Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловПолитология
Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ ԺԲ
Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ժողովի տասներկուերորդ նիստի արձանագրությունը՝ ներկայացնելով ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության հերթական փաստաթղթային վկայությունը։ Նման արձանագրությունները կարևոր նյութ են XIX դարի հայ համայնքային կյանքի, ազգային կառավարման համակարգի և հասարակական ինքնակազմակերպման պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու ժողովական աշխատանքի ընթացքին, քննարկման դրված հարցերին, մասնակիցների դիրքորոշումներին և նիստի ընթացքում արձանագրված որոշումներին։ Արձանագրային գրառումները կարևոր են նաև վարչական ու հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում են այն խնդիրները, որոնք պահանջում էին համայնքի ներկայացուցիչների ուշադրությունն ու համատեղ քննարկումը։ Թեև առանձին նիստի արձանագրությունը սահմանափակվում է որոշակի ժամանակահատվածի աշխատանքով, այն լրացնում է ազգային ժողովի գործունեության ընդհանուր պատկերը և հնարավորություն տալիս համադրելու տարբեր նիստերում բարձրացված հարցերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմությամբ, ազգային հաստատությունների ձևավորմամբ ու գործունեությամբ, հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ և XIX դարի փաստաթղթային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև արժեք ունի որպես ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրավոր խոսքի և ժողովական արձանագրության օրինակ։
Обновлено. 2026-11-04
Религия
Գործք առաքելոց և առաքելական թղթեր
Հրատարակությունը ներառում է Նոր Կտակարանի երկու կարևոր բաղադրիչ՝ Գործք առաքելոց գիրքը և առաքելական թղթերը։ Գործք առաքելոցը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի հարությունից և համբարձումից հետո առաքյալների գործունեությունը, քրիստոնեական համայնքների ձևավորումն ու տարածումը, ինչպես նաև վաղ եկեղեցու քարոզչական առաքելությունը։ Գրքում առանձնահատուկ տեղ ունեն Պետրոս և Պողոս առաքյալների գործունեության, Ավետարանի տարածման, առաջին քրիստոնյաների կյանքի և նորաստեղծ համայնքների առջև ծառացած դժվարությունների մասին պատմությունները։ Առաքելական թղթերը պարունակում են քրիստոնեական հավատքի, բարոյական կյանքի, եկեղեցական կարգի, համայնքային հարաբերությունների և հոգևոր պատասխանատվության վերաբերյալ ուսուցումներ ու հորդորներ։ Դրանք կարևոր աղբյուր են վաղ քրիստոնեության աստվածաբանական պատկերացումների, եկեղեցական կյանքի սկզբունքների և հավատացյալների վարքականոնների ուսումնասիրության համար։ Այս երկու բաժինների համադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ինչպես քրիստոնեական եկեղեցու սկզբնավորման պատմական ընթացքը, այնպես էլ առաքյալների ուսմունքների բովանդակությունն ու նշանակությունը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ, քրիստոնեական աստվածաբանությամբ, եկեղեցու պատմությամբ և հայ հոգևոր գրականության ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրքի պատմության և կրոնական ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։
Обновлено. 2026-11-02
Религия
Խորհրդածություններ կյանքի և վարքի մասին
Քրիստոնեական բարոյականության, հոգևոր ինքնաճանաչման և մարդու վարքի կատարելագործման խնդիրներին նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է կյանքի ու մարդկային վարքագծի շուրջ խորհրդածությունների ավանդույթը՝ ընթերցողին ուղղորդելով դեպի սեփական արարքների գիտակցված գնահատում, հոգևոր արժեքների վերաիմաստավորում և բարոյական կատարելագործում։ Աշխատության գաղափարական առանցքը մարդու կյանքի իմաստի, վարքի պատասխանատվության և հոգևոր կատարելության ձգտման փոխկապակցվածությունն է։ Կյանքը դիտարկվում է որպես բարոյական ընտրությունների, փորձությունների և ինքնակատարելագործման շարունակական ընթացք, որի ընթացքում յուրաքանչյուր մարդ պատասխանատու է իր մտքերի, խոսքերի և գործերի համար։ Այս մոտեցմամբ մարդու արժանիքը պայմանավորվում է ոչ միայն նրա արտաքին հաջողություններով կամ հասարակական դիրքով, այլև ներքին նկարագրով, խղճի մաքրությամբ, բարեպաշտությամբ և ուրիշների հանդեպ դրսևորած վերաբերմունքով։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է սեփական վարքի նկատմամբ մշտական ուշադրության և ինքնաքննության անհրաժեշտությունը։ Մարդը պետք է կարողանա ճանաչել իր թերությունները, գիտակցել սխալների հետևանքները և ձգտել դրանց հաղթահարմանը։ Ինքնաքննությունը դիտարկվում է որպես հոգևոր հասունացման կարևոր միջոց, որը հնարավորություն է տալիս տարբերելու բարին չարից, ճիշտը՝ սխալից, և սեփական գործողությունները համապատասխանեցնելու քրիստոնեական բարոյական սկզբունքներին։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն խիղճը, զղջումը, ապաշխարությունը և սեփական անձի նկատմամբ անկեղծ վերաբերմունքը։ Հոգևոր կյանքի կարևոր պայմաններից է նաև խոնարհությունը, որը մարդուն հեռու է պահում հպարտությունից, ինքնագոհությունից և սեփական առավելությունները չափազանցնելու ձգտումից։ Խոնարհությունը նպաստում է ուրիշների կարծիքը հարգելու, սեփական սխալներն ընդունելու և բարոյական աճի համար անհրաժեշտ պատրաստակամություն ձևավորելու գործին։ Աշխատության գաղափարական ուղղվածության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում քրիստոնեական հիմնական առաքինությունները՝ հավատը, հույսը, սերը, համբերությունը, ներողամտությունը, գթասրտությունն ու արդարությունը։ Դրանք ներկայացվում են որպես մարդու վարքը կարգավորող և հասարակական հարաբերությունները բարելավող հիմնարար արժեքներ։ Մերձավորի հանդեպ սերը ենթադրում է ոչ միայն բարի վերաբերմունք, այլև գործնական հոգատարություն, օգնության պատրաստակամություն և ուրիշների տառապանքների նկատմամբ կարեկցանք։ Ներողամտությունը նպաստում է թշնամանքի հաղթահարմանը, իսկ համբերությունը՝ դժվարությունների և փորձությունների ժամանակ հոգևոր հավասարակշռության պահպանմանը։ Արդարությունը պահանջում է ազնվություն, ճշմարտասիրություն և սեփական պարտականությունների պատասխանատու կատարում։ Այս առաքինությունների ամբողջությունը ձևավորում է քրիստոնեական վարքի բարոյական հիմքը և մարդուն ուղղորդում դեպի ներդաշնակ ու արժանապատիվ կյանք։ Մյուս կարևոր գաղափարական ուղղությունը երկրային կյանքի անցողիկության և հոգևոր արժեքների մնայունության գիտակցումն է։ Մարդկային կյանքը սահմանափակ ժամանակ ունի, ուստի անհրաժեշտ է այն օգտագործել իմաստալից նպատակների, բարի գործերի և հոգևոր առաջընթացի համար։ Նյութական հարստությունը, փառքը և ժամանակավոր հաճույքները չեն կարող փոխարինել ներքին խաղաղությանը, խղճի մաքրությանը և Աստծո հետ հոգևոր հաղորդակցությանը։ Այս տեսանկյունից մարդու իրական ձեռքբերումները գնահատվում են նրա բարոյական նկարագրով և թողած բարի հետքով։ Աղոթքը, հավատքը և հոգևոր խորհրդածությունը դիտարկվում են որպես ներքին կայունության պահպանման և կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու կարևոր միջոցներ։ Մարդը պետք է ձգտի իր առօրյա գործողությունները համապատասխանեցնել իր դավանած արժեքներին՝ հոգևոր համոզմունքները վերածելով գործնական վարքագծի։ Աշխատության խորհրդածական բնույթը ենթադրում է ընթերցողի ակտիվ մասնակցություն ներկայացվող գաղափարների ընկալմանը։ Ընթերցանությունը դառնում է ոչ միայն գիտելիք ստանալու, այլև սեփական կյանքի, հարաբերությունների և բարոյական ընտրությունների շուրջ խորհելու հնարավորություն։ Այսպիսի գրականությունը կոչված է խթանելու ներքին փոփոխությունը՝ ընթերցողին մղելով ավելի գիտակից, պատասխանատու և բարեպաշտ կենսակերպի։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր խորհրդածությունների և բարոյական խրատների ավանդույթին, որտեղ հիմնական տեղը հատկացվում է մարդու ներաշխարհի քննությանը, կյանքի իմաստի բացահայտմանը և վարքի բարոյական գնահատմանը։ Այս ժանրին բնորոշ են խրատական ու խորհրդածական շարադրանքը, հոգևոր գաղափարների ներկայացումը և ընթերցողի խղճի ու զգացմունքների վրա ներգործելու ձգտումը։ Նման ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն են ունեցել անհատական բարեպաշտության ձևավորման, քրիստոնեական արժեքների տարածման և հոգևոր դաստիարակության զարգացման գործում։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը ներկայացնում է 19-րդ դարի սկզբի հայ հոգևոր գրականության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը հայ ժողովրդի հոգևոր, կրթական և գրական կյանքի զարգացման նշանակալի կենտրոններից էր։ Միաբանության տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայերեն կրոնական գրականության տարածմանը, աստվածաբանական գիտելիքների մատչելիությանը և քրիստոնեական բարոյական ավանդույթների պահպանմանը։ Այս աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հոգևոր-խրատական գրականության, քրիստոնեական բարոյագիտության, անհատական բարեպաշտության և Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, կրոնագետներին, հայագետներին, եկեղեցու պատմաբաններին և հոգևոր գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ որպես մարդու կյանքի, վարքի և բարոյական պատասխանատվության քրիստոնեական ընկալման արտահայտություն։
Обновлено. 2026-11-12
История
Устав Общества армян в Москве
В 1915 году в Москве действовало зарегистрированное «Общество армян», представлявшее собой общественно-культурную и благотворительную организацию армянской диаспоры в Российской империи; его деятельность была направлена на поддержку армянского населения, организацию культурной и общественной жизни общины, а также координацию помощи пострадавшим в условиях массовых преследований армян в Османской империи в годы Первой мировой войны; особое место в работе общества занимала благотворительная помощь беженцам, сбор средств, размещение и поддержка нуждающихся, а также объединение армянской интеллигенции для решения актуальных социальных и гуманитарных задач; организация выполняла важную роль в мобилизации ресурсов диаспоры и сохранении культурной солидарности в кризисный исторический период.
Обновлено. 2026-08-23
Журналистика
Արևելահայ մանկավարժական մամուլի սկզբնավորումը և զարգացման միտումները (19-րդ դարի երկրորդ կես)
Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին արևելահայ իրականության մեջ մանկավարժական պարբերական մամուլի ձևավորման, կայացման և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը դիտարկում է մանկավարժական մամուլը ոչ միայն որպես կրթությանն ու դպրոցին վերաբերող տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես հասարակական-մշակութային և լուսավորական կարևոր հարթակ, որտեղ քննարկվում էին կրթության կազմակերպման, դպրոցի զարգացման, ուսուցչի դերի, դաստիարակության, կրթության մատչելիության և ազգային կրթական ինքնության հետ կապված հիմնահարցերը։ Աշխատության թեման 2008 թվականին պաշտպանված թեկնածուական ատենախոսության թեմա է, որի հեղինակը Անահիտ Խորենի Բրուտյանն է։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է այն շրջանը, երբ արևելահայ հասարակական կյանքում կրթական և լուսավորական գաղափարները սկսեցին առավել ակտիվորեն արտահայտվել պարբերական մամուլի միջոցով։ Այդ ժամանակաշրջանում Թիֆլիսը դարձավ արևելահայ մտավոր և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոն, որտեղ 19-րդ դարի ընթացքում ձևավորվեց բազմազան պարբերական մամուլ, այդ թվում՝ մանկավարժական և մանկապատանեկան ուղղվածության հրատարակություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել մանկավարժական պարբերականների առաջացման նախադրյալները, դրանց խմբագրական քաղաքականությունը, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և ընթերցողական հասցեատերերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցի ուսումնասիրությունը, թե ինչպես էին պարբերականները արձագանքում ժամանակի կրթական խնդիրներին և ինչպիսի պատկերացումներ էին ձևավորում նոր դպրոցի, ուսուցման բովանդակության ու դաստիարակության նպատակների վերաբերյալ։ Այդ մամուլում կրթական թեմաները փոխկապակցվում էին հասարակական առաջընթացի և ազգային մշակույթի պահպանման խնդիրների հետ՝ կրթությունը դիտարկելով որպես հասարակության զարգացման և լուսավորության կարևոր միջոց։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել դպրոցի և կրթության հիմնախնդիրների ներկայացմանը, քանի որ 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլում դպրոցական կյանքի, ուսուցման և կրթական կազմակերպման հարցերը կազմել են քննարկումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Այս թեմայով հեղինակի առանձին ուսումնասիրություն նույնպես հրապարակվել է 2009 թվականին։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև կանանց կրթության խնդրի ներկայացումը, որը ևս 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլի կարևոր թեմաներից էր։ Մամուլի էջերում արտացոլվում էին նաև ուսուցման մեթոդների կատարելագործման, ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, դպրոցական կարգապահության, մայրենի լեզվով կրթության, գիտելիքների տարածման և երեխայի դաստիարակության վերաբերյալ ժամանակի պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր պարբերականների համեմատական քննությունը՝ դրանց գաղափարական ուղղվածության, մանկավարժական հայացքների և հասարակական դիրքորոշումների տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Այդ համատեքստում արևելահայ մամուլի զարգացման ընդհանուր ընթացքը ներառում էր տարբեր գաղափարական ուղղություններ ներկայացնող պարբերականներ, որոնց շարքում հիշատակվում են «Հյուսիսափայլ», «Մեղու Հայաստանի», «Մշակ», «Փորձ», «Արձագանք», «Նոր-Դար» և այլ հրատարակություններ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող է ընդգրկել տվյալ ժամանակաշրջանի պարբերական մամուլի համարները, հոդվածները, խմբագրականները, մանկավարժական հրապարակումները, գրախոսությունները և այլ նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակի կրթական մտածողության զարգացումն ու մամուլի դերը այդ գործընթացում։ Կարևոր է նաև մամուլի պատմական պայմանների հաշվառումը․ 19-րդ դարի վերջին հայկական դպրոցների գործունեությունը ենթարկվում էր ցարական վարչական քաղաքականության սահմանափակումների, ինչը անմիջական ազդեցություն էր ունենում կրթական կյանքի և մանկավարժական մտքի զարգացման վրա։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս մանկավարժական մամուլի պատմությունը դիտարկել արևելահայ հասարակության կրթական, մշակութային և մտավոր զարգացման ավելի լայն գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ, հայ մամուլի պատմությամբ, հայագիտությամբ, լրագրագիտությամբ և 19-րդ դարի հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է արևելահայ մանկավարժական մամուլի ձևավորման ու զարգացման ընթացքը՝ բացահայտելով դրա առաջացման պատմական նախադրյալները, հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, կրթական և լուսավորական նշանակությունը, ինչպես նաև այն դերը, որը պարբերական մամուլը կատարել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի հայկական կրթական մտքի և հասարակական գիտակցության զարգացման գործում։
Обновлено. 2026-09-21
Культура
Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու
Մատենագիտական տեղեկատուն նվիրված է Հայկական ՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականության հավաքագրմանը, համակարգմանը և տեղեկատվական ներկայացմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գիտաշխատողներին և մշակութային ոլորտի մասնագետներին ծանոթացնել համապատասխան ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրքերին, հոդվածներին, գիտական ուսումնասիրություններին և այլ հրապարակումներին՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության որոնումն ու օգտագործումը։ Տեղեկատուն կարող է ընդգրկել հայ գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, կինոարվեստի, ժողովրդական ստեղծագործության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը վերաբերող մատենագիտական նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառների զարգացմանը, արվեստի պատմության ուսումնասիրությանը, ստեղծագործական գործունեության լուսաբանմանը և մշակութային հաստատությունների աշխատանքին առնչվող հրապարակումներին։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է ներառել ինչպես տեսական և պատմագիտական հետազոտություններ, այնպես էլ արվեստագիտական քննադատություններ, կենսագրական աշխատություններ, ցուցահանդեսների կատալոգներ և մշակութային իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկատվական նյութեր։ Կարևորվում է մատենագիտական նկարագրությունների ճշգրտությունը, նյութերի թեմատիկ դասակարգումը և տեղեկատվության պարբերական թարմացումը, որոնք նպաստում են հրատարակությունների արդյունավետ որոնմանը։ Ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի և արվեստի ոլորտներում հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններին, բացահայտելու նոր ուսումնասիրություններն ու գնահատելու մասնագիտական գրականության թեմատիկ բազմազանությունը։ Տեղեկատուն նաև կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային կյանքի, արվեստագիտական հետազոտությունների և գրահրատարակչական գործունեության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքներում, գիտական հետազոտությունների նախապատրաստման, գրականության ցանկերի կազմման և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման նպատակներով։ Հրատարակությունն օգտակար է արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, գրադարանավարների, մատենագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։
Обновлено. 2026-10-16