Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է տանտալի և նիոբիումի բարձր ջերմաստիճանային դիֆուզիոն փոխակերպումների կինետիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ազոտի և ածխածնի փոխազդեցությունը հրակայուն մետաղների հետ նյութագիտության ու ֆիզիկական քիմիայի տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական համակարգերում ատոմների ներթափանցման, տարածման և նոր ֆազային վիճակների ձևավորման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արագության և զարգացման բնույթի վրա ջերմաստիճանի, ժամանակի, նյութի սկզբնական կառուցվածքի և ֆազային կազմի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դիֆուզիոն շերտերի առաջացման և աճի օրինաչափություններին, քանի որ ազոտի կամ ածխածնի ներթափանցումը մետաղական մատրից կարող է ուղեկցվել նիտրիդային և կարբիդային ֆազերի ձևավորմամբ ու նյութի մերձմակերևութային կառուցվածքի փոփոխությամբ։ Կինետիկական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու, թե տարբեր փուլերում ինչ գործոններ կարող են սահմանափակել գործընթացի արագությունը և ինչպիսի կապ գոյություն ունի ատոմային տեղափոխության ու ֆազային փոխակերպումների միջև։ Տանտալի դեպքում ուշադրությունը կենտրոնանում է ազոտի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա, մինչդեռ նիոբիումի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու ազոտացման և կարբիդացման ժամանակ դիտվող երևույթները և բացահայտելու դրանց ընդհանուր ու տարբեր հատկանիշները։ Կարևոր ուղղություն է ձևավորվող շերտերի կառուցվածքի, ֆազային կազմի և հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ դիֆուզիոն փոփոխությունները կարող են էականորեն ազդել նյութերի կարծրության, ջերմային կայունության, մաշակայունության և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրության վրա։ Փորձարարական տվյալների տեսական մեկնաբանությունը կարող է իրականացվել պինդ մարմիններում դիֆուզիայի ընդհանուր օրինաչափությունների, ջերմային ակտիվացմամբ պայմանավորված ատոմային տեղաշարժերի և ֆազային սահմանների շարժման վերաբերյալ պատկերացումների հիման վրա։ Տարբեր մետաղների և ներթափանցող տարրերի համեմատական ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև հրակայուն մետաղների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերությունների ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր ջերմաստիճանային նյութագիտության, մետաղագիտության, դիֆուզիոն կինետիկայի և ֆազային փոխակերպումների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ գիտական հիմք ստեղծելով տանտալի և նիոբիումի հիմքով նյութերի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ հատկությունների նպատակային փոփոխությունների ըմբռնման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխհարաբերության, իրավաբանական ուժի և աստիճանակարգային կառուցվածքի տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի համակարգվածության ապահովման, տարբեր մակարդակների իրավական ակտերի միջև հակասությունների կանխարգելման և իրավակարգավորման միասնականության պահպանման հիմնահարցերն են։ Վերլուծվում է իրավական ակտերի աստիճանակարգության գաղափարի տեսական բովանդակությունը, դրա նշանակությունը իրավական պետության, օրինականության և իրավական որոշակիության սկզբունքների իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Սահմանադրության, օրենքների, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտերի և իրավական կարգավորման համակարգում ընդգրկված այլ ակտերի հարաբերակցությանը՝ ուսումնասիրելով դրանց իրավաբանական ուժի տարբերությունները և ստորադաս ակտերի՝ ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմերին համապատասխանելու պահանջը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրավական ակտերի միջև առաջացող հակասությունների բնույթի և դրանց հաղթահարման իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմի գերակայության, հատուկ և ընդհանուր իրավակարգավորումների հարաբերակցության, ինչպես նաև տարբեր ժամանակներում ընդունված իրավական նորմերի կիրառման տեսական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրավաստեղծ գործունեության որակին, իրավական ակտերի կառուցվածքային համաձայնեցվածությանը և օրենսդրական փոփոխությունների ազդեցությանը ամբողջ իրավական համակարգի ներքին տրամաբանության վրա։ Կարևորվում է պետական մարմինների իրավաստեղծ լիազորությունների սահմանների հստակեցումը, քանի որ աստիճանակարգային համակարգի արդյունավետ գործունեությունը կապված է յուրաքանչյուր մարմնի կողմից իր իրավասության շրջանակում ակտեր ընդունելու պահանջի հետ։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել սահմանադրական վերահսկողության, դատական մեկնաբանության և իրավակիրառ պրակտիկայի դերը նորմատիվ հակասությունների բացահայտման ու իրավական համակարգի հետևողականության ապահովման գործում։ Տեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև իրավական աստիճանակարգության կապը մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական կանխատեսելիության և պետական իշխանության սահմանափակման սկզբունքների հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, իրավաստեղծ գործունեության և իրավակիրառման հիմնահարցերը՝ նպատակ ունենալով համակարգված պատկերացում ձևավորել Հայաստանի իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխկապակցվածության և դրանց աստիճանակարգային կազմակերպման վերաբերյալ։

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի ամենամյա տեղեկատու է, որը նախատեսված է տվյալ տարվա ընթացքում նշվող կարևոր հոբելյանների, պատմական իրադարձությունների, մշակութային տարելիցների և նշանավոր անձանց հիշատակի օրերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Այն Հայաստանի ազգային գրադարանի երկարամյա պարբերական հրատարակություններից է և ծառայում է որպես օժանդակ աղբյուր գրադարանների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների, զանգվածային լրատվամիջոցների և տարբեր կազմակերպությունների համար՝ հոբելյանական միջոցառումների, ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, թեմատիկ հանդիպումների և այլ նախաձեռնությունների կազմակերպման ընթացքում։ Տեղեկատուի կառուցվածքը սովորաբար հիմնված է օրացուցային սկզբունքի վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս տարվա ամիսների և համապատասխան ամսաթվերի հաջորդականությամբ ներկայացնել հիշարժան իրադարձություններն ու տարելիցները։ Նյութերում կարող են ընդգրկվել հայ և համաշխարհային մշակույթի, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի ներկայացուցիչների ծննդյան կամ գործունեության նշանակալի տարեդարձերը, ինչպես նաև պատմական ու մշակութային կարևոր իրադարձությունների տարելիցները։ Անձանց և իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկատվությունը կարող է ուղեկցվել համառոտ կենսագրական, պատմական կամ տեղեկատու տվյալներով, որոնք ընթերցողին հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ հոբելյանի նշանակության մասին։ Մատենագիտական բաղադրիչը կարևոր նշանակություն ունի թեմայի հետագա ուսումնասիրման համար՝ ուղղորդելով համապատասխան գրականության և տեղեկատվական աղբյուրների որոնումը։ Հրատարակությունն առանձնապես օգտակար է գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման տեսանկյունից, քանի որ դրա հիման վրա հնարավոր է նախապես ծրագրել տարվա մշակութային և կրթական միջոցառումները, ձևավորել թեմատիկ ցուցադրություններ ու գրքային ցուցահանդեսներ և պատրաստել տեղեկատվական նյութեր։ Միաժամանակ այն նպաստում է ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության հանրահռչակմանը, պատմական հիշողության պահպանմանը և նշանակալի գործիչների գործունեության վերաբերյալ հանրային իրազեկվածության բարձրացմանը։ Տարբեր տարիների թողարկումների համադրական ուսումնասիրությունը կարող է նաև ցույց տալ, թե ժամանակի ընթացքում ինչպիսի պատմական ու մշակութային տարելիցներ են ընդգրկվել գրադարանային տեղեկատվական աշխատանքի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է օրացուցային, տեղեկատվական, մատենագիտական և մշակութային-լուսավորչական գործառույթները՝ ծառայելով որպես գործնական տեղեկատու տարվա հիշարժան իրադարձությունների ներկայացման և դրանց նվիրված աշխատանքների կազմակերպման համար։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու հրապարակումների վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, գիտական և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ տպագիր նյութեր՝ դասակարգված ըստ մշակույթի և արվեստի առանձին ոլորտների։ Թեմատիկ բաժիններում կարող են ներկայացվել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, հուշարձանների պահպանությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող աղբյուրներ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնելու համապատասխան հրատարակությունները և ստանալու դրանց որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները՝ հեղինակ, անվանում, հրատարակության աղբյուր, թվական և այլ նկարագրական տեղեկություններ։ Նյութերի պարբերական հավաքագրումն ու համակարգումը տեղեկատուին տալիս են նաև փաստագրական նշանակություն, քանի որ տարբեր թողարկումների հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և առանձին թեմաների զարգացման ընթացքին։ Այն կարևոր գործիք է թեմատիկ մատենագիտական որոնման համար՝ օգնելով արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածի նոր գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները հետագա ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման հրատարակությունները նպաստում են գրադարանային հավաքածուների համալրմանը, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը և մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը։ Պատմական տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է նաև խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով արտացոլում է ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտական գործունեության թեմատիկ պատկերը։ Տարբեր տարիների համար կազմված թողարկումների համադրումը կարող է հիմք հանդիսանալ մշակույթի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության քանակական և բովանդակային զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և փաստագրական գործառույթները՝ ապահովելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական օգտագործումը։

Աշխատությունը նվիրված է պարսկական և հին հունական էպիկական ավանդույթների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տարբեր մշակութային միջավայրերում ձևավորված խոշորածավալ հերոսական պատումների գաղափարական, կառուցվածքային, կերպարային և գեղարվեստական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության առանցքում էպիկական աշխարհի կառուցման սկզբունքներն են՝ հերոսի և հասարակության հարաբերությունը, պատերազմի ու խաղաղության պատկերումը, պատվի, փառքի, ճակատագրի, հայրենիքի, իշխանության, ընտանիքի և մահկանացու մարդու սահմանափակ հնարավորությունների թեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հերոսական կերպարների տիպաբանությանը՝ ուսումնասիրելով ռազմիկի ուժի, քաջության, պատասխանատվության, բարոյական ընտրության և ողբերգական ճակատագրի արտահայտման տարբեր եղանակները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու նաև պատերազմի նկարագրության առանձնահատկությունները, մենամարտերի նշանակությունը, հերոսի վերադարձի կամ երկարատև ճանապարհորդության մոտիվները, ընտանեկան կապերի դերը և անհատի գործողությունների ազդեցությունը ավելի լայն հասարակական ու քաղաքական միջավայրի վրա։ Կարևոր ուղղություն է գերբնական աշխարհի և մարդկային գործողությունների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը․ տարբեր ավանդույթներում աստվածային կամ գերբնական ուժերի ներկայությունը կարող է տարբեր ձևերով պայմանավորել հերոսների ճակատագիրը և պատմողական գործողության զարգացումը։ Միաժամանակ քննության առարկա կարող են դառնալ մարգարեությունների, երազների, ճակատագրական նախանշանների և խորհրդանշական դրվագների գործառույթները։ Գեղարվեստական մակարդակում հետաքրքրություն են ներկայացնում էպիկական համեմատությունները, կրկնությունները, նկարագրական բանաձևերը, երկխոսությունները, մարտական տեսարանների կառուցումը և հերոսների բնութագրման միջոցները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանավոր էպիկական ավանդույթի և գրավոր մշակույթի փոխհարաբերությանը՝ պարզաբանելով, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական հիշողությունը, առասպելաբանական պատկերացումները և ազգային ինքնընկալումը վերածվել գրական պատումի։ Առնչությունների քննությունը պարտադիր չէ մեկնաբանել որպես անմիջական փոխառությունների ապացույց․ նմանությունները կարող են դիտարկվել նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից՝ որպես հերոսական էպոսին բնորոշ ընդհանուր տիպաբանական երևույթներ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ընդգծելու յուրաքանչյուր ավանդույթի ինքնատիպությունը և բացահայտելու համաշխարհային էպիկական մտածողության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է պարսկական և հին հունական գրականությունների միջև համեմատական կապերի խորքային ընկալմանը՝ էպիկական ժառանգությունը դիտարկելով որպես տարբեր քաղաքակրթությունների պատմական հիշողության, արժեքային համակարգերի և գեղարվեստական մտածողության արտահայտություն։

Աշխատությունը նվիրված է XVII դարի հայ մտավոր և մշակութային կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչ Երեմիա Քյոմուրճյանի պատմագրական գործունեության ու նրա թողած գրավոր ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հեղինակի պատմագիտական հայացքների, պատմական նյութի ընտրության և շարադրման սկզբունքների, աղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունների ու իր ժամանակաշրջանի իրադարձությունների մեկնաբանման եղանակների բացահայտումն է։ Նրա երկերը դիտարկվում են XVII դարի Օսմանյան կայսրության, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի և ընդհանրապես հայ հասարակական ու մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուրների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հանգամանքին, թե պատմագիրը ինչպես է համադրում իրադարձությունների ժամանակագրական ներկայացումը անձնական դիտարկումների, ժամանակակիցների մասին տեղեկությունների, հասարակական կյանքի նկարագրությունների և ավանդված պատմական նյութի հետ։ Այս տեսանկյունից նրա ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունները, այլև քաղաքային առօրյան, համայնքային հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքը, կրթամշակութային միջավայրը և հայ բնակչության կապերը տարածաշրջանի այլ հասարակական խմբերի հետ։ Կարևորվում է նաև հեղինակի՝ որպես իր ժամանակի ականատեսի և տեղեկություններ հավաքող մտավորականի դերը, քանի որ պատմական հաղորդումների աղբյուրագիտական արժեքը գնահատելիս անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական դիտարկումները, փոխանցված տեղեկությունները և ավելի վաղ աղբյուրներից վերցված նյութերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նրա պատմագրական լեզվին, պատմական կերպարների ներկայացման եղանակներին, ժամանակի և պատճառահետևանքային կապերի ընկալմանը, ինչպես նաև կրոնական ու բարոյական պատկերացումների ազդեցությանը պատմական իրադարձությունների մեկնաբանության վրա։ Ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությունը ևս կարևոր ուղղություն է՝ հնարավորություն տալով պարզելու երկերի պահպանման, ընդօրինակման, խմբագրման և հետագա շրջանառության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակակից և նախորդ հայ պատմագիրների աշխատությունների հետ նպաստում է XVII դարի հայ պատմագրության զարգացման միտումների և հեղինակային առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է պատմագրության պատմության, աղբյուրագիտության, ձեռագրագիտության և հայ մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հեղինակի ժառանգության նշանակությունը վաղ նոր շրջանի հայ հասարակության, Կոստանդնուպոլսի հայկական միջավայրի և հայ պատմական մտքի զարգացման ուսումնասիրման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Թիֆլիսի հայախոս միջավայրում գործածված նոր հայերենի քերականական համակարգի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լեզվական երևույթները դիտարկելով դրանց ձևավորման, զարգացման և փոփոխության ընթացքի մեջ։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել տվյալ քաղաքային միջավայրին բնորոշ հայերենի հնչյունական, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայերենի պատմական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական ձևերի ծագմանը և ժամանակի ընթացքում կրած փոփոխություններին՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հին ու միջին հայերենից ժառանգված տարրերի հետագա զարգացումը և նոր լեզվական ձևերի հաստատման ընթացքը։ Քաղաքային բազմալեզու միջավայրը կարևոր նշանակություն ունի նյութի մեկնաբանման համար, քանի որ Թիֆլիսը երկար ժամանակ եղել է հայ մշակութային, կրթական և գրական կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ հայերենը գործածվել է տարբեր սոցիալական և հաղորդակցական պայմաններում։ Այդ հանգամանքը հնարավորություն է տալիս լեզվական համակարգը դիտարկել ոչ միայն պատմական քերականության, այլև բարբառագիտության և լեզվական շփումների տեսանկյունից։ Քննության առարկա կարող են դառնալ գոյականի հոլովական և թվային ձևերը, դերանունների համակարգը, բայական խոնարհումը, ժամանակային ու եղանակային ձևերը, մասնիկների և կապերի գործածությունը, ինչպես նաև նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական փաստերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու առանձին քերականական իրողությունների պահպանման, վերափոխման կամ աստիճանական դուրսմղման գործընթացները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարևոր նյութ կարող է տրամադրել արևելահայերենի ձևավորման պատմության և տարածաշրջանային տարբերակների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Քերականական փաստերի պատմական մեկնաբանությունը նպաստում է հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի ներքին զարգացման միտումները և բազմալեզու հասարակական միջավայրը համատեղ ազդել Թիֆլիսի հայության խոսքային համակարգի վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև հայերենի պատմության ուսումնասիրության աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային խոսքի տվյալները կարող են պահպանել ինչպես ավելի հին լեզվական շերտերի հետքեր, այնպես էլ նոր ժամանակներում ձևավորված առանձնահատկություններ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական քերականության, հայոց լեզվի պատմության, բարբառագիտության և լեզվական շփումների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Թիֆլիսի հայերենի քերականական կառուցվածքի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերացման համար կարևոր նյութ։

Աշխատությունը պատմաաշխարհագրական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Կովկասի տարածաշրջանի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում շրջանառվող աշխարհագրական, պատմական, ազգագրական և հասարակական տեղեկությունների համակարգված ամբողջություն։ Նյութի առանցքում տարածաշրջանի բնական և տարածքային առանձնահատկությունների նկարագրությունն է՝ լեռնային համակարգերի, գետերի, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչատարածքային միավորների և հաղորդակցության ուղիների վերաբերյալ տեղեկություններով։ Աշխարհագրական նկարագրությունը զուգորդվում է պատմական դիտարկումներով, որոնց միջոցով ներկայացվում են Կովկասի տարբեր տարածքների անցյալը, քաղաքական փոփոխությունները, բնակչության տեղաբաշխումը և տարածաշրջանի ժողովուրդների փոխհարաբերությունները։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել բնակչության էթնիկական ու լեզվական բազմազանության, կենցաղի, սովորույթների, տնտեսական զբաղմունքների և հասարակական կազմակերպման վերաբերյալ դիտարկումները, ինչի շնորհիվ նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև ազգագրության և պատմական ժողովրդագրության համար։ Տարածաշրջանի քաղաքների ու գյուղերի մասին տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու բնակավայրերի պատմական նշանակության, առևտրային կապերի և տնտեսական կյանքի առանձնահատկությունների մասին։ Հատուկ արժեք ունի աշխարհագրական և պատմական տեղեկությունների համադրումը, քանի որ այն թույլ է տալիս տարածական միջավայրի փոփոխությունները դիտարկել պատմական իրադարձությունների և հասարակական գործընթացների հետ փոխկապակցված։ Միաժամանակ նման աղբյուրները պետք է մեկնաբանել դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանի գիտական պատկերացումների և քաղաքական միջավայրի համատեքստում, քանի որ տեղանունների, ժողովուրդների դասակարգումների, սահմանների և պատմական իրադարձությունների ներկայացումը կարող է արտացոլել ժամանակի հեղինակային կամ վարչական մոտեցումները։ Այդ պատճառով աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն որպես Կովկասի մասին տեղեկությունների հավաքածու, այլև որպես աղբյուր՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր տարածաշրջանը նկարագրվում և ընկալվում տվյալ ժամանակաշրջանի աշխարհագրական ու պատմագիտական գրականության մեջ։ Հին տեղանունների, բնակավայրերի նկարագրությունների և հաղորդակցության ուղիների վերաբերյալ տվյալները կարող են օգտակար լինել նաև պատմական քարտեզագրության և տարածաշրջանային պատմության հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը բազմաբնույթ սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Կովկասի պատմական աշխարհագրությունը, բնակչությունը, հասարակական միջավայրը և տարածաշրջանի մասին գիտելիքների ձևավորման պատմությունը։

Գիտամեթոդական պարբերականի այս թողարկումը ներկայացնում է գրադարանային և հարակից ոլորտների արդի խնդիրներին, զարգացման միտումներին և մասնագիտական փորձին նվիրված հոդվածների, գրախոսությունների ու հաղորդումների ժողովածու։ Այն նախատեսված է գրադարանագիտության, մատենագիտության, թանգարանագիտության և հումանիտար գիտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։ Համարում ընդգրկված նյութերի թեմատիկ շրջանակը ներառում է գրադարանային կառավարումն ու ծառայությունները, թվային բովանդակության կառավարումը, մշակութային ժառանգության պահպանությունն ու հանրահռչակումը, ինչպես նաև Սփյուռքի տպագիր ժառանգության պահպանման և ներկայացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակակից գրադարանների գործառույթների ընդլայնմանը և դրանց՝ որպես տեղեկատվական, կրթական ու մշակութային կենտրոնների դերի վերաիմաստավորմանը։ Ներկայացված ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու գրադարանային գործունեության կազմակերպման նոր մոտեցումները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և թվային միջավայրում մշակութային ու գրավոր ժառանգության հասանելիության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև գրադարանների մասնագիտական կառավարման կատարելագործումը, ծառայությունների զարգացումը և ընթերցողների տարբեր խմբերի տեղեկատվական պահանջներին համապատասխան նոր գործիքների ու մեթոդների կիրառումը։ Ժառանգության պահպանությանը վերաբերող նյութերը նպաստում են տպագիր և այլ մշակութային արժեքների պահպանության, ուսումնասիրման, թվայնացման և հանրայնացման վերաբերյալ մասնագիտական գիտելիքի տարածմանը։ Սփյուռքի տպագիր ժառանգության վերաբերյալ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գրադարանային գործունեությունը դիտարկել նաև համահայկական մշակութային հիշողության պահպանման համատեքստում։ Հանդեսը կարևոր դեր է կատարում մասնագիտական փորձի և գիտական արդյունքների փոխանակման գործում՝ միավորելով տեսական ուսումնասիրություններն ու գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը։ Այս թողարկումը ներառում է ընդհանուր առմամբ 14 հոդված, գրախոսություն և հաղորդում՝ ներկայացնելով ոլորտային հարցերի բազմակողմանի քննարկում։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական հաղորդակցության և գիտամեթոդական գիտելիքի տարածման հարթակ՝ նպաստելով գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի զարգացմանը, նորարարական մոտեցումների քննարկմանը և մշակութային ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման ժամանակակից մեթոդների ներկայացմանը։

Աշխատությունը մատենագիտական բնույթի պատմական հրատարակություն է, որը ներկայացնում է Երևանի գիմնազիայի գրադարանի հիմնական գրացուցակի առաջին լրացումը՝ արձանագրելով գրադարանային ֆոնդի համալրման արդյունքում ավելացված գրականությունը։ Նման հրատարակությունները կազմվում էին արդեն գոյություն ունեցող գրացուցակը նոր ձեռքբերումներով լրացնելու և ընթերցողներին ու գրադարանի աշխատակիցներին ֆոնդի ընթացիկ կազմի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություն տրամադրելու նպատակով։ Նյութում ընդգրկված մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ կրթական հաստատության գրադարանի համալրման ուղղությունների, ուսումնական և գիտական գրականության թեմատիկ շրջանակի, լեզվական կազմի և ընթերցողական պահանջների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրատարակությունը կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ գիմնազիական գրադարանի ֆոնդը կարող էր անմիջականորեն կապված լինել ուսումնական ծրագրերի, դասավանդվող առարկաների և աշակերտների ու ուսուցիչների կրթական պահանջների հետ։ Գրացուցակի լրացման միջոցով հնարավոր է հետևել, թե ժամանակի ընթացքում ինչ նոր գրքեր և հրատարակություններ էին ներգրավվում գրադարանի հավաքածուում և ինչպես էր փոփոխվում դրա թեմատիկ կառուցվածքը։ Նման աղբյուրներում կարող էին ներկայացվել գիտության, պատմության, աշխարհագրության, լեզուների, գրականության և այլ ուսումնական բնագավառների վերաբերյալ հրատարակություններ՝ ըստ տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական պահանջների։ Մատենագիտական տեսանկյունից նյութը կարևոր է նաև առանձին հրատարակությունների նույնականացման, դրանց տարածման պատմության և Երևանի կրթական միջավայրում շրջանառության ուսումնասիրման համար։ Գրացուցակի հիմնական և լրացուցիչ մասերի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ֆոնդի զարգացման դինամիկան, բացահայտելու համալրման առաջնահերթությունները և գնահատելու գրադարանի դերը կրթական գործընթացում։ Միաժամանակ նման փաստաթղթերը պատմական աղբյուր են Երևանի գրադարանային մշակույթի ձևավորման և կրթական հաստատություններում գրքի տարածման պատմության համար։ Դրանց միջոցով կարելի է ուսումնասիրել ոչ միայն կոնկրետ գրադարանի հավաքածուն, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի ընթերցանության մշակույթը, գիտելիքի տարածման ուղիները և կրթական հաստատությունների տեղեկատվական հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրադարանագիտության, մատենագիտության և կրթության պատմության աղբյուրագիտական նշանակությունը՝ պահպանելով կարևոր տեղեկություններ Երևանի գիմնազիայի գրադարանային ֆոնդի զարգացման և համալրման վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է հեմոֆիլիայի հետևանքով զարգացող հոդային ախտահարումների համալիր բուժման շրջանակում քիմիական սինովէկտոմիայի կլինիկական արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեմոֆիլային արթրոպատիայի ժամանակ հոդային փոփոխությունների առաջընթացը սահմանափակելու, կրկնվող հոդային խնդիրների հաճախականությունը նվազեցնելու և հոդի ֆունկցիոնալ վիճակը պահպանելու տեսանկյունից տվյալ բուժական մոտեցման հնարավոր դերն է։ Հեմոֆիլային արթրոպատիան դիտարկվում է որպես արյան մակարդման ժառանգական խանգարումների երկարաժամկետ բարդություն, որի դեպքում կրկնվող հոդային արյունահոսությունները կարող են նպաստել սինովիալ թաղանթի և հոդային կառուցվածքների աստիճանական փոփոխությունների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել բուժումից առաջ և հետո հոդային վիճակը բնութագրող կլինիկական ու ֆունկցիոնալ ցուցանիշները՝ ներառելով շարժունակության, ցավային գանգատների, հոդային խնդիրների կրկնության և առօրյա գործունեության հետ կապված տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր աստիճանի հոդային ախտահարումների դեպքում արձանագրվող արդյունքների համեմատությանը՝ պարզելու, թե հիվանդության փուլը և նախնական ֆունկցիոնալ վիճակը ինչպես կարող են կապված լինել բուժման արդյունքների հետ։ Կարևորվում է նաև տվյալ մոտեցման տեղը համալիր բուժման համակարգում, որտեղ հեմատոլոգիական հսկողությունը, հոդերի ֆունկցիայի գնահատումը, վերականգնողական աջակցությունը և երկարաժամկետ բժշկական հետևումը դիտարկվում են որպես փոխկապակցված բաղադրիչներ։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել արդյունքների պահպանման տևողության և հետագա հոդային փոփոխությունների գնահատումը՝ երկարաժամկետ արդյունավետության վերաբերյալ պատկերացում կազմելու համար։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել միջամտության անվտանգության և տանելիության ընդհանուր կլինիկական ցուցանիշները՝ օգուտների և հնարավոր սահմանափակումների համադրման նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հոդերի պահպանմանն ուղղված բուժական ռազմավարությունների գնահատման և տարբեր մասնագետների՝ հեմատոլոգների, օրթոպեդների ու վերականգնողական բժշկության մասնագետների համագործակցության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեմատոլոգիայի, օրթոպեդիայի, ռևմատոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել հոդային բարդությունների համալիր կառավարման շրջանակում քիմիական սինովէկտոմիայի կլինիկական նշանակությունը և երկարաժամկետ արդյունքները։

Աշխատությունը նվիրված է տարիքային և բարդացած կատարակտների պայմաններում աչքի առաջային խցիկին բնորոշ իմունային առանձնահատկությունների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով տեղային իմունային, ներզատական և միջնորդանյութային մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում ACAID երևույթն է՝ աչքի առաջային խցիկի հետ կապված իմունային շեղման հատուկ ձևը, որը դիտարկվում է աչքի իմունային առանձնաշնորհյալ միջավայրի պահպանմանը մասնակցող կարգավորիչ համակարգերի համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է, թե կատարակտի տարբեր ձևերի ժամանակ տեղային հյուսվածքային և կենսաքիմիական փոփոխություններն ինչպես կարող են ուղեկցվել այս կարգավորիչ հավասարակշռության փոփոխությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել բորբոքային և հակաբորբոքային ազդանշանների հարաբերակցությունը, իմունային բջիջների գործունեությունը կարգավորող միջնորդանյութերի փոփոխությունները և տեղային հորմոնային գործոնների հնարավոր մասնակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ցիտոկինների և այլ կենսաբանական միջնորդների դերին, քանի որ դրանց հարաբերակցությունը կարող է արտացոլել աչքի ներքին միջավայրում իմունային կարգավորման վիճակը։ Կարևորվում է նաև տարիքային փոփոխությունների նշանակությունը, քանի որ ծերացման ընթացքում իմունային և ներզատական համակարգերում տեղի ունեցող վերակազմավորումները կարող են անդրադառնալ աչքի հյուսվածքների պաշտպանական ու կարգավորիչ հնարավորությունների վրա։ Բարդացած կատարակտների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր կլինիկական պայմաններում դիտվող իմունաբանական առանձնահատկությունները և պարզելու՝ արդյոք դրանցում առկա են ընդհանուր կամ տարբեր կարգավորիչ օրինաչափություններ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տեղային կենսաբանական ցուցանիշների և կլինիկական բնութագրերի համադրական գնահատում՝ հիվանդության ընթացքի և իմունային միջավայրի փոփոխությունների միջև հնարավոր կապերը պարզաբանելու համար։ ACAID-ի թուլացման կամ վերացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է աչքի իմունային առանձնաշնորհյալ վիճակի կենսաբանական հիմքերի ավելի խորքային ըմբռնման համար և կարող է նպաստել կատարակտի ժամանակ ուղեկցող իմունաբանական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ակնաբուժության, իմունաբանության, նյարդաներզատական կարգավորման և բորբոքային միջնորդների կենսաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել տարիքային ու բարդացած կատարակտների դեպքում աչքի տեղային իմունային հավասարակշռության փոփոխման հնարավոր մեխանիզմները։

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը շան ստամոքսի և աղիքների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա՝ փորձարարական ֆարմակոլոգիայի և մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում դեղաբանական ազդեցության պայմաններում ստամոքսաղիքային համակարգի հիմնական ֆունկցիաների հնարավոր փոփոխություններն են՝ ներառելով ստամոքսային սեկրեցիան, շարժողական ակտիվությունը, աղիքային գործընթացները և մարսողական համակարգի ընդհանուր ֆունկցիոնալ արձագանքը։ Սուլֆանիլամիդները պատմականորեն կարևոր տեղ են զբաղեցրել հակամանրէային դեղաբանության զարգացման մեջ, իսկ դրանց ուսումնասիրությունները նպաստել են ոչ միայն բուժական ազդեցության, այլև տարբեր օրգան համակարգերի վրա հնարավոր կողմնակի և ֆիզիոլոգիական ազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները՝ պարզելու, թե դրանց քիմիական և դեղաբանական տարբերությունները որքանով են կապված ստամոքսի ու աղիքների ֆունկցիոնալ արձագանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ստամոքսային հյութի արտազատման և դրա ֆիզիոլոգիական բնութագրերի փոփոխություններին, քանի որ պատմական փորձարարական ուսումնասիրություններում որոշ սուլֆոնամիդային միացությունների դեպքում ուսումնասիրվել է ստամոքսային սեկրեցիայի վրա ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև աղիքային ներծծման և շարժողական գործընթացների ընդհանուր գնահատումը՝ որպես մարսողական համակարգի գործունեությունը բնութագրող փոխկապակցված երևույթներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են դիտարկվել դեղանյութերի համակարգային ազդեցության և օրգանիզմի ֆունկցիոնալ պատասխանների փոխհարաբերության համատեքստում։ Միաժամանակ նման աշխատանքները պատմական նշանակություն ունեն փորձարարական դեղաբանության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ կենդանական մոդելների միջոցով իրականացված ուսումնասիրությունները ժամանակին օգտագործվել են դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմների և օրգանային արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման համար։ Ժամանակակից տեսանկյունից նման տվյալները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն՝ հաշվի առնելով հետազոտական մեթոդաբանության զարգացումը և կենդանիների մասնակցությամբ գիտական աշխատանքի ներկայիս բարեկեցության ու էթիկական չափանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փորձարարական ֆարմակոլոգիայի, մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի և անասնաբուժական դեղաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել սուլֆանիլամիդային միացությունների և ստամոքսաղիքային համակարգի ֆունկցիոնալ գործընթացների միջև առկա փոխազդեցությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի մարզի մի շարք անասնապահական տնտեսություններում տավարի մակաբուծային հիվանդության տարածվածության ուսումնասիրմանը և դրա կանխարգելման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենդանիների շրջանում հիվանդության հանդիպման հաճախականության, տարածման առանձնահատկությունների և դրա վրա ազդող անասնաբուժական, տնտեսավարման ու շրջակա միջավայրի գործոնների բացահայտումն է։ Համաճարակաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր տնտեսություններում հիվանդության տարածվածության մակարդակը, համեմատելու առանձին բնակավայրերի կամ տնտեսությունների տվյալները և առանձնացնելու առավել բարձր ռիսկ ունեցող պայմանները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կենդանիների պահվածքի համակարգը, արոտավայրերի օգտագործման առանձնահատկությունները, նախիրների կազմը, սեզոնային փոփոխությունները և անասնաբուժական հսկողության կազմակերպումը՝ որպես հիվանդության տարածման հետ հնարավոր կապ ունեցող գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպմանը և առաջարկվող նոր մոտեցման արդյունավետության գիտական գնահատմանը՝ առանց այն դիտարկելու որպես մեկուսացված գործողություն։ Կանխարգելումը կարող է ուսումնասիրվել տնտեսության ընդհանուր անասնաբուժասանիտարական կառավարման, կենդանիների պարբերական զննման, հիվանդության ժամանակին հայտնաբերման և համաճարակաբանական տվյալների շարունակական վերահսկման համատեքստում։ Կարևորվում է նաև կիրառվող մոտեցման արդյունքների համեմատական գնահատումը՝ պարզելու դրա ազդեցությունը հիվանդության տարածվածության փոփոխության, կենդանիների առողջական վիճակի և տնտեսությունների արտադրական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել հիվանդության տնտեսական նշանակության գնահատումը, քանի որ մակաբուծային հիվանդությունները կարող են բացասաբար անդրադառնալ կենդանիների ընդհանուր վիճակի, արտադրողականության և տնտեսությունների տնտեսական արդյունավետության վրա։ Տարածքային տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու տվյալ մարզի համար ավելի ամբողջական համաճարակաբանական պատկեր և հիմնավորելու ռիսկի վրա հիմնված անասնաբուժական հսկողության անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական մակաբուծաբանության, համաճարակաբանության, կենդանիների առողջության կառավարման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել հիվանդության տարածման օրինաչափությունները և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։