Готовые материалы

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած զարգացումներից մեկին՝ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին պաշտպանության նախարար Լևոն Մնացականյանի ձերբակալությանը Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից։ Իրադարձությունը ներկայացվում է տարածաշրջանում ռազմական գործողություններին հաջորդած քաղաքական, իրավական և հումանիտար գործընթացների համատեքստում։ Մնացականյանը, որը նախկինում զբաղեցրել էր Լեռնային Ղարաբաղի պաշտպանության նախարարի պաշտոնը, ձերբակալվել էր այն ժամանակ, երբ փորձում էր Լեռնային Ղարաբաղից մեկնել Հայաստան, որից հետո տեղափոխվել էր Բաքու։ Նյութի առանցքային թեմաներից է նախկին պաշտոնատար անձանց նկատմամբ իրականացվող գործողությունների նշանակությունը և դրանց կապը հակամարտությունից հետո ձևավորված նոր իրավիճակի հետ։ Դիտարկվում է նաև ձերբակալության ժամանակային համատեքստը․ այն տեղի էր ունենում Լեռնային Ղարաբաղից հայ բնակչության զանգվածային հեռանալու ընթացքում, երբ Հայաստանի կառավարության տվյալներով տասնյակ հազարավոր մարդիկ արդեն տեղափոխվել էին Հայաստան։ Ներկայացվող իրադարձությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ոչ միայն մեկ անձի ձերբակալությունը, այլև դրան զուգահեռ ընթացող ավելի լայն քաղաքական և իրավական գործընթացները, նախկին ղեկավարների ու պաշտոնատար անձանց կարգավիճակի հարցերը և տարածաշրջանում անվտանգության համակարգի փոփոխությունները։ Նյութում կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային արձագանքի համատեքստը՝ կապված բնակչության անվտանգության, մարդասիրական իրավիճակի և միջազգային դիտորդական ներկայության վերաբերյալ քննարկումների հետ։ Իրադարձությունների լուսաբանումը միաժամանակ առնչվում է տեղեկատվական դիսկուրսի խնդրին, քանի որ տարբեր կողմերի պաշտոնական հաղորդագրություններն ու լրատվամիջոցների մեկնաբանությունները կարող են նույն գործընթացները ներկայացնել տարբեր շեշտադրումներով։ Այդ պատճառով նյութը կարող է դիտարկվել որպես աղբյուր 2023 թվականի սեպտեմբերյան զարգացումների, հետհակամարտային քաղաքական գործընթացների, նախկին պաշտոնատար անձանց նկատմամբ իրականացված գործողությունների և դրանց միջազգային արձագանքի ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ այն ներկայացնում է Հարավային Կովկասի քաղաքական և անվտանգային միջավայրի կտրուկ փոփոխությունների մի դրվագ՝ հնարավորություն տալով այն դիտարկել հայ-ադրբեջանական հակամարտության, տարածաշրջանային քաղաքականության, իրավական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն շրջանակում։

Աշխատությունը նվիրված է խաղողագործության զարգացման տնտեսական, կազմակերպական, ագրոտնտեսական և տարածքային հիմնախնդիրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզի և Գերմանիայի Բադեն-Վյուրտեմբերգ երկրամասի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում խաղողագործական տնտեսությունների արդյունավետ գործունեության վրա ազդող բնական, արտադրական և շուկայական գործոններն են, ինչպես նաև տարբեր տարածաշրջաններում ձևավորված փորձի համադրման միջոցով ոլորտի զարգացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրվում են հողակլիմայական պայմանների, հողային ռեսուրսների, խաղողի այգիների կառուցվածքի, արտադրության կազմակերպման, աշխատանքի և նյութական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խաղողագործության տարածքային մասնագիտացմանը, տնտեսությունների արտադրողականությանը, արտադրական ծախսերին, բերքի իրացման հնարավորություններին և արտադրողի ու վերամշակող կազմակերպությունների միջև տնտեսական հարաբերություններին։ Երկու տարածաշրջանների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու խաղողագործության կազմակերպման տարբեր մոդելներ, գյուղատնտեսական տնտեսությունների կառավարման առանձնահատկություններ և տեղական պայմաններով պայմանավորված զարգացման սահմանափակումներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խաղողի տնկարկների արդյունավետ օգտագործմանը, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացմանը, որակի կառավարմանը, մասնագիտացված աշխատուժի նշանակությանը և գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շուկայավարման և իրացման համակարգերի ուսումնասիրությունը, քանի որ ոլորտի տնտեսական կայունությունը կախված է ոչ միայն արտադրության ծավալից, այլև արտադրանքի որակից, պահանջարկից, շուկայական դիրքավորումից և արտադրական շղթայի տարբեր մասնակիցների համագործակցությունից։ Դիտարկվում են նաև գյուղատնտեսական քաղաքականության, խորհրդատվական համակարգերի, մասնագիտական կրթության և արտադրողների համագործակցության հնարավոր ազդեցությունները խաղողագործության մրցունակության վրա։ Բադեն-Վյուրտեմբերգի փորձի ուսումնասիրությունը կարող է ծառայել որպես համեմատական նյութ՝ Հայաստանի պայմաններում կիրառելի մոտեցումների առանձնացման համար՝ հաշվի առնելով երկու տարածաշրջանների տնտեսական, բնական և ինստիտուցիոնալ տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, խաղողագործության, տարածաշրջանային զարգացման և գյուղատնտեսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ոլորտի արդյունավետության, կայունության և մրցունակության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական որոնումների և բանաստեղծական մտածողության փոփոխությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանի պոեզիայի թեմատիկ, ժանրային, ոճական և պատկերային համակարգերի զարգացումն է՝ դիտարկված հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունների համատեքստում։ Քննվում է նախորդ գրական ավանդույթների շարունակականությունը և դրանց վերաիմաստավորումը նոր սերնդի հեղինակների ստեղծագործություններում, ինչպես նաև անհատական գեղարվեստական ոճերի ձևավորման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու ներաշխարհի, հայրենիքի, պատմական հիշողության, բնության, սիրո, ժամանակի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների գեղարվեստական արտահայտման եղանակներին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր փուլերում փոխվում բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքը, քնարական հերոսի կերպարը, պատկերային մտածողությունը և հեղինակային աշխարհընկալման արտահայտման ձևերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել դասական չափածոյի ավանդույթների և ազատ բանաստեղծական ձևերի հարաբերակցությունը, տաղաչափական որոնումները, լեզվական նորարարությունները, փոխաբերական համակարգի հարստացումը և խորհրդանշական մտածողության զարգացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային պատմության և մշակութային հիշողության թեմաների վերաիմաստավորումը, ինչպես նաև անհատական փորձառության և հասարակական իրականության հարաբերակցության խնդիրը։ Տարբեր սերունդների բանաստեղծների ստեղծագործությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրական զարգացման շարունակականությունն ու ներքին հակասությունները, նոր գեղագիտական սկզբունքների ձևավորումը և բանաստեղծական լեզվի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել նաև համաշխարհային գրական գործընթացների և թարգմանական մշակույթի ազդեցությունը հայ պոեզիայի արտահայտչական հնարավորությունների ընդլայնման վրա։ Առանձին ուշադրության է արժանանում բանաստեղծական անհատականության խնդիրը, քանի որ ժամանակաշրջանի ընդհանուր գեղարվեստական միտումները տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում դրսևորվում են յուրահատուկ լեզվական, պատկերային և գաղափարական լուծումներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականության պատմության, պոետիկայի, ոճագիտության և համեմատական գրականագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ բանաստեղծությունը որպես բազմաշերտ և շարունակաբար վերափոխվող գեղարվեստական համակարգ։

Աշխատությունը նվիրված է Նար-Դոսի ստեղծագործական աշխարհում կյանքի և մահվան գաղափարական, փիլիսոփայական ու գեղարվեստական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդկային գոյության իմաստի, անհատի ներաշխարհի, բարոյական ընտրության, հասարակական միջավայրի և մարդու ճակատագրի փոխհարաբերություններն են, որոնք գրողի արձակում արտահայտվում են կերպարների հոգեբանական ապրումների և կենսական հակասությունների միջոցով։ Կյանքն ու մահը դիտարկվում են ոչ միայն որպես հակադիր գոյաբանական հասկացություններ, այլև որպես գրական կերպարների աշխարհընկալումը, արժեքային համակարգը և վարքագիծը բացահայտող կարևոր գաղափարական առանցքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հոգեբանական վերլուծության միջոցներին, որոնց օգնությամբ ներկայացվում են մարդու ներքին հակասությունները, հույսերն ու հիասթափությունները, պատասխանատվության զգացումը, միայնությունը և հասարակության հետ ունեցած բարդ հարաբերությունները։ Քննվում է այն հարցը, թե սոցիալական միջավայրը, ընտանեկան հարաբերությունները, նյութական պայմանները և բարոյական նորմերը ինչպես են ազդում կերպարների աշխարհընկալման ու կյանքի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ճակատագրի և անձնական ընտրության հարաբերությանը՝ պարզաբանելով, թե գրողի ստեղծագործություններում որքանով է անհատը ներկայացվում սեփական որոշումների հեղինակ և որքանով՝ սոցիալական պայմանների ազդեցությունը կրող անձ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կերպարների հոգեբանական խորության, ներքին մենախոսության, հեղինակային բնութագրումների, խորհրդանշական պատկերների և հակադրությունների ուսումնասիրությունը։ Կյանքի արժեքի խնդիրը դիտարկվում է նաև սիրո, ընտանիքի, արժանապատվության, բարոյական պատասխանատվության և հասարակական արդարության թեմաների հետ փոխկապակցված։ Միաժամանակ մահվան մոտիվի գրական գործառույթը կարող է բացահայտվել որպես կերպարների արժեքային համակարգը և ստեղծագործության ընդհանուր գաղափարական ուղղվածությունը առավել հստակ արտահայտող միջոց։ Տարբեր ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այս թեմաների զարգացմանը և պարզելու դրանց տեղը գրողի գեղարվեստական մտածողության ամբողջական համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, փիլիսոփայական և հոգեբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով մարդկային գոյության հիմնարար հարցերի գեղարվեստական իմաստավորումը Նար-Դոսի արձակում և դրանց նշանակությունը նրա ստեղծագործական աշխարհայացքի ընկալման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հարություն Ալամդարյանի մանկավարժական գործունեության, կրթական հայացքների և հայ կրթամշակութային կյանքում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նրա պատկերացումներն են կրթության և դաստիարակության նպատակների, ուսուցչի առաքելության, սովորողների մտավոր ու բարոյական զարգացման, ինչպես նաև ազգային կրթության կազմակերպման վերաբերյալ։ Նրա մանկավարժական ժառանգությունը դիտարկվում է XIX դարի առաջին կեսի հայ հասարակական և մշակութային կյանքի համատեքստում, երբ կրթական հաստատությունների զարգացումը, աշխարհիկ գիտելիքների տարածումը և նոր ուսուցման սկզբունքների ձևավորումը կարևոր նշանակություն էին ձեռք բերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրա ուսուցչական և կրթական կազմակերպչական գործունեությանը, դասավանդման նկատմամբ ունեցած մոտեցումներին և կրթությունը հասարակության մտավոր առաջընթացի կարևոր միջոց դիտարկելու գաղափարին։ Քննվում է ուսուցման ու դաստիարակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ կրթական գործընթացը կարող էր ընկալվել ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես սովորողի բարոյական, մշակութային և մտավոր ձևավորման ամբողջական համակարգ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մայրենի լեզվի, գրականության, պատմության և ընդհանուր գիտելիքների նշանակությանը կրթության մեջ, ինչպես նաև սովորողների ինքնուրույն մտածողության և ճանաչողական հետաքրքրությունների զարգացման հարցերին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկավարժի և սովորողի փոխհարաբերության խնդիրը, ուսուցչի անձնական օրինակի նշանակությունը և կրթական միջավայրի ազդեցությունը երիտասարդ սերնդի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա գործունեության կապերը ժամանակաշրջանի հայ կրթական կենտրոնների, մշակութային շարժումների և մտավորականության հետ՝ հնարավորություն տալով մանկավարժական հայացքները դիտարկել ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացների շրջանակում։ Նրա գործունեության գնահատումը նպաստում է XIX դարի հայ մանկավարժական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ավանդական կրթության և նոր կրթական մոտեցումների փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության պատմության, հայ մշակույթի պատմության և կրթական մտքի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հարություն Ալամդարյանի ներդրումը հայ կրթության զարգացման, ուսուցչական գործունեության և մանկավարժական գաղափարների ձևավորման գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է առնետների ենթաստամոքսային գեղձում օրնիթինային ցիկլի և պրոլինի կենսասինթեզի հետ կապված ֆերմենտային համակարգերի կենսաքիմիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամինաթթուների նյութափոխանակությանը մասնակցող ֆերմենտների ակտիվության, դրանց փոխկապակցվածության և հյուսվածքային նյութափոխանակության գործընթացներում ունեցած նշանակության բացահայտումն է։ Օրնիթինը դիտարկվում է որպես մի շարք փոխկապակցված կենսաքիմիական ուղիների կարևոր միջանկյալ նյութ, իսկ դրա փոխակերպումները կապված են ազոտային միացությունների նյութափոխանակության և այլ ամինաթթուների առաջացման գործընթացների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օրնիթինի և պրոլինի նյութափոխանակային կապերին, քանի որ այդ միացությունների փոխակերպումները կարող են ընդգրկվել ընդհանուր միջանկյալ նյութափոխանակային համակարգերում և կարգավորվել համապատասխան ֆերմենտների գործունեությամբ։ Քննվում են ենթաստամոքսային գեղձի հյուսվածքում այդ ֆերմենտային համակարգերի առկայությունը և գործառութային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով օրգանի նյութափոխանակային մասնագիտացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր ֆերմենտների հարաբերական ակտիվությանը, դրանց միջև նյութափոխանակային կապերին և այն հարցին, թե ինչպես են առանձին կենսաքիմիական ուղիները ինտեգրվում բջջի ընդհանուր ամինաթթվային նյութափոխանակությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոլինի կենսասինթեզի ուսումնասիրությունը՝ որպես սպիտակուցների կառուցվածքի և բջջային նյութափոխանակության համար նշանակություն ունեցող ամինաթթվի առաջացման գործընթաց։ Ֆերմենտային ակտիվությունների համադրական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ենթաստամոքսային գեղձում ազոտային նյութափոխանակության կազմակերպման և առանձին մետաբոլիկ ուղիների փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է նաև նպաստել տարբեր հյուսվածքներում ամինաթթուների փոխանակության առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ ցույց տալով, որ նույն նյութափոխանակային ուղիների նշանակությունը կարող է տարբեր լինել՝ կախված օրգանի ֆունկցիոնալ և կենսաքիմիական առանձնահատկություններից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆերմենտաբանության, ամինաթթուների կենսաքիմիայի և հյուսվածքային նյութափոխանակության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել օրնիթինի փոխակերպման և պրոլինի կենսասինթեզի ֆերմենտային հիմքերը ենթաստամոքսային գեղձում։

Աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գեղարվեստական դիսկուրսում քննադատական խոսքային գործողությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ գործաբանական և դիսկուրսային մոտեցումների համադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական և հաղորդակցական միջոցներն են, որոնց միջոցով քննադատություն արտահայտող խոսքը ներգործում է հասցեատիրոջ զգացմունքների, վերաբերմունքի, վարքի կամ հետագա հաղորդակցական գործողությունների վրա։ Պերլոկուտիվ ազդեցությունը դիտարկվում է որպես խոսքային ակտի արդյունքում առաջացող ազդեցություն, որը կարող է տարբեր լինել խոսողի անմիջական հաղորդակցական նպատակից և պայմանավորված լինել համատեքստով, մասնակիցների փոխհարաբերություններով ու արտահայտության լեզվական ձևակերպմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի քննադատության ձևերին, գնահատողական բառապաշարին, հեգնանքին, ակնարկին, մեղմացման և ուժգնացման միջոցներին, ինչպես նաև դրանց միջոցով ձևավորվող հաղորդակցական ազդեցությանը։ Քննվում է կերպարների սոցիալական կարգավիճակի, հոգեբանական փոխհարաբերությունների, հաղորդակցական իրավիճակի և նախորդ խոսքային համատեքստի նշանակությունը քննադատության ընկալման ու արձագանքի ձևավորման համար։ Գեղարվեստական դիսկուրսը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին արտահայտություններ, այլև քննադատական խոսքային գործողությունների տեղը երկխոսության, կերպարային հարաբերությունների և ստեղծագործության ընդհանուր հաղորդակցական կառուցվածքի մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի հնարավոր պերլոկուտիվ հետևանքների, ինչպիսիք են համաձայնությունը, առարկությունը, ինքնարդարացումը, հաղորդակցական լարվածությունը, վարքային փոփոխությունը կամ փոխհարաբերությունների վերաիմաստավորումը՝ դրանք դիտարկելով կոնկրետ տեքստային համատեքստի շրջանակում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խոսողի մտադրության և հասցեատիրոջ փաստացի արձագանքի տարբերակումը, քանի որ նույն քննադատական արտահայտությունը տարբեր իրավիճակներում կարող է առաջացնել տարբեր ազդեցություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև հեղինակի դերը կերպարների խոսքային վարքի կառուցման և ընթերցողի կողմից դրանց մեկնաբանման ուղղորդման գործում։ Լեզվական նյութի գործաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային ընտրությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, համատեքստային ենթադրությունները և հաղորդակցական ռազմավարությունները միասին ձևավորում քննադատության ներգործական ուժը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գործաբանության, խոսքային ակտերի տեսության, դիսկուրսի վերլուծության և ոճագիտության մոտեցումները՝ բացահայտելու քննադատության՝ որպես հաղորդակցական գործողության գործառույթներն ու ազդեցության մեխանիզմները անգլերեն գեղարվեստական տեքստերում։

Աշխատությունը նվիրված է կորպորատիվ արժեթղթերի շուկայական գների ձևավորման և դրանց վերլուծության մեթոդաբանական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի արժեթղթերի կազմակերպված շուկայի տվյալների ու առանձնահատկությունների դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում արժեթղթերի գնագոյացման վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական և շուկայական գործոնների բացահայտումն է, ինչպես նաև դրանց գնահատման համար կիրառվող քանակական ու վերլուծական մեթոդների համակարգումը։ Կորպորատիվ արժեթղթերի գինը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցությամբ ձևավորվող ցուցանիշ, որի փոփոխությունների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել թողարկող կազմակերպության ֆինանսական վիճակը, եկամտաբերության սպասումները, ռիսկայնությունը, շուկայական պահանջարկն ու առաջարկը, տոկոսադրույքային միջավայրը, գործարքների ակտիվությունը և ընդհանուր տնտեսական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիմնարար և քանակական վերլուծության հնարավորությունների համադրմանը, արժեթղթերի արժեքի գնահատման մոտեցումներին և շուկայական գների շարժընթացի վիճակագրական ուսումնասիրությանը։ Քննվում են ֆինանսական հաշվետվությունների ցուցանիշների, շահութաբերության, պարտքային բեռնվածության, դրամական հոսքերի և այլ կորպորատիվ բնութագրերի հնարավոր կապերը արժեթղթերի շուկայական գնահատականի հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ժամանակային շարքերի, հարաբերակցային և ռեգրեսիոն վերլուծության, եկամտաբերության ու ռիսկի գնահատման մեթոդների կիրառելիության ուսումնասիրություն՝ հաշվի առնելով տեղական շուկայի տեղեկատվական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շուկայի իրացվելիության խնդիրը, քանի որ գործարքների սահմանափակ ակտիվությունը և առանձին արժեթղթերի շրջանառության առանձնահատկությունները կարող են ազդել գնային տվյալների տեղեկատվական արժեքի և վերլուծական արդյունքների մեկնաբանման վրա։ Դիտարկվում են նաև շուկայական տեղեկատվության հասանելիության, տվյալների համադրելիության և վերլուծության համար բավարար ժամանակային շարքերի ձևավորման խնդիրները։ Տարբեր գնահատման մեթոդների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները և պարզելու, թե ինչ պայմաններում կարող են դրանք կիրառվել տեղական կապիտալի շուկայի ուսումնասիրության ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական վերլուծության, արժեթղթերի գնահատման, տնտեսաչափության և կապիտալի շուկայի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ուղղված կորպորատիվ արժեթղթերի գնային գործընթացների վերլուծության մեթոդաբանական հիմքերի համակարգմանը և կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ֆերոմագնիսական նյութերում էլեկտրամագնիսական ալիքների հայտնաբերման և դրանց փոխազդեցության ֆիզիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրամագնիսական դաշտի և ֆերոմագնիսական միջավայրի մագնիսական կառուցվածքի փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում կարող են առաջանալ չափելի էլեկտրական կամ մագնիսական արձագանքներ։ Քննվում են ֆերոմագնիսական նյութերի մագնիսացման, մագնիսական թափանցելիության, դոմենային կառուցվածքի և արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտի նկատմամբ արձագանքի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ալիքների հաճախականության, արտաքին մագնիսական դաշտի, նյութի մագնիսական պարամետրերի և նմուշի կառուցվածքային հատկությունների ազդեցությանը հայտնաբերման գործընթացի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել էլեկտրամագնիսական ալիքների կլանման, անդրադարձման և տարածման երևույթների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև մագնիսական ռեզոնանսային գործընթացների դերը ֆերոմագնիսական միջավայրի արձագանքի ձևավորման մեջ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում էլեկտրամագնիսական էներգիայի փոխակերպման մեխանիզմների և չափելի ազդանշանի առաջացման ֆիզիկական բնույթի պարզաբանումը։ Տեսական նկարագրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նյութի էլեկտրական և մագնիսական հատկությունների միջև կապերը, դաշտի բաշխումը և տարբեր հաճախականային տիրույթներում համակարգի վարքը։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների համատեքստում կարևորվում է ստացված ազդանշանների բնութագրերի և ֆերոմագնիսական նյութի հատկությունների միջև հարաբերակցության գնահատումը՝ առանց դրանք միայն մեկ ֆիզիկական մեխանիզմով պայմանավորելու։ Տարբեր նյութերի կամ կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե դրանց մագնիսական առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման նկատմամբ զգայունության վրա։ Նման հետազոտությունները նշանակություն ունեն պինդ մարմնի ֆիզիկայի, մագնիսական նյութերի ուսումնասիրության և էլեկտրամագնիսական երևույթների կիրառական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էլեկտրադինամիկայի, ֆերոմագնիսականության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և մագնիսական նյութագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ֆերոմագնիսական միջավայրերում էլեկտրամագնիսական ալիքների հայտնաբերման հիմքում ընկած ֆիզիկական մեխանիզմներն ու դրանց կախվածությունը նյութի և արտաքին դաշտի բնութագրերից։

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային հայ հասարակության սոցիալական վերափոխումների պայմաններում անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններում առաջացող օտարման երևույթի սոցիալ-փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց հետևանքով մարդը կարող է հեռացում կամ անհամապատասխանություն զգալ աշխատանքի, հասարակական ինստիտուտների, մշակութային արժեքների, սոցիալական խմբերի, քաղաքական ու տնտեսական գործընթացների կամ սեփական գործունեության արդյունքների նկատմամբ։ Օտարումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ սոցիալական երևույթ, որի վերլուծությունը պահանջում է տնտեսական, մշակութային, արժեքային և հոգեբանական գործոնների փոխկապակցված դիտարկում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո ձևավորված նոր հասարակական հարաբերություններին, սոցիալական կառուցվածքի փոփոխություններին, շուկայական հարաբերությունների հաստատմանը, արժեքային համակարգերի վերափոխմանը և անհատական ու կոլեկտիվ ինքնության վերաիմաստավորմանը։ Քննվում է այն հարցը, թե արագ սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում ինչպես են վերափոխվում մարդու պատկերացումները հասարակության մեջ իր տեղի, աշխատանքի, սոցիալական պատասխանատվության, հանրային մասնակցության և ապագայի նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական անհավասարության, տնտեսական անորոշության, միգրացիոն գործընթացների, համայնքային կապերի փոփոխության և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահության խնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով օտարման հնարավոր սոցիալական համատեքստերի շրջանակում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օտարման դասական փիլիսոփայական հայեցակարգերի քննությունը և դրանց կիրառելիության գնահատումը հետխորհրդային հասարակությունների ուսումնասիրության համար։ Վերլուծվում են անհատի ինքնաիրացման հնարավորությունների, ազատության և սոցիալական պայմանավորվածության հարաբերությունները, ինչպես նաև այն հակասությունները, որոնք կարող են առաջանալ անձնական նպատակների և հասարակական իրականության միջև։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև մշակութային օտարման խնդիրը՝ կապված ավանդական և նոր արժեքների փոխհարաբերության, մշակութային շարունակականության և սոցիալական ինքնության փոփոխությունների հետ։ Հետխորհրդային հայ հասարակությունը դիտարկվում է ավելի լայն հասարակական վերափոխումների համատեքստում՝ միաժամանակ հաշվի առնելով տեղական պատմամշակութային և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և հասարակական փոփոխությունների տեսությունների մոտեցումները՝ բացահայտելու օտարման դրսևորումների պատճառները, ձևերը և հասարակական նշանակությունը վերափոխվող սոցիալական միջավայրում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղական ինքնակառավարման համակարգում բյուջետային գործընթացի կազմակերպման և համայնքների ֆինանսական կայունության ապահովման տնտեսական, կառավարչական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքային բյուջեների ձևավորման, պլանավորման, հաստատման, կատարման և վերահսկման փոխկապակցված փուլերն են, ինչպես նաև տեղական ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման հնարավորությունները։ Բյուջետային գործընթացը դիտարկվում է որպես համայնքային կառավարման կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով ֆինանսական միջոցները կապվում են տեղական զարգացման առաջնահերթությունների, հանրային ծառայությունների մատուցման և համայնքային ծրագրերի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքների սեփական եկամուտների ձևավորման հնարավորություններին, եկամուտների և ծախսերի հավասարակշռությանը, ֆինանսական ինքնուրույնությանը և պետական բյուջեից ստացվող միջոցների դերին։ Քննվում են բյուջետային պլանավորման արդյունավետությունը, եկամուտների կանխատեսման հիմնավորվածությունը, ծախսային առաջնահերթությունների սահմանումը և ֆինանսական միջոցների նպատակային օգտագործման վերահսկողությունը։ Ֆինանսական կայունությունը դիտարկվում է որպես համայնքի՝ իր ընթացիկ պարտավորությունները կատարելու, հանրային ծառայությունների շարունակականությունը պահպանելու և զարգացման ծրագրեր իրականացնելու կարողության հետ կապված բազմագործոն երևույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքների ֆինանսական հնարավորությունների միջև տարբերություններին, հարկաբյուջետային ապակենտրոնացման խնդիրներին, միջբյուջետային հարաբերություններին և ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմների նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բյուջետային թափանցիկության, հաշվետվողականության և համայնքի բնակիչների մասնակցության հարցը՝ ֆինանսական որոշումների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆինանսական ռիսկերի գնահատման, միջնաժամկետ պլանավորման, պարտավորությունների կառավարման և բյուջետային ցուցանիշների մշտադիտարկման հնարավորությունները։ Տեղական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնությունն ու երկարաժամկետ զարգացման կարողությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային ֆինանսների, տեղական ինքնակառավարման, բյուջետային կառավարման և տարածքային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուղղված համայնքային ֆինանսական կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ֆինանսապես կայուն տեղական կառավարման համակարգի ձևավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆոնդային բորսաների գործունեության կազմակերպման, կարգավորման և զարգացման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արժեթղթերի կազմակերպված շուկայի գործունեության մեխանիզմներն են, բորսայական գործարքների իրականացման սկզբունքները, շուկայի մասնակիցների փոխհարաբերությունները և համապատասխան կարգավորող միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ֆոնդային բորսան դիտարկվում է որպես կապիտալի շուկայի կարևոր ենթակառուցվածքային օղակ, որի միջոցով հնարավոր է կազմակերպել արժեթղթերի շրջանառությունը, նպաստել ներդրումային միջոցների վերաբաշխմանը և ապահովել շուկայական տեղեկատվության կենտրոնացված ձևավորում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բորսայական գործունեության իրավական և տնտեսական կարգավորման փոխկապակցվածությանը, շուկայի թափանցիկության, ներդրողների շահերի պաշտպանության, տեղեկատվության հրապարակայնության և գործարքների նկատմամբ վերահսկողության խնդիրներին։ Քննվում են արժեթղթեր թողարկողների, ներդրողների, միջնորդ կազմակերպությունների, բորսայական ենթակառուցվածքների և վերահսկող մարմինների գործառույթներն ու փոխհարաբերությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շուկայի իրացվելիության, արժեթղթերի առաջարկի բազմազանության, ներդրումային ակտիվության և ֆինանսական գործիքների շրջանառության զարգացմանը խոչընդոտող գործոններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և տարբեր երկրների ֆոնդային շուկաների կազմակերպման ու վերահսկման մոտեցումների համադրումը՝ Հայաստանի պայմաններում կիրառելի մեխանիզմների բացահայտման նպատակով։ Դիտարկվում են տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների, էլեկտրոնային առևտրային համակարգերի, հաշվարկային և հաշվառման մեխանիզմների զարգացման հնարավոր ազդեցությունները բորսայական գործունեության արդյունավետության վրա։ Կարգավորման կատարելագործումը կարող է դիտարկվել նաև շուկայական ռիսկերի կառավարման, կորպորատիվ կառավարման մշակույթի զարգացման և տեղեկատվական անհամաչափության նվազեցման համատեքստում։ Միաժամանակ կարևորվում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայրի ձևավորումը, որը կարող է նպաստել շուկայի մասնակիցների վստահությանը և կապիտալի շուկայի երկարաժամկետ զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական շուկաների տնտեսագիտության, արժեթղթերի շուկայի, ֆինանսական կարգավորման և ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով Հայաստանում ֆոնդային բորսաների գործունեության արդյունավետ կազմակերպման և հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է գործարար և կազմակերպական միջավայրում առաջացող կոնֆլիկտների պատճառների, զարգացման օրինաչափությունների և դրանց արդյունավետ կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջանձնային, միջխմբային և կազմակերպական հակասություններն են, որոնք կարող են ձևավորվել աշխատակիցների տարբեր շահերի, նպատակների, արժեքների, դերերի, հաղորդակցական խնդիրների, սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման կամ կառավարման տարբեր մոտեցումների հետևանքով։ Կոնֆլիկտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կազմակերպության գործունեությանը խոչընդոտող երևույթ, այլև որպես գործընթաց, որը համապատասխան կառավարման պայմաններում կարող է բացահայտել առկա խնդիրները, նպաստել նոր լուծումների որոնմանը և կազմակերպական հարաբերությունների վերանայմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կոնֆլիկտների առաջացման նախադրյալների վաղ բացահայտմանը, դրանց տեսակների դասակարգմանը և զարգացման փուլերի վերլուծությանը։ Քննվում է կազմակերպական կառուցվածքի, ղեկավարության ոճի, աշխատանքային դերերի հստակության, աշխատակիցների միջև վստահության և ներքին հաղորդակցության ազդեցությունը հակասությունների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ղեկավարի դերը կոնֆլիկտային իրավիճակների կանխարգելման և կարգավորման գործընթացում՝ շեշտադրելով բանակցությունների, փոխզիջման, համագործակցության, միջնորդության և կառուցողական հաղորդակցության նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կոնֆլիկտային իրավիճակներում մարդկանց վարքային ռազմավարությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել մրցակցային, խուսափողական, հարմարվողական, փոխզիջումային կամ համագործակցային մոտեցումների ընտրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ աշխատանքային սթրեսի, կազմակերպական մշակույթի, իշխանության և պատասխանատվության բաշխման, մասնագիտական շահերի և անձնական հարաբերությունների ազդեցությանը գործարար հակասությունների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ գործընկերների, ղեկավարների և ենթակաների, ինչպես նաև կազմակերպության ու արտաքին գործընկերների միջև ծագող տարաձայնությունները։ Կոնֆլիկտների հաղթահարումը դիտարկվում է որպես կառավարման բազմափուլ գործընթաց, որը պահանջում է խնդրի պատճառների բացահայտում, կողմերի դիրքորոշումների և շահերի տարբերակում, հաղորդակցության վերականգնում և փոխընդունելի լուծումների որոնում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի, կոնֆլիկտաբանության և գործարար հաղորդակցության մոտեցումները՝ ներկայացնելով կոնֆլիկտների կանխարգելումն ու կարգավորումը որպես կազմակերպության արդյունավետ գործունեության և առողջ աշխատանքային հարաբերությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների մուտքային և ելքային հանգույցների էլեկտրական բնութագրերի կայունացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը՝ հաշվի առնելով կիսահաղորդչային տարրերի պարամետրերի փոփոխականությունը և շահագործման տարբեր պայմանների ազդեցությունը։ Հետազոտության կենտրոնում մուտք/ելք հանգույցների հուսալի և կանխատեսելի աշխատանքի ապահովման խնդիրն է, քանի որ հենց այդ հանգույցներն են իրականացնում ինտեգրալ սխեմայի և արտաքին էլեկտրոնային միջավայրի միջև ազդանշանների փոխանցումը։ Քննվում են այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են հանգեցնել էլեկտրական պարամետրերի շեղումների՝ տեխնոլոգիական գործընթացների տատանումները, սնուցման լարման փոփոխությունները, ջերմաստիճանային ազդեցությունները, տարրերի պարամետրերի ցրվածությունը և բեռնվածության պայմանների տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մուտքային և ելքային ազդանշանների մակարդակների, շեմային բնութագրերի, փոխանցման հատկությունների և աշխատանքային կայունության պահպանմանը։ Դիտարկվում են սխեմատեխնիկական և կառուցվածքային մոտեցումներ, որոնց կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել հանգույցների զգայունությունը արտաքին և ներքին անկայունացնող գործոնների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել համապատասխան հանգույցների մաթեմատիկական և սխեմատեխնիկական մոդելավորում, տարբեր լուծումների համեմատական գնահատում և դրանց արդյունավետության ուսումնասիրություն տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պարամետրական կայունության խնդիրը, որը կապված է ինտեգրալ սխեմաների արտադրության ժամանակ առաջացող տեխնոլոգիական շեղումների պայմաններում պահանջվող բնութագրերի պահպանման հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ջերմաստիճանային կայունությունը և դրա ազդեցությունը կիսահաղորդչային տարրերի ու ամբողջ մուտք/ելք համակարգի աշխատանքի վրա։ Մշակվող միջոցների գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել արագագործությունը, էներգասպառումը, սխեմայի զբաղեցրած մակերեսը, բեռնունակությունը և ընդհանուր հուսալիությունը, քանի որ մեկ բնութագրի բարելավումը կարող է կապված լինել մյուս պարամետրերի փոփոխության հետ։ Տեսական հաշվարկների և մոդելավորման արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու տարբեր կայունացման մոտեցումների կիրառելիության սահմանները և ընտրելու համապատասխան լուծումներ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի, սխեմատեխնիկայի և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման մոտեցումները՝ ուղղված մուտք/ելք հանգույցների պարամետրական կայունության, աշխատանքային հուսալիության և արտաքին պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ դիմակայունության բարձրացմանը։