Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի դարձվածաբանական համակարգերում բնության երևույթների անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն դարձվածային միավորներն են, որոնց բաղադրիչներում հանդիպում են անձրևի, քամու, ամպրոպի, կայծակի, ձյան, սառնամանիքի, մառախուղի, արևի, ամպերի և բնական այլ երևույթների անվանումներ։ Դրանք դիտարկվում են ոչ միայն բառային կազմի, այլև իմաստային կառուցվածքի, պատկերավորության, գործածության և մշակութային պայմանավորվածության տեսանկյունից։ Քննվում է, թե բնական աշխարհի մասին պատկերացումները ինչպես են վերաիմաստավորվում լեզվում և դառնում մարդու բնավորությունը, հոգեվիճակը, վարքը, հասարակական հարաբերությունները կամ տարբեր կենսական իրավիճակներ բնութագրող փոխաբերական միջոցներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեք լեզուներում իմաստով ու պատկերային հիմքով համարժեք դարձվածքների, մասնակի համապատասխանությունների և միայն մեկ լեզվամշակութային միջավայրին բնորոշ միավորների առանձնացմանը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համընդհանուր մտածողական օրինաչափությունները, այնպես էլ հայ, ռուս և անգլախոս լեզվակիրների աշխարհընկալման ազգային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են դարձվածքների իմաստաբանական խմբերը, փոխաբերական և փոխանվանական կառուցվածքները, հուզարտահայտչական երանգները, ոճական արժեքը և խոսքային տարբեր իրավիճակներում դրանց գործառությունը։ Կարևորվում է նաև բնության երևույթի սկզբնական բառային իմաստի և ամբողջ դարձվածքի վերաիմաստավորված նշանակության հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար դարձվածային իմաստի ձևավորման մեխանիզմները։ Զուգադրական քննությունը կարող է առանձնահատուկ նշանակություն ունենալ թարգմանաբանության համար, քանի որ բառացիորեն նման արտահայտությունները տարբեր լեզուներում միշտ չէ, որ ունեն նույն նշանակությունը կամ գործածության պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել նաև օտար լեզուների ուսուցման, երկլեզու և բազմալեզու դարձվածաբանական բառարանների կազմման ու միջմշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դարձվածաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ բնության երևույթների լեզվական պատկերավորման միջոցով երեք լեզուների ընդհանրություններն ու ազգային-մշակութային տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է առաձգական օղակներ ունեցող մանիպուլյատորների դինամիկական վարքի տեսական հիմքերի զարգացմանը և դրանց հաշվարկային մոդելավորման արդյունավետ ալգորիթմների ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռոբոտատեխնիկական մեխանիզմների այն համակարգերն են, որոնց կառուցվածքային տարրերը շարժման ընթացքում ենթարկվում են առաձգական դեֆորմացիաների, ինչի հետևանքով մանիպուլյատորի իրական դինամիկան էապես տարբերվում է բացարձակ կոշտ օղակներով իդեալականացված մոդելներից։ Քննվում են բազմաօղակ մեխանիկական համակարգերում կոշտ մարմնային շարժման և առաձգական տատանումների փոխկապակցվածությունը, իներցիոն ազդեցությունները, կառուցվածքային դեֆորմացիաները և դրանց ազդեցությունը աշխատանքային օրգանի դիրքավորման ճշգրտության ու համակարգի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շարժման հավասարումների ձևավորմանը և այնպիսի մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնք միաժամանակ կարող են նկարագրել մանիպուլյատորի ընդհանուր շարժումը և առանձին օղակների դեֆորմացիոն վիճակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հաշվարկային բարդության նվազեցումը, քանի որ բազմաստիճան ազատությամբ և բաշխված առաձգականությամբ համակարգերի ամբողջական դինամիկական մոդելները կարող են պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Ուսումնասիրվում են մոդելի պարզեցման, համակարգի էական դինամիկական հատկությունների պահպանման և թվային հաշվարկների արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները։ Մշակվող ալգորիթմների միջոցով հնարավոր է գնահատել շարժման ընթացքում առաջացող տատանումները, դեֆորմացիաները և համակարգի տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը դինամիկական արձագանքի վրա։ Կարևորվում է նաև տեսական մոդելների և թվային հաշվարկների արդյունքների համադրումը՝ դրանց ճշգրտության ու կիրառելիության գնահատման նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն թեթև կառուցվածքով, բարձր արագագործությամբ և մեծ աշխատանքային տարածք ունեցող ռոբոտային համակարգերի նախագծման համար, որտեղ կառուցվածքային առաձգականությունը չի կարող անտեսվել։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեսական մեխանիկայի, տատանումների տեսության, հաշվողական մեխանիկայի և ռոբոտատեխնիկայի մոտեցումները՝ առաձգական օղակներով մանիպուլյատորների դինամիկական մոդելավորման գիտական հիմքերի և հաշվարկային գործիքների կատարելագործման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ալիքատար միջավայրում ազատ էլեկտրոնների շարժման և էլեկտրամագնիսական դաշտի փոխազդեցության պայմաններում ռեզոնանսային ճառագայթման առաջացման ու ուժեղացման ֆիզիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազատ էլեկտրոնների լազերային համակարգերի աշխատանքի տեսական հիմքերն են, որոնցում ճառագայթման աղբյուրը կապված է արագացված էլեկտրոնային փնջի կոլեկտիվ դինամիկայի հետ։ Քննվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում էլեկտրոնների շարժումը և ալիքատարում տարածվող էլեկտրամագնիսական ալիքները կարող են մտնել ռեզոնանսային փոխազդեցության մեջ՝ ապահովելով էլեկտրոնային փնջի էներգիայի արդյունավետ փոխանցում ճառագայթման դաշտին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ալիքատարի երկրաչափական և էլեկտրադինամիկական հատկություններին, քանի որ դրանցով պայմանավորված դաշտային մոդերը, փուլային արագությունները և դիսպերսիոն բնութագրերը նշանակալի դեր են կատարում ռեզոնանսի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում է էլեկտրոնային փնջի և էլեկտրամագնիսական դաշտի փոխազդեցության դինամիկան, մասնիկների փուլային խմբավորման երևույթը և ճառագայթման ինտենսիվության աճի ընդհանուր օրինաչափությունները։ Տեսական վերլուծության շրջանակում կարող են դիտարկվել համակարգի դիսպերսիոն հարաբերությունները, ռեզոնանսային պայմանների փոփոխությունները և տարբեր տարածական մոդերի միջև հնարավոր փոխազդեցությունները։ Կարևորվում է նաև էլեկտրոնային փնջի բնութագրերի և ալիքատարի հատկությունների ազդեցությունը գեներացվող ճառագայթման հաճախականային ու սպեկտրային առանձնահատկությունների վրա։ Ազատ էլեկտրոնների վրա հիմնված լազերային համակարգերի կարևոր առանձնահատկություններից է ճառագայթման պարամետրերի կարգավորման լայն հնարավորությունը, ինչի պատճառով նման համակարգերի ֆիզիկական ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում բարձր հաճախականությունների էլեկտրոնիկայի, արագացուցչային ֆիզիկայի և ժամանակակից ֆոտոնիկայի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դասական էլեկտրադինամիկայի, լիցքավորված մասնիկների փնջերի ֆիզիկայի և լազերային ֆիզիկայի մոտեցումները՝ ալիքատարում ազատ էլեկտրոնների մասնակցությամբ ռեզոնանսային գեներացիայի մեխանիզմների և դրանց հիմնական ֆիզիկական օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում բուծվող կիսակոպտաբուրդ և կիսանրբագեղմ ոչխարների արյան ու մաշկի կենսաքիմիական ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրությանը և դրանց՝ կենդանիների ցեղային, տարիքային ու սեռային առանձնահատկությունների հետ ունեցած կապերի բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում սպիտակուցային, ածխաջրային և լիպիդային նյութափոխանակությունը բնութագրող մի շարք ցուցանիշներ են, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու տարբեր ցեղատիպերի օրգանիզմում ընթացող նյութափոխանակային գործընթացների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են արյան ընդհանուր սպիտակուցի և սպիտակուցային ֆրակցիաների հարաբերակցությունները, գլյուկոզի ու լակտատի պարունակությունը և նյութափոխանակային գործընթացներին մասնակցող որոշ ֆերմենտների ակտիվությունը։ Զուգահեռաբար դիտարկվում են մաշկային հյուսվածքի համապատասխան կենսաքիմիական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով մաշկի անմիջական մասնակցությունը բրդածածկույթի ձևավորման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարիքային և սեռային տարբերություններին՝ պարզելու համար, թե կենդանու զարգացման ընթացքում ինչպես են փոփոխվում ուսումնասիրվող կենսաքիմիական բնութագրերը և որքանով են այդ փոփոխությունները տարբերվում առանձին ցեղային խմբերի միջև։ Կարևորվում է նաև մաշկի ֆոսֆոլիպիդային բաղադրության ուսումնասիրությունը, քանի որ լիպիդային բաղադրիչները նշանակություն ունեն մաշկային հյուսվածքի կառուցվածքային և նյութափոխանակային գործընթացներում։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը կենսաքիմիական ցուցանիշների և բրդի ֆիզիկատեխնիկական հատկությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտումն է։ Այդ համադրումը հնարավորություն է տալիս նյութափոխանակային առանձնահատկությունները դիտարկել ոչ միայն կենդանու ֆիզիոլոգիական վիճակի, այլև բրդային արտադրողականության տեսանկյունից։ Կիսակոպտաբուրդ և կիսանրբագեղմ ոչխարների տվյալների համեմատությունը նպաստում է ցեղային տարբերությունների կենսաբանական հիմքերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս գնահատելու նյութափոխանակության որոշ ցուցանիշների նշանակությունը կենդանիների արտադրողական հատկանիշների ձևավորման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանիների կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի և անասնաբուծության մոտեցումները՝ Հայաստանում բուծվող ոչխարների կենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրման և դրանց արտադրողական հատկանիշների գիտական գնահատման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կասպից ծովի և պատմական Ատրպատականի տարածքներում տարածված իրանական լեզուների ու բարբառների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես երկարատև լեզվական շփումների արդյունքում ձևավորված ընդհանուր արեալային համակարգ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր իրանական լեզվական միավորների հնչյունական, ձևաբանական, շարահյուսական և բառապաշարային ընդհանրություններն են, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու ընդհանուր ծագմամբ պայմանավորված հատկանիշները լեզվական շփումների և փոխազդեցությունների հետևանքով տարածված առանձնահատկություններից։ Քննվում են Կասպից ծովի հարավային և հարավարևմտյան շրջանների, Իրանական Ադրբեջանի և հարակից տարածքների իրանական լեզուներն ու բարբառները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց պատմական զարգացմանը, աշխարհագրական տարածմանը և փոխադարձ ազդեցություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում լեզվամիության գաղափարին, որի միջոցով հնարավոր է բացատրել տարբեր, սակայն աշխարհագրորեն հարևան լեզուներում առաջացած կառուցվածքային նմանությունները՝ առանց դրանք պարտադիր կերպով նույն անմիջական նախալեզվից ժառանգված հատկանիշներ համարելու։ Ուսումնասիրվում են հնչյունական համապատասխանությունները, բայական ու անվանական համակարգերի առանձնահատկությունները, դերանվանական ձևերը, քերականական կառուցվածքները և ընդհանուր կամ փոխառված բառապաշարի շերտերը։ Պատմահամեմատական մեթոդի համադրումը արեալային լեզվաբանության մոտեցումների հետ հնարավորություն է տալիս վերականգնելու լեզուների միջև շփումների հնարավոր ուղղությունները և գնահատելու տարբեր լեզվական շերտերի հարաբերակցությունը։ Կարևորվում են նաև պատմական տեղաշարժերի, բազմալեզու բնակչության, առևտրային ու մշակութային կապերի և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունները տարածաշրջանի լեզվական պատկերի ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև հին և միջին իրանական լեզվական շերտերի հետքերի բացահայտման, տեղանունների ու անձնանունների լեզվաբանական քննության և ժամանակակից բարբառներում պահպանված հնագույն հատկանիշների մեկնաբանման համար։ Լեզվաբանական տվյալների համադրումը պատմական ու աշխարհագրական տեղեկությունների հետ թույլ է տալիս տարածաշրջանը դիտարկել որպես բազմաշերտ լեզվական փոխազդեցությունների տարածք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է իրանական լեզուների պատմական զարգացման և փոխադարձ կապերի առավել ամբողջական ըմբռնմանը՝ միաժամանակ կարևորելով Հարավային Կասպից և Ատրպատականի տարածքների նշանակությունը իրանագիտության ու արեալային լեզվաբանության համար։

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի յուրացման գործընթացում սովորողների հուզական վիճակների կարգավորման առանձնահատկությունների և դրանց՝ լեզվական կարողությունների զարգացման վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հույզերի, մոտիվացիայի, ինքնավստահության, հաղորդակցական ակտիվության և օտար լեզու սովորելու արդյունավետության միջև փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է, թե ինչպես կարող են դրական և բացասական հուզական ապրումները անդրադառնալ նոր բառապաշարի յուրացման, քերականական կառուցվածքների ընկալման, լսողական ըմբռնման, բանավոր խոսքի և գրավոր հաղորդակցության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օտար լեզվով հաղորդակցվելու ընթացքում առաջացող անհանգստությանը, սխալվելու վախին, ինքնագնահատականի փոփոխություններին և լեզվական առաջադրանքների նկատմամբ սովորողի վերաբերմունքին։ Հույզերի կարգավորումը դիտարկվում է որպես սովորողի՝ սեփական հուզական արձագանքները ճանաչելու, վերահսկելու և ուսումնական նպատակներին համապատասխան կառավարելու կարողություն։ Ուսումնասիրվում են ճանաչողական վերագնահատման, ուշադրության կառավարման, ինքնախրախուսման և ուսումնական իրավիճակներին հարմարվելու ընդհանուր ռազմավարությունները՝ պարզելու համար դրանց հնարավոր դերը լեզվական ուսուցման ընթացքում։ Կարևորվում է նաև դասավանդողի ազդեցությունը սովորողի հուզական միջավայրի ձևավորման վրա, քանի որ դասարանում վստահության, համագործակցության և սխալների նկատմամբ կառուցողական վերաբերմունքի առկայությունը կարող է նպաստել հաղորդակցական ակտիվությանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ անհատական տարբերություններին՝ ուսումնասիրելով, թե սովորողների տարիքային, հոգեբանական և լեզվական պատրաստվածության առանձնահատկություններն ինչպես են կապված հուզական արձագանքների ու դրանց կարգավորման հետ։ Դիտարկվում է նաև հույզերի և ուսումնական մոտիվացիայի փոխադարձ ազդեցությունը՝ հատկապես երկարատև լեզվական ուսումնառության պայմաններում։ Տեսական և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել լեզվի յուրացման ոչ միայն ճանաչողական, այլև հուզական բաղադրիչների մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիրառական լեզվաբանության, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և կրթական հոգեբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով հուզական ինքնակարգավորման նշանակությունը անգլերենի արդյունավետ յուրացման գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է երկրորդային ֆոսֆինների և ֆոսֆինօքսիդների ալկիլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ ացետիլենային ածխաջրածինների և վինիլհալոգենիդների մասնակցությամբ, ինչպես նաև միջֆազային կատալիզի և գերհիմնային միջավայրերի ազդեցության բացահայտմանը ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ֆոսֆոր պարունակող ելանյութերի ռեակցունակության, ածխածին–ֆոսֆոր կապի ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունների և տարբեր ռեակցիոն միջավայրերում ընթացող փոխակերպումների ուղղվածության ուսումնասիրությունն է։ Քննվում է ֆոսֆինների և դրանց օքսիդացված ածանցյալների կառուցվածքի ազդեցությունը քիմիական վարքի վրա, ինչպես նաև չհագեցած օրգանական միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների դերը վերջնական արգասիքների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջֆազային կատալիզի սկզբունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է փոխազդեցության մեջ ներգրավել տարբեր ֆազերում գտնվող բաղադրիչներ և ուսումնասիրել միջավայրի ազդեցությունը ռեակցիայի արդյունավետության ու ընտրողականության վրա։ Գերհիմնային համակարգերը դիտարկվում են որպես բարձր ռեակցունակությամբ միջավայրեր, որոնք կարող են փոփոխել ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխազդեցության ուղիները և նպաստել նոր կառուցվածքային տիպերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռեակցիայի հնարավոր մեխանիզմների և կառուցվածք–ռեակցունակություն փոխկապակցվածությունների տեսական մեկնաբանությունը՝ տարբեր ելանյութերի վարքի համեմատական վերլուծության միջոցով։ Ստացված միացությունների կառուցվածքային բնութագրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու փոխակերպումների ուղղվածությունը և բացահայտելու ֆոսֆոր պարունակող նոր ածանցյալների ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ֆոսֆորօրգանական միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական սինթեզի, կոորդինացիոն քիմիայի, նյութագիտության և կատալիզի տարբեր ուղղությունների համար, ինչի պատճառով դրանց կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնումն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների և կատալիզի մոտեցումները՝ նպաստելով չհագեցած ածխաջրածինների մասնակցությամբ ֆոսֆոր պարունակող միացությունների փոխակերպումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Պարբերականի տվյալ համարը նվիրված է Հայաստանի գրադարանային ոլորտի մասնագիտական, գիտամեթոդական և տեղեկատվական խնդիրների լուսաբանմանը՝ ներկայացնելով գրադարանների գործունեության տարբեր ուղղությունները, ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխությունները և մասնագիտական փորձի զարգացման միտումները։ Հրապարակումներում կարող են քննարկվել գրադարանային սպասարկման կազմակերպումը, հավաքածուների համալրումն ու պահպանումը, մատենագիտական և տեղեկատվական աշխատանքը, ընթերցանության խթանումը, գրադարանային միջոցառումների իրականացումը և մասնագիտական համագործակցության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներթափանցմանը գրադարանային գործունեություն, էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների կիրառմանը, թվայնացման գործընթացներին և օգտվողների տեղեկատվական պահանջների փոփոխությանը։ Կարևորվում է ավանդական գրադարանային ծառայությունների և նոր տեխնոլոգիական հնարավորությունների համադրումը՝ գրադարանի հասարակական ու կրթական դերի պահպանման և ընդլայնման նպատակով։ Նյութերում կարող են ներկայացվել Հայաստանի տարբեր գրադարանների գործունեության փորձը, իրականացված ծրագրերը, մշակութային ու կրթական նախաձեռնությունները, ցուցահանդեսները, գրքի շնորհանդեսները և մասնագիտական հանդիպումները։ Պարբերականը կարևոր հարթակ է նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության տեսական ու գործնական հարցերի քննարկման համար՝ հնարավորություն տալով մասնագետներին ներկայացնել ուսումնասիրություններ, մեթոդական առաջարկություններ և ոլորտային դիտարկումներ։ Առանձին հրապարակումներ կարող են անդրադառնալ գրքային ու ձեռագրային ժառանգության պահպանությանը, ազգային և երկրագիտական հավաքածուներին, նշանավոր գրադարանային գործիչների գործունեությանը և Հայաստանի գրադարանների պատմությանը։ Նման նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հայկական գրադարանային համակարգի առաջնահերթությունների, ձեռքբերումների և զարգացման խնդիրների մասին։ Հրատարակությունն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես Հայաստանի գրադարանային կյանքի փաստագրական աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ տվյալ համարը նպաստում է մասնագիտական գիտելիքի տարածմանը, գրադարանների միջև փորձի փոխանակմանը և գրադարանային գործի զարգացման վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը։

Հրատարակությունը ազգային մատենագիտության կարևոր տեղեկատու աղբյուր է, որի հիմնական նպատակը Հայաստանի Հանրապետությունում և հայկական սփյուռքի տարբեր համայնքներում լույս տեսնող տպագիր նյութերի համակարգված հաշվառումն ու մատենագիտական ներկայացումն է։ Այն հնարավորություն է տալիս մեկ միասնական տեղեկատվական համակարգում արձանագրել գրքերը, պարբերական և շարունակվող հրատարակությունները, թերթերում ու ամսագրերում հրապարակված հոդվածները, գրախոսությունները, ատենախոսությունների սեղմագրերը և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակներ։ Յուրաքանչյուր նյութ ներկայացվում է ընդունված մատենագիտական նկարագրության սկզբունքներով՝ ներառելով հրատարակությունը նույնականացնելու և համապատասխան գրականությունը որոնելու համար անհրաժեշտ տվյալները։ Նյութերի դասակարգված և համակարգված կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս օգտվողին կողմնորոշվել գիտության, կրթության, գրականության, արվեստի, հասարակական կյանքի և այլ բնագավառներին վերաբերող հրատարակությունների բազմազանության մեջ։ Հրատարակության առանձնահատուկ նշանակությունը պայմանավորված է ազգային տպագիր ժառանգության շարունակական փաստագրմամբ, քանի որ հաջորդական համարներում հավաքված մատենագիտական գրառումները ժամանակի ընթացքում ձևավորում են հայկական հրատարակչական գործունեության ծավալուն տեղեկատվական պատկերը։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրականության թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը, հրատարակչական ակտիվությունը և տպագիր մշակույթի զարգացման միտումները։ Տեղեկատուն գործնական նշանակություն ունի գրադարանավարների և մատենագետների համար՝ նպաստելով հավաքածուների համալրմանը, մատենագիտական որոնմանը և տեղեկատու սպասարկմանը, իսկ գիտական հետազոտությունների շրջանակում այն կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր գրքի պատմության, մամուլի, մշակույթի, գիտության և հրատարակչական գործի ուսումնասիրության համար։ Կարևորվում է նաև սփյուռքահայ տպագիր արտադրանքի ընդգրկումը, որի շնորհիվ հայկական տպագիր ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն Հայաստանի սահմաններում, այլև աշխարհասփյուռ հայկական մշակութային կենտրոնների համատեքստում։ Պարբերաբար կազմվող նման մատենագիտական ցանկերը նպաստում են տպագիր տեղեկատվության պահպանմանը, որոնելիությանը և գիտական շրջանառությանը՝ միաժամանակ ապահովելով հայկական գրքի ու մամուլի պատմության փաստագրական շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ազգային մատենագիտական համակարգի կարևոր բաղադրիչ է և արժեքավոր տեղեկատվական գործիք՝ հայկական տպագիր արտադրանքի հաշվառման, պահպանման և բազմակողմանի ուսումնասիրման համար։

Աշխատությունը նվիրված է կոբալտի եռարժեք իոնի հիմքով քիրալ օկտաէդրային լիցքավորված կոորդինացիոն համալիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես կենսաբանական կատալիզատորների կառուցվածքային և գործառական որոշ առանձնահատկություններ նմանակող նոր կատալիտիկ համակարգերի։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական կենտրոնի շուրջ լիգանդների տարածական կազմակերպման, համալիրի քիրալության և կատալիտիկ հատկությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Քննվում է, թե ինչպես կարող է օկտաէդրային կոորդինացիոն միջավայրի տարածական անհամաչափությունը նպաստել ռեակցիայի ընթացքում որոշակի ստերեոքիմիական ուղղվածության ձևավորմանը և այդպիսով մեծացնել անհրաժեշտ էնանտիոմերային ձևի ընտրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բիոմիմետիկ կատալիզի գաղափարին, որի շրջանակում սինթետիկ մետաղական համալիրները դիտարկվում են որպես բնական ֆերմենտային համակարգերի որոշ սկզբունքներ վերարտադրող մոդելներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մոլեկուլային ճանաչման, տարածական ընտրողականության և կատալիտիկ ակտիվության փոխադարձ կապերը վերահսկելի քիմիական համակարգերում։ Դիտարկվում են նաև համալիրների կառուցվածքային և էլեկտրոնային բնութագրերը, դրանց կայունությունը և քիրալ միջավայրի ազդեցությունը կատալիտիկ վարքի վրա։ Հետազոտության կիրառական ուղղությունը կապված է դեղաբանական նշանակություն ունեցող կառուցվածքային հատվածներ պարունակող օրգանական միացությունների ասիմետրիկ ստացման հետ, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի դեպքում տարբեր էնանտիոմերները կարող են էապես տարբերվել իրենց հատկություններով։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ պարզելու, թե մետաղական համալիրի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում ակտիվության և ստերեոսելեկտիվության վրա՝ նպաստելով կառուցվածք–հատկություն կապերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կոորդինացիոն քիմիայի, ստերեոքիմիայի և կատալիզի սկզբունքների համադրմամբ՝ նոր քիրալ կատալիտիկ համակարգերի նախագծման տեսական հիմքերի զարգացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարող է նպաստել կենսանմանակող կատալիզի և ասիմետրիկ սինթեզի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը՝ կարևորելով մետաղական համալիրների տարածական կառուցվածքի դերը ընտրողական քիմիական փոխակերպումներում։

Աշխատությունը նվիրված է հայ և պարսկալեզու միջնադարյան հոգևոր գրականության երկու նշանավոր ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ դրանց գաղափարական, փիլիսոփայական, կրոնական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու և Աստծու հարաբերության, հոգևոր ինքնաճանաչման, մեղքի ու ապաշխարության, սիրո, բարոյական կատարելագործման և աստվածային ճշմարտության որոնման թեմաների արտահայտման տարբեր ձևերն են։ Քննվում է, թե քրիստոնեական և իսլամական սուֆիական մտածողության միջավայրերում ինչպես են մեկնաբանվում մարդու ներաշխարհը, երկրային գոյության սահմանափակությունը և հոգևոր վերափոխման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աստվածային սիրո գաղափարին և դրա գեղարվեստական մարմնավորմանը՝ բացահայտելով նմանություններն ու տարբերությունները երկու հեղինակների աշխարհընկալման մեջ։ Համեմատական քննության կարևոր ուղղություններից է խոսողի և աստվածայինի միջև հաղորդակցության ձևը․ մի դեպքում գերակշռող աղոթական, խոստովանական ու ինքնաքննական կառուցվածքը համադրվում է մյուսի պատմողական, առակային, խորհրդանշական և ուսուցողական եղանակների հետ։ Ուսումնասիրվում են փոխաբերությունները, խորհրդանիշները, պատկերային համակարգերը, կրկնությունները և բանաստեղծական խոսքի այն միջոցները, որոնց օգնությամբ վերացական աստվածաբանական ու փիլիսոփայական գաղափարները ստանում են գեղարվեստական արտահայտություն։ Կարևորվում է նաև մարդու ներքին հակասությունների, հոգևոր ճանապարհի և բարոյական ինքնակատարելագործման պատկերումը՝ հաշվի առնելով երկու ստեղծագործությունների ձևավորման տարբեր պատմամշակութային ու կրոնական միջավայրերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միստիկական մտածողության առանձնահատկություններին՝ խուսափելով երկու ավանդույթների մեխանիկական նույնացումից և յուրաքանչյուր երկի գաղափարական համակարգը դիտարկելով իր սեփական մշակութային համատեքստում։ Համեմատական գրականագիտական մեթոդը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն թեմատիկ ընդհանրությունները, այլև ժանրային կառուցվածքի, հեղինակային խոսքի, պատկերավորման և հոգևոր փորձառության ներկայացման սկզբունքային տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է հայ և պարսկալեզու միջնադարյան գրականությունների միջև համեմատական երկխոսության խորացմանը՝ ցույց տալով, թե տարբեր կրոնական ու մշակութային ավանդույթներում ինչպես կարող են ձևավորվել համամարդկային հարցադրումներ մարդու հոգևոր գոյության, սիրո, ինքնաճանաչման և աստվածայինի որոնման վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատամների վերականգնողական և օրթոպեդիկ ստոմատոլոգիայի շրջանակում ներպուլպային հենարանների ու ատամների կառուցվածքային վերականգնման նոր մոտեցումների մշակման և գնահատման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում մանկական տարիքում զգալիորեն վնասված կաթնատամների ձևի և գործառույթի պահպանման հնարավորություններն են՝ հաշվի առնելով դրանց անատոմիական առանձնահատկությունները, ժամանակավոր բնույթը և մշտական ատամնաշարի հետագա բնական զարգացման անհրաժեշտությունը։ Քննվում է ներպուլպային հենարանների կիրառման ընդհանուր նշանակությունը վերականգնողական կառուցվածքի կայունության ապահովման տեսանկյունից, ինչպես նաև այն կենսամեխանիկական և կլինիկական գործոնները, որոնք կարող են ազդել վերականգնման արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կաթնատամների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, պահպանված ատամնային հյուսվածքների վիճակին, ծամողական ծանրաբեռնվածության բաշխմանը և վերականգնողական նյութերի ու օրթոպեդիկ կառուցվածքների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածքային լուծումներ՝ գնահատելով դրանց ամրությունը, կայունությունը, ֆունկցիոնալ համապատասխանությունը և մանկական ստոմատոլոգիայում կիրառելիությունը։ Կարևորվում է նաև վերականգնված ատամի արտաքին ձևի և բնական ատամնաշարի հետ ներդաշնակության պահպանումը, քանի որ կաթնատամները մասնակցում են ոչ միայն ծամողական գործառույթին, այլև խոսքի ձևավորմանը և մշտական ատամների համար անհրաժեշտ տարածության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օրթոպեդիկ կառուցվածքների նկատմամբ ներկայացվող կենսաբանական և մեխանիկական պահանջներին՝ հատկապես հաշվի առնելով աճող օրգանիզմի առանձնահատկությունները։ Նոր մեթոդների գնահատման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի դրանց կանխատեսելիության, հուսալիության և երկարաժամկետ կլինիկական նպատակահարմարության ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկական, օրթոպեդիկ և վերականգնողական ստոմատոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել կաթնատամների կառուցվածքային վերականգնման առավել արդյունավետ սկզբունքները և նպաստել մանկական ատամնաբուժական օգնության որակի կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Մարկոսի Ավետարանի հայկական տարբերակի լեզվական, տեքստաբանական և թարգմանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բնագրի կառուցվածքի և հայկական թարգմանության ձևային կազմակերպման փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է վաղ հայկական թարգմանական ավանդույթը վերարտադրել սկզբնաղբյուրի բառապաշարը, շարահյուսությունը, իմաստային շերտերը և ոճական կառուցվածքը, ինչպես նաև ինչպիսի առանձնահատկություններ են ի հայտ գալիս հայկական տեքստը այլ լեզվական տարբերակների հետ համադրելիս։ «Սոնետ» բնորոշումը կարող է պայմանավորել տեքստի կառուցվածքի նկատմամբ առանձնահատուկ մոտեցում՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով հատվածների ներքին կազմակերպման, կրկնությունների, զուգահեռ կառուցվածքների և ձևային օրինաչափությունների վրա։ Քննվում է հայկական աստվածաշնչյան թարգմանության տեղը վաղ քրիստոնեական գրավոր մշակույթի համատեքստում և դրա նշանակությունը հայ գրական լեզվի պատմության ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ձեռագրային տարբերակներին, բառային տարբերություններին, թարգմանական համապատասխանություններին և այն դեպքերին, երբ հայկական ընթերցումը կարող է նպաստել հին տեքստային ավանդույթի տարբեր շերտերի բացահայտմանը։ Լեզվաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են գրաբարյան բառապաշարը, քերականական ձևերը, նախադասությունների կառուցվածքը և թարգմանական այն լուծումները, որոնց միջոցով փոխանցվել են սկզբնաղբյուրի բովանդակային ու ոճական առանձնահատկությունները։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայկական տարբերակը ոչ միայն որպես թարգմանություն, այլև որպես ինքնուրույն արժեք ունեցող հին վկայություն, որը կարևոր նյութ է աստվածաշնչագիտության և հայագիտության համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է լուսաբանել թարգմանիչների լեզվական ընտրությունների ազդեցությունը հետագա հայկական կրոնական գրականության, աստվածաբանական բառապաշարի և գրավոր մշակույթի զարգացման վրա։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է աստվածաշնչագիտության, տեքստաբանության, պատմական լեզվաբանության և թարգմանության պատմության մոտեցումները՝ հայկական հին թարգմանական ժառանգության կառուցվածքային ու լեզվական առանձնահատկությունների խորքային ընկալման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ապրանքների, ծառայությունների և տնտեսավարող սուբյեկտների անհատականացման միջոցների քաղաքացիաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրներին՝ անբարեխիղճ մրցակցության դրսևորումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ապահովվում է ապրանքային նշանների, ֆիրմային անվանումների, առևտրային նշանակումների և շուկայում տարբերակիչ գործառույթ իրականացնող այլ միջոցների իրավական պաշտպանությունը երրորդ անձանց ոչ իրավաչափ օգտագործումից։ Քննվում է անհատականացման միջոցների իրավական բնույթը, դրանց տեղը մտավոր սեփականության և քաղաքացիական իրավունքի համակարգում, ինչպես նաև բացառիկ իրավունքների բովանդակությունն ու իրականացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ այլ տնտեսավարող սուբյեկտի կողմից նույնական կամ շփոթության աստիճանի նման նշանակման օգտագործումը կարող է սպառողների մոտ սխալ պատկերացում ստեղծել ապրանքի, ծառայության, արտադրողի կամ գործունեության առևտրային ծագման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրվում են անբարեխիղճ մրցակցության և բացառիկ իրավունքների խախտման հարաբերակցության խնդիրները՝ պարզելու համար, թե որ դեպքերում կարող են կիրառվել քաղաքացիաիրավական պաշտպանության միջոցներ և ինչպես են դրանք փոխկապակցվում մրցակցության պաշտպանության իրավական մեխանիզմների հետ։ Կարևորվում են խախտման դադարեցման, իրավունքի ճանաչման, պատճառված վնասի հատուցման և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների ընդհանուր առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև գործարար համբավի, շուկայում ձեռք բերված ճանաչելիության և սպառողների շահերի պաշտպանության հարցերը, քանի որ անհատականացման միջոցների ապօրինի օգտագործումը կարող է վնասել ոչ միայն իրավատիրոջ տնտեսական շահերին, այլև խաթարել մրցակցային միջավայրի բնականոն գործունեությունը։ Առանձին ուշադրության կարող է արժանանալ թվային առևտրի և առցանց միջավայրի զարգացմամբ առաջացող նոր իրավական խնդիրների ընդհանուր բնույթը, երբ տարբերակիչ նշանակումների օգտագործումը տեղափոխվում է նաև էլեկտրոնային հարթակներ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է քաղաքացիական իրավունքի, մտավոր սեփականության իրավունքի և մրցակցային իրավունքի մոտեցումները՝ անհատականացման միջոցների արդյունավետ պաշտպանության, իրավատերերի օրինական շահերի ապահովման և բարեխիղճ մրցակցային հարաբերությունների պահպանման իրավական հիմքերը բացահայտելու նպատակով։