայտնի է աստվածաշնչյան բնագրերի խորքային մեկնությամբ, բարոյական հարցադրումների ընդգծմամբ և Սուրբ Գրքի ուսմունքը հավատացյալների առօրյա կյանքի հետ կապելու իր մոտեցմամբ։ Նրա մեկնողական ժառանգության կարևոր առանձնահատկություններից է աստվածաշնչյան խոսքի իմաստի բացահայտումը՝ հաշվի առնելով ինչպես բնագրի պատմական ու գրական համատեքստը, այնպես էլ դրա հոգևոր և բարոյական նշանակությունը։ Նման մեկնություններում ուշադրություն է դարձվում մարգարեական խոսքի բովանդակությանը, դրա հասցեատերերի պատմական իրավիճակին, մեղքի ու արդարության հակադրությանը, ապաշխարության անհրաժեշտությանը և Աստծո ողորմության գաղափարին։ Եսայի մարգարեի խոսքերի քրիստոնեական մեկնաբանությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Հին և Նոր Կտակարանների գաղափարական կապերը, հատկապես այն հատվածները, որոնք քրիստոնեական ավանդության մեջ ընկալվել են որպես Քրիստոսի անձի, առաքելության և փրկագործության նախապատկերներ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի աստվածաշնչյան ուսմունքի խորքային ընկալման համար, քանի որ միավորում է Սուրբ Գրքի մեկնությունը, եկեղեցու հայրերի աստվածաբանական մտածողությունը և բարոյական դաստիարակության նպատակները։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է ուշադրություն դարձնելու հավատքի և գործերի փոխկապակցվածությանը, հոգևոր պատասխանատվությանը, արդարության պահպանմանը և Աստծո կամքի ճանաչմանը։ Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնողական ժառանգությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական աստվածաբանության պատմության մեջ և դարեր շարունակ օգտագործվել է հոգևոր կրթության, քարոզչության ու Սուրբ Գրքի ուսումնասիրության մեջ։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական գրականության, հայրաբանական ժառանգության, աստվածաշնչյան մեկնաբանության և քրիստոնեական աստվածաբանական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգևորականներին, աստվածաբաններին, բանասերներին և ընթերցողներին, որոնք ուսումնասիրում են Հովհան Ոսկեբերանի երկերը, Եսայի մարգարեի գիրքը և հայերենով պահպանված քրիստոնեական մեկնողական ավանդությունը։

    Updated: 2026-10-25
    Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնությունը Եսայի մարգարեի գրքին
    Online

    Philosophy

    Փիլիսոփայական ճառեր

    Այս աշխատությունը փիլիսոփայական մտքի և իմաստասիրական խորհրդածությունների ժողովածու է, որի հիմնական ուղղվածությունը մարդու, աշխարհի, բնության, գիտելիքի, բարոյականության և մարդկային գոյության հիմնարար հարցերի քննությունն է։ Փիլիսոփայական ճառերի ձևաչափը հնարավորություն է տալիս տարբեր թեմաներ ներկայացնելու ինքնուրույն, բայց գաղափարապես փոխկապակցված դատողությունների միջոցով՝ ընթերցողին ներգրավելով բանական որոնումների, քննադատական մտածողության և աշխարհայացքային հարցադրումների մեջ։ Աշխատության ընդհանուր բովանդակային շրջանակը կապված է իմաստասիրության՝ որպես իրականության ճանաչողության, մարդկային կյանքի իմաստի բացահայտման և ճշմարտության որոնման գիտակարգի հետ։ Փիլիսոփայությունը դիտարկվում է որպես մտավոր գործունեության այն ձևը, որը մարդուն հնարավորություն է տալիս դուրս գալու առօրյա պատկերացումների սահմաններից, քննելու երևույթների պատճառներն ու հետևանքները և ձևավորելու հիմնավորված դատողություններ։ Այս մոտեցմամբ իմաստասիրությունը ոչ միայն տեսական գիտելիքի ոլորտ է, այլև մարդու ինքնաճանաչման, բարոյական կողմնորոշման և հոգևոր զարգացման կարևոր միջոց։ Աշխատության գաղափարական շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանականության և գիտելիքի խնդիրը։ Մարդկային ճանաչողությունը ենթադրում է շրջապատող աշխարհի ուսումնասիրություն, երևույթների միջև կապերի բացահայտում և ճշմարտության նկատմամբ մշտական ձգտում։ Փիլիսոփայական մտածողությունը մարդուն սովորեցնում է չբավարարվել մակերեսային բացատրություններով, կասկածի տակ դնել չհիմնավորված համոզմունքները և յուրաքանչյուր հարց դիտարկել տրամաբանական ու քննադատական մոտեցմամբ։ Գիտելիքի ձեռքբերումը ներկայացվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում մարդը զարգացնում է վերլուծական կարողությունները, ընդլայնում մտահորիզոնը և ավելի խորությամբ հասկանում սեփական գոյության ու աշխարհի փոխհարաբերությունները։ Կարևոր թեմատիկ ուղղություններից է մարդու բնության և մարդկային կյանքի իմաստի ուսումնասիրությունը։ Փիլիսոփայական մտածողության մեջ մարդը դիտարկվում է միաժամանակ որպես բնության մաս, բանական էակ և բարոյական ընտրության ունակ անհատ։ Նրա գոյությունը կապված է ազատության, պատասխանատվության, պարտքի, երջանկության, բարության և արդարության հիմնարար հարցերի հետ։ Մարդու արժանապատվությունը պայմանավորված է ոչ միայն մտավոր կարողություններով, այլև բարոյական ինքնագիտակցությամբ և սեփական գործողությունների համար պատասխանատվություն կրելու պատրաստակամությամբ։ Այս տեսանկյունից փիլիսոփայությունը նպաստում է անհատի ինքնուրույն դատողության և բարոյական հասունության ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր գաղափարական ոլորտներից է նաև բարոյագիտությունը՝ որպես մարդու վարքի և հասարակական հարաբերությունների սկզբունքների ուսումնասիրություն։ Բարոյականությունը դիտարկվում է որպես անհատական և հասարակական կյանքի կազմակերպման անհրաժեշտ հիմք։ Առաքինությունը, խոհեմությունը, արդարությունը, չափավորությունը, ազնվությունը և մարդասիրությունը ներկայացվում են որպես մարդկային համակեցության կարևոր արժեքներ։ Փիլիսոփայական դատողությունների միջոցով բացահայտվում է անձնական շահերի և հասարակական պարտքի, ազատության և պատասխանատվության, անհատական երջանկության և ընդհանուր բարօրության փոխհարաբերությունը։ Այս հարցադրումները փիլիսոփայական գրականությանը հաղորդում են ոչ միայն տեսական, այլև գործնական նշանակություն՝ ընթերցողին մղելով սեփական վարքի և համոզմունքների վերանայման։ Բնության և տիեզերքի վերաբերյալ փիլիսոփայական հարցերը ևս կազմում են իմաստասիրական մտածողության կարևոր ոլորտներից մեկը։ Աշխարհի կառուցվածքի, բնական երևույթների, պատճառահետևանքային կապերի և մարդու՝ բնության մեջ ունեցած տեղի ուսումնասիրությունը նպաստում է գիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Բնության ճանաչումը դիտարկվում է որպես բանականության կիրառման կարևորագույն ուղղություն, իսկ գիտական մտածողությունը՝ որպես իրականությունը հասկանալու և հիմնավորված եզրակացությունների հանգելու միջոց։ Այսպիսի մոտեցումը կապում է փիլիսոփայական գիտելիքը բնագիտության և այլ գիտակարգերի հետ՝ ընդգծելով տարբեր ոլորտների փոխլրացնող նշանակությունը։ Փիլիսոփայական ճառերի ժանրային առանձնահատկությունն այն է, որ բարդ գաղափարները ներկայացվում են թեմատիկորեն կազմակերպված դատողությունների, բացատրությունների և մտավոր քննարկումների միջոցով։ Ճառը հնարավորություն է տալիս հեղինակին հանգամանորեն զարգացնելու որևէ հարց, ներկայացնելու տարբեր տեսակետներ և ձևավորելու տրամաբանական եզրակացություն։ Այս ժանրում կարևոր դեր ունեն հասկացությունների ճշգրտությունը, փաստարկների հաջորդականությունը, տրամաբանական կապերը և մտքի հետևողական զարգացումը։ Միաժամանակ փիլիսոփայական շարադրանքը կարող է զուգակցվել բարոյական ու դաստիարակչական նպատակադրումների հետ՝ գիտելիքի փոխանցումը կապելով ընթերցողի անձնական և հասարակական կատարելագործման գաղափարի հետ։ Պատմամշակութային առումով աշխատությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ փիլիսոփայական և մտավոր գրականության զարգացման համատեքստում։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ իրականության մեջ մեծանում էր հետաքրքրությունը եվրոպական փիլիսոփայական մտքի, գիտական հայտնագործությունների և լուսավորական գաղափարների նկատմամբ։ Հայ մտավորականները ձգտում էին համաշխարհային իմաստասիրական ժառանգությունը ներկայացնել մայրենի լեզվով՝ զարգացնելով հայերեն գիտական ու փիլիսոփայական եզրաբանությունը և ընդլայնելով ազգային մտավոր կյանքի թեմատիկ սահմանները։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ դեր է ունեցել Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը, որի անդամները նշանակալի ներդրում են կատարել փիլիսոփայական, պատմագիտական, լեզվաբանական, աստվածաբանական և գիտական գրականության ստեղծման ու տարածման գործում։ Միաբանության հրատարակչական գործունեությունը նպաստել է հայ ընթերցողին եվրոպական մտավոր ավանդույթներին հաղորդակից դարձնելուն և հայերենը գիտական ու փիլիսոփայական մտքի արտահայտման զարգացած միջոց դարձնելուն։ Այս հրատարակությունը ներկայացնում է այդ մտավոր միջավայրի հետաքրքրությունների լայն շրջանակը և հայերեն իմաստասիրական գրականության զարգացման ընթացքը։ Այն արժեքավոր է հայ փիլիսոփայության պատմության, Մխիթարյան միաբանության գիտական ժառանգության, 19-րդ դարի լուսավորական մտածողության և հայերեն փիլիսոփայական լեզվի ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմաբաններին, հայագետներին, մշակութաբաններին, մտավոր պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հին հայերեն գրականության մասնագետներին։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է մարդու և աշխարհի վերաբերյալ հիմնարար հարցերի շուրջ մտածելու, տարբեր գաղափարական մոտեցումներ ճանաչելու և քննադատական մտածողություն զարգացնելու հնարավորությամբ։ Այն ներկայացնում է իմաստասիրությունը որպես գիտելիքի, ինքնաճանաչման և բարոյական կատարելագործման միասնություն՝ ընդգծելով, որ մարդու մտավոր հասունությունը ձևավորվում է հարցադրումներ անելու, ճշմարտությունը որոնելու, սեփական համոզմունքները քննելու և գիտելիքը կյանքի իմաստավորման ու հասարակական բարօրության ծառայեցնելու միջոցով։

    Updated: 2026-11-11
    Փիլիսոփայական ճառեր
    Online

    Linguistics

    Արվեստների, գիտությունների և գեղեցիկ գրականության բառարան, հատոր Ա (A–L)

    Բազմաբնույթ տեղեկատու բառարանը նպատակ ունի մեկտեղելու արվեստների, գիտությունների և գեղեցիկ գրականության տարբեր ոլորտներին վերաբերող հասկացությունները, անուններն ու գիտելիքները՝ դրանք ներկայացնելով այբբենական կարգով։ Առաջին հատորն ընդգրկում է A–L տառերով սկսվող բառահոդվածները և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ծանոթանալու տարբեր գիտակարգերի, մշակութային երևույթների, արվեստի ուղղությունների, գրական հասկացությունների և պատմական տեղեկությունների։ Բառարանի ընդգրկուն բնույթը ենթադրում է գիտելիքների լայն շրջանակ՝ ներառելով բնական գիտությունների, հասարակական գիտությունների, պատմության, փիլիսոփայության, գրականության և արվեստի վերաբերյալ նյութեր։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, ընդհանուր կրթական մակարդակի բարձրացման և տարբեր ոլորտների վերաբերյալ տեղեկությունների մատչելի ներկայացման գործում։ Այբբենական կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ հասկացությունների որոնումն ու համեմատական ուսումնասիրությունը՝ բառարանը դարձնելով օգտակար աղբյուր ինչպես ինքնակրթությամբ զբաղվող ընթերցողների, այնպես էլ ուսուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերեն գիտական և մշակութային բառարանագրության պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով գիտելիքի տարբեր բնագավառները հայերենով ներկայացնելու և մասնագիտական հասկացությունների շրջանառությունն ընդլայնելու ձգտումը։

    Updated: 2026-10-30
    Արվեստների, գիտությունների և գեղեցիկ գրականության բառարան, հատոր Ա (A–L)
    Online

    Religion

    Հայոց սուրբ եկեղեցու տաղարան

    Ժողովածուն նվիրված է Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցու հոգևոր երգարվեստին և չափածո ստեղծագործությունների ավանդույթին։ Այն ներկայացնում է եկեղեցական կյանքի հետ կապված այնպիսի բանաստեղծական ու երգային երկեր, որոնց միջոցով արտահայտվում են քրիստոնեական հավատքը, աստվածապաշտությունը, սրբերի հանդեպ ակնածանքը և հոգևոր խորհրդածությունը։ Հայ հոգևոր տաղերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում ազգային գրականության և երաժշտական մշակույթի մեջ՝ միավորելով բանաստեղծական խոսքը, աղոթական բովանդակությունը և երգեցողության ավանդույթը։ Նման ժողովածուներում կարող են ընդգրկվել Աստծուն ուղղված փառաբանական երգեր, Քրիստոսի կյանքի ու փրկագործության թեմաներով ստեղծագործություններ, Աստվածածնի և սրբերի մեծարման տաղեր, ինչպես նաև ապաշխարության, աղոթքի, հույսի և հոգևոր վերածննդի գաղափարներ արտահայտող երկեր։ Դրանց գեղարվեստական առանձնահատկություններն են պատկերավոր լեզուն, խորհրդանշական արտահայտությունները, հուզականությունը, չափածո կառուցվածքը և երգեցողությանը հարմար ռիթմական կազմակերպումը։ Ժողովածուի նշանակությունը միայն գրական չէ․ հոգևոր երգերն ուղեկցել են եկեղեցական արարողություններին, նպաստել հավատացյալների համատեղ աղոթքին և փոխանցել քրիստոնեական ուսմունքի գաղափարները հասկանալի ու հիշվող ձևով։ Դրանք նաև պահպանել են հայ ժողովրդի հոգևոր հիշողությունը՝ կապելով գրավոր մշակույթը բանավոր և երաժշտական ավանդույթների հետ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ եկեղեցական երգարվեստի, հոգևոր պոեզիայի, տաղարանների կազմման սկզբունքների և 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։

    Updated: 2026-11-09
    Հայոց սուրբ եկեղեցու տաղարան
    Online

    Literature

    Մեդասդասեի սիրո ապաստարանը

    Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է սիրո թեմային նվիրված գրական ստեղծագործություն, որի կենտրոնում կարող են լինել մարդկային զգացմունքները, կապվածությունը, հոգևոր մտերմությունը և սիրո մեջ ապաստան ու մխիթարություն գտնելու գաղափարը։ «Ապաստանարան» բառը խորհրդանշական իմաստով արտահայտում է ապահովության, հանգստության և հոգեկան ջերմության այն միջավայրը, որը մարդը փնտրում է սիրո և մարդկային հարաբերությունների մեջ։ Մեդասդասեի անվան հիշատակումը կարևոր է ստեղծագործության գրական ծագումն ու հեղինակային պատկանելությունը պարզելու համար, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ վստահորեն որոշել սյուժեն կամ կերպարների փոխհարաբերությունները։ Գործը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի արևմտահայ ընթերցողական միջավայրում տարածված սիրային և զգացմունքային գրականության համատեքստում, որտեղ անձնական ապրումները, բարոյական ընտրությունները և մարդկային կապերը հաճախ դառնում էին գրական պատկերման նյութ։ Նման երկերը նպաստել են ընթերցողների հետաքրքրության ընդլայնմանը գեղարվեստական արձակի և սիրային թեմաների նկատմամբ՝ միաժամանակ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի գրական ճաշակն ու զգացմունքային արտահայտչաձևերը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում արևմտահայ գրականության, սիրային թեմատիկայի և 19-րդ դարի հայերեն հրատարակությունների ուսումնասիրության համար։

    Updated: 2026-11-05
    Մեդասդասեի սիրո ապաստարանը
    Online

    Culture

    Նոր գրականություն հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

    Այս հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի մասնագիտացված աշխատանք է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել հայ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր գրականությունը և ընթերցողին հնարավորություն տալ արագ կողմնորոշվելու տվյալ ոլորտում առկա հրատարակությունների շրջանակում։ Այն կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու և ոչ թե առանձին թեմայի շուրջ գիտական վերլուծություն, ուստի դրա հիմնական արժեքը տեղեկատվության հավաքագրման, դասակարգման և մատենագիտական ներկայացման մեջ է։ Հրատարակության մեջ ընդգրկվող նյութերը վերաբերում են մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին՝ ներառելով գրականություն, կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո, ճարտարապետություն, ժողովրդական արվեստ, մշակութային ժառանգություն, թանգարանագիտություն, հուշարձանների պահպանություն և հարակից ուղղություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկանալ համապատասխան գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի մասին՝ դրանք հետագայում ինքնուրույն ուսումնասիրելու կամ գիտահետազոտական աշխատանքի մեջ օգտագործելու նպատակով։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն արտացոլում է որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված կամ շրջանառության մեջ մտած գրականության հոսքը՝ այդպիսով պահպանելով տվյալ շրջանի գիտական, մշակութային և տեղեկատվական կյանքի մի հատվածը։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր են կատարում հատկապես այն ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության համար, երբ գրականության որոնման հիմնական միջոցներից մեկը համակարգված մատենագիտական տեղեկությունն էր։ Նյութերի թեմատիկ և մատենագիտական համակարգումը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերումը և թույլ է տալիս հետազոտողին ոչ միայն գտնել առանձին հրատարակություններ, այլև ընդհանուր պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, դասախոսների, ուսանողների և գիտաշխատողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայ մշակույթի պատմությունը և դրա վերաբերյալ ստեղծված գրական ժառանգությունը։ Այն ունի նաև պատմամատենագիտական նշանակություն, քանի որ ներկայացված մատենագիտական տվյալները հետագայում կարող են ծառայել որպես աղբյուր՝ հրատարակչական գործընթացների, մշակութային գիտության զարգացման և հայ արվեստի ու մշակույթի ուսումնասիրման պատմությունը վերականգնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պետք է դիտարկել որպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության որոնումն ու օգտագործումը հեշտացնող տեղեկատու գործիք, որը մեկտեղում և համակարգում է տարբեր բնույթի աղբյուրների մասին տվյալները՝ նպաստելով գիտական ուսումնասիրության, գրադարանային աշխատանքի և մշակութային ժառանգության հետազոտության արդյունավետ կազմակերպմանը։

    Updated: 2026-11-02
    Նոր գրականություն հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու