Готовые материалы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2013 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված ծրագիրը՝ ընդգրկելով գրադարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները, կազմակերպական առաջնահերթությունները և տարվա ընթացքում իրականացվելիք միջոցառումները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես կառավարչական և մասնագիտական փաստաթուղթ, որի միջոցով նախանշվում են ազգային գրադարանային հավաքածուի համալրման, պահպանման, հաշվառման, մշակման և հանրությանը հասանելի դարձնելու աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային-մատենագիտական սպասարկմանը, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, տեղեկատու համակարգերի կատարելագործմանը և ազգային տպագիր ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Ծրագրային գործունեության շրջանակում նշանակալի ուղղություն է գրադարանային գործընթացներում ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային պաշարների զարգացումը, նյութերի թվայնացումը և գրադարանային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնումը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև գրադարանի՝ որպես ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման կենտրոնի գործառույթների մասին, որտեղ ավանդական գրադարանային աշխատանքը զուգակցվում է թվային միջավայրի զարգացման հետ։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև մատենագիտական աշխատանքները, գրքային և պարբերական հավաքածուների կազմակերպումը, հազվագյուտ ու արժեքավոր հրատարակությունների պահպանումը և դրանց գիտական ու մշակութային շրջանառության ապահովումը։ Ծրագիրը կարող է ներառել գիտամեթոդական, հրատարակչական, մշակութային և հանրային միջոցառումների կազմակերպման ուղղություններ, որոնք նպաստում են գրքի ու ընթերցանության հանրահռչակմանը, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանի հասարակական դերի ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների միջև մասնագիտական ու տեղեկատվական համագործակցության զարգացումը, միասնական տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը և գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը։ Տարեկան ծրագրի ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է նաև հաստատության գործունեության պատմության հետազոտման համար, քանի որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային ոլորտում սահմանված նպատակները, առաջնահերթությունները և զարգացման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանի մեկ տարվա գործունեության կազմակերպման ամբողջական շրջանակը՝ համադրելով ազգային գրավոր ժառանգության պահպանումը, մատենագիտական աշխատանքը, ընթերցողական սպասարկումը, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և մշակութային-կրթական գործունեությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում առկա հանքային հումքի ուսումնասիրմանը՝ փոքր արտադրական հզորությամբ ցեմենտի արտադրություն կազմակերպելու համար դրա պիտանիությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում ցեմենտի արտադրության համար անհրաժեշտ բնական հումքային բաղադրիչների ֆիզիկական, քիմիական և հանքաբանական հատկությունների ուսումնասիրությունն է, ինչպես նաև դրանց համապատասխանության գնահատումը կապակցող շինանյութերի արտադրության տեխնոլոգիական պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրաքարային և կավային հումքի բնութագրերին, դրանց բաղադրության առանձնահատկություններին և համատեղ օգտագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր հանքավայրերից կամ տեղամասերից վերցված հումքի համեմատական գնահատում՝ նպատակ ունենալով որոշել առավել հեռանկարային հումքային աղբյուրները և բացահայտել դրանց օգտագործման հնարավոր սահմանափակումները։ Կարևորվում է հումքի բաղադրության կայունության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրա փոփոխությունները կարող են ազդեցություն ունենալ ստացվող կապակցող նյութի հատկությունների և արտադրանքի որակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հումքային խառնուրդների ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, հանքային բաղադրիչների փոխազդեցությունը ջերմային մշակման ընթացքում և ստացվող նյութի հիմնական ֆիզիկամեխանիկական հատկանիշները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում փոքրածավալ արտադրության առանձնահատկություններին, որտեղ կարևոր նշանակություն ունեն տեղական հումքի առավել արդյունավետ օգտագործումը, նյութական և էներգետիկ ռեսուրսների խնայողությունը, արտադրական գործընթացի կազմակերպման ճկունությունը և պատրաստի արտադրանքի կայուն որակի ապահովումը։ Տեղական հումքային բազայի օգտագործումը դիտարկվում է նաև հումքի տեղափոխման անհրաժեշտության նվազեցման և շինանյութերի արտադրության տարածքային կազմակերպման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել տարբեր հումքային նյութերի տեխնոլոգիական արժեքի համեմատական գնահատման, դրանց կիրառելիության սահմանների որոշման և փոքր արտադրական համալիրների համար համապատասխան տեխնոլոգիական լուծումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինանյութերի տեխնոլոգիայի, հանքային հումքի ուսումնասիրության, նյութագիտության և արտադրական գործընթացների կազմակերպման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել տեղական հումքային ռեսուրսների ներուժը ցեմենտային նյութերի արտադրության համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է XVIII դարի սկզբի հայկական հմայիլներից մեկի գիտական ուսումնասիրությունը՝ համադրելով պատմամշակութային ներածությունը, բնագրի վերարտադրությունը, տառադարձումը, անգլերեն թարգմանությունը և մանրամասն ծանոթագրությունները։ Ուսումնասիրության առարկան 1727 թվականին Կոստանդնուպոլսում տպագրված հայկական աղոթական փաթեթագիրն է, որը ներառում է աղոթքներ, սաղմոսներ, ավետարանական հատվածներ, հոգևոր երգեր, պահպանական բնույթի տեքստեր և պատկերազարդումներ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հմայիլը դիտարկել միաժամանակ որպես հայ գրավոր մշակույթի հուշարձան, քրիստոնեական ավանդույթի կրող և վաղ նոր շրջանի ժողովրդական կրոնական մշակույթի արտահայտություն։ Ֆաքսիմիլային վերարտադրության շնորհիվ պահպանվում է սկզբնաղբյուրի տեսողական կառուցվածքը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ոչ միայն տեքստային բովանդակությունը, այլև գրքի կամ փաթեթագրի նյութական ու պատկերագրական առանձնահատկությունները։ Բնագրի տառադարձումը կարևոր նշանակություն ունի գրաբարի և պատմական հայերեն տեքստերի ուսումնասիրության համար, իսկ ծանոթագրված թարգմանությունը հնարավորություն է տալիս նյութը հասանելի դարձնել նաև այն ընթերցողներին, որոնք չեն տիրապետում բնագրի լեզվին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստերում առկա աստվածաշնչյան և աստվածաբանական հիմքերին, ինչպես նաև դրանց ժողովրդական ու ավանդական տարրերին։ Հրատարակության հավելվածները ևս նպաստում են հուշարձանի կառուցվածքի, պատկերազարդումների և հայկական այլ հմայիլների հետ ունեցած առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հմայիլների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերի առօրյա կրոնական մշակույթի ըմբռնման համար, քանի որ նման փաթեթագրերը վաղ նոր շրջանում տարածված էին որպես անձնական պահպանության հետ կապված կրոնական առարկաներ և կարող էին կրվել մարդու մոտ։ Այս նյութի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել պաշտոնական քրիստոնեական ավանդույթի, ժողովրդական հավատալիքների, ձեռագրային ու տպագիր մշակույթի և պատկերագրության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուրագիտական և բանասիրական ուսումնասիրություն է, որը մեկ ամբողջության մեջ միավորում է բնագրագիտական աշխատանքը, թարգմանությունը, պատմամշակութային մեկնաբանությունը և նյութական ժառանգության ներկայացումը՝ նպաստելով XVIII դարի հայկական կրոնական ու գրավոր մշակույթի առավել ամբողջական ճանաչմանը։

Աշխատությունը նվիրված է իշխանական հարաբերությունների լեգիտիմացման խնդրի պատմահամեմատական և սոցիալ-փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը՝ արխայիկ ու ժամանակակից հասարակական կառուցվածքների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հասարակության անդամների համար իշխանությունը ձեռք է բերում ընդունելի, հիմնավորված և ճանաչված բնույթ։ Լեգիտիմությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իշխանության իրավական ձևակերպման արդյունք, այլև որպես հասարակության կողմից իշխանական կարգի ճանաչման, արժեքային ընդունման և սոցիալական պատկերացումների հետ դրա համապատասխանության խնդիր։ Արխայիկ հասարակությունների ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ավանդույթի, սովորույթի, առասպելաբանական պատկերացումների, ծիսակարգերի և սրբազան հեղինակության նշանակությանը։ Նման հասարակական միջավայրերում իշխանության հիմնավորումը կարող էր կապվել նախնիներից ժառանգված կարգի, առաջնորդի խորհրդանշական կարգավիճակի կամ հասարակական և տիեզերական կարգի պահպանման վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Ժամանակակից հասարակությունների դեպքում լեգիտիմացման խնդիրը դիտարկվում է առավել բարդ ինստիտուցիոնալ համակարգի շրջանակում, որտեղ կարևոր նշանակություն ունեն իրավական նորմերը, քաղաքական և հասարակական ինստիտուտները, հանրային մասնակցությունը, հաղորդակցությունը և իշխանության նկատմամբ հասարակական վստահությունը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իշխանության հիմնավորման ձևերի պատմական փոփոխությունները՝ միաժամանակ ցույց տալով, որ հասարակական կարգի ընդունելիության խնդիրը պահպանվում է տարբեր հասարակական համակարգերում, թեև դրա արտահայտման միջոցները և գաղափարական հիմքերը փոխվում են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ավանդական, խարիզմատիկ և իրավական-ռացիոնալ լեգիտիմության տեսական տարբերակմանը՝ որպես իշխանության հասարակական ճանաչման տարբեր հիմքերի վերլուծության գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել նաև լեգիտիմության և օրինականության տարբերությունները, հասարակական համաձայնության դերը, իշխանական ինստիտուտների նկատմամբ վստահության ձևավորումը և լեգիտիմացման ճգնաժամերի առաջացման ընդհանուր պայմանները։ Այսպիսով՝ իշխանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես կառավարման և ենթակայության հարաբերություն, այլև որպես մշակութային, արժեքային ու խորհրդանշական համակարգի մաս, որի կայունությունը կապված է հասարակության կողմից դրա հիմնավորվածության ընկալման հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքական փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և քաղաքական մարդաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համեմատական տեսանկյունից բացահայտել իշխանական հարաբերությունների լեգիտիմացման պատմական ձևերն ու դրանց փոխակերպումները։

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի նոր սելեկցիոն սորտերի տեխնոլոգիական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանցից բարձրորակ աղանդերային ու կիսաքաղցր տիպի գինիների արտադրության գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում խաղողի հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումն է, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա։ Ուսումնասիրվում են նոր սորտերի շաքարայնության, թթվայնության, բուրավետ նյութերի, ֆենոլային միացությունների և այլ կարևոր բաղադրիչների հարաբերակցությունները՝ պարզելու դրանց համապատասխանությունը տվյալ տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մուսկատային բնորոշ բույրի ձևավորման և պահպանման գործոններին, քանի որ հումքի սորտային առանձնահատկությունները և վերամշակման պայմանները կարող են էապես ազդել վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունների վրա։ Տեխնոլոգիական ուսումնասիրության շրջանակում համեմատականորեն գնահատվում են հումքի վերամշակման տարբեր մոտեցումներ, խմորման գործընթացի վերահսկման ընդհանուր սկզբունքները, քաղցրության ու թթվայնության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև պատրաստի արտադրանքի կայունության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը, որոնք նպաստում են խաղողի բնական բուրավետ և համային առանձնահատկությունների հնարավորինս ամբողջական պահպանմանը։ Հետազոտության ընթացքում պատրաստի արտադրանքը կարող է գնահատվել ֆիզիկաքիմիական, զգայական և տեխնոլոգիական ցուցանիշների համադրությամբ՝ բացահայտելով տարբեր սելեկցիոն սորտերի առավել նպատակահարմար օգտագործման ուղղությունները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև հումքի բերքահավաքի հասունության աստիճանի, պահպանման պայմանների և վերամշակման առանձնահատկությունների ազդեցությանը արտադրանքի ընդհանուր որակի վրա։ Նոր սորտերի կիրառումը դիտարկվում է նաև խաղողագործության և գինեգործական արտադրության հումքային բազայի ընդլայնման, տեղական սելեկցիոն արդյունքների արդյունավետ օգտագործման և արտադրանքի տեսականու զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է խաղողագործության, բույսերի սելեկցիայի, սննդամթերքի տեխնոլոգիայի և գինեգործական հումքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել նոր սելեկցիոն խաղողի սորտերի արտադրական ներուժը և դրանց համապատասխանությունը տարբեր տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է աստվածաշնչյան ավանդույթի և հայ ժողովրդի պատմամշակութային ու էթնիկ ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով կրոնական տեքստերի, ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային հիշողության և հոգևոր արժեքների փոխազդեցությունը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե աստվածաշնչյան պատկերացումները, խորհրդանիշները, կերպարները, բարոյական սկզբունքներն ու պատմությունները ինչպես են ներառվել հայկական մշակութային միջավայրում և ինչպիսի արտահայտություն ստացել գրականության, պատմագրության, բանահյուսության, արվեստի, ծիսական ավանդույթների ու հասարակական մտածողության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոնեական աշխարհընկալման և ավելի հին տեղական մշակութային շերտերի փոխհարաբերություններին՝ փորձելով բացահայտել շարունակականության, վերաիմաստավորման և մշակութային հարմարեցման գործընթացները։ Աստվածաշնչյան ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական համակարգի հիմք, այլև որպես լեզվական ու մշակութային ազդեցության կարևոր աղբյուր, որի գաղափարներն ու պատկերային համակարգը ժամանակի ընթացքում դարձել են հայկական գրավոր մշակույթի բազմաթիվ բնագավառների բաղկացուցիչ մասը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել նաև հայերեն աստվածաշնչյան թարգմանության նշանակությունը, դրա ազդեցությունը գրական լեզվի զարգացման, կրթական ավանդույթների և ձեռագրային մշակույթի ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային պատմական հիշողության մեջ աստվածաշնչյան մոտիվների կիրառությունը, երբ կրոնական պատմություններն ու խորհրդանիշները նոր մեկնաբանություններ են ստացել տեղական պատմական փորձի և մշակութային պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական ավանդություններին, առասպելաբանական պատկերացումներին և քրիստոնեական գաղափարներին բնորոշ ընդհանրություններին ու տարբերություններին՝ դրանք դիտարկելով պատմամշակութային փոխակերպումների շրջանակում և խուսափելով տարբեր ժամանակաշրջանների երևույթների մեխանիկական նույնացումից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես են կրոնական ու էթնոմշակութային տարրերը փոխազդել և մասնակցել հայկական մշակութային ինքնության տարբեր դրսևորումների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, պատմության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով աստվածաշնչյան ավանդույթի տեղն ու նշանակությունը հայոց բազմաշերտ հոգևոր և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների պաշտպանության համար նախատեսված ալգորիթմական և ծրագրային միջոցների մշակման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում թվային պատկերներում պարունակվող տեղեկատվության ամբողջականության, իսկության և գաղտնիության ապահովման խնդիրներն են՝ հաշվի առնելով պատկերային տվյալների պահպանման, մշակման և փոխանցման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում թվային պատկերների կառուցվածքային բնութագրերը, դրանց նկատմամբ հնարավոր չարտոնված փոփոխությունների ազդեցությունը և տեղեկատվական անվտանգության այն պահանջները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել պաշտպանական համակարգերի նախագծման ժամանակ։ Կարևոր ուղղություն է պատկերների փոփոխությունների հայտնաբերման, սկզբնաղբյուրի հավաստիության ստուգման և տվյալների ամբողջականության վերահսկման ալգորիթմների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գաղտնագրային պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքներին, թվային ջրանշանների և տեղեկատվության նույնականացման այլ մեթոդների կիրառական նշանակությանը՝ առանց սահմանափակվելու պաշտպանության միայն մեկ տեխնոլոգիական մոտեցմամբ։ Ալգորիթմների մշակման ընթացքում կարևոր է ապահովել պաշտպանության մակարդակի և պատկերների մշակման արագության միջև ընդունելի հարաբերակցություն, քանի որ մեծածավալ պատկերային տվյալների դեպքում հաշվարկային բարդությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ծրագրային համակարգի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր մոտեցումներ՝ ըստ փոփոխությունների նկատմամբ զգայունության, պատկերի որակի պահպանման, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործման և տարբեր թվային ձևաչափերի հետ համատեղելիության։ Ծրագրային համալիրի նախագծման տեսանկյունից կարևորվում են մոդուլային կառուցվածքը, տվյալների մշակման փուլերի փոխկապակցվածությունը, օգտագործվող ալգորիթմների ծրագրային իրականացումը և ստացված արդյունքների գնահատման հնարավորությունը։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել պաշտպանական մեխանիզմների փորձարարական ստուգմանը՝ տարբեր բնութագրեր ունեցող պատկերների վրա դրանց աշխատանքի հուսալիությունն ու կայունությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է այն տեղեկատվական համակարգերի հետ, որտեղ պատկերային տվյալների իսկության և ամբողջականության պահպանումը կարևոր պայման է տվյալների վստահելի օգտագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թվային պատկերների մշակման, տեղեկատվական անվտանգության, ալգորիթմների նախագծման և ծրագրային ապահովման մշակման մոտեցումները՝ ձևավորելով պատկերային տեղեկատվության պաշտպանության համար նախատեսված համալիր տեխնոլոգիական լուծումների ստեղծման հիմքեր։

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հանրային լայն շրջանակներին սպասարկող գրադարաններում երկրագիտական գրականության հետ աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և հիմնական ուղղություններին։ Այն ներկայացնում է տեղական պատմությանը, բնությանը, աշխարհագրությանը, տնտեսությանը, մշակույթին, հասարակական կյանքին, նշանավոր անձանց և տվյալ բնակավայրի կամ տարածաշրջանի զարգացման տարբեր փուլերին վերաբերող նյութերի հավաքագրման, համակարգման, պահպանման և ընթերցողներին ներկայացնելու առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է երկրագիտական ֆոնդի նպատակային համալրումը՝ գրքերի, պարբերական հրատարակությունների, տեղեկատուների, վիճակագրական նյութերի, քարտեզների, պատկերային փաստաթղթերի և տեղական նշանակություն ունեցող այլ աղբյուրների ընդգրկմամբ։ Ուշադրություն է դարձվում այդ նյութերի մատենագիտական մշակմանը, դասակարգմանը և տեղեկատու-որոնողական համակարգերի ձևավորմանը, որպեսզի ընթերցողները կարողանան արդյունավետորեն գտնել իրենց հետաքրքրող տեղեկությունները։ Երկրագիտական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է ներկայացվում համապատասխան մատենագիտական ցանկերի, թեմատիկ ցուցակների, քարտարանների և տեղեկատվական նյութերի կազմումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգված կերպով բացահայտել գրադարանի ֆոնդում առկա տեղական նշանակության աղբյուրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ընթերցողների հետ աշխատանքի մեթոդներին՝ գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, բանախոսությունների, հանդիպումների և այլ մշակութային-լուսավորական նախաձեռնությունների միջոցով։ Հատուկ նշանակություն է տրվում տարբեր խմբերի տեղեկատվական պահանջների ուսումնասիրությանը, քանի որ երկրագիտական նյութերը կարող են հետաքրքրել ինչպես սովորողներին և հետազոտողներին, այնպես էլ ուսուցիչներին, մշակույթի ոլորտի մասնագետներին և տվյալ տարածքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրադարանը դիտարկվում է որպես տեղական հիշողության պահպանման և տարածման կարևոր հաստատություն, որը ոչ միայն հավաքում է հրապարակված նյութերը, այլև նպաստում է տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության ճանաչմանը։ Մեթոդական մոտեցումների համակարգումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել երկրագիտական սպասարկման արդյունավետությունը, զարգացնել գրադարանային տեղեկատվական աշխատանքը և ավելի ամբողջական ներկայացնել տվյալ բնակավայրի կամ տարածաշրջանի վերաբերյալ գրականությունն ու փաստագրական ժառանգությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես գործնական և տեսական ուղեցույց գրադարանային աշխատողների համար՝ երկրագիտական ֆոնդերի կազմակերպման, դրանց բովանդակության բացահայտման և ընթերցողական շրջանառության մեջ ակտիվորեն ներգրավելու գործում։

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտներում անցկացվող ընտրություններին քաղաքական կուսակցությունների և դրանց տարածաշրջանային բաժանմունքների մասնակցության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական կուսակցությունների՝ որպես ընտրական գործընթացի կազմակերպված մասնակիցների իրավական բնույթը, նրանց իրավունքները, պարտականությունները և ընտրական իրավահարաբերությունների այլ սուբյեկտների հետ փոխգործակցության սկզբունքներն են։ Քննության են առնվում կուսակցությունների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ձևավորման հիմքերը, դրանց ստեղծման և գործունեության ընդհանուր իրավական պայմանները, ինչպես նաև դաշնային ու տարածաշրջանային մակարդակներում ընտրություններին մասնակցելու առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածաշրջանային բաժանմունքների իրավական դիրքին, քանի որ դրանք կուսակցության կազմակերպական կառուցվածքի մաս կազմելով՝ անմիջական դեր կարող են ունենալ համապատասխան տարածքում ընտրական գործընթացներին մասնակցելու ընթացքում։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել թեկնածուների և թեկնածուների ցուցակների առաջադրման, ընտրական միավորումների գործունեության, նախընտրական միջոցառումների, ֆինանսական հաշվետվողականության և ընտրական հանձնաժողովների հետ իրավական փոխհարաբերությունների ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դաշնային օրենսդրության և Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների իրավական կարգավորումների հարաբերակցությունը՝ ընտրական հարաբերությունների կարգավորման իրավասությունների բաշխման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև քաղաքական կուսակցությունների կազմակերպական ինքնուրույնության և ընտրական օրենսդրությամբ սահմանված պահանջների միջև հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ընտրություններին մասնակցության ընթացքում կուսակցությունների իրավական պատասխանատվության, ընտրական իրավունքների պաշտպանության և առաջացող իրավական վեճերի լուծման ընդհանուր մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե քաղաքական կուսակցությունների և դրանց տարածքային կառույցների իրավական կարգավիճակի հստակեցումն ինչպես է կապված ընտրական գործընթացների իրավական կազմակերպման և քաղաքական ներկայացուցչության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սահմանադրական իրավունքի, ընտրական իրավունքի և քաղաքական կուսակցությունների իրավական կարգավորման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ համակարգված ներկայացնելով կուսակցությունների ու դրանց տարածաշրջանային բաժանմունքների տեղը Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների ընտրական իրավահարաբերությունների համակարգում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի դեֆիցիտի ձևավորման տնտեսական պատճառների, դրա մակրոտնտեսական հետևանքների և կառավարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեի եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունն է, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնց ազդեցությամբ պետական ծախսերը կարող են գերազանցել համապատասխան ժամանակահատվածում ձևավորվող բյուջետային եկամուտները։ Քննության են առնվում հարկային եկամուտների փոփոխությունները, պետական ծախսերի կառուցվածքը, տնտեսական ակտիվության տատանումները, սոցիալական և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորումը, ինչպես նաև արտաքին ու ներքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը բյուջետային հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դեֆիցիտի ֆինանսավորման աղբյուրներին և դրանց տնտեսական նշանակությանը՝ դիտարկելով պետական պարտքի, ներքին ու արտաքին փոխառությունների և ֆինանսավորման այլ մեխանիզմների կապը պետական ֆինանսների երկարաժամկետ կայունության հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել բյուջետային դեֆիցիտի և տնտեսական աճի, գնաճի, տոկոսադրույքների, պետական պարտքի ու մասնավոր ներդրումների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե տարբեր տնտեսական պայմաններում ինչ չափով կարող է դեֆիցիտային ֆինանսավորումը ծառայել տնտեսական ակտիվության խթանմանը, և երբ դրա երկարատև կամ չափազանց բարձր մակարդակը կարող է մեծացնել ֆինանսական ռիսկերը։ Դեֆիցիտի կարգավորման հնարավորությունները դիտարկվում են պետական եկամուտների կառավարման կատարելագործման, ծախսերի արդյունավետության բարձրացման, բյուջետային ծրագրերի առաջնահերթությունների սահմանման և հարկաբյուջետային կարգապահության ամրապնդման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել միջնաժամկետ բյուջետային պլանավորմանը, հարկաբյուջետային կանոնների նշանակությանը և տնտեսական ցիկլերի ազդեցությունը հաշվի առնող քաղաքականության ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բյուջետային դեֆիցիտի գնահատումը պետական պարտքի սպասարկման հնարավորությունների և ապագա սերունդների վրա ֆինանսական պարտավորությունների ազդեցության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետական ֆինանսների, մակրոտնտեսագիտության և հարկաբյուջետային քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բյուջետային դեֆիցիտի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները և դրա արդյունավետ ու կայուն կառավարման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է հերմենևտիկայի հիմնական խնդիրների պատմական և մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մեկնաբանության տեսության ձևավորման տարբեր փուլերի և դրանց գաղափարական նախադրյալների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեքստի, իմաստի, հեղինակի, մեկնաբանողի և պատմամշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ընկալվել հասկացման ու մեկնաբանության հնարավորություններն ու սահմանները։ Քննության են առնվում հերմենևտիկական մտածողության ակունքները, կրոնական և իրավական տեքստերի մեկնաբանման ավանդույթները, բանասիրական մոտեցումների զարգացումը և հետագայում հերմենևտիկայի վերածումը ավելի լայն փիլիսոփայական ուղղության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գաղափարին, որ տեքստի իմաստը չի կարող ամբողջությամբ առանձնացվել այն պատմական ու մշակութային պայմաններից, որոնցում ստեղծվել և հետագայում մեկնաբանվել է տվյալ տեքստը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մեկնաբանողի նախնական գիտելիքների, լեզվական միջավայրի, մշակութային փորձի և արժեքային համակարգի նշանակությանը հասկացման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մասի և ամբողջի փոխադարձ մեկնաբանության սկզբունքը, որի միջոցով առանձին բառերի, գաղափարների կամ հատվածների իմաստը բացահայտվում է ամբողջ ստեղծագործության համատեքստում, իսկ ամբողջի ընկալումն իր հերթին ճշգրտվում է առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությամբ։ Քննության են առնվում նաև օբյեկտիվ մեկնաբանության հնարավորության, հեղինակային մտադրության նշանակության, պատմական հեռավորության և ժամանակակից ընթերցողի ընկալման միջև հարաբերությունների վերաբերյալ տեսական բանավեճերը։ Հերմենևտիկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստերի վերլուծության մեթոդ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և տարբեր պատմական աշխարհների միջև իմաստային կապերի բացահայտման միջոց։ Այս տեսանկյունից մեկնաբանությունը ներկայանում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անցյալի մշակութային ժառանգությունը նոր իմաստներ է ձեռք բերում տարբեր ժամանակաշրջանների մտավոր միջավայրերում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է փիլիսոփայության, մշակութաբանության, պատմության և տեքստաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հերմենևտիկական խնդիրների պատմական փոփոխականությունը և դրանց նշանակությունը մարդկային մտածողության, լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությունների ըմբռնման համար։

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի և ռուսերենի դարձվածային միավորների տիպաբանական ու զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ անգլալեզու գեղարվեստական ստեղծագործությունների և դրանց ռուսերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում երկու լեզուների դարձվածաբանության կառուցվածքային, իմաստաբանական, ոճական և գործառական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև բնագրում հանդիպող դարձվածքների՝ թարգմանության ընթացքում փոխանցման եղանակները։ Քննության են առնվում դարձվածային միավորների կառուցվածքային տիպերը, բաղադրիչների միջև իմաստային հարաբերությունները, ամբողջական դարձվածային նշանակության ձևավորումը և դրանց արտահայտչական հնարավորությունները գեղարվեստական խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անգլերեն դարձվածքների և դրանց ռուսերեն համապատասխանությունների միջև լիակատար, մասնակի և համատեքստային համարժեքության հարաբերություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ դեպքերում երկու լեզուներում գոյություն ունեն կառուցվածքով և իմաստով մոտ դարձվածային միավորներ, իսկ որ դեպքերում թարգմանիչը ստիպված է կիրառել այլ լեզվական միջոցներ՝ բնագրի իմաստային ու ոճական ազդեցությունը պահպանելու համար։ Դիտարկվում են դարձվածքային համարժեքի ընտրությունը, նկարագրական փոխանցումը, բառային փոխարինումը, կառուցվածքային վերափոխումը և այլ թարգմանական լուծումներ՝ որպես երկու լեզուների տարբեր համակարգերով պայմանավորված երևույթներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածքների ազգային-մշակութային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը, քանի որ կայուն արտահայտություններում հաճախ արտացոլվում են տվյալ լեզվակիր հանրության պատմական փորձը, պատկերավոր մտածողությունը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գեղարվեստական տեքստում դարձվածքները դիտարկվում են նաև կերպարների խոսքի անհատականացման, հեղինակային ոճի ձևավորման, հուզական երանգավորման և պատկերավորության ստեղծման միջոցներ։ Բնագրի ու թարգմանության համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թարգմանության ընթացքում հնարավոր իմաստային կամ ոճական փոփոխությունները և գնահատելու դրանց ազդեցությունը տեքստի ընդհանուր ընկալման վրա։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է դարձվածաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և թարգմանագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով անգլերեն ու ռուսերեն դարձվածային համակարգերի ընդհանրությունների և տարբերությունների, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում դրանց փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական գործողությունների դադարեցման վերաբերյալ ձեռք բերված հրադադարի համաձայնությանը և դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական ու հումանիտար իրավիճակին։ Սեպտեմբերի 20-ին Լեռնային Ղարաբաղի հայկական կողմը համաձայնեց ռուսական խաղաղապահ ուժերի միջնորդությամբ ներկայացված հրադադարի պայմաններին՝ Ադրբեջանի կողմից նախորդ օրը սկսված ռազմական գործողություններից հետո։ Համաձայն հրապարակված պայմանների՝ նախատեսվում էր ռազմական գործողությունների դադարեցում, տեղի հայկական զինված կազմավորումների զինաթափման և ռազմական տեխնիկայի դուրսբերման հետ կապված քայլեր, ինչպես նաև Ադրբեջանի ներկայացուցիչների և Լեռնային Ղարաբաղի հայ ներկայացուցիչների միջև հետագա բանակցություններ։ Նյութում իրադարձությունները ներկայացվում են նաև ավելի լայն տարածաշրջանային համատեքստում՝ անդրադառնալով երկարատև հակամարտությանը, 2020 թվականի պատերազմից հետո տարածաշրջանում ռուսական խաղաղապահ ուժերի ներկայությանը և Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների շարունակվող լարվածությանը։ Հրադադարի հաստատումը դիտարկվում է որպես ռազմական գործողությունների անմիջական դադարեցման միջոց, սակայն դրան հաջորդող գործընթացները ներառում էին անվտանգության, բնակչության իրավունքների, հումանիտար իրավիճակի և տարածաշրջանի հետագա կառավարման վերաբերյալ բարդ հարցեր։ Հաջորդ օրերին հրապարակված տեղեկությունների համաձայն՝ հրադադարի պայմանների իրականացումը շարունակվում էր, անցկացվում էին հանդիպումներ կողմերի ներկայացուցիչների միջև, իսկ տարածաշրջան էր հասցվում նաև մարդասիրական օգնություն։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հրադադարի ձեռքբերման հանգամանքները, դրա հիմնական պայմանները և դրանից հետո առաջացած քաղաքական ու հումանիտար խնդիրները՝ հնարավորություն տալով դիտարկել իրադարձությունը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության և Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող աշխարհաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի ոլորտում պետական կառավարման մարմինների ու մարզական հասարակական կազմակերպությունների համագործակցության կազմակերպական, կառավարչական և սոցիալական արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական և հասարակական կառույցների իրավասությունների, գործառույթների ու պատասխանատվության փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով նրանց համագործակցությունը կարող է նպաստել բնակչության ֆիզիկական ակտիվության խթանմանը, ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի զարգացմանը և մարզական գործունեության կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում ոլորտի կառավարման տարբեր մակարդակները, պետական ծրագրերի և հասարակական նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությունը, մարզական կազմակերպությունների մասնակցությունը ծրագրերի իրականացմանը և հանրային ռեսուրսների նպատակային օգտագործման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համագործակցության կազմակերպական ձևերին, որոշումների ընդունման գործընթացներում տարբեր կառույցների մասնակցությանը, տեղեկատվության փոխանակմանը և համատեղ ծրագրերի պլանավորմանն ու իրականացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարզական ֆեդերացիաների, ակումբների, միությունների և այլ հասարակական կառույցների դերի ուսումնասիրություն՝ գնահատելով նրանց ներդրումը ֆիզիկական դաստիարակության ու զանգվածային սպորտի զարգացման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական աջակցության և հասարակական կազմակերպությունների ինքնուրույնության միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ արդյունավետ համագործակցությունը ենթադրում է գործառույթների հստակ բաշխում, հաշվետվողականություն և փոխադարձ պատասխանատվություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ֆինանսավորման, մարզական ենթակառուցվածքների օգտագործման, մասնագետների պատրաստման, հանրային ծրագրերի կազմակերպման և տարբեր սոցիալական խմբերի համար ֆիզիկական ակտիվության հասանելիության հարցերը։ Համագործակցության արդյունավետությունը կարող է գնահատվել ոչ միայն կազմակերպական կամ ֆինանսական ցուցանիշներով, այլև իրականացվող ծրագրերի ընդգրկմամբ, շարունակականությամբ և հասարակական ազդեցությամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել կառավարման ապակենտրոնացման, հանրային-հասարակական գործընկերության և մարզական կազմակերպությունների մասնակցային կառավարման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, սպորտի կառավարման և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պետական ու հասարակական կառույցների համագործակցության արդյունավետ ձևերը և դրանց նշանակությունը ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի զարգացման համար։