География

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արաքսի ավազանի գետերի էքստրեմալ ելքերի հաշվարկին և դրանց հետ կապված ռիսկերի գնահատմանը։ Թեման վերաբերում է այն հիդրոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը, որոնց ժամանակ գետերում դիտվում են սովորականից զգալիորեն բարձր կամ ցածր ջրի ելքեր, և դրանց հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսության ու ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Աշխատանքը 2014 թվականին պաշտպանված աշխարհագրական գիտությունների թեկնածուական հետազոտություն է՝ Երևանի պետական համալսարանի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Արաքսի ավազանի գետերի հիդրոլոգիական դիտարկումների և բազմամյա տվյալների վերլուծությունը՝ գետային հոսքի ծայրահեղ արժեքների կրկնելիությունը, փոփոխականությունը և տարածական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Արաքսի ավազանը Հայաստանի ջրային համակարգի առանցքային հատվածներից է․ Հայաստանի տարածքի մոտ 76%-ը պատկանում է Արաքսի ավազանին, իսկ Արաքսը Հայաստանի տարածքում անցնում է շուրջ 192 կմ՝ ունենալով մոտ 22,560 կմ² ջրահավաք տարածք։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գետերի բացարձակ առավելագույն և նվազագույն ելքերը, դրանց ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, ինչպես նաև ծայրահեղ հոսքերի ժամանակային փոփոխությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի գարնանային վարարումների, տեղատարափ տեղումների, ձնհալի և այլ հիդրոօդերևութաբանական գործընթացների ազդեցության գնահատումը գետային հոսքի վրա։ Արաքսի ավազանի գետերի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ծայրահեղ հոսքերի ձևավորման վրա կարող են միաժամանակ ազդել ինչպես բնական, այնպես էլ մարդածին գործոնները, իսկ տարբեր գետերում առավելագույն և նվազագույն հոսքերի փոփոխության միտումները կարող են էապես տարբերվել։ Ռիսկի գնահատման բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս հիդրոլոգիական ծայրահեղ երևույթները կապել դրանց հնարավոր հետևանքների հետ՝ գնահատելով ջրհեղեղների, գետային վարարումների, ջրային ռեսուրսների պակասի և այլ վտանգների նկատմամբ տարածքների խոցելիությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Հայաստանի գետերին բնորոշ են սեզոնային հոսքի զգալի տատանումները՝ գարնանային վարարումներ և ամռանը համեմատաբար ցածր ջրայնություն։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական հիդրոլոգիական մեթոդներ, հավանականությունների տեսություն, էքստրեմալ արժեքների շարքերի վերլուծություն, կրկնելիության ժամանակաշրջանների գնահատում և ռիսկի քանակական գնահատման մեթոդներ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրհեղեղների և վարարումների կանխատեսման ու ռիսկի նվազեցման, ջրային ռեսուրսների կառավարման, հիդրոտեխնիկական կառույցների նախագծման և բնակավայրերի տարածական պլանավորման համար։ Թեմայի արդիականությունը պահպանվում է նաև կլիմայի փոփոխության պայմաններում, քանի որ ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխությունները կարող են ազդել գետային հոսքի ռեժիմի և ծայրահեղ հիդրոլոգիական երևույթների բնույթի վրա։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում բնական աղետների պոտենցիալ վտանգավորության և խոցելիության համալիր գնահատման սկզբունքների ուսումնասիրմանը՝ աղետների ռիսկի առավել հիմնավորված գնահատման և կառավարման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ բնական աղետի հնարավոր հետևանքները պայմանավորված են ոչ միայն վտանգավոր բնական երևույթի առաջացման հավանականությամբ և ուժգնությամբ, այլև տվյալ տարածքի բնակչության, ենթակառուցվածքների, տնտեսության, շրջակա միջավայրի և սոցիալական համակարգերի խոցելիության մակարդակով։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը դիտարկում է ռիսկը որպես բնական վտանգի և դրա նկատմամբ տարածքի ու հասարակության խոցելիության փոխկապակցված արդյունք՝ անհրաժեշտ համարելով այդ բաղադրիչների միասնական և տարածականորեն տարբերակված ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի տարածքին բնորոշ տարբեր բնական վտանգներ՝ երկրաշարժեր, սողանքներ, սելավներ, ջրհեղեղներ, քարաթափումներ, երաշտներ, ձնաբքեր և այլ վտանգավոր երևույթներ՝ հաշվի առնելով դրանց տարածական բաշխվածությունը, առաջացման պայմանները, կրկնելիությունը, հնարավոր ուժգնությունը և տարածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բնական վտանգների նկատմամբ խոցելիության գնահատմանը, որը ներառում է բնակավայրերի, բնակչության, շենքերի ու շինությունների, ճանապարհային և էներգետիկ ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսական տարածքների և տնտեսական օբյեկտների հնարավոր վնասների ուսումնասիրությունը։ Համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրել բնական, սոցիալ-տնտեսական և տարածական տվյալները և դրանց հիման վրա առանձնացնել առավել վտանգավոր ու խոցելի գոտիները։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից է ռիսկի գնահատման մեթոդաբանության մշակումը կամ կատարելագործումը, որի միջոցով հնարավոր է ոչ միայն արձանագրել արդեն գոյություն ունեցող վտանգները, այլև կանխատեսել դրանց հնարավոր հետևանքները և մշակել կանխարգելիչ միջոցառումների առաջնահերթություններ։ Տարածական վերլուծության և քարտեզագրման մեթոդների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ կազմելու վտանգավորության, խոցելիության և համակցված ռիսկի քարտեզներ, որոնք գործնական նշանակություն ունեն տարածքային պլանավորման, քաղաքաշինության, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և բնակչության պաշտպանության գործընթացներում։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև կլիմայական և մարդածին փոփոխությունների պայմաններում, քանի որ որոշ բնական վտանգների հաճախականության կամ ինտենսիվության փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին համայնքների, այնպես էլ ամբողջ տարածաշրջանների ռիսկային իրավիճակի վրա։ Բնական վտանգների և խոցելիության համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս անցում կատարել միայն աղետների հետևանքներին արձագանքելու մոտեցումից դեպի կանխարգելման և ռիսկի նվազեցման ավելի արդյունավետ քաղաքականություն։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել արտակարգ իրավիճակների կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ենթակառուցվածքների անվտանգության բարձրացման, տարածքային զարգացման ծրագրերի մշակման և աղետների նկատմամբ համայնքների դիմակայունության ամրապնդման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ձևավորում է Հայաստանի տարածքում բնական աղետների ռիսկի գնահատման բազմագործոն մոտեցում՝ միավորելով բնական վտանգների, տարածքային առանձնահատկությունների և հասարակության խոցելիության ուսումնասիրությունը և այդպիսով ստեղծելով գիտական հիմք բնական աղետների հնարավոր վնասների կանխատեսման ու դրանց ռիսկի նվազեցման համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է լեռնահանքային արտադրության ընթացքում առաջացող լցակույտերի և պոչամբարների կազմավորման, նախագծման, կառավարման և անվտանգ շահագործման գիտատեխնիկական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության առանցքում հանքարդյունահանման և հանքահարստացման գործընթացների հետևանքով առաջացող թափոնների անվտանգ տեղադրման, պահպանման և վերահսկման խնդիրներն են, որոնք ունեն ինչպես արտադրական, այնպես էլ բնապահպանական և սոցիալական կարևոր նշանակություն։ Աշխատությունում ուշադրություն է դարձվում լցակույտերի և պոչամբարների ձևավորման սկզբունքներին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկություններին, տեղանքի երկրաբանական և հիդրոերկրաբանական պայմանների գնահատմանը, ապարների ու հանքային թափոնների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հաշվառմանը և համապատասխան ինժեներական լուծումների ընտրությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կառույցների կայունության ապահովումը, քանի որ լցակույտերի կամ պոչամբարների կառուցվածքային խախտումները կարող են հանգեցնել նյութի սահքի, փլուզման, արտահոսքի կամ շրջակա տարածքների աղտոտման։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր են լանջերի կայունության հաշվարկները, ջրահեռացման համակարգերի կազմակերպումը, ջրի մակարդակի և ճնշումների վերահսկումը, կառուցվածքային վիճակի մշտադիտարկումը և հնարավոր վթարային իրավիճակների կանխատեսումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է պոչամբարների և լցակույտերի շահագործման ընթացքում շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցություններին՝ մասնավորապես հողերի, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի, օդային միջավայրի և հարակից էկոհամակարգերի վրա ազդեցության նվազեցման միջոցառումներին։ Կարևորվում են թափոնների կառավարման արդյունավետ մեթոդները, կառույցների փուլային ձևավորումը, տեխնիկական սպասարկումը, անվտանգության ռեժիմների պահպանումը և վերահսկողության ժամանակակից համակարգերի կիրառումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև ռիսկերի գնահատման և արտակարգ իրավիճակների կառավարման մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել լեռնահանքային օբյեկտների շահագործման հուսալիությունն ու անվտանգությունը։ Նման համակարգված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համատեղ դիտարկել արտադրական արդյունավետությունը, ինժեներական անվտանգությունը և շրջակա միջավայրի պահպանությունը՝ ձևավորելով լեռնահանքային թափոնների կառավարման առավել կայուն սկզբունքներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեռնային ինժեներներին, երկրաբաններին, հանքարդյունաբերության մասնագետներին, բնապահպաններին, երկրատեխնիկայի ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես լեռնահանքային արտադրության թափոնների անվտանգ կառավարման, պոչամբարների և լցակույտերի տեխնիկական հուսալիության բարձրացման ու դրանց շահագործման ընթացքում բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման խնդիրների ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային երկրահամակարգերի լանդշաֆտա-էկոլոգիական գնահատմանը՝ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառմամբ, ՀՀ Սյունիքի մարզի տարածքի օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել լեռնային տարածքների բնական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը, գնահատել դրանց էկոլոգիական վիճակը և տարածականորեն առանձնացնել տարբեր աստիճանի բնական ու մարդածին ծանրաբեռնվածություն ունեցող հատվածները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Սյունիքի մարզի ռելիեֆը, երկրաբանական կառուցվածքը, կլիմայական պայմանները, ջրային ռեսուրսները, հողային և բուսական ծածկույթը, ինչպես նաև լանդշաֆտների տարածքային կառուցվածքն ու բնական դինամիկան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությանը լեռնային երկրահամակարգերի վրա՝ հաշվի առնելով արդյունաբերությունը, հանքարդյունաբերությունը, գյուղատնտեսությունը, բնակավայրերի ընդարձակումը, ճանապարհաշինությունը և բնական ռեսուրսների օգտագործումը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումն է, որի միջոցով տարբեր աղբյուրներից ստացված տարածական տվյալները կարող են համադրվել, վերլուծվել և քարտեզագրվել։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել թեմատիկ քարտեզներ, գնահատել բնական բաղադրիչների տարածական փոփոխությունները, բացահայտել էկոլոգիական խնդիրների օջախները և ուսումնասիրել դրանց փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել հեռահար զոնդավորման տվյալներ, թվային քարտեզագրում, տարածական վերլուծություն, գոտիավորում և տարբեր բնապահպանական ցուցանիշների համադրում։ Առանձին նշանակություն է տրվում լանդշաֆտների կայունության, խոցելիության և էկոլոգիական ներուժի գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել պահպանության, վերականգնման կամ տնտեսական օգտագործման տարբեր ռեժիմների կարիք ունեցող տարածքները։ Սյունիքի մարզի ընտրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ տարածաշրջանն առանձնանում է բարդ լեռնային ռելիեֆով, հարուստ բնական ռեսուրսներով, կենսաբազմազանությամբ և միաժամանակ զգալի մարդածին ազդեցություններով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել տարածքի էկոլոգիական խնդիրների տարածական գնահատմանը և բնական ռեսուրսների առավել ռացիոնալ կառավարմանն ուղղված որոշումների գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության գործնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի միջոցով ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել տարածքային պլանավորման, բնապահպանական մոնիթորինգի, բնական ռեսուրսների կառավարման, ռիսկերի գնահատման և կայուն զարգացման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել աշխարհագրագետներին, բնապահպաններին, լանդշաֆտագետներին, քարտեզագրության և ԳՏՀ մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև Սյունիքի բնական միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հանքային դաշտերի երկրաբանական և երկրաֆիզիկական բնութագրերի համալիր վերլուծությանը՝ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների հայտնաբերման, հեռանկարայնության գնահատման և պաշարների հնարավոր կանխատեսման նպատակով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքի օրինակով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ նման հանքայնացման ձևավորման և տարածական տեղաբաշխման օրինաչափությունների բացահայտումը պահանջում է երկրաբանական կառուցվածքի, ապարների կազմի, տեկտոնական խախտումների, մագմատիկ գործունեության և երկրաֆիզիկական դաշտերի տվյալների համատեղ ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պղինձ-պորֆիրային հանքավայրերին բնորոշ հանքայնացման գոտիները, հանքաբեր ապարների տարածական դիրքը, մետասոմատիկ փոփոխությունները, հանքայնացման հետ կապված կառուցվածքային տարրերը և հանքային դաշտերի ձևավորման երկրաբանական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկրաֆիզիկական մեթոդների կիրառումը, քանի որ էլեկտրական, մագնիսական, գրավիտացիոն և այլ դաշտերի առանձնահատկությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ տրամադրել երկրակեղևի խորքային կառուցվածքի, ապարների ֆիզիկական հատկությունների և հնարավոր հանքայնացման գոտիների վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր երկրաբանական և երկրաֆիզիկական տվյալների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել հանքայնացման համար առավել բարենպաստ տարածքները և նվազեցնել հետախուզական աշխատանքների անորոշությունը։ ՀՀ տարածքի օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Հայաստանի մետաղածին գոտիներին և պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման հետ կապված հայտնի հանքային դաշտերի երկրաբանական առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հանքայնացման տարածական կապին հրաբխամագմատիկ համալիրների, խզվածքային համակարգերի և ներժայթքային մարմինների հետ, քանի որ այդ գործոնները կարևոր դեր են կատարում հանքաբեր լուծույթների շարժման և հանքանյութերի կուտակման գործընթացներում։ Աշխատանքում կարող են օգտագործվել երկրաբանական քարտեզագրում, երկրաֆիզիկական չափումներ, հորատանցքային տվյալներ, երկրաքիմիական տեղեկատվություն և վիճակագրական կամ մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունը բացահայտելու համար։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն հայտնի հանքավայրերը, այլև գնահատել նոր հանքակուտակների հայտնաբերման հավանականությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է օգտակար հանածոների երկրաբանական հետախուզության արդյունավետության բարձրացման հետ․ երկրաբանական և երկրաֆիզիկական անոմալիաների ճիշտ մեկնաբանումը կարող է նպաստել հեռանկարային տեղամասերի առաջնահերթ ընտրությանը, հետախուզական հորատման ծավալների օպտիմալացմանը և հանքային ռեսուրսների գնահատման ավելի հիմնավորված մոտեցումների կիրառմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել նաև Հայաստանի մետաղական հանքային ռեսուրսների ուսումնասիրման և երկարաժամկետ ռազմավարական գնահատման տեսանկյունից։ Միաժամանակ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսության համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող մետաղական հումքի պաշարների բացահայտման և գնահատման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է երկրաբանության, երկրաֆիզիկայի, երկրաքիմիայի և հանքային հումքի որոնման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման բնորոշ ցուցանիշները, գնահատել հանքային դաշտերի հեռանկարայնությունը և մշակել ՀՀ տարածքում նոր հանքակուտակների որոնման ու գնահատման առավել հիմնավորված մոտեցումներ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Մարտունի–Եղեգնաձոր լեռնային գոտու տարածական զարգացման հեռանկարների համալիր ուսումնասիրությանը՝ տարածքի բնական պայմանների, բնակչության, տնտեսության, ենթակառուցվածքների և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում լեռնային գոտու զարգացման առկա ներուժի և սահմանափակումների գնահատումն է, ինչպես նաև այնպիսի տարածական զարգացման ուղղությունների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ակտիվության բարձրացմանը և բնակավայրերի կայուն զարգացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ռելիեֆի, կլիմայի, ջրային ու հողային ռեսուրսների, լանդշաֆտների և բնական վտանգների ազդեցությունը տարածքի տնտեսական յուրացման և բնակեցման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակավայրերի տարածական կառուցվածքին, բնակչության տեղաբաշխմանը, միգրացիոն գործընթացներին, ճանապարհային և ինժեներական ենթակառուցվածքների վիճակին ու հասանելիությանը։ Մարտունի–Եղեգնաձոր ուղղության տարածքը կարող է դիտարկվել որպես տարբեր բնական և տնտեսական գոտիներ կապող տարածքային համակարգ, որի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունեն տրանսպորտային կապերի բարելավումը, բնակավայրերի փոխկապակցվածության ամրապնդումը և տնտեսական գործունեության տարածական հավասարակշռված կազմակերպումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել գյուղատնտեսության, անասնապահության, վերամշակող արտադրության, զբոսաշրջության և ռեկրեացիայի զարգացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր ենթատարածքի բնական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև լեռնային համայնքների տնտեսական դիվերսիֆիկացումը, քանի որ մեկ կամ սահմանափակ թվով տնտեսական գործունեություններից կախվածությունը կարող է մեծացնել տարածքների սոցիալ-տնտեսական խոցելիությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև զբոսաշրջային և ռեկրեացիոն ներուժի օգտագործմանը՝ պատմամշակութային ժառանգության, բնության, լեռնային լանդշաֆտների և տեղական ավանդական մշակույթի հիման վրա նոր զբոսաշրջային երթուղիների ու ծառայությունների ձևավորման միջոցով։ Միաժամանակ տարածքային զարգացման հեռանկարների գնահատման ժամանակ կարևոր է պահպանել բնական և մշակութային ժառանգությունը, կանխել լանդշաֆտների գերբեռնվածությունը և ապահովել տնտեսական գործունեության ու բնապահպանական պահանջների հավասարակշռությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տարածքային պլանավորման և քարտեզագրական մեթոդների կիրառումը՝ զարգացման տարբեր գոտիների առանձնացման, տարածքային ներուժի գնահատման և հնարավոր զարգացման սցենարների մշակման համար։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել համայնքային և մարզային զարգացման ծրագրերի, ենթակառուցվածքային նախագծերի, զբոսաշրջության զարգացման ռազմավարությունների և լեռնային տարածքների կայուն կառավարման քաղաքականության մշակման ժամանակ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել աշխարհագրագետներին, տարածքային պլանավորման մասնագետներին, տնտեսագետներին, բնապահպաններին, տեղական ինքնակառավարման մարմիններին և տարածաշրջանային զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Մարտունի–Եղեգնաձոր լեռնային գոտու ապագա զարգացումը դիտարկում է որպես բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տնտեսական բազմազանեցման, բնակավայրերի փոխկապակցվածության, ենթակառուցվածքների բարելավման և բնապահպանական հավասարակշռության պահպանման համակցված գործընթաց։

Աշխատությունը նվիրված է մեթակրիլամիդի ածանցյալների ստացման և դրանց կիրառմամբ հոսքաջրերից մետաղների կատիոնների կորզման բնապահպանական գործընթացի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նոր կամ կատարելագործված պոլիմերային և օրգանական նյութերի ստացումն ու դրանց կիրառական հատկությունների ուսումնասիրությունն է՝ արդյունաբերական հոսքաջրերի մաքրման և մետաղական աղտոտիչների հեռացման համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են մեթակրիլամիդի հիմքով ածանցյալների սինթեզի պայմանները, դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, ինչպես նաև մետաղների կատիոնների հետ փոխազդելու ունակությունը։ Նման նյութերի կիրառումը կարող է հիմնված լինել դրանց մոլեկուլային կառուցվածքում առկա ֆունկցիոնալ խմբերի և մետաղական իոնների միջև փոխազդեցությունների վրա, ինչի արդյունքում հնարավոր է ընտրողաբար կապել և հոսքաջրային միջավայրից հեռացնել որոշ մետաղներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր մետաղների կատիոնների կորզման արդյունավետության գնահատումը՝ կախված լուծույթի կազմից, թթվայնությունից, ջերմաստիճանից, նյութի քանակից, շփման տևողությունից և այլ գործոններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կորզման գործընթացի ընտրողականությանը և արդյունավետությանը, քանի որ արդյունաբերական հոսքաջրերը հաճախ պարունակում են միաժամանակ մի քանի տեսակի մետաղական աղտոտիչներ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև ստացված նյութերի վերականգնման և կրկնակի օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրություն, ինչը կարևոր է գործընթացի տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետության բարձրացման համար։ Բնապահպանական տեսանկյունից հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ ծանր և այլ մետաղների իոնների ներթափանցումը ջրային համակարգեր կարող է բացասաբար ազդել ջրային էկոհամակարգերի, հողի և կենդանի օրգանիզմների վրա։ Հոսքաջրերից այդ աղտոտիչների արդյունավետ հեռացումը կարող է նվազեցնել արդյունաբերական գործունեության ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա և նպաստել ջրային ռեսուրսների ավելի անվտանգ օգտագործմանը։ Ուսումնասիրության գործնական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ առաջարկվող գործընթացը կարող է դիտարկվել որպես ավանդական մաքրման մեթոդներին լրացնող կամ այլընտրանքային մոտեցում՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է բարձր արդյունավետությամբ հեռացնել մետաղական կատիոններ։ Կարևոր է նաև գործընթացի տեխնոլոգիական պարզությունը, նյութերի հասանելիությունը, երկրորդային թափոնների առաջացման նվազեցումը և կիրառված նյութերի հնարավոր վերօգտագործումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հետաքրքրել օրգանական և պոլիմերային քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, բնապահպանական քիմիայի, ջրերի մաքրման և արդյունաբերական էկոլոգիայի մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի և բնապահպանական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստանալ ֆունկցիոնալ նյութեր և դրանց հիման վրա մշակել հոսքաջրերից մետաղների կատիոնների կորզման արդյունավետ ու էկոլոգիապես նպատակահարմար գործընթաց։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Cu²⁺ իոններ պարունակող արտադրական կեղտաջրերի արդյունավետ մաքրման համար նոր և արդյունավետ ֆլոկուլյանտների սինթեզին ու դրանց կիրառմամբ մաքրման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է այն կարևոր բնապահպանական խնդիրը, որ արդյունաբերական տարբեր գործընթացների արդյունքում առաջացող կեղտաջրերը կարող են պարունակել ծանր մետաղների իոններ, որոնց առկայությունը ջրային միջավայրում վտանգավոր է ինչպես էկոհամակարգերի, այնպես էլ մարդու առողջության համար։ Պղնձի երկվալենտ իոնը՝ Cu²⁺, արդյունաբերական ջրերի աղտոտման տարածված բաղադրիչներից է և կարող է առաջանալ մետաղամշակման, գալվանապատման, հանքարդյունաբերության, քիմիական արտադրության և այլ տեխնոլոգիական գործընթացների ժամանակ։ Ուստի դրա հեռացման արդյունավետ մեթոդների մշակումը կարևոր խնդիր է ջրային ռեսուրսների պահպանության և արդյունաբերական արտադրության էկոլոգիական անվտանգության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության հիմնական գիտական ուղղություններից մեկը նոր ֆլոկուլյանտների ստացումն է։ Ֆլոկուլյացիան ջրի մաքրման ֆիզիկաքիմիական մեթոդ է, որի ընթացքում ջրում առկա մանր մասնիկներն ու լուծված կամ կոլոիդային բաղադրիչները հատուկ նյութերի ազդեցությամբ միավորվում են ավելի խոշոր ագրեգատների՝ ֆլոկների, որոնք այնուհետև հնարավոր է առանձնացնել նստեցման, ֆիլտրացման կամ այլ մեթոդներով։ Ծանր մետաղների հեռացման դեպքում ֆլոկուլյացիան կարող է կիրառվել նաև մետաղական իոնների պարունակող միացությունների կամ նստվածքների ձևավորման և հետագա առանձնացման գործընթացում։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է ֆլոկուլյանտների քիմիական կառուցվածքի և մաքրման արդյունավետության միջև կապի բացահայտումը։ Ֆլոկուլյացիայի արդյունավետությունը կախված է օգտագործվող նյութի բնույթից, մոլեկուլային կառուցվածքից, ֆունկցիոնալ խմբերից, լիցքի բնույթից և մոլեկուլային զանգվածից, ինչպես նաև ջրի քիմիական կազմից։ Այդ պատճառով նոր նյութերի սինթեզը պետք է զուգակցվի դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և գործնական արդյունավետության ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է Cu²⁺ իոնների հեռացման աստիճանի գնահատումը։ Մաքրման տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը կարելի է որոշել ելքային և մաքրված ջրերում պղնձի պարունակության համեմատությամբ, ինչպես նաև տարբեր պայմաններում ստացված արդյունքների ուսումնասիրությամբ։ Այդ պայմանների թվում կարող են լինել ֆլոկուլյանտի չափաբաժինը, լուծույթի pH-ը, խառնման ինտենսիվությունն ու տևողությունը, նստեցման ժամանակը, սկզբնական մետաղական իոնների կոնցենտրացիան և այլ գործոններ։ Այս պարամետրերի օպտիմալացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռեագենտների ծախսը և միաժամանակ ապահովել մաքրման անհրաժեշտ աստիճան։ Ուսումնասիրության տեխնոլոգիական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն նպատակ ունի ոչ միայն ստանալ արդյունավետ քիմիական նյութ, այլև մշակել դրա կիրառման ամբողջական տեխնոլոգիական սխեմա։ Արդյունաբերական կեղտաջրերի մաքրումը պահանջում է փոխկապակցված գործողությունների ճիշտ կազմակերպում՝ նախնական մշակման, ռեագենտի ներմուծման, խառնման, ֆլոկների ձևավորման, նստեցման և մաքրված ջրի առանձնացման փուլերով։ Տեխնոլոգիայի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես մաքրման արդյունավետությունը, այնպես էլ գործընթացի տնտեսական և գործնական իրագործելիությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ստացվող նստվածքի խնդիրը։ Ծանր մետաղների հեռացման արդյունքում առաջացող պինդ ֆազը կարող է պարունակել բարձր կոնցենտրացիայով պղնձային միացություններ, ուստի դրա հետագա մշակումը, պահպանումը կամ օգտակար բաղադրիչների վերականգնումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ երկրորդային աղտոտում չառաջանա։ Այս հանգամանքը ֆլոկուլյացիոն մաքրման տեխնոլոգիայի նախագծման կարևոր մասն է և կապվում է արդյունաբերական թափոնների կառավարման ընդհանուր խնդիրների հետ։ Աշխատության կիրառական արժեքը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ պղինձը նույնիսկ կենսաբանական համակարգերի համար անհրաժեշտ տարր լինելով հանդերձ, բարձր կոնցենտրացիաներում կարող է ունենալ թունավոր ազդեցություն։ Ջրային միջավայրում ծանր մետաղների կուտակումը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ջրային օրգանիզմների վրա և խաթարել էկոհամակարգերի բնական հավասարակշռությունը։ Հետևաբար արտադրական կեղտաջրերից Cu²⁺-ի արդյունավետ հեռացումը կարևոր է ոչ միայն ջրի վերաօգտագործման, այլև շրջակա միջավայրի աղտոտումը կանխելու համար։ Հետազոտության մեջ ֆլոկուլյանտների սինթեզի և տեխնոլոգիական կիրառման համադրումը թույլ է տալիս կապել հիմնարար քիմիական հետազոտությունը գործնական բնապահպանական խնդրի հետ։ Նոր նյութի արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն լաբորատոր պայմաններում, այլև այն տեսանկյունից, թե որքանով է հնարավոր դրա կիրառումը իրական արտադրական կեղտաջրերի մաքրման գործընթացներում։ Իրական արտադրական ջրերը հաճախ պարունակում են միաժամանակ մի քանի աղտոտիչներ, տարբեր աղեր և օրգանական կամ անօրգանական բաղադրիչներ, որոնք կարող են ազդել ֆլոկուլյացիայի ընթացքի վրա։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ կարևոր է գնահատել նաև բարդ բաղադրությամբ ջրերի պայմաններում նյութի կայունությունն ու ընտրողականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, ջրի մաքրման տեխնոլոգիայի և բնապահպանական ինժեներիայի խնդիրները։ Այն կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, ջրամաքրման տեխնոլոգներին, բնապահպանական ինժեներներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների մասնագետներին, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցներին, ինչպես նաև ծանր մետաղներով աղտոտված ջրերի մաքրման և ֆլոկուլյացիոն գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային միջավայրում որոշ վնասակար ծանր մետաղների շրջապտույտի, տարածման և կուտակման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ծանր մետաղների մուտքը ջրային էկոհամակարգեր, դրանց տեղափոխումը ջրային զանգվածներում, նստվածքների հետ փոխազդեցությունը և կենսաբանական օղակների միջոցով կուտակման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մետաղների վարքագծին, որոնք նույնիսկ համեմատաբար ցածր կոնցենտրացիաներով կարող են բացասաբար ազդել ջրային օրգանիզմների և էկոհամակարգի բնականոն գործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են ծանր մետաղների աղբյուրները՝ արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, կենցաղային և այլ մարդածին արտանետումները, ինչպես նաև դրանց բնական երկրաքիմիական աղբյուրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օքսիդավերականգնման պայմանների, լուծված օրգանական նյութերի, ջրի ջերմաստիճանի և այլ գործոնների ազդեցությանը մետաղների շարժունակության և տարածման վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև մետաղների սորբցիան և դեսորբցիան, նստվածքների հետ կապումը, լուծված և կախված ձևերի հարաբերակցությունը և դրանց կենսամատչելիության փոփոխությունները։ Ջրային էկոհամակարգերում ծանր մետաղների շրջապտույտի ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ մետաղները կարող են տեղափոխվել սննդային շղթաներով և որոշ դեպքերում կուտակվել կենդանի օրգանիզմներում՝ առաջացնելով էկոլոգիական ռիսկեր։ Աշխատության շրջանակում կարող են իրականացվել ջրի, հատակային նստվածքների և կենսաբանական նմուշների համեմատական ուսումնասիրություններ՝ աղտոտվածության մակարդակն ու տարածական փոփոխությունները գնահատելու նպատակով։ Ստացված տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել ջրային միջավայրի ծանր մետաղներով աղտոտման աստիճանը, դրանց տարածման հիմնական ուղիները և էկոհամակարգի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների էկոլոգիական մոնիթորինգի, աղտոտման աղբյուրների բացահայտման, բնապահպանական ռիսկերի գնահատման և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության միջոցառումների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էկոլոգներին, հիդրոքիմիկոսներին, բնապահպաններին, երկրաքիմիկոսներին, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, կենսաբաններին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ուժեղ երկրաշարժերին նախորդող մագնիսաառաձգական, էլեկտրամագնիսական և էլեկտրական առաձգական երևույթների ուսումնասիրությանը Արարատյան սեյսմոկանխատեսման պոլիգոնի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է երկրակեղևում ուժեղ սեյսմիկ իրադարձություններից առաջ տեղի ունեցող ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը և դրանց հնարավոր արտահայտությունների բացահայտումը տարբեր երկրաֆիզիկական դաշտերում։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել երկրաշարժերին նախորդող մագնիսական, էլեկտրական և մեխանիկական փոփոխությունները, դրանց առաջացման հնարավոր մեխանիզմները, ժամանակային և տարածական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր դիտարկվող պարամետրերի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատյան տարածաշրջանի երկրաբանական և սեյսմոտեկտոնական պայմաններին, սեյսմիկ ակտիվության դիտարկման մեթոդներին և երկրաշարժերի նախանշանների գրանցման ու մեկնաբանման խնդիրներին։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տվյալների համադրումը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու տարբեր ֆիզիկական երևույթների կիրառելիությունը սեյսմիկ վտանգի ուսումնասիրման և հնարավոր նախանշանների հայտնաբերման համար։ Կարևորվում է նաև դիտարկումների հավաստիության, բնական և տեխնածին խանգարումների տարանջատման, տվյալների վիճակագրական վերլուծության և տարբեր դիտակայաններից ստացված արդյունքների համեմատության հարցը։ Աշխատությունը կարող է նշանակալի լինել Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների սեյսմիկ վտանգի ուսումնասիրման տեսանկյունից՝ նպաստելով երկրաշարժերի նախապատրաստական գործընթացների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սեյսմոլոգներին, երկրաֆիզիկոսներին, երկրաբաններին, սեյսմիկ վտանգի գնահատմամբ զբաղվող մասնագետներին, գիտահետազոտական կառույցներին և համապատասխան ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և պահպանման գիտատեխնիկական հիմքերի կատարելագործման հիմնահարցերին։ Գրքում համակողմանիորեն ուսումնասիրվում են տարածաշրջանի մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող բնական և մարդածին գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է ջրային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մոտեցումները, ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները, ոռոգման համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները և ջրային պաշարների պահպանությանն ուղղված ինժեներական ու բնապահպանական լուծումները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում ստորերկրյա ջրերի շահագործման, ջրային հավասարակշռության պահպանման, ջրային պաշարների մոնիթորինգի, ջրի որակի վերահսկման և կլիմայական փոփոխությունների ազդեցության գնահատման հարցերին՝ ներկայացնելով գիտականորեն հիմնավորված առաջարկություններ տարածաշրջանի ջրային ռեսուրսների կայուն կառավարման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրմանը, բնապահպանական անվտանգության ապահովմանը և պետական կառավարման ու գիտատեխնիկական լուծումների համադրմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ջրօգտագործման արդյունավետությունը և պահպանել Արարատյան հարթավայրի ջրային ներուժը երկարաժամկետ հեռանկարում։ Գիրքը նախատեսված է ջրային տնտեսության, հիդրոլոգիայի, բնապահպանության, գյուղատնտեսության, ինժեներական գիտությունների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և ջրային ռեսուրսների կառավարման հարցերով զբաղվող բոլոր ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հորատանցքային եղանակով իրականացվող երկրաբանական հետախուզման արդյունքների հավաստիության գնահատման խնդիրներին՝ ուսումնասիրելով ստացված տվյալների ճշգրտությունը, ամբողջականությունը և կիրառական նշանակությունը հանքավայրերի ուսումնասիրման գործընթացում։ Ներկայացվում են հորատման աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները, երկրաբանական տեղեկատվության հավաքագրման մեթոդները, նմուշառման և հետազոտման գործընթացները, ինչպես նաև ստացված տվյալների մշակման ու վերլուծության մոտեցումները։ Քննարկվում են հետախուզական աշխատանքների սխալների առաջացման պատճառները, երկրաբանական կառուցվածքի բարդության ազդեցությունը արդյունքների վրա և դրանց նվազեցման տեխնիկական ու մեթոդաբանական միջոցները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օգտակար հանածոների պաշարների գնահատման, հանքավայրերի արդյունավետ շահագործման պլանավորման և երկրաբանական հետազոտությունների որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել երկրաբանների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Արփա գետի վերին հոսանքի ավազանի երկրաբանական կառուցվածքի, երկրաբանական զարգացման պատմության և հանքային ռեսուրսների ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի երկրաբանական դիրքը, ապարային համալիրների կազմը, տարածական բաշխումը, շերտագրական հաջորդականությունը և երկրաբանական տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածքի տեկտոնական կառուցվածքին, խզվածքային համակարգերին, մագմայական և հրաբխային գործունեության դրսևորումներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հանքային կուտակումների առաջացման և տեղաբաշխման վրա։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ծագման ապարների պետրոգրաֆիական, հանքաբանական և երկրաքիմիական առանձնահատկությունները, դրանց փոխհարաբերությունները և հանքայնացման գործընթացների հետ հնարավոր կապերը։ Դիտարկվում են հանքային նյութերի ձևավորման երկրաբանական պայմանները, հանքաբեր գոտիների տարածական օրինաչափությունները և օգտակար հանածոների կուտակումների առաջացմանը նպաստող հիմնական գործոնները։ Կարևորվում են հիդրոթերմալ գործընթացների, տեկտոնական շարժումների, ապարների փոփոխությունների և երկրաբանական կառուցվածքային տարրերի դերը հանքայնացման համակարգերի զարգացման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երկրաբանական քարտեզագրման, դաշտային դիտարկումների, ապարների նմուշառման, պետրոգրաֆիական և երկրաքիմիական վերլուծության մեթոդներ՝ տարածքի երկրաբանական առանձնահատկությունները և հանքաբերության հեռանկարները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային դրսևորումների հայտնաբերման, դրանց տարածական բաշխման, հանքայնացման բնույթի և հնարավոր արդյունաբերական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Առանձնացվում են երկրաբանական կառուցվածքի և հանքային ռեսուրսների տեղաբաշխման փոխկապակցվածության հարցերը, ինչպես նաև հանքավայրերի որոնման և հետախուզման համար կարևոր երկրաբանական նախադրյալները։ Կարևորվում են նաև տարածաշրջանի երկրաբանական զարգացման փուլերի վերակառուցումը, տարբեր ապարային համալիրների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը և հանքագոյացման հնարավոր օրինաչափությունների բացահայտումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանի հարավային լեռնային շրջանների երկրաբանական կառուցվածքի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը, օգտակար հանածոների որոնման գիտական հիմքերի կատարելագործմանը և հանքային ռեսուրսների գնահատման մեթոդների զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ երկրաբանահետախուզական աշխատանքների պլանավորման, հանքային հումքի հեռանկարային տարածքների առանձնացման և բնական ռեսուրսների ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է երկրաբանների, հանքաբանների, երկրաքիմիկոսների, հանքարդյունաբերության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Ջրաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է լեռնային գետերի հոսքի վրա բնական և մարդածին գործոնների ազդեցության գնահատման ու կանխատեսման մեթոդական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գետային հոսքի ձևավորման օրինաչափությունները, տեղումների, ջերմաստիճանի, ձնածածկույթի, ռելիեֆի և ջրահավաք ավազանի առանձնահատկությունների դերը ջրային ռեժիմի փոփոխությունների գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու տնտեսական գործունեության, ջրօգտագործման, հողօգտագործման փոփոխությունների և հիդրոտեխնիկական միջամտությունների հնարավոր ազդեցությանը գետերի հոսքի քանակական ու ժամանակային բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են ջրաբանական տվյալների մշակման, երկարաժամկետ դիտարկումների համադրման և հոսքի փոփոխությունների գնահատման մեթոդական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև տարբեր գործոնների համակցված ազդեցության առանձնացման, ջրային ռեժիմի փոփոխությունների կանխատեսման և համապատասխան մոդելների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է լեռնային ջրահավաք ավազաններում ընթացող ջրաբանական գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման գիտական հիմքերի զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրաբանության, ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանության և ֆիզիկական աշխարհագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լոռու մարզի արդյունաբերական համակարգի զարգացման հեռանկարների և արտադրության տարածքային կազմակերպման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մարզի արդյունաբերական ներուժի ձևավորման նախադրյալները, արտադրական ռեսուրսների տեղաբաշխումը, բնակավայրերի տնտեսական մասնագիտացումը և արդյունաբերական գործունեության տարածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական, աշխատանքային, ենթակառուցվածքային և տնտեսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը արդյունաբերական ձեռնարկությունների տեղաբաշխման և զարգացման հնարավորությունների վրա։ Վերլուծվում են առանձին արդյունաբերական ճյուղերի տարածքային կառուցվածքը, արտադրական կենտրոնների փոխկապակցվածությունը, տրանսպորտային հասանելիությունը և տնտեսական կապերի նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև արդյունաբերության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները, տարածքային անհամաչափությունների նվազեցման հնարավորությունները և արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մարզի արդյունաբերական զարգացման հեռանկարները և հիմնավորելու արտադրության տարածքային կազմակերպման առավել արդյունավետ մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսական աշխարհագրության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության, տարածքային պլանավորման և արդյունաբերական զարգացման ոլորտների մասնագետների համար։

Աշխարհագրական և հողագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Շիրակի մարզի հողային ծածկույթի կառուցվածքի, տարածական բաշխման և տնտեսական օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մարզում տարածված հողերի հիմնական տիպերը, դրանց ձևավորման բնական պայմանները, ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունները և տարածքային տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռելիեֆի, կլիմայի, բարձրության, բուսականության, ջրային պայմանների և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությանը հողային ծածկույթի ձևավորման ու փոփոխության վրա։ Վերլուծվում են հողերի բերրիության, գյուղատնտեսական օգտագործման, էրոզիոն գործընթացների, դեգրադացման և հողային ռեսուրսների պահպանության հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են նաև տարբեր տարածքների նպատակային օգտագործման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով հողերի բնական հատկությունները և գյուղատնտեսական արտադրության պահանջները։ Կարևորվում են հողային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, բերրիության պահպանման և վերականգնման, ինչպես նաև հողերի հետագա օգտագործման գիտականորեն հիմնավորված ուղղությունների մշակման հարցերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, հողագետների, գյուղատնտեսության և հողային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասի տարածքում ուժեղ երկրաշարժերից առաջ դիտարկվող «սեյսմիկ անդորր» երևույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա՝ որպես հնարավոր սեյսմիկ նախանշանի գնահատմանը։ Դիտարկվում են երկրաշարժերի նախապատրաստման փուլում տարածաշրջանի սեյսմիկ ակտիվության տարածաժամանակային փոփոխությունները, մասնավորապես՝ թույլ և միջին ուժգնության երկրաշարժերի թվի ժամանակավոր նվազման կամ դրանց բաշխման փոփոխության դեպքերը։ Վերլուծվում են սեյսմիկ իրադարձությունների վիճակագրական տվյալները, երկրաշարժերի օջախների տարածական տեղաբաշխումը, ժամանակային հաջորդականությունը և ուժգնության ցուցանիշները՝ ուժեղ ցնցումներին նախորդող հնարավոր օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն չափանիշների որոշմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել սեյսմիկ ակտիվության սովորական տատանումները երկրակեղևում ընթացող նախապատրաստական գործընթացների հետ հնարավոր կապ ունեցող փոփոխություններից։ Քննարկվում են Կովկասի տեկտոնական կառուցվածքի, ակտիվ խզվածքների և երկրակեղևում լարվածությունների կուտակման ազդեցությունները սեյսմիկ ռեժիմի ձևավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր ուժեղ երկրաշարժերին նախորդած ժամանակահատվածների համեմատական վերլուծությանը և ուսումնասիրվող երևույթի տևողության, տարածական ընդգրկման ու արտահայտվածության առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է երկարաժամկետ սեյսմաբանական դիտարկումների և տվյալների վիճակագրական մշակման նշանակությունը՝ նման փոփոխությունների հավաստիության գնահատման համար։ Հետազոտությունը նպաստում է տարածաշրջանի սեյսմիկ գործընթացների օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը և կարող է օգտակար լինել սեյսմաբանների, երկրաֆիզիկոսների, երկրաբանների, սեյսմիկ վտանգի գնահատմամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային խոնավացման ցուցանիշների տարածական և ժամանակային փոփոխությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տարածքում՝ հաշվի առնելով երկրի բարդ ռելիեֆը, բարձրությունների զգալի տարբերությունները և կլիմայական պայմանների բազմազանությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում մթնոլորտային տեղումների, օդի հարաբերական ու բացարձակ խոնավության, գոլորշունակության, խոնավացման գործակցի և ջերմաստիճանային պայմանների փոխկապակցվածությունները, որոնց համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր տարածքների խոնավապահովվածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոնավացման տարածական տարբերություններին՝ լեռնային գոտիականության, լանջերի դիրքադրության, ռելիեֆի ձևերի և մթնոլորտային շրջանառության ազդեցության համատեքստում։ Ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել բազմամյա օդերևութաբանական դիտարկումների շարքերը՝ բացահայտելու սեզոնային, տարեկան և երկարաժամկետ փոփոխությունները, տատանումները և հնարավոր միտումները։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել օդերևութաբանական տվյալների վիճակագրական մշակումը, ժամանակային շարքերի վերլուծությունը, համեմատական-աշխարհագրական մեթոդը, տարածական ինտերպոլյացիան, քարտեզագրումը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Վիճակագրական մեթոդներով հնարավոր է հաշվարկել միջին արժեքները, փոփոխականության ցուցանիշները և տարբեր օդերևութաբանական մեծությունների միջև կապերը, իսկ տարածական վերլուծության միջոցով՝ առանձնացնել առավել խոնավ և առավել չոր գոտիները։ Քարտեզագրական մեթոդները հնարավորություն են տալիս պատկերելու խոնավացման ցուցանիշների տարածքային բաշխումը և դրանց փոփոխությունը ըստ բարձրության ու աշխարհագրական դիրքի։ Կարևոր ուղղություն է նաև երաշտային պայմանների և խոնավության պակասի կրկնելիության գնահատումը, հատկապես գյուղատնտեսական նշանակություն ունեցող տարածքների համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսության տարածքային պլանավորման, ոռոգման պահանջների գնահատման, երաշտների ռիսկի ուսումնասիրության և բնական էկոհամակարգերի վիճակի վերլուծության նպատակներով։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն կլիմայագիտության, օդերևութաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով երկրի տարածքում խոնավության ձևավորման ու փոփոխության տարածաժամանակային օրինաչափությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է աշխարհագրական գործոնների ազդեցության ուսումնասիրությանը զբոսաշրջային ձեռնարկությունների միջազգային գործունեության ձևավորման և ընդլայնման գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են երկրի կամ տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը, բնական ռեսուրսները, կլիմայական պայմանները, լանդշաֆտային առանձնահատկությունները, տրանսպորտային հասանելիությունը և զբոսաշրջային կենտրոնների տարածական տեղաբաշխումն ազդում ընկերությունների՝ միջազգային շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջային պահանջարկի աշխարհագրությանը, զբոսաշրջիկների հիմնական հոսքերի ուղղություններին և տարբեր երկրների ու տարածաշրջանների միջև ձևավորվող տնտեսական կապերին։ Քննության են առնվում տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, միջազգային օդային և ցամաքային հաղորդակցության, սահմանային հասանելիության և զբոսաշրջային ծառայությունների տարածական կենտրոնացման նշանակությունը ձեռնարկությունների մրցունակության համար։ Աշխարհագրական գործոնները դիտարկվում են տնտեսական, սոցիալական և կազմակերպական պայմանների հետ փոխկապակցված՝ բացահայտելու համար այն միջավայրը, որտեղ զբոսաշրջային կազմակերպությունները կարող են զարգացնել միջազգային համագործակցությունը, ձևավորել գործընկերային ցանցեր և առաջարկել իրենց ծառայությունները արտաքին շուկաներում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում զբոսաշրջային ուղղությունների գրավչությանը և բնական ու մշակութային ռեսուրսների տարածական բաշխմանը, քանի որ դրանց առանձնահատկությունները կարող են պայմանավորել զբոսաշրջային արտադրանքի մասնագիտացումը և միջազգային շուկայում դրա դիրքավորումը։ Ուսումնասիրվում է նաև հեռավորության գործոնը, որը կարող է ազդել ճանապարհորդության ծախսերի, զբոսաշրջային հոսքերի ինտենսիվության և տարբեր շուկաների հասանելիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր աշխարհագրական պայմաններում գործող զբոսաշրջային ձեռնարկությունների զարգացման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով միջազգային գործունեությանը նպաստող կամ այն սահմանափակող գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զբոսաշրջային գործունեության տարածքային կազմակերպմանը, սեզոնայնությանը, տարածաշրջանային մասնագիտացմանը և միջազգային զբոսաշրջային շուկայի փոփոխություններին հարմարվելու անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն զբոսաշրջության կառավարման, տնտեսական աշխարհագրության և միջազգային ձեռնարկատիրության համար՝ նպաստելով այն մեխանիզմների ավելի ամբողջական ընկալմանը, որոնց միջոցով աշխարհագրական միջավայրը կարող է ազդել զբոսաշրջային ձեռնարկությունների միջազգայինացման ռազմավարությունների, շուկաների ընտրության և գործունեության տարածքային ընդլայնման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է ընթացիկ սեյսմիկ վտանգի գնահատման հնարավորություններին՝ երկրամագնիսական դաշտի ժամանակային և տարածական փոփոխությունների ուսումնասիրության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում երկրակեղևում ընթացող երկրադինամիկական գործընթացների և գեոմագնիսական դաշտում գրանցվող փոփոխությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտումն է։ Երկրամագնիսական դաշտը մշտապես ենթարկվում է տարբեր ծագման տատանումների, որոնք կարող են պայմանավորված լինել ինչպես Երկրի ներքին գործընթացներով, այնպես էլ արտաքին՝ արևային և իոնոլորտային գործոններով, ինչի պատճառով սեյսմիկ գործընթացների հետ հնարավոր կապ ունեցող ազդանշանների առանձնացումը պահանջում է տվյալների մանրամասն վերլուծություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գեոմագնիսական դիտակայաններում երկարաժամկետ գրանցված տվյալները, դաշտի տարբեր բաղադրիչների ժամանակային փոփոխությունները, անոմալ տատանումները և դրանց տարածական բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնական ֆոնային փոփոխությունները հնարավոր երկրադինամիկական ազդակներից տարբերակելու խնդրին, քանի որ գեոմագնիսական տատանումների առկայությունն ինքնին չի կարող համարվել մոտալուտ երկրաշարժի միանշանակ ցուցիչ։ Այդ պատճառով կարևոր նշանակություն ունեն վիճակագրական վերլուծությունը, ժամանակային շարքերի ուսումնասիրությունը և տարբեր դիտակետերից ստացված տվյալների համադրումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև երկրաշարժերի ժամանակային և տարածական բաշխման ու գեոմագնիսական պարամետրերի փոփոխությունների համեմատական գնահատում՝ հնարավոր օրինաչափությունների և կրկնվող առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Կարևորվում է բազմապարամետրային մոտեցումը, որի դեպքում գեոմագնիսական դիտարկումները դիտարկվում են սեյսմոլոգիական, երկրաբանական և այլ երկրաֆիզիկական տվյալների հետ համատեղ։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել սեյսմիկ վտանգի գնահատման գիտական մեթոդների կատարելագործմանը, սակայն պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն, քանի որ երկրաշարժերի ճշգրիտ ժամանակի, վայրի և ուժգնության կանխատեսումը միայն երկրամագնիսական փոփոխությունների հիման վրա գիտականորեն հուսալի մեթոդ չի համարվում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սեյսմոլոգիայի, գեոմագնիսականության, երկրաֆիզիկական մոնիթորինգի և տվյալների վերլուծության մոտեցումները՝ երկրամագնիսական դաշտի դինամիկայի և սեյսմիկ ակտիվության միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրության ու սեյսմիկ վտանգի գնահատման տեղեկատվական հիմքի ընդլայնման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարավային ջրավազանային կառավարման տարածքում ընտրված ստորերկրյա և մակերևութային ջրային ռեսուրսների որակական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ջրերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի գնահատումն է, դրանց տարածական փոփոխությունների բացահայտումը և ջրի որակի վրա բնական ու մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունների վերլուծությունը։ Դիտարկվում են մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ջրային համակարգերի ձևավորման պայմանները, երկրաբանական միջավայրը, ջրահավաք ավազանների առանձնահատկությունները, բնակավայրերի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ջրի թթվահիմնային վիճակը, հանքայնացումը, էլեկտրահաղորդականությունը, հիմնական իոնների և կենսածին տարրերի պարունակությունը, ինչպես նաև ջրի էկոլոգիական ու օգտագործման որակը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ջրային աղբյուրներից ստացված տվյալների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստորերկրյա և մակերևութային ջրերի քիմիական կազմի ու որակական վիճակի տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև ցուցանիշների տարածական բաշխման ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր աղտոտման կամ բնական հանքայնացման առավել արտահայտված հատվածները որոշելու և դրանց ձևավորման պատճառները գնահատելու նպատակով։ Ստացված տվյալների համադրումը ջրի որակի համապատասխան չափանիշների հետ հնարավորություն է տալիս բնութագրելու ուսումնասիրված ջրային ռեսուրսների վիճակը և դրանց հնարավոր օգտագործման սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության տեսանկյունից, քանի որ ջրի որակի պարբերական գնահատումը թույլ է տալիս ժամանակին արձանագրել շրջակա միջավայրում տեղի ունեցող փոփոխությունները և տարբերակել բնական գործընթացների ու մարդածին ազդեցությունների դերը։ Մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի միասնական դիտարկումը նպաստում է տարածքի ջրային համակարգերի փոխկապակցվածության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք ջրային ռեսուրսների վիճակի գնահատման, բնապահպանական մոնիթորինգի կատարելագործման և ջրավազանային սկզբունքով դրանց կայուն կառավարման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հրաբխային տարածքների երկրաբանական և հիդրոերկրաբանական պայմանների ուսումնասիրությանը՝ ստորերկրյա ջրային պաշարների ձևավորման, շարժման, խոցելիության և պահպանության խնդիրների տեսանկյունից՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում կատարված հետազոտությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում հրաբխային ապարների կառուցվածքային և ֆիլտրացիոն առանձնահատկություններն են, որոնք էական նշանակություն ունեն մթնոլորտային տեղումների ներթափանցման, ստորերկրյա ջրերի կուտակման և ջրատար հորիզոնների ձևավորման համար։ Քննվում են լավային հոսքերի, ճեղքավորված հրաբխային ապարների, հրաբխածին-նստվածքային գոյացությունների և դրանց միջև ձևավորված երկրաբանական սահմանների դերը ջրի տեղաշարժի ու բնական ելքերի առաջացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկրաբանական կառուցվածքի անհամասեռությանը, ճեղքավորվածության աստիճանին և տարբեր ապարաշերտերի ջրաթափանցելիությանը, քանի որ այդ գործոնները կարող են պայմանավորել ինչպես ստորերկրյա ջրերի պաշարների ձևավորումը, այնպես էլ դրանց զգայունությունը մակերևույթից ներթափանցող աղտոտիչների նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են ստորերկրյա ջրերի սնման և բեռնաթափման տարածքները, հոսքի հիմնական ուղղությունները, աղբյուրների ձևավորման պայմանները և ջրատար համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստորերկրյա ջրերի բնական պաշտպանվածության գնահատումը՝ հաշվի առնելով վերադիր շերտերի կառուցվածքը, ապարների ֆիլտրացիոն հատկությունները, ռելիեֆը և մարդածին ծանրաբեռնվածությունը։ Դիտարկվում է նաև հողօգտագործման, բնակավայրերի, արդյունաբերական և գյուղատնտեսական գործունեության հնարավոր ազդեցությունը ջրային ռեսուրսների որակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում երկրաբանական, հիդրոերկրաբանական և ջրաքիմիական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու առավել խոցելի տարածքները և հիմնավորելու ստորերկրյա ջրերի պահպանության համար անհրաժեշտ տարածքային մոտեցումները։ Հայաստանի հրաբխային շրջանների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև խմելու և տնտեսական նշանակություն ունեցող ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ կառավարման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաբանության, հիդրոերկրաբանության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և շրջակա միջավայրի պահպանության մոտեցումները՝ հրաբխային միջավայրերում ստորերկրյա ջրերի ձևավորման ու պաշտպանության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզի բնական և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությամբ ձևափոխված լանդշաֆտների համալիր ուսումնասիրությանը, դրանց էկոլոգիական վիճակի գնահատմանը և պահպանության ու բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում տարածքի բնական բաղադրիչների՝ ռելիեֆի, կլիմայական պայմանների, ջրային ռեսուրսների, հողային ծածկույթի, բուսականության և կենդանական աշխարհի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև դրանց վրա բնակավայրերի զարգացման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և տնտեսական գործունեության այլ ձևերի ազդեցությունը։ Քննվում է մարզի լանդշաֆտային բազմազանությունը, բնական տարածքային համալիրների առանձնահատկությունները և դրանց փոփոխությունների տարածական բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդածին ծանրաբեռնվածության հետևանքով առաջացող հողերի էրոզիայի ու դեգրադացման, բուսածածկույթի փոփոխության, ջրային համակարգերի աղտոտման, բնական միջավայրի մասնատման և այլ էկոլոգիական խնդիրների գնահատմանը։ Կարևորվում է բնական և անթրոպոգեն գործոնների համատեղ ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ լանդշաֆտների ժամանակակից վիճակը պայմանավորված է ինչպես բնական գործընթացներով, այնպես էլ տարածքի երկարատև տնտեսական օգտագործմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել դաշտային դիտարկումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների և համեմատական վերլուծության հնարավորությունները՝ տարածքային փոփոխությունների բացահայտման ու գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում են նաև տարբեր լանդշաֆտների կայունությունը և մարդածին ազդեցությունների նկատմամբ խոցելիությունը։ Բարելավման ուղղությունների շրջանակում կարևորվում են հողային ու ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը, դեգրադացված տարածքների վերականգնումը, կանաչ տարածքների պահպանումն ու ընդլայնումը, անտառային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնօգտագործման առավել հավասարակշռված մոտեցումների կիրառումը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածքային պլանավորման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջոցառումների փոխկապակցումը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆիզիկական աշխարհագրության, լանդշաֆտագիտության, բնապահպանության և տարածքային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել մարզի բնական ռեսուրսների պահպանության, խախտված լանդշաֆտների վերականգնման և տարածքի կայուն օգտագործման համար։

Աշխատությունը նվիրված է վեցարժեք քրոմ պարունակող արդյունաբերական հոսքաջրերի մաքրման և շրջակա միջավայրի համար դրանց վտանգավորության նվազեցման արդյունավետ մոտեցումների գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում Cr(VI) միացություններով աղտոտված ջրային միջավայրերի բնութագրումն է, դրանց էկոլոգիական վտանգավորության գնահատումը և մաքրման այնպիսի տեխնոլոգիական սկզբունքների հիմնավորումը, որոնք կարող են ապահովել աղտոտիչի պարունակության զգալի նվազեցում ու մաքրված ջրի որակի բարելավում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վեցարժեք քրոմի բարձր շարժունակությանը և թունաբանական նշանակությանը, ինչի պատճառով դրա պարունակության վերահսկումը կարևոր խնդիր է արդյունաբերական կեղտաջրերի կառավարման ոլորտում։ Քննվում են ջրային միջավայրում քրոմի տարբեր քիմիական ձևերի վարքը և այն ֆիզիկաքիմիական գործոնները, որոնք կարող են ազդել դրանց կայունության, փոխակերպման ու հեռացման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում համեմատական տեսանկյունից կարող են դիտարկվել ֆիզիկաքիմիական մաքրման տարբեր սկզբունքներ՝ գնահատելով դրանց կիրառելիությունը կոնկրետ հոսքաջրերի կազմի և աղտոտվածության աստիճանի պայմաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վնասազերծման գործընթացի արդյունավետության վրա ջրի թթվահիմնային հատկությունների, ուղեկցող իոնների, աղտոտիչների ընդհանուր կազմի և մշակման պայմանների ազդեցության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև քրոմի առավել վտանգավոր ձևերի փոխակերպման և հետագա հեռացման ընդհանուր մեխանիզմների նշանակությունը՝ առանց անտեսելու երկրորդային թափոնների առաջացման և դրանց անվտանգ կառավարման խնդիրը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մաքրման արդյունքում առաջացող նստվածքների կամ այլ մնացորդային նյութերի բնութագրմանը, քանի որ աղտոտիչի տեղափոխումը ջրային փուլից մեկ այլ փուլ ինքնին դեռ չի նշանակում բնապահպանական վտանգի ամբողջական վերացում։ Տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը դիտարկվում է ոչ միայն աղտոտիչի հեռացման աստիճանի, այլև գործընթացի կայունության, ռեսուրսատարության, կիրառման հնարավորության և բնապահպանական անվտանգության տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ մետաղամշակման, գալվանական և այլ արդյունաբերական արտադրություններից առաջացող քրոմ պարունակող հոսքաջրերի կառավարման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է շրջակա միջավայրի քիմիայի, ջրամաքրման տեխնոլոգիաների, ֆիզիկաքիմիական գործընթացների և արդյունաբերական էկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ծանր մետաղներով աղտոտված ջրերի մաքրման ավելի արդյունավետ և էկոլոգիապես հիմնավորված մեթոդների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի հարավ-արևմտյան հատվածի գետային համակարգերի ջրերի էկոլոգիական և հիդրոքիմիական վիճակի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գնահատել ջրային միջավայրի որակը, բացահայտել դրա վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնները և բնութագրել գետային ջրերի հնարավոր ազդեցությունը լճային էկոհամակարգի վրա։ Հետազոտության առանցքում գետերի ջրի ֆիզիկական և քիմիական ցուցանիշների համալիր գնահատումն է, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ջրային միջավայրում ընթացող գործընթացների և աղտոտման հնարավոր աղբյուրների մասին։ Ուսումնասիրվում են ջրի ջերմաստիճանի, թթվահիմնային վիճակի, հանքայնացման, լուծված թթվածնի, կենսածին տարրերի և այլ հիդրոքիմիական բաղադրիչների փոփոխությունները՝ հաշվի առնելով դրանց տարածական ու սեզոնային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազոտի և ֆոսֆորի միացություններին, քանի որ դրանց ավելցուկային ներհոսքը կարող է նպաստել ջրային համակարգերում սննդանյութերի կուտակմանը և էկոլոգիական հավասարակշռության փոփոխությանը։ Քննվում են բնակավայրերից առաջացող կեղտաջրերի, գյուղատնտեսական տարածքներից մակերևութային հոսքերի, անասնապահության և հողօգտագործման այլ ձևերի հնարավոր ազդեցությունները գետերի ջրային միջավայրի վրա։ Միաժամանակ հաշվի են առնվում բնական գործոնները՝ գետավազանի երկրաբանական կառուցվածքը, տեղումների քանակը, ձնհալքը, հոսքի սեզոնային փոփոխությունները և ջրահավաք տարածքի առանձնահատկությունները։ Ջրի որակի տարբեր ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գետերի առանձին հատվածների միջև տարբերությունները և գնահատելու հնարավոր աղտոտման տարածական օրինաչափությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գետային հոսքի միջոցով տարբեր նյութերի դեպի լիճ տեղափոխման գնահատումը, քանի որ վտակները կարևոր դեր ունեն լճի ջրային և նյութական հաշվեկշռի ձևավորման մեջ։ Երկարաժամկետ դիտարկումների դեպքում ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել նաև ջրի որակի փոփոխությունների միտումները բացահայտելու և ջրային էկոհամակարգերի վիճակի գնահատման համար։ Կարևորվում է ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման և միասնական ցուցանիշներով գնահատման անհրաժեշտությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ժամանակին հայտնաբերել էկոլոգիական անբարենպաստ փոփոխությունները։ Աշխատությունը միավորում է հիդրոքիմիայի, ջրաբանության և ջրային էկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով գետային էկոհամակարգերի վիճակի առավել ամբողջական գնահատմանը և Սևանա լճի ջրահավաք ավազանի ջրային ռեսուրսների պահպանության գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի տարածքում մթնոլորտային տեղումների քիմիական կազմի և դրանցում տարբեր մետաղների պարունակության ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային միջավայրի աղտոտվածության գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անձրևաջրի և ձյան նմուշներում մետաղական տարրերի հայտնաբերման, դրանց կոնցենտրացիաների որոշման, տարածական ու ժամանակային փոփոխությունների բացահայտման և հնարավոր ծագման աղբյուրների գնահատման վրա։ Մթնոլորտային տեղումները դիտարկվում են որպես շրջակա միջավայրի վիճակը բնութագրող կարևոր ցուցիչ, քանի որ օդում առկա մասնիկներն ու մի շարք քիմիական միացություններ կարող են ներգրավվել տեղումների ձևավորման գործընթացում և դրանց միջոցով տեղափոխվել երկրային մակերևույթ։ Քննության են առնվում տեղումների հիմնական ջրաքիմիական բնութագրերը, միջավայրի թթվահիմնային հատկությունները և մետաղների պարունակության փոփոխությունները տարբեր եղանակային ու սեզոնային պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային միջավայրում մետաղների հնարավոր մարդածին և բնական աղբյուրների տարբերակմանը։ Դրանց պարունակության վրա կարող են ազդեցություն ունենալ տրանսպորտային հոսքերը, արդյունաբերական և շինարարական գործունեությունը, վառելիքի այրման գործընթացները, ճանապարհային փոշին, հողային մասնիկների տեղափոխումը և տարածաշրջանի բնական երկրաքիմիական առանձնահատկությունները։ Նմուշների տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել քաղաքի տարբեր հատվածների միջև առկա տարբերությունները և առանձնացնել այն տարածքները, որտեղ որոշ տարրերի պարունակությունը կարող է համեմատաբար բարձր լինել։ Կարևորվում է նաև ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար տեղումների քիմիական կազմի կախվածությունը տարվա եղանակից, տեղումների ինտենսիվությունից և մթնոլորտային պայմաններից։ Հետազոտության շրջանակում կիրառվող ջրաքիմիական և անալիտիկ մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ քանակական տվյալներ, համադրել տարբեր նմուշների արդյունքները և բացահայտել առանձին մետաղների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մթնոլորտային աղտոտման գործընթացների գնահատման, աղտոտիչների տեղափոխման և նստեցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև երկարաժամկետ բնապահպանական փոփոխությունների վերահսկման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մթնոլորտ–ջուր–հող համակարգում քիմիական տարրերի շրջանառությանը, քանի որ տեղումների միջոցով մակերևույթ հասնող նյութերը կարող են հետագայում ներգործել հողերի, մակերևութային ջրերի և քաղաքային էկոհամակարգերի քիմիական վիճակի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել պատկերացումները քաղաքային տարածքներում մթնոլորտային տեղումների՝ որպես բնապահպանական տեղեկատվության աղբյուրի նշանակության մասին և ձևավորել գիտական հիմք շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ջրաքիմիայի, բնապահպանության, երկրաքիմիայի, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի և քաղաքային էկոլոգիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Թեհրան քաղաքի շրջակա տարածքներում ստորերկրյա ջրերի քիմիական աղտոտման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը և դրա նվազեցմանն ուղղված բնապահպանական միջոցառումների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ստորերկրյա ջրերի որակի վրա ազդող բնական և մարդածին գործոններն են, ինչպես նաև աղտոտիչների ձևավորման, տարածման և ստորերկրյա ջրային համակարգերում կուտակման գործընթացները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել քաղաքային և արդյունաբերական գործունեության, գյուղատնտեսության, կենցաղային և արտադրական կեղտաջրերի, թափոնների կուտակման, հողօգտագործման և ոռոգման ազդեցությունները ջրային ռեսուրսների քիմիական կազմի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստորերկրյա ջրերում տարբեր քիմիական բաղադրիչների և աղտոտիչների պարունակության գնահատմանը, դրանց տարածական բաշխմանը և հնարավոր աղբյուրների բացահայտմանը։ Թեմայի կարևոր կողմերից է նաև ջրային ռեսուրսների նկատմամբ մարդածին ճնշման և տարածաշրջանի բնական պայմանների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ստորերկրյա ջրերի վերականգնման սահմանափակ հնարավորությունները կարող են խորացնել երկարատև աղտոտման հետևանքները։ Աշխատանքը դիտարկում է աղտոտման նվազեցման և կանխարգելման հնարավոր միջոցառումներ՝ կեղտաջրերի արդյունավետ մաքրում, աղտոտման աղբյուրների վերահսկում, թափոնների պատշաճ կառավարում, հողերի և ջրերի մոնիթորինգ, աղտոտված տարածքների վերականգնում և ստորերկրյա ջրային պաշարների կայուն օգտագործման մեխանիզմների ներդրում։ Կարևոր նշանակություն է տրվում նաև բնապահպանական մշտադիտարկման համակարգերի կատարելագործմանը և ջրի որակի փոփոխությունների ժամանակին հայտնաբերմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս կանխարգելիչ միջոցներ ձեռնարկել մինչև աղտոտման ավելի լայն տարածումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հիմք հանդիսանալ Թեհրանի շրջակա տարածքների ստորերկրյա ջրերի պահպանությանն ուղղված համալիր բնապահպանական քաղաքականության մշակման համար՝ համադրելով աղտոտման կանխարգելումը, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը և երկարաժամկետ էկոլոգիական անվտանգության ապահովումը։

Աշխատությունը նվիրված է տեկտոնական խախտումներով թուլացած կողով լեռնային բացահանքում հանքաքարի տեղափոխման ռացիոնալ տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ հաշվի առնելով հանքավայրի երկրաբանական, լեռնատեխնիկական և արտադրական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում բացահանքի կողերի կայունության և հանքաքարի տեղափոխման արդյունավետության փոխկապակցված ուսումնասիրությունն է, քանի որ տեկտոնական խախտումների առկայությունը կարող է էապես փոխել ապարային զանգվածի ամրությունը, առաջացնել սահքի կամ փլուզման վտանգ և սահմանափակել տրանսպորտային աշխատանքների անվտանգ ու արդյունավետ կազմակերպումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքը, խախտումների տարածական դիրքը, ապարների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, բացահանքի կողի երկրաչափական պարամետրերը և հանքաքարի տեղադրման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թուլացած կողի կայունության գնահատմանը և այն պայմանների բացահայտմանը, որոնց դեպքում հնարավոր է անվտանգ կազմակերպել հանքաքարի բեռնման և տեղափոխման աշխատանքները։ Տրանսպորտային տեխնոլոգիայի ընտրության ժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն տեղափոխման հեռավորությունը, բարձրությունների տարբերությունը, ճանապարհների երկրաչափական պարամետրերը, հանքաքարի և ապարների ֆիզիկական հատկությունները, աշխատանքային ճակատի արտադրողականությունը և օգտագործվող տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ավտոմոբիլային, կոնվեյերային կամ համակցված տրանսպորտային համակարգերի կիրառման նպատակահարմարության գնահատում՝ հաշվի առնելով տվյալ բացահանքի պայմանները։ Կարևոր խնդիր է հանքաքարի տեղափոխման երթուղիների այնպիսի կազմակերպումը, որը կնվազեցնի թուլացած կողի վրա առաջացող լրացուցիչ ազդեցությունները և միաժամանակ կապահովի տեղափոխման անհրաժեշտ արտադրողականությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև բեռնման և տեղափոխման մեքենաների փոխհամաձայնեցված աշխատանքի, տրանսպորտային ցիկլի տևողության, մեքենաների արտադրողականության, վառելիքի կամ էներգիայի ծախսերի և շահագործման արժեքի ցուցանիշները։ Տեխնոլոգիական լուծումների ընտրության կարևոր չափանիշներից է անվտանգության և տնտեսական արդյունավետության համադրումը, քանի որ առավել կարճ կամ արագ տեղափոխման ճանապարհը միշտ չէ, որ համապատասխանում է լեռնային զանգվածի կայունության և աշխատանքի անվտանգության պահանջներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տրանսպորտային ճանապարհների կառուցման և պահպանման, թուլացած հատվածների շրջանցման, բեռնատար հոսքերի կազմակերպման և լեռնային աշխատանքների փուլայնության հարցերին։ Տեխնոլոգիական մոդելավորումը և տեխնիկատնտեսական հաշվարկները կարող են հնարավորություն տալ համեմատելու տարբեր տարբերակներ և ընտրելու այն լուծումը, որն ապահովում է հանքաքարի տեղափոխման անհրաժեշտ ծավալը նվազագույն ծախսերով և ընդունելի ռիսկի պայմաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել բացահանքերի նախագծման և շահագործման, լեռնային տրանսպորտի կազմակերպման, արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և աշխատանքի անվտանգության բարձրացման նպատակներով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեռնային ինժեներներին, հանքավայրերի նախագծողներին, բացահանքերի տեխնոլոգներին, տրանսպորտային համակարգերի մասնագետներին, երկրաբաններին և լեռնային գործի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի մշակել տեկտոնական խախտումներով թուլացած կող ունեցող բացահանքում հանքաքարի տեղափոխման այնպիսի ռացիոնալ տեխնոլոգիա, որը կապահովի արտադրական պահանջվող արդյունավետությունը, կնվազեցնի տրանսպորտային ծախսերը, հաշվի կառնի ապարային զանգվածի կայունության առանձնահատկությունները և կբարձրացնի լեռնային աշխատանքների անվտանգության մակարդակը։

Աշխատությունը պատմում է Արարատ լեռան հետ կապված ճանապարհորդության, դրա նախապատրաստման և իրականացման մասին՝ ներկայացնելով լեռնային արշավի առանձնահատկությունները, բնապատկերային միջավայրը և ճանապարհին հանդիպող տպավորությունները։ Նկարագրության կենտրոնում գտնվում է Արարատը՝ որպես տարածաշրջանի ամենահայտնի և խորհրդանշական լեռնային գագաթներից մեկը, որի նկատմամբ ձևավորվել են պատմական, մշակութային և աշխարհագրական բազմաթիվ պատկերացումներ։ Ճանապարհորդական պատմության միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում պատկերացնելու դեպի լեռ տանող ուղին, լեռնային բնության փոփոխվող տեսարանները, բարձրության հետ կապված պայմանները և վերելքի ընթացքում առաջացող ֆիզիկական ու հոգեբանական դժվարությունները։ Նյութը միաժամանակ կարող է ներկայացնել ճանապարհորդի անձնական դիտարկումները, հանդիպումները, ապրումները և լեռնային միջավայրի ազդեցությունը մարդու վրա՝ ստեղծելով արշավի կենդանի և անմիջական պատկեր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լեռը շրջապատող տարածքի բնությանը, տեղագրությանը և ճանապարհորդական պայմաններին, ինչը պատմությունը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես անձնական ուղևորության նկարագրություն, այլև որպես տարածաշրջանի վերաբերյալ ճանաչողական նյութ։ Արարատի նկատմամբ պատմական և մշակութային հետաքրքրությունը լրացուցիչ խորություն է հաղորդում ճանապարհորդության նկարագրությանը՝ լեռնային արշավը կապելով այդ վայրի խորհրդանշական նշանակության հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճանապարհորդությունների, լեռնագնացության, աշխարհագրության և տարածաշրջանային պատմության սիրահարներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են Արարատի բնությամբ և լեռ բարձրանալու փորձառությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, այն համադրում է ճանապարհորդական պատմությունը, բնության նկարագրությունը և լեռնային արշավի փորձառությունը՝ ընթերցողին փոխանցելով բարձր լեռան ուղղությամբ կատարված ուղևորության ընդհանուր մթնոլորտն ու նշանակությունը։

Աշխատանքը նվիրված է բացահանքերի կողերի ձևավորման և կայունության ապահովման նոր մեթոդի մշակմանը, ինչպես նաև դրա կիրառման համար անհրաժեշտ հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բաց եղանակով օգտակար հանածոների արդյունահանման ժամանակ առաջացող լեռնատեխնիկական պայմանները, ապարային զանգվածի կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հանքավայրի երկրաբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կողերի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացահանքի կողերի երկրաչափական ձևավորմանը, թեքության անկյան, բարձրության, աստիճանների չափերի և այլ տեխնոլոգիական ու երկրամեխանիկական ցուցանիշների ընտրությանը։ Նոր մոտեցման մշակման նպատակն է համատեղել արդյունահանման աշխատանքների անվտանգությունը, կողերի երկարաժամկետ կայունությունը և հանքային տարածքի արդյունավետ օգտագործումը՝ նվազեցնելով ապարների փլուզման, սահքի և դեֆորմացիաների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապարային զանգվածում լարվածությունների և դեֆորմացիաների ձևավորման օրինաչափությունները, ջրաբանական պայմանների ազդեցությունը, բնական ճաքերի և խզվածքների դերը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների հաջորդականության ու կիրառվող տեխնոլոգիայի ազդեցությունը կողերի վարքագծի վրա։ Առաջարկվող մեթոդի պարամետրերի հիմնավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել այնպիսի օպտիմալ երկրաչափական և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք համապատասխան են տվյալ հանքավայրի պայմաններին և ապահովում են աշխատանքների առավել անվտանգ ու արդյունավետ իրականացում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բացահանքերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով լեռնային աշխատանքների անվտանգության բարձրացմանը, կորուստների և չնախատեսված ծախսերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքավայրի պաշարների առավել ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես լեռնային ինժեներների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, նախագծողների, երկրաբանների և բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տուֆերի և բազալտների բացահանքային դաշտերի ու բացահանքերի օպտիմալ պարամետրերի որոշման և հիմնավորման խնդիրներին՝ հաշվի առնելով հանքավայրերի երկրաբանական կառուցվածքը, օգտակար հանածոյի որակական ու տեխնոլոգիական հատկությունները և արդյունահանման պայմանները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բաց եղանակով հանքարդյունահանման կազմակերպման համար կարևոր երկրատեխնիկական և արտադրական գործոնները, որոնց հիման վրա որոշվում են բացահանքի սահմանները, խորությունը, կողերի և աստիճանների երկրաչափական չափերը, ինչպես նաև աշխատանքային գոտու և արդյունահանման հերթականության առավել նպատակահարմար լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տուֆի և բազալտի զանգվածների ճեղքավորվածությանը, ամրությանը, շերտավորվածությանը և բնական կառուցվածքին, քանի որ այդ հատկանիշները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ապարների պոկման, բլոկների ստացման, կորուստների և աղքատացման մակարդակի վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև բացահանքային դաշտի արդյունավետ օգտագործման, օգտակար հանածոյի արդյունահանման ծավալների, արտադրողականության և շահագործման տնտեսական ցուցանիշների գնահատում։ Օպտիմալ պարամետրերի հիմնավորման կարևոր բաղադրիչ է տեխնիկական և տնտեսական գործոնների համադրումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել հանքավայրի պաշարների հնարավորինս ռացիոնալ օգտագործում, նվազեցնել ապարների կորուստներն ու արդյունահանման ծախսերը և պահպանել աշխատանքների անվտանգությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ Հայաստանի շինարարական քարերի՝ հատկապես տուֆի և բազալտի հանքավայրերի նախագծման ու շահագործման կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեռնային ինժեներներին, երկրաբաններին, հանքավայրերի նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին, հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների տեխնիկական աշխատակիցներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս աշխատությունը հայկական միջնադարյան աշխարհագրական մտքի կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է հին և վաղ միջնադարյան աշխարհի տարածքների, երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների, գետերի, լեռների և ծովերի վերաբերյալ պատկերացումները՝ դրանք համադրելով Կլավդիոս Պտղոմեոսի աշխարհագրական համակարգի հետ։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է Մեծ Հայքի և հարակից տարածաշրջանների պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ Պտղոմեոսի տվյալները այստեղ ոչ միայն փոխանցվում կամ համառոտ ներկայացվում են, այլև լրացվում են տեղական և ավելի ուշ ժամանակաշրջանների տեղեկություններով։ Աշխատության առանցքում աշխարհը բաժանվում է խոշոր աշխարհագրական միավորների, որոնց նկարագրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարածքների դիրքին, սահմաններին, բնակավայրերին, բնական առանձնահատկություններին և տարբեր ժողովուրդների տեղաբաշխմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի, Վրաստանի, Աղվանքի, Պարսկաստանի, Միջագետքի, Ասորիքի, Կողքիսի, Փոքր Ասիայի և հարակից շրջանների վերաբերյալ հատվածները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին աշխարհագրական անվանումների և տարածքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն ավանդույթը, որի համաձայն հայկական վաղ միջնադարյան գիտնականները փորձում էին դասական աշխարհի աշխարհագրական գիտելիքները հարմարեցնել իրենց ժամանակի իրականությանը՝ պահպանելով հին հեղինակների տեղեկությունները, բայց միաժամանակ ներառելով նոր տվյալներ։ Այդ պատճառով այն հետաքրքիր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական նկարագրություն, այլև որպես գիտության, քարտեզագրության և պատմական աշխարհընկալման զարգացման վկայություն։ Գիրքը կարևոր նյութ է նաև տեղանունների պատմության համար․ բազմաթիվ հին անվանումներ, բնակավայրերի դիրքեր և տարածաշրջանների փոխհարաբերություններ կարող են օգտագործվել ժամանակակից պատմական աշխարհագրության և հնագիտության ուսումնասիրություններում։ Ներկայացված ֆրանսերեն հրատարակությունը հիմնված է հայերեն բնագրի վրա և թարգմանվել է Պ. Արսեն Սուքրյի կողմից․ բնօրինակ հրատարակությունը լույս է տեսել Վենետիկում 1881 թվականին, իսկ ժամանակակից վերահրատարակություններից մեկը կատարվել է Bibliothèque nationale de France-ի թվայնացված ժառանգության հիման վրա։ H Hachette BNF +1 Աշխատության գիտական արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ այն գտնվում է դասական հունա-հռոմեական աշխարհագրության և հայկական վաղ միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի հատման կետում։ Պտղոմեոսի համակարգի օգտագործումը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հին աշխարհագրական պատկերացումները փոխանցվում հայկական մտավոր միջավայր և վերամշակվում տեղական գիտական ավանդույթի շրջանակում։ Հայկական աղբյուրագիտական ավանդույթի համաձայն՝ այս աշխարհագրական աշխատության մեջ Պտղոմեոսի «Երկրագրության» հաջորդականությունը հիմք է ծառայել տարբեր երկրամասերի նկարագրության համար, մինչդեռ Հայաստանի և հարակից երկրների վերաբերյալ նյութը զգալիորեն ընդլայնվել է այլ աղբյուրների և տեղական տեղեկությունների միջոցով։ W Wikisource Այսպիսով, գիրքը կարելի է դիտարկել որպես պատմական քարտեզի և աշխարհագրական տեղեկատուի յուրօրինակ համադրություն, որը հատկապես հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են հին Հայաստանի սահմանները, պատմական տեղանունները, հարևան ժողովուրդների տարածքները, հին ճանապարհները և միջնադարյան հայերի պատկերացումները աշխարհի կառուցվածքի մասին։ Այն առավելապես գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական բնույթ ունի և կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, աշխարհագետների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվողների, հայագետների և Կովկասի ու Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների ուսումնասիրմանը հեռահար մեթոդների կիրառմամբ՝ Հայաստանի և Սիրիայի հրաբխային շրջանների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և կիրառել այնպիսի մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի առանց լայնածավալ հորատման կամ անմիջական դաշտային ուսումնասիրությունների ամբողջությամբ սահմանափակվելու բացահայտել ստորերկրյա ջրերի տարածման օրինաչափությունները, դրանց ձևավորման և կուտակման համար նպաստավոր երկրաբանական ու երկրաձևաբանական պայմանները և ջրային ռեսուրսների հնարավոր հեռանկարային տեղամասերը։ Հրաբխային շրջաններում ստորերկրյա ջրերի ձևավորման գործընթացները սերտորեն կապված են ապարների ճեղքավորվածության, ծակոտկենության, լավային հոսքերի կառուցվածքի, տեկտոնական խզվածքների և մակերևութային ջրերի ներթափանցման պայմանների հետ։ Հրաբխային ապարների տարբեր տեսակներ կարող են ունենալ ջրաթափանցության և ջրատարության էապես տարբեր հատկություններ, իսկ լավային ծածկույթների ներսում ձևավորված ճեղքերը և խոռոչները կարող են հանդես գալ որպես ջրի կուտակման ու տեղաշարժի ուղիներ։ Այդ պատճառով նման տարածքների հիդրոերկրաբանական գնահատումը պահանջում է երկրաբանական, երկրաձևաբանական, հիդրոլոգիական և հեռահար զոնդավորման տվյալների համադրում։ Հետազոտության մեջ հեռահար մեթոդները կարող են ներառել արբանյակային պատկերների և օդատիեզերական տվյալների վերլուծություն, տեղանքի սպեկտրալ առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն, երկրաձևաբանական քարտեզագրում և տարբեր տեղեկատվական շերտերի համադրում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ապարների և հողերի տարբեր տեսակներ, հայտնաբերել մակերևութային կառուցվածքների առանձնահատկությունները, գծային խախտումները, խզվածքային գոտիները, ջրահավաք ավազանները և այն տեղամասերը, որտեղ բնական պայմանները կարող են նպաստել ստորերկրյա ջրերի կուտակմանը։ Հեռահար մեթոդների առավելություններից է մեծ տարածքների համեմատաբար արագ և միասնական ուսումնասիրության հնարավորությունը։ Սա հատկապես կարևոր է լեռնային և դժվարամատչելի շրջանների համար, որտեղ ավանդական դաշտային հետազոտությունները կարող են պահանջել մեծ ժամանակ և նյութական ռեսուրսներ։ Աշխատության շրջանակում Հայաստանի հրաբխային շրջանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հրաբխային ռելիեֆի և ջրաերկրաբանական պայմանների փոխկապակցվածությունը։ Հայաստանի տարածքում լայնորեն տարածված հրաբխային ապարները կարևոր դեր ունեն բազմաթիվ ջրատար համակարգերի ձևավորման մեջ, իսկ լեռնային ռելիեֆը, ձնհալը և տեղումները լրացուցիչ պայմաններ են ստեղծում ջրի ներթափանցման և ստորերկրյա հոսքի ձևավորման համար։ Սիրիայի հրաբխային շրջանների ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս կատարել համեմատական ուսումնասիրություն և բացահայտել այն ընդհանուր օրինաչափությունները, որոնք կարող են բնորոշ լինել տարբեր կլիմայական պայմաններում գտնվող հրաբխային տարածքներին։ Համեմատական մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ նույն երկրաբանական տիպի ապարները տարբեր կլիմայական և ջրաբանական միջավայրերում կարող են ձևավորել տարբեր բնույթի ստորերկրյա ջրային համակարգեր։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկրաբանական և հեռահար տվյալների համատեղ վերլուծությունը։ Միայն արբանյակային պատկերների հիման վրա ստորերկրյա ջրերի անմիջական հայտնաբերումը սովորաբար հնարավոր չէ, սակայն մակերևութային երկրաբանական, երկրաձևաբանական և հիդրոլոգիական ցուցանիշների միջոցով կարելի է գնահատել ջրատար համակարգերի ձևավորման հավանականությունը։ Այդ պատճառով հեռահար մեթոդները կարող են ծառայել որպես նախնական հետախուզման և հեռանկարային տեղամասերի ընտրության գործիք, որը հետագայում լրացվում է հիդրոերկրաբանական, երկրաֆիզիկական և հորատման տվյալներով։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև գծային կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Խզվածքները, ճեղքերը և տեկտոնական խախտումները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ստորերկրյա ջրերի շարժման վրա՝ ստեղծելով ջրի ներթափանցման կամ արտահոսքի առավել նպաստավոր ուղիներ։ Դրանց տարածական վերլուծությունը հեռահար տվյալների միջոցով կարող է օգնել առանձնացնել ջրային ռեսուրսների որոնման առավել հեռանկարային գոտիները։ Հնարավոր է նաև օգտագործել աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի գործիքներ՝ տարբեր տվյալների շերտերը համադրելու և տարածքային մոդելներ կազմելու նպատակով։ Այդպիսի համակարգերը կարող են միավորել երկրաբանական քարտեզները, ռելիեֆի թվային մոդելները, ջրահավաք ցանցը, խզվածքները, հողածածկը, բուսականության տվյալները և այլ ցուցանիշներ՝ հնարավորություն տալով գնահատել ստորերկրյա ջրերի ձևավորման համար առավել բարենպաստ տարածքները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է ջրային ռեսուրսների որոնման, գնահատման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հետ։ Հեռահար մեթոդների կիրառումը կարող է նվազեցնել նախնական հետախուզական աշխատանքների ծախսերը, արագացնել հեռանկարային տեղամասերի ընտրությունը և ապահովել ջրային ռեսուրսների տարածական բաշխման վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացում։ Սա հատկապես կարևոր է այն տարածաշրջաններում, որտեղ ջրի պահանջարկը բարձր է, իսկ մակերևութային ջրային ռեսուրսները սահմանափակ են կամ անհավասարաչափ են բաշխված։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հիդրոերկրաբաններին, երկրաբաններին, ջրային ռեսուրսների մասնագետներին, հեռահար զոնդավորման և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի մասնագետներին, բնապահպաններին և տարածքային պլանավորման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է հիդրոերկրաբանությունը, հրաբխային երկրաբանությունը և ժամանակակից հեռահար հետազոտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի և Սիրիայի հրաբխային շրջանների ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների տարածական օրինաչափությունները, գնահատել դրանց ձևավորման համար նպաստավոր բնական պայմանները և մշակել ջրային ռեսուրսների որոնման ու գնահատման ավելի արդյունավետ գիտական մոտեցումներ։

Աշխատությունը նվիրված է Հրազդան և Ախուրյան գետերի ջրի որակի և բնական ինքնամաքրման ընդունակության համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գետային ջրերի ֆիզիկաքիմիական և հիդրոքիմիական բնութագրերը, ջրի աղտոտվածության մակարդակը, տարբեր աղտոտիչների տարածական և ժամանակային փոփոխությունները, ինչպես նաև ջրային էկոհամակարգերի ինքնակարգավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետերի վրա մարդածին ազդեցությանը՝ կապված արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, կենցաղային և այլ գործունեության հետևանքով ջրային միջավայր ներթափանցող աղտոտիչների հետ։ Ուսումնասիրվում է ջրի որակի փոփոխությունը գետերի տարբեր հատվածներում և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել աղտոտման նվազեցմանը կամ, հակառակը, դրա կուտակմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ինքնամաքրման գործընթացների գնահատումը, որոնք ներառում են ջրային միջավայրում ընթացող ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական բնական մեխանիզմների ամբողջությունը։ Քննարկվում են ջրի հոսքի արագության, ջերմաստիճանի, թթվածնային ռեժիմի, սեզոնային փոփոխությունների, միկրոօրգանիզմների գործունեության և այլ գործոնների ազդեցությունը գետերի ինքնամաքրման հնարավորությունների վրա։ Հրազդան և Ախուրյան գետերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ջրերի որակի տարբերությունները, աղտոտման հիմնական առանձնահատկությունները և բնական վերականգնման ներուժը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, աղտոտման կանխարգելման, գետային էկոհամակարգերի պահպանության և ջրի որակի վերահսկման միջոցառումների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, հիդրոլոգների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, էկոլոգների, քիմիկոսների, գիտական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բիոկլիմայական ներուժի ուսումնասիրությանը և գյուղատնտեսության ոլորտում դրա ռացիոնալ ու արդյունավետ օգտագործման հնարավորություններին։ Աշխատության մեջ բիոկլիմայական պայմանները դիտարկվում են որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր բնական ռեսուրս՝ հաշվի առնելով ջերմային ռեժիմը, արևային ճառագայթումը, խոնավությունը, տեղումները, օդի և հողի ջերմաստիճանը, ինչպես նաև բույսերի աճի ու զարգացման վրա ազդող այլ կլիմայական գործոններ։ Հեղինակը վերլուծում է Հայաստանի տարածքի բնական և կլիմայական բազմազանությունը՝ առանձնացնելով տարբեր մարզերի և բարձրադիր գոտիների բիոկլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության մասնագիտացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակաբույսերի կենսաբանական պահանջների և առկա կլիմայական պայմանների համապատասխանության գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գյուղատնտեսական տարբեր մշակաբույսերի մշակության համար առավել նպաստավոր տարածքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ բնական ռեսուրսների նպատակային օգտագործման, մշակաբույսերի ճիշտ տարածքային տեղաբաշխման, ագրոտեխնիկական միջոցառումների կատարելագործման և արտադրական գործընթացների գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպման միջոցով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայական ռիսկերի և անբարենպաստ եղանակային երևույթների ազդեցությանը, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ գյուղատնտեսական արտադրության հարմարվողականության բարձրացման ուղիներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բիոկլիմայական ներուժի օգտագործման արդյունավետությունը և մշակելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել բերքատվության բարձրացմանը, արտադրական ռեսուրսների խնայողությանը և գյուղատնտեսության կայուն զարգացմանը։ Գրքում ներկայացված դիտարկումները կարող են օգտակար լինել նաև կլիմայի փոփոխության պայմաններում գյուղատնտեսության զարգացման ռազմավարությունների մշակման համար՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տարբեր բնական-աշխարհագրական գոտիների առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության, աշխարհագրության, ագրոկլիմատոլոգիայի, բնապահպանության և հողագիտության մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և գյուղատնտեսական ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խնդիրները։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Թեհրան քաղաքի կայուն զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը՝ ընդգրկելով քաղաքային աճի, բնապահպանական բեռի և սոցիալ-տնտեսական գործընթացների փոխազդեցության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խոշոր մեգապոլիսի զարգացման խնդիրները՝ բնակչության արագ աճը, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը, օդի աղտոտվածությունը, ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունը և քաղաքային ենթակառուցվածքների վրա աճող ճնշումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման հայեցակարգի կիրառմանը քաղաքային կառավարման մեջ՝ ներառելով էներգաարդյունավետության բարձրացում, կանաչ տարածքների ընդլայնում, հասարակական տրանսպորտի զարգացում և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցում։ Ներկայացվում են նաև սոցիալ-տնտեսական զարգացման հնարավոր սցենարներ, որոնք միտված են բնակչության կյանքի որակի բարելավմանը և քաղաքային համակարգերի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքային պլանավորման և տարածաշրջանային զարգացման ուսումնասիրությունների համար՝ նպաստելով խոշոր քաղաքների կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Սևան-Ամասիայի երկրաբանական գոտու ապարներում քիմիական տարրերի բաշխման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց երկրաէկոլոգիական նշանակության գնահատմանը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի երկրաբանական կառուցվածքը, ապարների ծագումնաբանական և երկրաքիմիական բնութագրերը, ինչպես նաև տարբեր քիմիական տարրերի տարածական բաշխման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապարներում հիմնական, երկրորդական և հետքային տարրերի պարունակությանը, դրանց կուտակման ու տեղաշարժման բնական մեխանիզմներին և երկրաբանական գործընթացների ազդեցությանը տարրերի տեղաբաշխման վրա։ Ուսումնասիրվում են երկրաքիմիական ֆոնի ձևավորման պայմանները, առանձին տարրերի բարձր կամ ցածր պարունակությունների հնարավոր պատճառները և դրանց կապը ապարների հանքաբանական կազմի ու երկրաբանական զարգացման պատմության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում ծանր մետաղների և շրջակա միջավայրի համար էկոլոգիական նշանակություն ունեցող այլ տարրերի տարածվածությանը, դրանց հնարավոր ներգործությանը հողերի, մակերևութային ու ստորերկրյա ջրերի քիմիական կազմի վրա։ Կարևորվում են բնական երկրաքիմիական անոմալիաների բացահայտումը, տարրերի միգրացիոն հատկությունների գնահատումը և բնական ու մարդածին ազդեցությունների տարբերակման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև երկրաքիմիական նմուշառման, լաբորատոր վերլուծության, տարածական քարտեզագրման և ստացված տվյալների վիճակագրական մշակման մեթոդները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի տարածաշրջանի երկրաէկոլոգիական վիճակի գնահատման, բնական միջավայրի երկրաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտման և բնապահպանական մշտադիտարկման գիտական հիմքերի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել երկրաբանների, երկրաքիմիկոսների, երկրաէկոլոգների, բնապահպանության մասնագետների, հանքային ռեսուրսների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բնապահպանական և ջրաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի գետերի ջրերի քիմիական կազմի, որակական առանձնահատկությունների և էկոլոգիական վիճակի ուսումնասիրությանն ու գնահատմանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի գետային ցանցի բնական առանձնահատկությունները, ջրային ռեսուրսների ձևավորման պայմանները և ջրերի քիմիական կազմի վրա ազդող երկրաբանական, կլիմայական ու մարդածին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրերի թթվայնության, հանքայնացման, էլեկտրահաղորդականության, հիմնական իոնների, կենսածին տարրերի և հնարավոր աղտոտիչ նյութերի պարունակության ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են ջրաքիմիական ցուցանիշների տարածական ու ժամանակային փոփոխությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը գետերի հիդրոլոգիական ռեժիմի հետ և ջրի որակի գնահատման հիմնական չափանիշները։ Քննարկվում են նաև արդյունաբերական, հանքարդյունաբերական, գյուղատնտեսական և կենցաղային գործունեության հնարավոր ազդեցությունները գետային էկոհամակարգերի ու ջրային ռեսուրսների որակի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ջրի նմուշառման, լաբորատոր քիմիական վերլուծության, ստացված տվյալների վիճակագրական մշակման և ջրերի որակի համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման, աղտոտման հնարավոր աղբյուրների բացահայտման, էկոլոգիական ռիսկերի գնահատման և գետային համակարգերի պահպանության միջոցառումների մշակման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրաքիմիայի, հիդրոլոգիայի, բնապահպանության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և Սյունիքի մարզի բնական միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեռնային գործի և հորատման տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բարդ լեռնատեխնիկական պայմաններում հորատման աշխատանքների իրականացման համար բազմաբաղադրիչ հորատման լուծույթների մշակման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լուծույթների բաղադրության ընտրության սկզբունքները, տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունը և դրանց ազդեցությունը համակարգի տեխնոլոգիական ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խտությանը, մածուցիկությանը, կայունությանը, ֆիլտրացիոն հատկություններին և հորատանցքի պատերի ամրության պահպանման համար անհրաժեշտ ցուցանիշներին։ Վերլուծվում են երկրաբանական միջավայրի, ապարների հատկությունների, ջերմաստիճանի, ճնշման և այլ աշխատանքային պայմանների ազդեցությունները հորատման լուծույթի արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև հորատման ընթացքում հնարավոր բարդությունների կանխարգելման, ապարների քայքայման արգասիքների հեռացման, սարքավորումների աշխատանքի կայունության և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու լուծույթների օպտիմալ բաղադրության և աշխատանքային պարամետրերի ընտրությունը տարբեր բարդության հորատման պայմանների համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հորատման տեխնոլոգիաների, լեռնային գործի և հորատման հեղուկների մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Երկրաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրերի որոնման ընթացքում լիթոերկրաքիմիական մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի և Իրանի հանքային դաշտերի օրինակով։ Քննության են առնվում ապարներում քիմիական տարրերի տարածման օրինաչափությունները, հանքայնացման հետ կապված երկրաքիմիական անոմալիաների ձևավորման պայմանները և դրանց որոնողական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապարների նմուշառման, քիմիական կազմի ուսումնասիրման, ցուցիչ տարրերի առանձնացման և ստացված տվյալների տարածական վերլուծության մեթոդներին։ Վերլուծվում են պղնձի, մոլիբդենի և դրանց ուղեկցող տարրերի բաշխման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հանքայնացված գոտիների հայտնաբերման համար կիրառվող երկրաքիմիական չափանիշները։ Քննարկվում են Հայաստանի և Իրանի տարբեր հանքային դաշտերի երկրաբանական ու երկրաքիմիական պայմանների համեմատական ուսումնասիրման հնարավորությունները և որոնողական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լիթոերկրաքիմիական տվյալների նշանակությունը հեռանկարային հանքային տարածքների առանձնացման և հետագա երկրաբանական հետախուզական աշխատանքների կազմակերպման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երկրաքիմիայի, օգտակար հանածոների երկրաբանության, հանքավայրերի որոնման և հետախուզման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բնապահպանական և սոցիալ-տնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կայուն մարդկային զարգացման բնապահպանական բաղադրիչի ուսումնասիրությանը համաշխարհային և ազգային մակարդակներում։ Քննության են առնվում շրջակա միջավայրի վիճակի, բնական ռեսուրսների օգտագործման, տնտեսական զարգացման և բնակչության բարեկեցության միջև ձևավորվող փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական կայունության գնահատման չափանիշներին և ցուցանիշներին, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորություններին մարդկային զարգացման գործընթացների վերլուծության ժամանակ։ Վերլուծվում են բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, շրջակա միջավայրի պահպանության, աղտոտման նվազեցման և էկոլոգիական ռիսկերի կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են նաև համաշխարհային բնապահպանական մարտահրավերների և ազգային առանձնահատկությունների փոխազդեցությունը, բնապահպանական քաղաքականության ձևավորման մոտեցումները և կայուն զարգացման նպատակների իրականացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բնապահպանական գործոնների նշանակությունը մարդկանց կյանքի որակի, սոցիալական բարեկեցության և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կայուն զարգացման, բնապահպանական տնտեսագիտության, շրջակա միջավայրի կառավարման և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և բնական ռեսուրսների կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնական ռեսուրսների վերաբերյալ հողատարածական տվյալների հավաքագրման, համակարգման և կառավարման միասնական տեղեկատվական համակարգի ստեղծման խնդիրներին։ Քննության են առնվում հողային և այլ բնական ռեսուրսների տարածական հաշվառման, քարտեզագրման, դասակարգման և տվյալների թվայնացման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխարհագրական տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը, տարածական տվյալների բազաների ձևավորմանը, թվային քարտեզների մշակմանը և տարբեր աղբյուրներից ստացվող տեղեկատվության համադրմանը։ Վերլուծվում են հողերի բնութագրերի, օգտագործման ձևերի, բնական պայմանների և ռեսուրսային ներուժի վերաբերյալ տվյալների կազմակերպման ու պարբերական թարմացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև համակարգի կիրառման հնարավորությունները հողային ռեսուրսների կառավարման, տարածքային պլանավորման, բնապահպանական մշտադիտարկման և բնական պաշարների արդյունավետ օգտագործման գործընթացներում։ Տեղեկատվական համակարգի ձևավորումը կարող է նպաստել տարածական տվյալների հասանելիության բարձրացմանը և բնական ռեսուրսների վերաբերյալ կառավարչական որոշումների տեղեկատվական ապահովմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, հողային ռեսուրսների կառավարման, քարտեզագրության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ավազանում տարածված երկրաբանական վտանգների ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պայմանների, տարածական առանձնահատկությունների և փոխադարձ կապերի բացահայտմանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի երկրաբանական կառուցվածքը, տեկտոնական և գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունները, ապարների կազմն ու հատկությունները, ռելիեֆը և այլ բնական գործոններ, որոնք կարող են նպաստել վտանգավոր երկրաբանական գործընթացների ձևավորմանն ու ակտիվացմանը։ Վերլուծվում են սեյսմիկ երևույթների, սողանքների, քարաթափումների, փլուզումների, էրոզիոն գործընթացների և այլ երկրադինամիկական երևույթների տարածման ու զարգացման հնարավոր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր վտանգների փոխկապակցվածությանը և այն դեպքերին, երբ մեկ բնական գործընթաց կարող է պայմանավորել կամ ուժեղացնել մեկ այլ գործընթացի զարգացումը։ Դիտարկվում է երկրաբանական, հիդրոլոգիական, կլիմայական և մարդածին գործոնների համատեղ ազդեցությունը տարածքի կայունության վրա։ Քննարկվում են վտանգավոր տեղամասերի հայտնաբերման, տարածքային գնահատման, քարտեզագրման և մշտադիտարկման մեթոդական մոտեցումները։ Կարևորվում է երկրաբանական վտանգների համալիր գնահատումը բնակավայրերի, ճանապարհների, ինժեներական կառույցների, գյուղատնտեսական տարածքների և բնական էկոհամակարգերի անվտանգության ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնական վտանգների հետևանքների կանխատեսման, ռիսկերի նվազեցման և տարածքային պլանավորման ընթացքում երկրաբանական տվյալների կիրառման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Սևանա լճի ավազանի երկրաբանական միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը և բնական վտանգների կառավարման ու կանխարգելիչ միջոցառումների գիտական հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել երկրաբանության, գեոմորֆոլոգիայի, սեյսմաբանության, բնապահպանության և բնական ռիսկերի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքի ռելիեֆի տարածական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը, գեոմորֆոմետրիական ցուցանիշների հիման վրա դրա շրջանացմանը և շրջանաձև կառուցվածքների բացահայտման ու տարանջատման մեթոդների մշակմանը՝ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և տարածական վերլուծության ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ռելիեֆը դիտարկվում է որպես քանակական բնութագրիչներով նկարագրվող բարդ երկրաձևաբանական համակարգ, որի առանձնահատկությունների գնահատման համար օգտագործվում են բարձրության, լանջերի թեքության և կողմնադրության, մակերևույթի կորության, մասնատվածության, հարաբերական բարձրությունների և տեղանքի ձևը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Թվային բարձրության մոդելների մշակման միջոցով իրականացվում է տվյալների միասնական տարածական վերլուծություն, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբեր չափորոշիչների համադրմամբ առանձնացնել երկրաձևաբանական հատկանիշներով միմյանցից տարբերվող տարածքներ։ Կարևորվում է ռելիեֆի ավտոմատացված և կիսաավտոմատ շրջանացման հնարավորությունը, որի դեպքում տարածքային միավորների սահմանազատումը կատարվում է ոչ միայն նկարագրական դիտարկումների, այլև չափելի և համադրելի քանակական տվյալների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջանաձև և օղակաձև կառուցվածքների հայտնաբերմանը, դրանց երկրաչափական պարամետրերի որոշմանը, տարածական բաշխվածության ուսումնասիրմանը և հնարավոր երկրաբանական ու երկրաձևաբանական ծագման գնահատմանը։ Նման կառուցվածքները կարող են կապված լինել հրաբխային գործունեության, տեկտոնական գործընթացների, էրոզիոն ձևափոխությունների կամ երկրակեղևի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ, ուստի դրանց ճշգրիտ քարտեզագրումը կարևոր է տարածքի երկրաբանական զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս համադրել ռելիեֆային, երկրաբանական, տեկտոնական և այլ տարածական տվյալներ, իրականացնել բազմաչափ վերլուծություն և ստացված արդյունքները ներկայացնել թեմատիկ քարտեզների ու թվային մոդելների տեսքով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել գեոմորֆոլոգիական և երկրաբանական քարտեզագրման, բնական ռեսուրսների ուսումնասիրության, տարածքային պլանավորման, բնական վտանգների գնահատման և շրջակա միջավայրի հետազոտությունների ժամանակ։ Աշխատանքը նպաստում է Հայաստանի բարդ լեռնային ռելիեֆի կառուցվածքի առավել ճշգրիտ քանակական գնահատմանը և ժամանակակից թվային մեթոդների ներդրմանը երկրաձևաբանական շրջանացման ու տարածական կառուցվածքների բացահայտման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղական բնակավայրերի տարածական կազմակերպման, տեղաբաշխման և զարգացման առանձնահատկությունների աշխարհագրական ուսումնասիրությանը՝ երկրի լեռնային ռելիեֆի և բնական պայմանների ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գյուղական բնակավայրերի ձևավորման և տարածքային բաշխման օրինաչափությունները, բնակավայրերի բարձրադիր դիրքը, ռելիեֆի մասնատվածությունը, կլիմայական պայմանները, ջրային ու հողային ռեսուրսների հասանելիությունը և դրանց ազդեցությունը բնակչության տեղաբաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բարձրաչափական գոտիներում գյուղական բնակավայրերի խտության, մեծության, բնակչության թվաքանակի և տնտեսական մասնագիտացման տարբերություններին։ Վերլուծվում է բնական միջավայրի և գյուղատնտեսական գործունեության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև տրանսպորտային հասանելիության, ճանապարհային ցանցի, մարզային ու քաղաքային կենտրոններից հեռավորության և սոցիալական ենթակառուցվածքների ազդեցությունը գյուղական բնակավայրերի կենսունակության վրա։ Քննության են առնվում բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները, ներքին և արտաքին միգրացիան, ժողովրդագրական կառուցվածքը, բնակչության ծերացումը և աշխատանքային ռեսուրսների տեղաբաշխումը՝ որպես գյուղական տարաբնակեցման համակարգի զարգացման վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Կարևորվում են սահմանամերձ, բարձրադիր և դժվարամատչելի բնակավայրերի առանձնահատուկ խնդիրները, որտեղ բնական ու սոցիալ-տնտեսական սահմանափակումները կարող են ավելի ուժեղ ազդեցություն ունենալ բնակչության պահպանման և տնտեսական գործունեության կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղական բնակավայրերի միջև տարածական կապերը, դրանց փոխհարաբերությունները քաղաքային կենտրոնների հետ և բնակավայրերի տարբեր գործառույթների ձևավորման օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական տարածքների անհամաչափ զարգացման, ենթակառուցվածքների հասանելիության և բնակչության տարածքային կենտրոնացման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարևորում է աշխարհագրական և տարածական վերլուծության մեթոդների կիրառումը՝ գյուղական տարաբնակեցման կառուցվածքի գնահատման, զարգացման միտումների բացահայտման և տարածքային տարբերությունների համակարգման նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել գյուղական բնակավայրերի զարգացման քաղաքականության, տարածքային պլանավորման և ենթակառուցվածքների տեղաբաշխման առավել հիմնավորված մոտեցումների ձևավորմանը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի լեռնային բնական միջավայրի առանձնահատկությունները։