Химия

Աշխատանքը նվիրված է արիլալիֆատիկ β-ամինոկետոնների և դրանց ածանցյալների ստացման, քիմիական կառուցվածքի ուսումնասիրման և կենսաբանական ակտիվության գնահատման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը օրգանական սինթեզի և կենսաբանական ակտիվության միջև կապի բացահայտումն է՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել տվյալ դասի միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ստացման հնարավոր եղանակները և դրանց պայմանավորված կենսաբանական ազդեցությունները։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել β-ամինոկետոնների ստացման տարբեր սինթետիկ մոտեցումներ, ռեակցիաների ընթացքի պայմանները, ստացված միացությունների մաքրումը, նույնականացումը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլեկուլում առկա արոմատիկ և ալիֆատիկ հատվածների, ամինային և կետոնային ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությանը միացությունների քիմիական և կենսաբանական հատկությունների վրա։ Ածանցյալների ստացումը հնարավորություն է տալիս փոփոխել ելակետային միացությունների կառուցվածքը և համեմատել կառուցվածքային փոփոխությունների հետևանքով առաջացող հատկությունների տարբերությունները։ Կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը կարևոր բաղադրիչ է, քանի որ այն թույլ է տալիս գնահատել սինթեզված միացությունների հնարավոր կենսաբանական նշանակությունը և բացահայտել առավել հեռանկարային կառուցվածքները հետագա հետազոտությունների համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են դեղաքիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նոր օրգանական միացությունների սինթեզը և դրանց կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող են հիմք հանդիսանալ կենսաբանական ազդեցություն ունեցող նյութերի որոնման և կառուցվածք-ակտիվություն փոխկապակցվածությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքի ընթացքում ստացված արդյունքները կարող են նպաստել տվյալ միացությունների դասի քիմիական վարքագծի առավել խորքային ըմբռնմանը, սինթեզի արդյունավետ մեթոդների ընտրությանը և կենսաբանական ակտիվության վրա կառուցվածքային գործոնների ազդեցության գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, դեղաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների որոնման ոլորտներով զբաղվող մասնագետների և հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի և պլատինի միացությունների միջև առաջացող համալիրների ձևավորման կինետիկայի և թերմոդինամիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ արագությամբ և ինչ մեխանիզմներով են պլատինային միացությունները փոխազդում ԴՆԹ-ի հետ, ինչպես է զարգանում համալիրների ձևավորման գործընթացը և ինչ գործոններ են որոշում այդ փոխազդեցության կայունությունն ու բնույթը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել պլատինային միացությունների կապման արագությունները, կապման աստիճանը, հավասարակշռության հաստատունները, փոխազդեցության էներգետիկ բնութագրերը և ԴՆԹ-ի կառուցվածքում առաջացող փոփոխությունները։ Թերմոդինամիկական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել կապման գործընթացի ազատ էներգիայի, էնթալպիայի և էնտրոպիայի փոփոխությունները և դրանց հիման վրա պարզել համալիրների կայունացման հիմնական գործոնները։ Միաժամանակ կինետիկ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու արագ և դանդաղ փուլերը, միջանկյալ վիճակների հնարավոր գոյությունը և ԴՆԹ-ի տարբեր հատվածների նկատմամբ պլատինային միացությունների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս հարցերը կարևոր նշանակություն ունեն հակաուռուցքային պլատինային դեղամիջոցների, մասնավորապես ԴՆԹ-ն որպես թիրախ օգտագործող միացությունների գործողության մոլեկուլային մեխանիզմների հասկացման համար, քանի որ ԴՆԹ-ի հետ քիմիական կապերի առաջացումը կարող է խանգարել դրա բնականոն կառուցվածքին և վերարտադրությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, կալորիմետրիկ, կինետիկ և այլ կենսաֆիզիկական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ համալիրների կառուցվածքն ու հատկությունները քանակապես բնութագրելու համար։ Աշխատանքը միավորում է մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները և կարող է նպաստել ԴՆԹ-ի հետ պլատինային միացությունների փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է արժեքավոր լինել կենսաքիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, դեղագետների, քիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների և հակաուռուցքային դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմներն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է N- և C-վինիլազոլների սինթեզի արդյունավետ մեթոդների մշակմանը, դրանց պոլիմերացման և համապոլիմերացման գործընթացների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև արժեքավոր հատկություններով նոր նյութերի ստացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում վինիլազոլային միացությունների ստացման քիմիական եղանակներին, դրանց կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության առանձնահատկություններին, ինչպես նաև սինթեզի պայմանների օպտիմալացման հնարավորություններին։ Առանձին կարևորություն է տրվում ստացված մոնոմերների պոլիմերացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և համապոլիմերացման ընթացքում դրանց վարքագծի ուսումնասիրությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս նպատակային կերպով ձևավորել տարբեր կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերով պոլիմերային համակարգեր։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ստացված նյութերի հատկությունները և դրանց փոփոխության հնարավորությունները՝ կախված քիմիական կառուցվածքից, պոլիմերացման պայմաններից և համապոլիմերային բաղադրությունից։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նոր պոլիմերային նյութերի ստացման հնարավորությամբ, որոնք կարող են ունենալ կիրառական արժեք՝ շնորհիվ հատուկ ֆիզիկական, քիմիական կամ տեխնոլոգիական հատկությունների։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և պոլիմերային քիմիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգների, նյութագիտության ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների և ասպիրանտների։ Այն համադրում է օրգանական սինթեզի, պոլիմերացման քիմիայի և նոր նյութերի ստացման խնդիրները՝ ընդգծելով նպատակային հատկություններով պոլիմերների ստեղծման գիտական և կիրառական հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենի թթվածնային միացությունների վերականգնման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ համակցված վերականգնիչների կիրառմամբ, ինչպես նաև մոլիբդենի և դրա կարբիդի ստացման հնարավորությունների հետազոտությանը այրման ռեժիմում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մոլիբդենի օքսիդային միացություններից մետաղական մոլիբդենի և ածխածնային միացությունների ստացման առավել արդյունավետ պայմանները՝ հաշվի առնելով վերականգնման գործընթացների ջերմաքիմիական և կինետիկական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մոլիբդենի թթվածնային միացությունների կառուցվածքը, դրանց վերականգնելիությունը և տարբեր վերականգնիչների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակցված վերականգնիչների օգտագործմանը, որոնց համատեղ ազդեցությունը կարող է փոփոխել ռեակցիայի ընթացքը, ջերմային ռեժիմը և վերջնական արդյունքի կազմն ու հատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վերականգնման գործընթացների ջերմային էֆեկտներին, ինքնատարածվող կամ այրման ռեժիմով ընթացող ռեակցիաների առանձնահատկություններին և այն գործոններին, որոնք որոշում են գործընթացի կայունությունն ու արդյունավետությունը։ Այրման ռեժիմում նյութի ստացումը հնարավորություն է տալիս օգտագործել ռեակցիայի ընթացքում անջատվող ջերմությունը՝ գործընթացը արագացնելու և արտաքին էներգիայի պահանջը նվազեցնելու նպատակով։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ելային բաղադրիչների հարաբերակցությունը, վերականգնիչների տեսակը և քանակը, ածխածնի առկայությունը, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տարածման արագությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված մոլիբդենի և մոլիբդենի կարբիդի փուլային ու քիմիական կազմի որոշումը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը։ Մոլիբդենի կարբիդի ստացումը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում նյութագիտության տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է կիրառվել բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում աշխատող նյութերի, մաշակայուն բաղադրիչների, կատալիտիկ համակարգերի և այլ տեխնիկական նշանակության նյութերի ստեղծման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ռենտգենաֆազային, քիմիական և ջերմային վերլուծության մեթոդների կիրառություն՝ ռեակցիայի արդյունքների և ստացված նյութերի կազմի ու կառուցվածքի պարզաբանման համար։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է բարձր աստիճանի վերականգնում և նպատակային բաղադրության արտադրանքի ստացում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մոլիբդենի և դրա կարբիդների ստացման ավելի արդյունավետ, արագ և էներգախնայող տեխնոլոգիական մոտեցումների զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ մետալուրգիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, փոշեմետալուրգիայի և հատուկ հատկություններով նյութերի ստացման ոլորտներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության, մետալուրգիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է չհագեցած 5(4H)-օքսազոլոնների և 2-ամինոմեթիլպիպերիդինի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի շրջանակում դիտարկվում են օքսազոլոնային կառուցվածք ունեցող օրգանական միացությունների քիմիական հատկությունները, դրանց ռեակցիոնունակությունը և ամինային բաղադրիչի հետ փոխազդեցության հնարավոր ուղիները։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում ռեակցիայի պայմանների, ստացվող միացությունների կառուցվածքի և դրանց հնարավոր փոխակերպումների ուսումնասիրմանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն օրգանական սինթեզի համար, քանի որ օքսազոլոնները համարվում են բազմաֆունկցիոնալ հետերոցիկլային միացություններ, որոնք կարող են մասնակցել տարբեր քիմիական փոխակերպումների և ծառայել որպես նոր օրգանական միացությունների ստացման ելանյութեր։ 2-ամինոմեթիլպիպերիդինի ներգրավումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել ազոտ պարունակող կառուցվածքների ձևավորման և փոփոխման հնարավորությունները՝ կախված սկզբնական նյութերի կառուցվածքից և ռեակցիայի պայմաններից։ Աշխատանքը կարող է ներառել ստացված նյութերի սինթեզ, մաքրման և նույնականացման գործընթացներ, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային բնութագրերի համեմատական վերլուծություն։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հետերոցիկլային քիմիայի, օրգանական սինթեզի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների որոնման ուղղություններում՝ ընդլայնելով չհագեցած օքսազոլոնների և պիպերիդինային ածանցյալների քիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումները։

Աշխատությունը նվիրված է կալիումի պերսուլֆատի և չորրորդային ամոնիումային աղերի փոխազդեցության արդյունքում առաջացող նյութերի և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պերսուլֆատային միացությունների քիմիական ակտիվությունը, չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց փոխազդեցության հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիայի պայմանների ազդեցությանը, փոխազդեցության ընթացքում ձևավորվող արտադրանքների բաղադրությանը, կառուցվածքին և ֆիզիկաքիմիական հատկություններին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր բաղադրությամբ ամոնիումային աղերի և օքսիդիչ համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունները, ինչպես նաև ստացված նյութերի կայունությունը և հետագա քիմիական փոխակերպումների նկատմամբ վարքագիծը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռեակցիոն համակարգում ընթացող օքսիդավերականգնման և այլ քիմիական գործընթացների բնույթի բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու պերսուլֆատների և ազոտ պարունակող օրգանական միացությունների փոխազդեցության մեխանիզմները։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ օքսիդացման գործընթացների, մակերևութային ակտիվ նյութերի քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և նոր ֆունկցիոնալ միացությունների ստացման ուղղություններով հետագա հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ցածր ջերմաստիճաններում պինդ ֆազում ընթացող դետոնացիոն ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ ֆիզիկական քիմիայի, նյութագիտության և պայթյունային գործընթացների տեսական ու փորձարարական հետազոտությունների շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիկաքիմիական երևույթներն են, որոնք տեղի են ունենում պինդ նյութերում արագ էներգետիկ փոխակերպումների և դետոնացիոն ալիքի տարածման պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ ցածր ջերմաստիճանային միջավայրում նյութի ֆիզիկական հատկությունները, փուլային վիճակը, ջերմափոխանակությունը և քիմիական փոխակերպումների արագությունը կարող են էապես տարբերվել սովորական պայմաններից՝ ազդելով գործընթացի ընդհանուր դինամիկայի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դետոնացիոն ալիքի տարածման առանձնահատկությունները, պինդ միջավայրի կառուցվածքային փոփոխությունները, ճնշման և ջերմաստիճանի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ռեակցիոն գոտու ձևավորման և էներգիայի փոխանցման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել պինդ նյութի կառուցվածքի, խտության, ջերմաստիճանի և այլ ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցությանը դետոնացիոն գործընթացի բնութագրերի վրա։ Հետազոտությունը կարող է նաև անդրադառնալ փուլային անցումներին և դրանց հնարավոր կապին արագ ընթացող քիմիական ռեակցիաների հետ, քանի որ պինդ ֆազային համակարգերում նյութի կառուցվածքային փոփոխությունները կարևոր դեր կարող են ունենալ էներգիայի տարածման և ռեակցիայի զարգացման գործընթացներում։ Տեսական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս նկարագրելու դետոնացիոն երևույթների ընդհանուր օրինաչափությունները և համեմատելու տարբեր նյութական համակարգերի վարքը՝ առանց սահմանափակվելու միայն մակրոսկոպիկ դիտարկումներով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է արագ ընթացող ֆիզիկաքիմիական գործընթացների և պինդ նյութերի վարքի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմամբ, ինչպես նաև ծայրահեղ պայմաններում նյութի հատկությունների ուսումնասիրմամբ։ Նման հետազոտությունները կարող են նշանակություն ունենալ նաև նյութագիտության, բարձր ճնշումների ֆիզիկայի և արագ էներգետիկ գործընթացների տեսության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է ցածր ջերմաստիճանային պայմաններում պինդ նյութերի դետոնացիոն վարքի ֆիզիկական և քիմիական օրինաչափությունները՝ ուշադրություն դարձնելով նյութի կառուցվածքի, ջերմադինամիկական վիճակի և արագ ընթացող էներգետիկ փոխակերպումների փոխազդեցությանը։

Աշխատությունը նվիրված է 5,5-դիմեթիլբենզո[հ]խինազոլինի նոր ածանցյալների ստացման, կառուցվածքային ուսումնասիրության և կենսաբանական հատկությունների հետազոտությանը։ Գրքում ներկայացվում են օրգանական սինթեզի մեթոդները, ելանյութերի փոխակերպումները, ստացված միացությունների քիմիական կառուցվածքի հաստատման եղանակները և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը։ Հեղինակը վերլուծում է նոր սինթեզված միացությունների հնարավոր կենսաբանական ակտիվությունը՝ ուսումնասիրելով դրանց ազդեցության առանձնահատկությունները և կիրառման հեռանկարները կենսաբժշկական ու դեղագիտական հետազոտությունների շրջանակում։ Աշխատության մեջ համադրվում են ժամանակակից օրգանական քիմիայի, սպեկտրոսկոպիական վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների արդյունքները՝ բացահայտելու նոր հետազոտվող նյութերի կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է քիմիկոսների, դեղագետների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են կենսաբանական ակտիվ միացությունների որոնմամբ, նոր նյութերի նախագծմամբ և դեղագործական քիմիայի զարգացման խնդիրներով։

Աշխատությունը նվիրված է ցերիումի և մոլիբդենի հիմքով համաձուլվածքներում նոր նյութերի մշակման ֆիզիկաքիմիական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մետաղական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բաղադրիչների փոխազդեցության օրինաչափությունները, ֆազային փոխակերպումները և դրանց ազդեցությունը ստացվող նյութերի ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցերիումի և մոլիբդենի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերին, դրանց համատեղ կիրառման հնարավորություններին և համաձուլվածքների հատկությունների նպատակային փոփոխման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են բազմաբաղադրիչ մետաղական համակարգերում ընթացող ջերմադինամիկական գործընթացները, ֆազային հավասարակշռությունները, բաղադրիչների փոխադարձ լուծելիությունը և տարբեր կառուցվածքային վիճակների առաջացման պայմանները։ Դիտարկվում են համաձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, ջերմային մշակման ազդեցությունը, բյուրեղացման գործընթացները և միկրոկառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Կարևորվում են նյութերի մեխանիկական ամրության, ջերմակայունության, քիմիական կայունության և շահագործման այլ հատկությունների ուսումնասիրության հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել ֆիզիկաքիմիական վերլուծության, ռենտգենակառուցվածքային հետազոտության, ջերմային անալիզի և միկրոսկոպիական ուսումնասիրության մեթոդներ՝ համաձուլվածքների կառուցվածքն ու ֆազային բաղադրությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում համաձուլվածքների բաղադրության և հատկությունների միջև փոխկապակցվածությանը, կառուցվածքային փոփոխությունների վերահսկման հնարավորություններին և նոր նյութերի ստացման օպտիմալ պայմանների որոշմանը։ Առանձնացվում են մետաղական համակարգերի կայունության, միջմետաղական միացությունների հնարավոր առաջացման, դիֆուզիոն գործընթացների և բարձր ջերմաստիճաններում նյութերի վարքագծի հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում են նաև փորձարարական արդյունքների տեսական մեկնաբանությունը, ֆազային դիագրամների ուսումնասիրությունը և նյութերի հատկությունների կանխատեսման ֆիզիկաքիմիական մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հատուկ նշանակության համաձուլվածքների մշակմանը, մետաղական նյութերի հատկությունների կատարելագործմանը և նոր նյութագիտական լուծումների որոնմանը։ Այն գիտական նշանակություն ունի ֆիզիկական քիմիայի, մետաղագիտության, նյութագիտության և համաձուլվածքների տեխնոլոգիայի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, մետաղագետների, տեխնոլոգների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 5-մեթիլ-5-էթիլբենզո[h]խինազոլինների սինթեզին, դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը և հնարավոր հակաուռուցքային ու մոնոամինօքսիդազային ֆերմենտների ակտիվությունը ճնշող ազդեցությունների գնահատմանը։ Քննարկվում են խինազոլինային միացությունների ստացման տեսական և փորձարարական մոտեցումները, դրանց մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և կենսաբանական ակտիվության հետ հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սինթեզված միացությունների կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը դրանց դեղաբանական հատկությունների վրա, ինչպես նաև կենսաբանական ակտիվության գնահատման մեթոդներին։ Ուսումնասիրվում են հետազոտվող նյութերի հնարավոր հակաուռուցքային ազդեցությունները, մոնոամինօքսիդազային ֆերմենտների արգելակման հատկությունները և դրանց նշանակությունը նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների որոնման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում օրգանական սինթեզի, դեղագործական քիմիայի և փորձարարական դեղաբանության փոխկապակցվածությանը՝ կարևորելով նոր քիմիական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը որպես դեղամիջոցների ստեղծման նախնական փուլ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաքիմիայի, դեղաբանության և բժշկական հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերի մակերևույթի քիմիական ձևափոխման նոր մեթոդների մշակմանը և ստացված սորբենտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են սիլիկահողերի մակերևութային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ակտիվ ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը և դրանց մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխազդեցությունների հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևույթի ֆունկցիոնալացման եղանակներին, տարբեր օրգանական և անօրգանական միացությունների միջոցով սորբենտների հատկությունների նպատակային փոփոխմանը, ինչպես նաև սորբցիոն ակտիվության և ընտրողականության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են քիմիական ձևափոխման պայմանների ազդեցությունը նյութերի ծակոտկեն կառուցվածքի, տեսակարար մակերեսի, ջերմային կայունության և կլանման կարողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված սորբենտների կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրման մեթոդներին, տարբեր նյութերի նկատմամբ դրանց սորբցիոն հատկությունների գնահատմանը և կլանման գործընթացների մեխանիզմների բացահայտմանը։ Դիտարկվում են նաև մշակված նյութերի կիրառման հեռանկարները անալիտիկ քիմիայում, քրոմատոգրաֆիայում, արդյունաբերական գործընթացներում և շրջակա միջավայրի աղտոտիչների հեռացման տեխնոլոգիաներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և ֆունկցիոնալ սորբենտների մշակմամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Օրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պրոպարգիլային տիպի խմբեր պարունակող ամոնիումային աղերի Սթիվենսի վերախմբավորման ռեակցիայի ուսումնասիրությանը և դրա հիման վրա օրգանական միացությունների սինթեզի հնարավորությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում ամոնիումային աղերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական ակտիվությունը և վերախմբավորման ռեակցիաների նշանակությունը ժամանակակից օրգանական սինթեզում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սթիվենսի վերախմբավորման տեսական հիմքերին, ռեակցիայի ընթացքի վրա ազդող կառուցվածքային և էլեկտրոնային գործոններին, ինչպես նաև պրոպարգիլային խմբերի մասնակցությամբ հնարավոր մոլեկուլային փոխակերպումներին։ Վերլուծվում են վերախմբավորման ընթացքում քիմիական կապերի վերակազմավորման օրինաչափությունները, միջանկյալ մասնիկների առաջացման հնարավորությունները և ստացվող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ելանյութերի կառուցվածքի և ռեակցիայի ուղղության փոխկապակցվածությունը, տարբեր փոխակերպումների ընտրողականությունը և սինթեզվող նյութերի նույնականացման տեսական ու վերլուծական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և դրանց հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Սթիվենսի վերախմբավորման կիրառական նշանակությանը նոր օրգանական կառուցվածքների ստացման, սինթետիկ մոտեցումների ընդլայնման և օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի, ռեակցիաների մեխանիզմների և ազոտ պարունակող օրգանական միացությունների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու գիտաշխատողների համար։

Ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսամակրոմոլեկուլների՝ սպիտակուցների, դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթվի (ԴՆԹ) և լիպոսոմների փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը դիալկիլսուլֆօքսիդների և դրանց պլատինային համալիր միացությունների հետ։ Քննության են առնվում նշված նյութերի մոլեկուլային կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպիտակուցների կառուցվածքային կայունության, ԴՆԹ-ի մոլեկուլային կազմակերպման և լիպոսոմների թաղանթային հատկությունների վրա ուսումնասիրվող միացությունների հնարավոր ազդեցություններին։ Վերլուծվում են միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների բնույթը, կապման մեխանիզմները, համալիրագոյացման գործընթացները և դրանց կախվածությունը միջավայրի ֆիզիկաքիմիական պայմաններից։ Քննարկվում են նաև սպեկտրոսկոպիական, ջերմադինամիկական և կենսաֆիզիկական հետազոտական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ մոլեկուլային փոխազդեցությունների բնութագրման և կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դիալկիլսուլֆօքսիդների քիմիական առանձնահատկությունները, պլատինի կոորդինացիոն միացությունների հատկությունները և կենսաբանական մոդելային համակարգերի հետ դրանց փոխազդեցությունների համեմատական վերլուծության մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացվող ֆիզիկաքիմիական տվյալների նշանակությանը կենսաակտիվ միացությունների հատկությունների բացահայտման, դեղագործական քիմիայի, մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի և կենսաբանական թաղանթների հետազոտության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի, կոորդինացիոն քիմիայի և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է α- և β-ացետիլենային կամ ալենային խմբեր պարունակող չորրորդային ֆոսֆոնիումային աղերի նուկլեոֆիլների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունների, ռեակցիոն ունակության և քիմիական փոխակերպումների մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոնիումային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆոսֆորի ատոմի և չհագեցած ածխածնային խմբերի էլեկտրոնային փոխազդեցությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը միացությունների քիմիական ակտիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նուկլեոֆիլ ռեագենտների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաներին, նուկլեոֆիլային հարձակման հնարավոր ուղղություններին և առաջացող միջանկյալ միացությունների կայունությանը։ Վերլուծվում են ացետիլենային և ալենային խմբերի դիրքի, տեղակալիչների բնույթի, լուծիչների և ռեակցիոն պայմանների ազդեցությունները փոխակերպումների ընթացքի, ընտրողականության և վերջնական արգասիքների կառուցվածքի վրա։ Քննարկվում են նաև ֆոսֆոնիումային աղերի մասնակցությամբ ընթացող միացման, տեղակալման, վերախմբավորման և այլ հնարավոր օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ստացվող միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրոսկոպիական մեթոդները, ռեակցիաների ընթացքի վերահսկման և սինթեզի պայմանների օպտիմալացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆոսֆորօրգանական միացությունների կիրառությանը նպատակային օրգանական սինթեզում, նոր ֆունկցիոնալ ածանցյալների ստացման և քիմիական փոխակերպումների ընտրողականության բարձրացման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի և նուրբ օրգանական սինթեզի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Նյութագիտության և բարձրաջերմաստիճանային քիմիական գործընթացների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սիլիցիում–ածխածին–ազոտ, բոր–ածխածին–ազոտ և բոր–ալյումին–ազոտ համակարգերում ակտիվացված այրման և կառուցվածքագոյացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ինքնատարածվող բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի ֆիզիկաքիմիական հիմքերը, ելանյութերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները և մեխանիկական ու այլ ակտիվացման եղանակների ազդեցությունը այրման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն խառնուրդների բաղադրությանը, մասնիկների չափերին, ազոտային միջավայրի պայմաններին և ակտիվացման աստիճանին, որոնք կարող են ազդել այրման ճակատի տարածման արագության, ջերմաստիճանի և քիմիական փոխակերպումների ամբողջականության վրա։ Վերլուծվում են սինթեզի ընթացքում ընթացող ֆազային փոխակերպումները, նիտրիդների և այլ կերամիկական միացությունների առաջացման մեխանիզմները, ինչպես նաև ստացվող նյութերի միկրոկառուցվածքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև այրման գործընթացների կայունության, ռեակցիաների կինետիկայի, ջերմային ռեժիմների և վերջնական արտադրանքի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխկապակցվածության հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ռենտգենաֆազային վերլուծության, միկրոկառուցվածքային հետազոտությունների և ջերմային չափումների կիրառման հնարավորությունները՝ սինթեզի գործընթացների արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում բարձր ջերմակայունությամբ, կարծրությամբ և շահագործական կայունությամբ օժտված կերամիկական ու կոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիական հեռանկարներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, անօրգանական քիմիայի, բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի և տեխնիկական կերամիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական գիտությունների և նյութագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մետաղների օքսիդների ու սուլֆիդների մասնակցությամբ ընթացող մեխանաքիմիական օքսիդավերականգնման ռեակցիաների օրինաչափությունների և դրանց իրականացման պայմանների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մեխանաքիմիական փոխակերպումների ֆիզիկաքիմիական հիմքերը, պինդֆազային ռեակցիաների առանձնահատկությունները և մեխանիկական էներգիայի ազդեցությունը նյութերի քիմիական ակտիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաղների և դրանց միացությունների փոխազդեցության ընթացքում տեղի ունեցող էլեկտրոնափոխանակման գործընթացներին, վերականգնման ու օքսիդացման մեխանիզմներին և ռեակցիաների թերմոդինամիկական հնարավորություններին։ Վերլուծվում են ելանյութերի բաղադրության, մասնիկների չափերի, մեխանիկական մշակման ինտենսիվության և տևողության ազդեցությունները քիմիական փոխակերպումների ընթացքի ու վերջնական արգասիքների հատկությունների վրա։ Քննարկվում են նաև բյուրեղային կառուցվածքի փոփոխությունները, արատների առաջացումը, միջֆազային փոխազդեցությունները և մեխանիկական ակտիվացման հետևանքով ռեակցիոն ունակության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ռենտգենաֆազային վերլուծության, ջերմային հետազոտությունների և նյութերի կառուցվածքային բնութագրման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մեխանաքիմիական օքսիդավերականգնման գործընթացների օգտագործմանը մետաղների ստացման, հանքային հումքի վերամշակման և նոր նյութերի սինթեզի տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, մեխանաքիմիայի, անօրգանական քիմիայի, մետալուրգիայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ֆիզիկական քիմիայի և քիմիական կինետիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հեղուկ ֆազայում ընթացող արգելակված օքսիդացման ռեակցիաների մեխանիզմների թվային մոդելավորմանը և դրանց ընթացքի վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը։ Քննության են առնվում օքսիդացման շղթայական ռեակցիաների հիմնական փուլերը, ազատ ռադիկալների առաջացման և փոխազդեցության գործընթացները, ինչպես նաև ինհիբիտորների ազդեցությունը ռեակցիաների արագության և զարգացման օրինաչափությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիմիական ռեակցիաների կինետիկական մոդելների կառուցմանը, համապատասխան մաթեմատիկական հավասարումների թվային լուծմանը և ռեակցիոն համակարգի վարքագծի կանխատեսման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են ռեագենտների և ինհիբիտորների կոնցենտրացիաների, ջերմաստիճանի, ռեակցիայի արագության հաստատունների և այլ ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի ազդեցությունները օքսիդացման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նաև ռեակցիոն մեխանիզմների առանձին փուլերի նշանակության գնահատման, մոդելների զգայունության վերլուծության և տեսական հաշվարկների ու փորձարարական տվյալների համադրման մեթոդաբանական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հեղուկֆազային օքսիդացման ռեակցիաների արգելակման մեխանիզմների և դրանց արդյունավետության վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, հաշվողական քիմիայի և օքսիդացման գործընթացների վերահսկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և դեղագործական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ազոտ, ծծումբ և թթվածին պարունակող երկու հետերոցիկլային միավորների համադրությամբ ձևավորված չկոնդենսված համակարգերի նոր ածանցյալների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նպատակային միացությունների ստացման համար կիրառվող սինթետիկ մոտեցումները, ելանյութերի ընտրությունը, ռեակցիաների ընթացքի առանձնահատկությունները և ստացված նյութերի կառուցվածքային բնութագրումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հետերոցիկլային հատվածների համակցման հնարավորություններին և փոխարինիչների բնույթի ազդեցությանը վերջնական միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են սինթեզված ածանցյալների կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են տարբեր կառուցվածք ունեցող միացությունների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատման և առավել հեռանկարային ածանցյալների առանձնացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու կենսաբանական նշանակություն ունեցող հետերոցիկլային միացությունների շրջանակը և գնահատելու դրանց հետագա հետազոտման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ֆիզիկական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիալկիլսուլֆօքսիդների լուծույթների մակերևութային և ծավալային հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լուծույթների բաղադրության, միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունը դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային լարվածության, խտության, մոլային ծավալի և լուծույթների կառուցվածքի փոփոխությունները բնութագրող այլ պարամետրերի ուսումնասիրմանը։ Վերլուծվում են լուծիչի և լուծված նյութի մոլեկուլների փոխազդեցությունները, կոնցենտրացիայի փոփոխության ազդեցությունը համակարգի հատկությունների վրա և լուծույթներում հնարավոր ասոցիացման գործընթացները։ Քննարկվում են նաև փորձարարական տվյալների մշակման, ջերմադինամիկական պարամետրերի գնահատման և ստացված արդյունքների միջոցով հեղուկ համակարգերի մոլեկուլային կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դիալկիլսուլֆօքսիդային համակարգերի մակերևութային ու ծավալային հատկությունների միջև առկա փոխկապակցվածությունները և գնահատելու դրանց ֆիզիկաքիմիական վարքի առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, լուծույթների տեսության և քիմիական թերմոդինամիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և դեղագործական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1,3,5-տրիազինի և պիրիմիդինի հիմքով նոր հետերոցիկլային ազինային ածանցյալների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նպատակային միացությունների ստացման սինթետիկ մոտեցումները, ելանյութերի ընտրությունը և հետերոցիկլային կառուցվածքների քիմիական ձևափոխման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրմանը և կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը դրանց հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր տեղակալիչների ներմուծման և մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխման եղանակները՝ նոր ածանցյալների շարքերի ստացման նպատակով։ Քննարկվում են սինթեզված նյութերի կենսաբանական ակտիվության գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է կենսաբանորեն ակտիվ հետերոցիկլային միացությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և հետագա հետազոտությունների համար հեռանկարային կառուցվածքների բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Գիտաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կամրջակային ազոտի ատոմ պարունակող ազոլոպիրիմիդինների վերաշրջանացման վերախմբավորումների ուսումնասիրությանը և այդ փոխարկումների ընթացքի հիմնական օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Հետազոտվում են հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական ակտիվությունը և տարբեր պայմաններում օղակային համակարգերի փոխակերպման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտ պարունակող հետերոցիկլային կառուցվածքներում քիմիական կապերի վերադասավորման, սկզբնական օղակի փոփոխման և նոր ցիկլային համակարգերի առաջացման գործընթացներին։ Քննարկվում է ելանյութերի կառուցվածքի, փոխարինիչների բնույթի, ռեակցիոն միջավայրի, ջերմաստիճանի և այլ գործոնների ազդեցությունը վերախմբավորման ուղղության ու ստացվող նյութերի կառուցվածքի վրա։ Վերլուծվում են ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմները, միջանկյալ միացությունների առաջացման առանձնահատկությունները և վերջնական արգասիքների ձևավորման օրինաչափությունները։ Կառուցվածքային և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ազոլոպիրիմիդինային համակարգերի փոխակերպումների բնույթը և կանխատեսել համապատասխան հետերոցիկլային միացությունների քիմիական վարքը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նոր ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների ստացման մեթոդների զարգացման և օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի և օրգանական սինթեզի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ծծմբի երկօքսիդի քիմիական փոխակերպման և ջրածնի օքսիդացման շղթայական ռեակցիայի միջև առաջացող զուգակցված գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գազային միջավայրում ընթացող փոխկապակցված քիմիական ռեակցիաների կինետիկական առանձնահատկությունները և պարզաբանվում է, թե հիմնական շղթայական գործընթացում առաջացող ակտիվ մասնիկներն ինչպես կարող են ազդել մեկ այլ նյութի փոխակերպման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազատ ռադիկալների և այլ միջանկյալ ակտիվ մասնիկների դերին, որոնք ձևավորվում են ջրածնի օքսիդացման ընթացքում և մասնակցում հետագա քիմիական փոխազդեցություններին։ Քննության են առնվում շղթայի առաջացման, զարգացման, ճյուղավորման և ընդհատման հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը զուգակցված ռեակցիայի արագության և ուղղության վրա։ Վերլուծվում է սկզբնական նյութերի հարաբերակցության, ջերմաստիճանի, ճնշման և ռեակցիոն միջավայրի այլ ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությունը գործընթացների փոխադարձ կապի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռեակցիայի հնարավոր մեխանիզմների բացահայտմանը, տարրական փուլերի հաջորդականության գնահատմանը և այն ակտիվ կենտրոնների որոշմանը, որոնք ապահովում են մի գործընթացից մյուսին քիմիական ազդեցության փոխանցումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել փորձարարական տվյալները և քիմիական կինետիկայի տեսական պատկերացումները՝ դիտվող երևույթների մեխանիզմը հիմնավորելու և տարբեր պայմաններում համակարգի վարքը նկարագրելու համար։ Ուսումնասիրվում են նաև ռեակցիայի արագության փոփոխությունները, ակտիվ մասնիկների առաջացման ու սպառման հարաբերակցությունը և փոխակերպման աստիճանի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Զուգակցված քիմիական գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու այն համակարգերը, որոնցում մեկ ռեակցիայի ընթացքում ազատվող կամ ձևավորվող ակտիվ մասնիկները նպաստում են մեկ այլ փոխակերպման իրականացմանը։ Աշխատությունը տեսական նշանակություն ունի շղթայական ռեակցիաների, այրման և օքսիդացման գործընթացների մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման համար, ինչպես նաև կարող է օգտակար լինել գազաֆազային քիմիական գործընթացների կինետիկական մոդելավորման, արդյունաբերական գազերի քիմիական վերամշակման և շրջակա միջավայրի համար նշանակություն ունեցող ծծմբային միացությունների փոխակերպման հիմնարար ուսումնասիրությունների տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է ոսկու, պլատինի և պալադիումի քանակական ու որակական որոշման մեթոդների մշակմանը և ուսումնասիրությանը՝ որոշ հիմնային օրգանական ներկանյութերի ու էքստրակցիոն-օպտիկական վերլուծության եղանակների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ազնիվ մետաղների իոնների և օրգանական ռեագենտների միջև առաջացող գունավոր միացությունների ձևավորման պայմանները, դրանց բաղադրությունը, կայունությունը և օպտիկական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են համալիրների առաջացման և օրգանական փուլ տեղափոխման արդյունավետության վրա՝ լուծույթի թթվայնությանը, ռեագենտների կոնցենտրացիային, փոխազդեցության տևողությանը, լուծիչի բնույթին և ջերմաստիճանին։ Քննության են առնվում տարբեր հիմնային օրգանական ներկանյութերի ընտրողականությունն ու զգայունությունը՝ նպատակ ունենալով որոշել տվյալ մետաղների հայտնաբերման համար առավել արդյունավետ ռեագենտներն ու փորձարարական պայմանները։ Էքստրակցիայի միջոցով ուսումնասիրվող միացությունները տարանջատվում և խտացվում են համապատասխան օրգանական միջավայրում, իսկ հետագա օպտիկական չափումները հնարավորություն են տալիս գնահատել դրանց պարունակությունը ըստ լույսի կլանման բնութագրերի։ Վերլուծվում են կլանման սպեկտրները, առավելագույն կլանման տիրույթները, չափումների գծայնությունը և որոշման զգայունությունը, ինչպես նաև մշակվող մեթոդների ճշգրտությունն ու վերարտադրելիությունը։ Կարևորվում է ուղեկցող իոնների և այլ նյութերի հնարավոր խանգարող ազդեցության գնահատումը, քանի որ իրական նմուշներում ազնիվ մետաղները հաճախ առկա են բազմաբաղադրիչ համակարգերում։ Ուսումնասիրվում են խանգարող ազդեցությունների նվազեցման, մետաղների ընտրողական տարանջատման և փոքր կոնցենտրացիաների նախնական խտացման հնարավորությունները։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառվել հանքային հումքի, տեխնոլոգիական լուծույթների, արդյունաբերական նյութերի և այլ նմուշների վերլուծության ընթացքում։ Աշխատանքը նպաստում է ազնիվ մետաղների որոշման համեմատաբար զգայուն և արդյունավետ վերլուծական եղանակների կատարելագործմանը՝ համադրելով հեղուկային էքստրակցիայի և օպտիկական չափումների հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է α- և β-ամինոկետոնների նոր ներկայացուցիչների ու դրանց ածանցյալների ստացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում օրգանական միացությունների այս դասի կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումն է՝ համադրելով սինթետիկ օրգանական քիմիայի, ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները։ Ամինոկետոնները հետաքրքրություն են ներկայացնում իրենց կառուցվածքում ամինային և կարբոնիլային ֆունկցիոնալ խմբերի համատեղ առկայության շնորհիվ, ինչը պայմանավորում է դրանց քիմիական փոխակերպումների բազմազանությունը և տարբեր ածանցյալների ձևավորման հնարավորությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր կառուցվածք ունեցող միացությունների ստացման ընդհանուր օրինաչափությունները, դրանց մոլեկուլային կառուցվածքի հաստատումը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել սկզբնական կառուցվածքում տարբեր տեղակալիչների ներմուծման ազդեցությանը վերջնական միացությունների հատկությունների վրա՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են կապված կենսաբանական ազդեցության բնույթի և արտահայտվածության հետ։ Նոր ստացված նյութերի կենսաբանական գնահատումը կարող է ներառել տարբեր փորձարարական մոդելներում դրանց ակտիվության համեմատական ուսումնասիրություն՝ առանձնացնելով հետագա գիտական հետազոտության համար հետաքրքրություն ներկայացնող կառուցվածքային խմբերը։ Կարևոր ուղղություն է կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել մոլեկուլի այն կառուցվածքային հատկանիշները, որոնք կապված են դիտվող կենսաբանական հատկությունների փոփոխության հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստացված ածանցյալների համեմատությանը հայտնի կառուցվածքային անալոգների հետ՝ դրանց առանձնահատկություններն ավելի հստակ բնութագրելու նպատակով։ Միաժամանակ կենսաբանական ակտիվության նախնական հայտնաբերումը ինքնին չի նշանակում նյութի կլինիկական կիրառելիություն, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ են անվտանգության, ընտրողականության և այլ հատկությունների հետագա բազմափուլ ուսումնասիրություններ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է օրգանական սինթեզի, դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի մոտեցումները՝ ընդլայնելով α- և β-ամինոկետոնների ածանցյալների վերաբերյալ գիտելիքները և նպաստելով կենսաբանական ակտիվությամբ նոր քիմիական կառուցվածքների ուսումնասիրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է 2-մեթիլ-4-հիդրօքսիխինոլինային կառուցվածքների հիման վրա նոր հետերոպոլիցիկլիկ միացությունների ստացման և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազոտ պարունակող հետերոցիկլիկ համակարգերի քիմիական փոխակերպումների հնարավորություններն են, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի օրգանական և հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար։ Ելային միացությունները դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հարմար հենք նոր օղակային համակարգերի ձևավորման համար՝ պայմանավորված դրանց մոլեկուլում առկա ֆունկցիոնալ խմբերի և ռեակցիոն կենտրոնների առանձնահատկություններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում հնարավոր փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափություններին, նոր կապերի ու ցիկլային կառուցվածքների առաջացմանը և ստացված միացությունների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերություններին։ Կարևոր խնդիրներից է սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտական մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխությունները և տարբերակելու ստացված հետերոցիկլիկ համակարգերը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում փոխարինիչների բնույթի և սկզբնական մոլեկուլի կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունը քիմիական փոխակերպումների ուղղության և վերջնական միացությունների հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր կառուցվածքային շարքերի համեմատական ուսումնասիրություն՝ նոր միացությունների առաջացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու և հետագա սինթետիկ հետազոտությունների համար առավել հեռանկարային ուղղությունները որոշելու նպատակով։ Նոր հետերոպոլիցիկլիկ համակարգերի ստեղծումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նման կառուցվածքները լայնորեն ուսումնասիրվում են նյութագիտության, կենսաակտիվ միացությունների քիմիայի և կիրառական օրգանական քիմիայի տարբեր ուղղություններում։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր նոր կառուցվածքի հնարավոր կիրառական նշանակությունը պահանջում է առանձին փորձարարական գնահատում և չի կարող որոշվել միայն կառուցվածքային նմանության հիման վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ քիմիայի, կառուցվածքային վերլուծության և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունների մոտեցումները՝ նպաստելով քինոլինային ածանցյալների քիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և նոր բազմաօղակ համակարգերի ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է կոբալտի եռարժեք իոնի հիմքով քիրալ օկտաէդրային լիցքավորված կոորդինացիոն համալիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես կենսաբանական կատալիզատորների կառուցվածքային և գործառական որոշ առանձնահատկություններ նմանակող նոր կատալիտիկ համակարգերի։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական կենտրոնի շուրջ լիգանդների տարածական կազմակերպման, համալիրի քիրալության և կատալիտիկ հատկությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Քննվում է, թե ինչպես կարող է օկտաէդրային կոորդինացիոն միջավայրի տարածական անհամաչափությունը նպաստել ռեակցիայի ընթացքում որոշակի ստերեոքիմիական ուղղվածության ձևավորմանը և այդպիսով մեծացնել անհրաժեշտ էնանտիոմերային ձևի ընտրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բիոմիմետիկ կատալիզի գաղափարին, որի շրջանակում սինթետիկ մետաղական համալիրները դիտարկվում են որպես բնական ֆերմենտային համակարգերի որոշ սկզբունքներ վերարտադրող մոդելներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մոլեկուլային ճանաչման, տարածական ընտրողականության և կատալիտիկ ակտիվության փոխադարձ կապերը վերահսկելի քիմիական համակարգերում։ Դիտարկվում են նաև համալիրների կառուցվածքային և էլեկտրոնային բնութագրերը, դրանց կայունությունը և քիրալ միջավայրի ազդեցությունը կատալիտիկ վարքի վրա։ Հետազոտության կիրառական ուղղությունը կապված է դեղաբանական նշանակություն ունեցող կառուցվածքային հատվածներ պարունակող օրգանական միացությունների ասիմետրիկ ստացման հետ, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի դեպքում տարբեր էնանտիոմերները կարող են էապես տարբերվել իրենց հատկություններով։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ պարզելու, թե մետաղական համալիրի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում ակտիվության և ստերեոսելեկտիվության վրա՝ նպաստելով կառուցվածք–հատկություն կապերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կոորդինացիոն քիմիայի, ստերեոքիմիայի և կատալիզի սկզբունքների համադրմամբ՝ նոր քիրալ կատալիտիկ համակարգերի նախագծման տեսական հիմքերի զարգացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարող է նպաստել կենսանմանակող կատալիզի և ասիմետրիկ սինթեզի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը՝ կարևորելով մետաղական համալիրների տարածական կառուցվածքի դերը ընտրողական քիմիական փոխակերպումներում։

Աշխատությունը նվիրված է սերպենտինային հումքի վերամշակմամբ ստացված ամորֆ սիլիկահողի կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը կալցիումի սիլիկատային նյութի ձևավորման գործընթացի վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ամորֆ սիլիկահողի կառուցվածքային վիճակի, մասնիկների առանձնահատկությունների, ակտիվ մակերևույթի և քիմիական ռեակտիվության միջև կապն է՝ դիտարկելով, թե այդ գործոններն ինչպես կարող են պայմանավորել նպատակային բյուրեղային փուլի առաջացումը և վերջնական նյութի ստացման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական սիլիկահողի ամորֆության աստիճանին և կառուցվածքային անհամասեռությանը, քանի որ դրանք կարող են նշանակալի ազդեցություն ունենալ պինդֆազ փոխազդեցությունների ընթացքի, նոր բյուրեղային կառուցվածքների առաջացման և փուլային փոխակերպումների վրա։ Քննվում է սերպենտինային հումքի նախնական վերամշակման արդյունքում ձևավորված սիլիցիում պարունակող նյութի կառուցվածքի և հետագա փոխակերպումների միջև փոխկապակցվածությունը։ Նյութի հատկությունների գնահատման համար կարևոր նշանակություն ունեն կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունների մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել ամորֆ և բյուրեղային բաղադրիչները, ուսումնասիրել փուլային կազմի փոփոխությունները և հետևել նպատակային միացության ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է դիտարկվել նաև սկզբնական հումքի բաղադրության և ուղեկցող հանքային բաղադրիչների ազդեցությունը վերջնական արդյունքի վրա, քանի որ բնական հումքի անհամասեռությունը կարող է փոփոխել փոխազդեցությունների ընթացքը և ստացվող նյութի հատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի նպատակային բյուրեղային փուլի ստացման արդյունավետության գնահատումը՝ կառուցվածքային գործոնների հետ համադրությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե սկզբնական նյութի որ հատկանիշներն են առավել էական վերջնական արտադրանքի ձևավորման համար։ Աշխատությունն ունի նաև նյութագիտական նշանակություն, քանի որ վոլաստոնիտային նյութերը հետաքրքրություն են ներկայացնում կերամիկական, կոմպոզիտային և այլ անօրգանական նյութերի մշակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է անօրգանական քիմիայի, հանքային հումքի վերամշակման, նյութագիտության և ֆիզիկաքիմիական վերլուծության մոտեցումները՝ բնական սիլիկատային հումքից ստացված ամորֆ նյութերի կառուցվածքի և դրանց հետագա փուլային փոխակերպումների միջև կապերը բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է նոր էլեկտրաակտիվ և կոմպլեքսագոյացնող պոլիմերային նյութերի ստացման ընդհանուր գիտական սկզբունքների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պոլիմերների մոլեկուլային կառուցվածքի և դրանց էլեկտրական, էլեկտրաքիմիական ու կոմպլեքսագոյացման հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են այն կառուցվածքային գործոնները, որոնք կարող են նպաստել պոլիմերային համակարգերում լիցքի տեղափոխմանը, էլեկտրոնային կամ իոնային հաղորդականության դրսևորմանը և արտաքին էլեկտրական ազդեցությունների նկատմամբ նյութի արձագանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթին և դրանց դիրքին մակրոմոլեկուլային շղթայում, քանի որ այդ խմբերը կարող են պայմանավորել մետաղական իոնների կամ այլ մասնիկների հետ ընտրողական փոխազդեցությունը և կայուն համալիրների առաջացումը։ Հետազոտվում են ստացված նյութերի կառուցվածքային, ջերմային, օպտիկական, էլեկտրական և էլեկտրաքիմիական բնութագրերը՝ դրանց հատկությունների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պոլիմերի քիմիական կառուցվածքի, մոլեկուլային կազմակերպման և ֆունկցիոնալ վարքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումը։ Կոմպլեքսագոյացման հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իոնների նկատմամբ նյութերի փոխազդեցության բնույթը, ընտրողականությունը և առաջացող պոլիմերային համալիրների կայունության ընդհանուր միտումները։ Էլեկտրաակտիվ հատկությունների վերլուծությունը կապված է արտաքին էլեկտրական կամ էլեկտրաքիմիական ազդեցության պայմաններում նյութի վիճակի փոփոխությունների և դրանց հնարավոր դարձելիության գնահատման հետ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են համադրվել պոլիմերային քիմիայի, ֆիզիկական քիմիայի, նյութագիտության և սպեկտրային ու էլեկտրաքիմիական հետազոտությունների ընդհանուր մոտեցումները։ Նման բազմաֆունկցիոնալ նյութերի ուսումնասիրությունն ունի կիրառական նշանակություն սենսորային համակարգերի, ընտրողական կապակցման նյութերի, էլեկտրաքիմիական սարքերի, թաղանթային համակարգերի և ժամանակակից ֆունկցիոնալ նյութագիտության այլ ուղղությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպատակաուղղված է կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտմանը և այնպիսի պոլիմերային համակարգերի գիտական հիմքերի ձևավորմանը, որոնք միավորում են էլեկտրաակտիվությունն ու կոմպլեքսագոյացման ունակությունը։

Հրատարակությունը հանձնարարական-մատենագիտական բնույթի ձեռնարկ է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայաստանում քիմիական գիտության, քիմիական արդյունաբերության և դրանց հետ կապված արտադրական ու գիտատեխնիկական ուղղությունների վերաբերյալ ընտրված գրականությունը։ Այն նախատեսված է ընթերցողների լայն շրջանակի, գրադարանավարների, ուսանողների, մասնագետների և ոլորտի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար՝ հնարավորություն տալով կողմնորոշվել համապատասխան գրքային, հոդվածային և այլ տեղեկատվական նյութերի մեջ։ Մատենագիտական ցանկի առանցքում կարող են ընդգրկվել քիմիական գիտության տարբեր ճյուղերի զարգացումը, գիտահետազոտական հաստատությունների գործունեությունը, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ձևավորումը, հանքային և այլ բնական հումքի օգտագործումը, նոր նյութերի ստեղծումը, արտադրական տեխնոլոգիաների կատարելագործումը և քիմիական արտադրության տնտեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրականության թեմատիկ դասակարգմանը, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է անհրաժեշտ նյութերը գտնել ըստ առանձին գիտական կամ արտադրական ուղղությունների։ Հանձնարարական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն հրատարակությունների գրանցում, այլև ընթերցանության համար առավել նպատակահարմար նյութերի ընտրություն՝ համապատասխան տեղեկատվական և կրթական խնդիրներին։ Նման ցանկերը կարևոր դեր են կատարում գրադարանային տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման մեջ՝ օգնելով կազմակերպել թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսներ, գրականության դիտումներ, զեկուցումներ և ճանաչողական միջոցառումներ։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական և արդյունաբերական զարգացման պատկերացումները արտացոլող աղբյուր։ Դրանում ներկայացված գրականության կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե քիմիական գիտության և արդյունաբերության որ ուղղություններն են առավել ընդգծվել տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական ու հանրամատչելի հրատարակություններում։ Կարևոր է նաև գիտության և արտադրության փոխադարձ կապի ներկայացումը, քանի որ քիմիական հետազոտությունների արդյունքները կապված են եղել արդյունաբերական տեխնոլոգիաների, նյութագիտության, գյուղատնտեսության և տնտեսության այլ ոլորտների զարգացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է հանձնարարական մատենագիտության, գիտատեխնիկական տեղեկատվության և գրադարանային սպասարկման գործառույթները՝ ծառայելով որպես Հայաստանում քիմիայի ու քիմիական արդյունաբերության վերաբերյալ գրականության որոնման, ընտրության և թեմատիկ ուսումնասիրության օժանդակ միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է քինազոլինային հետերոցիկլային համակարգի համապատասխան տեղակալված ածանցյալների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նոր օրգանական միացությունների ստացման նպատակային եղանակների մշակման, սինթեզի պայմանների օպտիմալացման, ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման և դրանց կենսաբանական ակտիվության գնահատման վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական, հետերոցիկլային և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ քիմիական կառուցվածքի ձևավորումը դիտարկվում է դրա հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետ անմիջական կապի մեջ։ Քինազոլինային համակարգը ներկայացնում է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային կառուցվածք, որի տարբեր ածանցյալների հատկությունները կարող են զգալիորեն փոփոխվել օղակային համակարգում և դրա հարակից հատվածներում տեղակալիչների բնույթից, դիրքից, էլեկտրոնային ազդեցությունից և տարածական կառուցվածքից կախված։ Այդ պատճառով աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է կառուցվածք–հատկություն և կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխհարաբերությունների բացահայտումը։ Հետազոտության սկզբնական փուլում կարող են դիտարկվել նպատակային միացությունների ստացման համար անհրաժեշտ ելանյութերի ընտրությունը և համապատասխան սինթետիկ սխեմաների մշակումը։ Հետերոցիկլային միացությունների սինթեզը հաճախ պահանջում է բազմափուլ փոխարկումներ, որոնց ընթացքում անհրաժեշտ է վերահսկել ռեակցիաների ընտրողականությունը և կողմնակի գործընթացների առաջացումը։ Ելանյութերի կառուցվածքը, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխադարձ ազդեցությունը և ռեակցիոն կենտրոնների ակտիվությունը պայմանավորում են հնարավոր փոխարկումների ուղղությունը։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր սինթետիկ փուլ դիտարկվում է ոչ միայն որպես նպատակային նյութի ստացման միջոց, այլև որպես համապատասխան քիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրության հնարավորություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետերոցիկլային օղակի ձևավորման մեխանիզմներին։ Ցիկլացման գործընթացների արդյունավետությունը կարող է կախված լինել ելանյութերի կառուցվածքից, լուծիչից, ջերմաստիճանից, կատալիտիկ համակարգից և այլ ռեակցիոն պայմաններից։ Փոխազդեցության ընթացքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել միջանկյալ նյութերի հնարավոր առաջացումը և որոշել այն գործոնները, որոնք նպաստում են նպատակային ցիկլային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Սինթեզի պայմանների փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես ռեակցիայի արագության, այնպես էլ վերջնական արդյունքի և արտադրանքի մաքրության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ռեակցիաների ընտրողականության ուսումնասիրությունը։ Բազմաֆունկցիոնալ ելանյութերի դեպքում հնարավոր է միաժամանակ մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների մասնակցություն, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ տարբեր կառուցվածք ունեցող արտադրանքներ։ Նպատակային սինթեզի արդյունավետ կազմակերպումը պահանջում է այնպիսի պայմանների ընտրություն, որոնցում առավել հավանական է անհրաժեշտ կառուցվածքի ձևավորումը։ Ռեակցիայի ընթացքի և ստացված նյութերի մանրամասն ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտել կողմնակի փոխարկումների պատճառները և առաջարկել դրանց սահմանափակման ուղիներ։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում տեղակալիչների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Մեթիլային և այլ ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը կարող է փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի էլեկտրոնային խտության բաշխումը, տարածական կառուցվածքը, լիպոֆիլությունը և տարբեր միջավայրերում լուծելիությունը։ Նույն հիմնական կառուցվածքն ունեցող միացությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել իրենց ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններով՝ նույնիսկ մեկ տեղակալիչի փոփոխության դեպքում։ Այս հանգամանքը կարևոր է ածանցյալների շարքի համակարգված սինթեզի և համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ստացված նյութերի նույնականացումը և կառուցվածքի հաստատումը։ Սինթեզի հաջող ավարտը հնարավոր չէ հիմնավորել միայն արտադրանքի արտաքին տեսքով կամ ելքով։ Անհրաժեշտ է հաստատել մոլեկուլային կառուցվածքը համապատասխան ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրադիտական մեթոդներով։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտությունը կարող է տեղեկություն տալ մոլեկուլում ջրածնի և ածխածնի ատոմների քիմիական միջավայրի մասին, իսկ ինֆրակարմիր սպեկտրադիտությունը՝ բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության վերաբերյալ։ Զանգվածային սպեկտրաչափությունը և տարրային անալիզը կարող են լրացնել կառուցվածքային բնութագրումը՝ հաստատելով մոլեկուլային զանգվածը և տարրային բաղադրությունը։ Մի քանի անկախ մեթոդների համադրումը բարձրացնում է կառուցվածքային եզրակացությունների հավաստիությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկություններին։ Հալման ջերմաստիճանը, լուծելիությունը, կայունությունը, բյուրեղային վիճակը և այլ բնութագրեր կարող են կարևոր լինել ինչպես միացությունների նույնականացման, այնպես էլ դրանց հետագա կենսաբանական ուսումնասիրության համար։ Կենսաբանական փորձարկման ժամանակ հատկապես կարևոր է նյութի լուծելիությունը համապատասխան միջավայրում, քանի որ անբավարար լուծելիությունը կարող է սահմանափակել իրական ակտիվության գնահատումը։ Ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և մոլեկուլային կառուցվածքի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղակալիչների ազդեցության որոշ օրինաչափություններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված միացությունների կենսաբանական հատկությունների գնահատումը։ Նպատակային նյութերը կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան փորձարարական մոդելներում՝ պարզելու դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվության բնույթը և արտահայտվածության աստիճանը։ Նման փորձարկումների հիմնական նպատակը տարբեր ածանցյալների համեմատությունն է և այն կառուցվածքային հատկանիշների հայտնաբերումը, որոնք կապված են ակտիվության փոփոխության հետ։ Կենսաբանական արդյունքները այս տեսանկյունից դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ քիմիական կառուցվածքի հետ համադրված։ Առանձին նշանակություն ունի կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Մի շարք կառուցվածքով մոտ միացությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե առանձին տեղակալիչների ներմուծումը, դրանց դիրքի փոփոխությունը կամ հիմնական հետերոցիկլային համակարգի ձևափոխությունը ինչպես են անդրադառնում կենսաբանական ազդեցության վրա։ Եթե որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հետևողականորեն ուղեկցվում է ակտիվության բարձրացմամբ կամ նվազումով, հնարավոր է ձևակերպել նախնական օրինաչափություններ։ Այդպիսի տվյալները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա նպատակային սինթեզների համար՝ ընտրելով առավել հետաքրքիր կառուցվածքային ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև մոլեկուլի էլեկտրոնային հատկությունների և կենսաբանական ազդեցության հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Էլեկտրոնադոնոր և էլեկտրոնակցեպտոր տեղակալիչները կարող են փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի ռեակցունակությունը և կենսաբանական թիրախների հետ ոչ կովալենտ փոխազդեցությունների հնարավորությունները։ Միաժամանակ կենսաբանական ակտիվությունը չի որոշվում միայն էլեկտրոնային գործոններով․ կարևոր են նաև մոլեկուլի չափերը, ձևը, լիպոֆիլությունը, լուծելիությունը և ֆունկցիոնալ խմբերի տարածական հասանելիությունը։ Հետևաբար կառուցվածքային ազդեցությունները նպատակահարմար է գնահատել մի քանի ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի համադրությամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարածական գործոններին։ Կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ փոքր օրգանական միացությունների փոխազդեցությունը հաճախ կախված է ոչ միայն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունից, այլև դրանց տարածական դիրքից։ Հիմնական հետերոցիկլային կմախքի և դրա տեղակալիչների երկրաչափությունը կարող է նպաստել կամ խոչընդոտել համապատասխան կենսաբանական կենտրոնի հետ կապմանը։ Այդ պատճառով կառուցվածքային շարքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տարածական փոփոխությունների նշանակությունը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել լիպոֆիլության և հիդրոֆիլության հավասարակշռությունը։ Կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերելու համար միացությունը հաճախ պետք է ունենա այնպիսի ֆիզիկաքիմիական հատկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխան միջավայրում պահպանել բավարար լուծելիություն և փոխազդել կենսաբանական կառուցվածքների հետ։ Չափազանց բարձր հիդրոֆոբությունը կարող է սահմանափակել ջրային միջավայրում լուծելիությունը, մինչդեռ չափազանց բարձր հիդրոֆիլությունը կարող է փոխել կենսաբանական թաղանթների հետ փոխազդեցության բնույթը։ Տեղակալիչների փոփոխությունը կարող է օգտագործվել այս հատկությունների կարգավորման համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական փորձարկումների ընտրողականության հարցը։ Միացության ակտիվության գնահատման ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային կենսաբանական ազդեցությունը ընդհանուր ոչ ընտրողական ազդեցությունից։ Այդ նպատակով տարբեր փորձարարական համակարգերի արդյունքների համադրումը կարող է օգնել գնահատել, թե դիտվող ազդեցությունը որքանով է կապված կոնկրետ կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության այս ուղղությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ սինթեզված ածանցյալները դիտարկվում են որպես հետագա կենսաբժշկական ուսումնասիրությունների համար հետաքրքրություն ներկայացնող նյութեր։ Կարևորվում է նաև դոզա–ազդեցություն հարաբերության ուսումնասիրությունը փորձարարական մակարդակում։ Կենսաբանական ազդեցության արտահայտվածությունը կարող է փոփոխվել նյութի կոնցենտրացիայից կախված, և այդ կապի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ածանցյալների հարաբերական ակտիվությունը։ Նման տվյալների վիճակագրական մշակումը անհրաժեշտ է տարբեր միացությունների միջև դիտվող տարբերությունների հավաստիությունը գնահատելու համար։ Միաժամանակ կենսաբանական փորձերի արդյունքների մեկնաբանության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կիրառված մոդելի սահմանափակումները և խուսափել լաբորատոր պայմաններում ստացված արդյունքները անմիջապես կլինիկական ազդեցության հետ նույնացնելուց։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև սինթեզված նյութերի կայունությունը կենսաբանական փորձերի պայմաններում։ Եթե միացությունը արագորեն փոփոխվում կամ քայքայվում է փորձարարական միջավայրում, դիտվող ազդեցությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն սկզբնական նյութով, այլև դրա փոխակերպման արտադրանքներով։ Այդ պատճառով քիմիական կայունության վերաբերյալ տվյալները կարևոր են կենսաբանական արդյունքների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված ածանցյալների համեմատական դասակարգմանը։ Ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել հետաքրքիր միացությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք բարենպաստ կամ անբարենպաստ ազդեցություն են ունեցել ուսումնասիրվող հատկությունների վրա։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հատկապես արժեքավոր է, երբ սինթեզվում է կառուցվածքով փոխկապակցված միացությունների ամբողջ շարք։ Կարևոր ուղղություն է սինթետիկ մեթոդների արդյունավետության գնահատումը։ Նպատակային նյութի ստացման համար նշանակություն ունեն ոչ միայն վերջնական ելքը, այլև ռեակցիայի փուլերի քանակը, արտադրանքի մաքրման հնարավորությունը, ելանյութերի հասանելիությունը և արդյունքների վերարտադրելիությունը։ Գիտական տեսանկյունից արդյունավետ մեթոդը պետք է հնարավորություն տա ստանալ բավարար մաքրության նյութ՝ կառուցվածքային և կենսաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Տարբեր սինթետիկ մոտեցումների համեմատությունը կարող է բացահայտել առավել նպատակահարմար ճանապարհները համապատասխան հետերոցիկլային համակարգի ածանցյալների ստացման համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև մաքրման և բաժանման մեթոդների ընտրությունը։ Ռեակցիոն խառնուրդներում կարող են առկա լինել չփոխազդած ելանյութեր, միջանկյալ և կողմնակի արտադրանքներ։ Վերաբյուրեղացումը, քրոմատագրական և այլ ընդունված բաժանման մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ հետագա բնութագրման համար անհրաժեշտ մաքրության միացություններ։ Մաքրության աստիճանը հատկապես կարևոր է կենսաբանական փորձարկումների ժամանակ, քանի որ խառնուրդներում առկա այլ նյութերը կարող են ազդել դիտվող արդյունքների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հետերոցիկլային համակարգերի քիմիական բազմազանության ընդլայնումը։ Հիմնական կմախքի նպատակային ձևափոխումը և տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը հնարավորություն են տալիս ստանալ կառուցվածքային գրադարան, որի անդամները կարելի է համեմատել նույն փորձարարական պայմաններում։ Այդպիսի համակարգված մոտեցումը կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար ավելի տեղեկատվական է, քան միմյանցից էապես տարբերվող առանձին միացությունների պատահական համեմատությունը։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել օրգանական սինթեզի, քրոմատագրական բաժանման, սպեկտրադիտական բնութագրման, ֆիզիկաքիմիական չափումների և կենսաբանական փորձարկումների մեթոդները։ Սինթետիկ և կենսաբանական տվյալների միասնական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն նոր միացությունների ստացման հնարավորությունը, այլև դրանց հատկությունների փոփոխման կառուցվածքային պատճառները։ Վիճակագրական մեթոդների կիրառումը կարող է անհրաժեշտ լինել կենսաբանական փորձերի կրկնելիության և տարբեր ածանցյալների միջև տարբերությունների նշանակալիության գնահատման համար։ Գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման և դրանց կառուցվածքային ձևափոխությունների հետևանքների բացահայտման հնարավորությամբ։ Նոր ածանցյալների ստացումը կարող է ընդլայնել համապատասխան դասի միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական տվյալները, իսկ կենսաբանական հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ նպաստել կառուցվածք–ակտիվություն օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Նման արդյունքները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական, կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի տեսական ու կիրառական ուղղությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տեղակալված քինազոլինային համակարգերի ստացման և ուսումնասիրության համալիր մոտեցում՝ ընդգրկելով սինթետիկ ճանապարհների ընտրությունը, ցիկլացման գործընթացները, ռեակցիաների ընտրողականությունը, միացությունների մաքրումն ու կառուցվածքային նույնականացումը, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշումը, կենսաբանական ակտիվության փորձարարական գնահատումը և կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական և հետերոցիկլային քիմիայի, կենսաօրգանական ու դեղագործական քիմիայի, ինչպես նաև կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1,2-դիսուբստիտուցված 4-արիլիդենիմիդազոլին-5-ոնների արդյունավետ սինթեզի մեթոդի մշակմանը և ստացված միացությունների հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը օրգանական սինթեզի պայմանների օպտիմալացումն է՝ նպատակ ունենալով ստանալ տվյալ դասի միացությունները հնարավորինս բարձր ելքով, բավարար մաքրությամբ և վերարտադրելի պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ելանյութերի բնույթը, դրանց փոխազդեցության պայմանները, ռեակցիայի ընթացքի վրա ազդող գործոնները, լուծիչի, ջերմաստիճանի, կատալիտիկ կամ այլ պայմանների ազդեցությունը, ինչպես նաև ռեակցիայի տևողության և նյութերի հարաբերակցության օպտիմալացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և անալիտիկ մեթոդներ, որոնց օգնությամբ որոշվում են սինթեզված նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, մոլեկուլային կազմը և մաքրության աստիճանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև տարբեր արիլային և այլ տեղակալիչների ազդեցության ուսումնասիրություն սինթեզի ընթացքի և վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածության որոշ օրինաչափություններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված միացությունների քիմիական վարքի ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ դրանց կայունությունը, հնարավոր փոխակերպումները և այլ ռեակցիաներում որպես ելանյութ կամ միջանկյալ միացություն կիրառվելու հնարավորությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նոր օրգանական միացությունների նպատակային ստացման և դրանց հետագա կիրառական ներուժի գնահատման տեսանկյունից։ Արդյունավետ սինթեզի մեթոդի մշակումը կարող է նշանակություն ունենալ նաև այն պատճառով, որ միևնույն դասի միացությունների համար ստանդարտացված և վերարտադրելի սինթետիկ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ստանալ կառուցվածքային բազմազան ածանցյալների շարք և համեմատել դրանց հատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են հետաքրքրել օրգանական քիմիկոսներին, սինթետիկ քիմիայի մասնագետներին, դեղաքիմիկոսներին, նյութագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է նոր օրգանական միացությունների ստացման սինթետիկ խնդիրները և դրանց կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հետազոտությունը՝ նպատակ ունենալով մշակել արդյունավետ, վերահսկելի և կիրառելի սինթեզի մոտեցում և ընդլայնել 1,2-դիսուբստիտուցված 4-արիլիդենիմիդազոլին-5-ոնների վերաբերյալ գիտական պատկերացումները։

Աշխատությունը նվիրված է ծծմբի երկօքսիդի առկայությամբ ջրածին-թթվածինային խառնուրդների ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց առաջացման, տարածման և քիմիական փոխակերպումների առանձնահատկություններին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բարդ ռեակցիոն համակարգերի վարքագծի բացահայտումը, երբ հիմնական ջրածին-թթվածինային փոխազդեցություններին միանում է լրացուցիչ բաղադրիչ, որը կարող է փոխել բոցի կառուցվածքը, ջերմաստիճանային ռեժիմը և քիմիական կինետիկան։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ձևավորման պայմանները, դրանց կայունության սահմանները և այրման գործընթացի վրա խառնուրդի բաղադրության ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում SO₂-ի դերին, քանի որ դրա մասնակցությունը կարող է փոխել շղթայական ռեակցիաների ընթացքը, միջանկյալ ակտիվ մասնիկների հարաբերակցությունը և համակարգում ընթացող օքսիդավերականգնման գործընթացների հավասարակշռությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բոցի կառուցվածքի և հիմնական ֆիզիկական պարամետրերի՝ ջերմաստիճանի, տարածման արագության և ռեակցիոն գոտու բնութագրերի վերլուծությունը տարբեր պայմաններում։ Միաժամանակ դիտարկվում են ջրածնի և թթվածնի փոխազդեցության մեխանիզմները և դրանց փոփոխությունները ծծմբի երկօքսիդի ներկայությամբ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել հավելանյութի ազդեցության հիմնական կինետիկական գործոնները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև փորձարարական տվյալների և տեսական հաշվարկների համադրություն՝ ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների, միջանկյալ նյութերի առաջացման և դրանց հետագա փոխակերպումների ավելի ամբողջական մեկնաբանության համար։ Ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ուսումնասիրությունը կարևոր է քիմիական կինետիկայի և այրման ֆիզիկաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել շղթայական ռեակցիաների և ոչ հավասարակշռային գործընթացների այն առանձնահատկությունները, որոնք բարձր ջերմաստիճաններում կարող են քողարկվել այլ երևույթներով։ SO₂ պարունակող համակարգերի ուսումնասիրությունը լրացուցիչ հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև ծծմբային միացությունների մասնակցությամբ օքսիդացման գործընթացների և դրանց հնարավոր ազդեցությունների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է նպաստել այրման գործընթացների կառավարման, քիմիական ռեակցիաների կինետիկայի և գազային միջավայրերում բարդ շղթայական մեխանիզմների ըմբռնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական ֆիզիկայի, այրման տեսության, քիմիական կինետիկայի և էներգետիկայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է վինիլացետատ–ջուր համակարգում պոլիմերների ջրային դիսպերսիաների ստացման բաղադրատոմսերի մշակմանը՝ ստատիկ, առանց էմուլգատորի պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ջրային միջավայրում պոլիմերացման գործընթացի կազմակերպման և կառավարման խնդիրը, որի լուծումը պահանջում է հաշվի առնել մոնոմերի, ջրի և ռեակցիայի այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև պոլիմերացման կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են առանց էմուլգատորի համակարգերում կայուն պոլիմերային դիսպերսիաների ձևավորման պայմանները, գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները և ստացվող արտադրանքի հատկությունների փոփոխությունը տարբեր տեխնոլոգիական ռեժիմների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրության ընտրությանը, բաղադրիչների հարաբերակցություններին, պոլիմերացման պայմաններին և այնպիսի պարամետրերի վերահսկմանը, որոնք որոշում են դիսպերսիայի կայունությունը, մասնիկների բնութագրերը և պոլիմերային նյութի որակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված դիսպերսիաների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը և դրանց կապի բացահայտումը սինթեզի պայմանների հետ։ Առանց էմուլգատորի համակարգի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոլիմերացման մեխանիզմներն ավելի պարզեցված բաղադրությամբ և ստանալ նյութեր, որոնց հատկությունների վրա չեն ազդում ավանդական մակերևութաակտիվ հավելումների մնացորդները։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել նաև ստացված դիսպերսիաների կայունության, մասնիկների չափերի, պոլիմերային բաղադրության, ռեակցիայի ընթացքի և վերջնական արտադրանքի կիրառական հատկությունների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող բաղադրատոմսերի մշակումը նպատակ ունի որոշել այն պայմանների համակցությունները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ պահանջվող բնութագրերով ջրային պոլիմերային համակարգեր և ապահովել սինթեզի վերարտադրելիություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պոլիմերների քիմիայի և տեխնոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ ջրային դիսպերսիաները լայնորեն կիրառվում են ծածկույթների, սոսինձների, կապակցանյութերի և այլ պոլիմերային նյութերի արտադրության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես վինիլային մոնոմերների ջրային միջավայրում պոլիմերացման և էմուլգատորազուրկ դիսպերսիաների ստացման ուսումնասիրության նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է քիմիական արդյունաբերության երկրորդային հումքի վերամշակման միջոցով որոշ օրգանական ռեագենտների ստացման սինթեզների ուսումնասիրությանը՝ ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական գործընթացների համակցված կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած է արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդային նյութերի արդյունավետ օգտագործման խնդիրը՝ նպատակ ունենալով դրանք վերածել կիրառական նշանակություն ունեցող օրգանական միացությունների։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են սկզբնական հումքի քիմիական բաղադրությունը, դրա նախապատրաստման և վերամշակման հնարավոր եղանակները, ինչպես նաև այն քիմիական փոխակերպումները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ անհրաժեշտ ռեագենտներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական ազդեցությունների փոխկապակցվածությանը, դրանց հաջորդական կամ համակցված կիրառման պայմաններին և այդ պայմանների ազդեցությանը սինթեզի ընթացքի, արտադրանքի ելքի ու մաքրության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են ռեակցիաների մեխանիզմները, ջերմաստիճանային և լուսային պայմանների դերը, գործընթացների տևողությունը, հումքի և ռեագենտների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ստացվող միացությունների նույնականացման ու բնութագրման հարցերը։ Համակցված տեխնոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել այն դեպքերը, երբ ֆոտոքիմիական ակտիվացումը կարող է լրացնել կամ ուժեղացնել ջերմային փոխակերպումները՝ նպաստելով ավելի արդյունավետ սինթեզային սխեմաների ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև երկրորդային հումքի օգտագործման բնապահպանական և տնտեսական նշանակության դիտարկումը, քանի որ թափոնների և արտադրական մնացորդների վերածումը արժեքավոր քիմիական նյութերի կարող է նվազեցնել հումքային ռեսուրսների սպառումը և նպաստել քիմիական արտադրության թափոնների ծավալի կրճատմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր կամ կատարելագործված սինթեզային գործընթացների մշակման և դրանց տեխնոլոգիական արդյունավետության գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիայի, ֆոտոքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է β- կամ γ-հիդրօքսիլ պարունակող իմինների քիմիական վարքագծի և դրանց մասնակցությամբ ընթացող կարևոր օրգանական ռեակցիաների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններն են ացիլացման, ալկիլացման և տաուտոմերացման գործընթացները, որոնց միջոցով բացահայտվում են տվյալ միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցության և ռեակցիոնունակության օրինաչափությունները։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում է β- և γ-հիդրօքսիլ խմբերի դիրքային ազդեցությունը իմինային համակարգի էլեկտրոնային կառուցվածքի և քիմիական հատկությունների վրա, ինչպես նաև տարբեր ռեակցիոն պայմաններում հնարավոր փոխակերպումների ընթացքը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ացիլացման և ալկիլացման ռեակցիաների մեխանիզմներին, ռեակցիայի ուղղության վրա ազդող գործոններին, ստացվող արգասիքների կառուցվածքին և գործընթացների ընտրողականությանը։ Տաուտոմերացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ իմինների կառուցվածքային վերադասավորումների, տարբեր տաուտոմեր ձևերի հավասարակշռության և դրանց հարաբերական կայունության հարցերին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ նման միացությունների ռեակցիոն վարքի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նոր օրգանական միացությունների նպատակային սինթեզի, ռեակցիաների օպտիմալ պայմանների ընտրության և օրգանական սինթեզում կիրառելի մեթոդների կատարելագործման գործընթացին։ Հետազոտության ընթացքում ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել օրգանական և ֆիզիկական օրգանական քիմիայի, ինչպես նաև հիդրօքսիլ և իմինային ֆունկցիոնալ խմբեր համատեղ պարունակող միացությունների քիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է լյարդային հյուսվածքից ֆլավին պարունակող ամինօքսիդազի մեկուսացմանը, մաքրմանը և դրա ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստանալ ֆերմենտային պատրաստուկի հնարավորինս մաքուր նմուշ և բնութագրել դրա կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական նյութից ֆերմենտի անջատման և մաքրման հաջորդական փուլերը, սպիտակուցային ֆրակցիաների առանձնացումը, ֆերմենտային ակտիվության որոշումը և ստացված պատրաստուկի մաքրության գնահատումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆլավինային կոֆակտորի հետ ֆերմենտի կապին, դրա կատալիտիկ ակտիվությանը և այն պայմաններին, որոնք ազդում են ֆերմենտային ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Ֆիզիկաքիմիական ուսումնասիրությունները կարող են ընդգրկել ֆերմենտի մոլեկուլային հատկությունների, կայունության, pH-ի և ջերմաստիճանի ազդեցության, սուբստրատների նկատմամբ ակտիվության ու այլ բնութագրերի հետազոտություն։ Նման աշխատանքները կարևոր են ֆերմենտների կառուցվածք-ֆունկցիա փոխհարաբերությունների, օքսիդավերականգնման ռեակցիաներում ֆլավինային համակարգերի դերի և կենսաբանական հյուսվածքներում ընթացող ֆերմենտային գործընթացների ըմբռնման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիայի, ֆերմենտաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության և կենսաֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին ու ուսանողներին՝ որպես ֆերմենտի մեկուսացման, մաքրման և լաբորատոր բնութագրման մեթոդաբանության օրինակ։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային էմուլսիաներում պոլիմերացման և օքսիդացման ռադիկալային գործընթացների տոպոքիմիական և կինետիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխակերպումներն են, դրանց մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ռեակցիաների արագությունն ու ուղղությունը բազմաֆազ ջրային միջավայրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են էմուլսիոն համակարգերի կառուցվածքը, մասնիկների և ջրային փուլի փոխազդեցությունը, ռադիկալների առաջացման ու տարածման պայմանները, ինչպես նաև պոլիմերացման և օքսիդացման գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ էմուլսիաներում քիմիական ռեակցիաները տեղի են ունենում տարբեր ֆազերի սահմանային և սահմանափակ տարածքներում, ինչն էականորեն ազդում է ռեակցիաների մեխանիզմի և կինետիկ օրինաչափությունների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ռեակցիայի արագության կախվածությունը ջերմաստիճանից, ռեագենտների և նախաձեռնիչների կոնցենտրացիայից, էմուլսիայի բաղադրությունից, մասնիկների չափերից և մակերևութային ակտիվ նյութերի առկայությունից։ Կարևոր ուղղություն է ռադիկալային գործընթացների տարրական փուլերի վերլուծությունը, այդ թվում՝ ռադիկալների առաջացումը, շղթայի նախաձեռնումը, աճը, փոխանցումը և ավարտը, ինչպես նաև օքսիդացման ընթացքում միջանկյալ ակտիվ մասնիկների ձևավորումն ու փոխազդեցությունը։ Կինետիկական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու գործընթացների արագության հաստատունները, բացահայտելու ռեակցիայի սահմանափակող փուլերը և ձևակերպելու գործընթացների մեխանիզմների վերաբերյալ հիմնավորված պատկերացումներ։ Տոպոքիմիական մոտեցումը լրացնում է այդ վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով գնահատելու տարածական կազմակերպվածության, ֆազերի սահմանների և ռեակցիոն կենտրոնների տեղաբաշխման ազդեցությունը քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել էմուլսիոն պոլիմերացման և օքսիդացման գործընթացների տեսական հիմքերի խորացմանը, ինչպես նաև դրանց կառավարման և օպտիմալացման մեթոդների կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն պոլիմերային նյութերի, լատեքսների, ծածկույթների, սոսինձների և այլ բազմաֆազ քիմիական համակարգերի ստացման տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական և օրգանական քիմիայի, պոլիմերների քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կոլոիդային քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 4,5-երկտեղակալված-4H-1,2,4-տրիազոլ-3-թիոլների նոր քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրմանը՝ ընդգրկելով դրանց սինթեզի, քիմիական հատկությունների և հետագա վերափոխումների հետ կապված հարցերի համալիր ուսումնասիրություն։ Հետազոտության կենտրոնում 1,2,4-տրիազոլային օղակ պարունակող ծծումբածին հետերոցիկլիկ միացություններն են, որոնք առանձնանում են կառուցվածքային բազմազանությամբ և տարբեր քիմիական փոխազդեցությունների մեջ մտնելու հնարավորությամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ելանյութերի կառուցվածքի և տեղակալիչների բնույթի ազդեցությունը միացությունների ռեակցիոնունակության վրա, ինչպես նաև տարբեր ռեագենտների և ռեակցիայի պայմանների կիրառմամբ նոր ածանցյալների ստացման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր փոխարկումների օրինաչափությունների բացահայտմանը, ռեակցիաների ուղղության և ընտրողականության ուսումնասիրմանը, ստացվող միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել օքսիդացման, վերականգնման, տեղակալման, ցիկլացման կամ այլ տիպի քիմիական գործընթացների ուսումնասիրություն, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել տվյալ հետերոցիկլիկ համակարգի հիման վրա ստացվող միացությունների բազմազանությունը։ Ստացված նոր միացությունների կառուցվածքի հաստատման համար կարող են կիրառվել ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և անալիտիկ մեթոդներ, այդ թվում՝ միջուկային մագնիսական ռեզոնանս, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիա, զանգվածային սպեկտրոմետրիա և տարրային անալիզ։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս խորացնելու 1,2,4-տրիազոլային համակարգերի քիմիական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները և բացահայտելու դրանց հիման վրա նոր կառուցվածքային տիպերի ստացման հնարավորությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների որոնման, հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման և հետագա կիրառական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և նոր նյութերի ստացման ուղղություններով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի հիման վրա ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի խնդիրներին և այդ ուղղությամբ իրականացվող օրգանական քիմիական հետազոտություններին։ Աշխատության կենտրոնում օրգանական միացությունների նպատակային սինթեզն է, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը և այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է տվյալ ալդեհիդային միացությունը կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր նյութերի ստացման համար։ Նման հետազոտությունները գտնվում են օրգանական սինթեզի և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ մի կողմից պահանջում են մշակել արդյունավետ քիմիական փոխարկումներ, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնել ստացվող միացությունների հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունն ու կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերությունները։ 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալը կառուցվածքային առումով հետաքրքիր ելանյութ է, քանի որ պարունակում է միաժամանակ ալդեհիդային ֆունկցիոնալ խումբ, կրկնակի կապ և դիմեթօքսի խմբավորում։ Այս ֆունկցիոնալ խմբերի համակցությունը միացությանը տալիս է հետագա քիմիական ձևափոխությունների լայն հնարավորություն։ Ալդեհիդային խումբը կարող է մասնակցել տարբեր կոնդենսացման և նուկլեոֆիլային փոխազդեցությունների, իսկ կրկնակի կապը կարող է ենթարկվել միացման կամ այլ տրանսֆորմացիաների։ Դիմեթօքսի հատվածը ևս կարող է կարևոր դեր ունենալ մոլեկուլի հետագա վերափոխումների և թիրախային կառուցվածքների ձևավորման մեջ։ Հետազոտության կարևոր խնդիրը նման ելանյութի քիմիական ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունն է։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների նպատակային ստացման համար անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի սինթետիկ սխեմաներ, որոնք հնարավորություն կտան վերահսկելի կերպով փոխել սկզբնական մոլեկուլի կառուցվածքը և ստանալ ցանկալի ֆունկցիոնալ խմբերով նոր ածանցյալներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ռեակցիայի պայմանների ընտրությունը, ռեագենտների բնույթը, ջերմաստիճանը, լուծիչը, ռեակցիայի տևողությունը և միջանկյալ միացությունների կայունությունը։ Նպատակային օրգանական սինթեզի կարևոր սկզբունքն այն է, որ յուրաքանչյուր հաջորդ քիմիական փոխարկում պետք է ընտրվի ոչ միայն ցանկալի արտադրանքը ստանալու, այլև կողմնակի ռեակցիաները նվազեցնելու և վերջնական միացության մաքրությունն ապահովելու համար։ Աշխատության մեջ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների հասկացությունը կապվում է այն օրգանական միացությունների հետ, որոնք փոքր մոլեկուլային զանգված ունենալով՝ կարող են ազդել կենսաբանական համակարգերի որոշակի գործընթացների վրա։ Այդպիսի միացությունները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաքիմիայի, դեղաքիմիայի, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսատեխնոլոգիայի համար։ Նոր կենսակարգավորիչների որոնումը սովորաբար հիմնված է կառուցվածքային բազմազանության ստեղծման վրա, որից հետո ստացված միացությունները կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական ակտիվության տեսանկյունից։ Այսպիսով, քիմիական սինթեզը տվյալ հետազոտության մեջ ոչ թե վերջնական նպատակ է, այլ կենսաբանական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների ստացման հիմնական գործիքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը։ Օրգանական սինթեզում արտադրանքի ստացման փաստը ինքնին բավարար չէ․ անհրաժեշտ է ապացուցել, որ ստացվել է հենց նախատեսված կառուցվածքով միացությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել տարբեր ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են մոլեկուլի ֆունկցիոնալ խմբերը, կապերի բնույթը, մոլեկուլային կառուցվածքը և նյութի մաքրության աստիճանը։ Սպեկտրոսկոպիական տվյալների համադրումը քիմիական փոխակերպումների տրամաբանության հետ հնարավորություն է տալիս վստահորեն նույնականացնել ստացված միացությունները։ Կարևոր է նաև ելանյութի կառուցվածքում կրկնակի կապի երկրաչափական կոնֆիգուրացիայի պահպանումը կամ փոփոխությունը։ «2E» նշումը ցույց է տալիս, որ կրկնակի կապի շուրջ առկա է E-կոնֆիգուրացիա, և սինթեզի ընթացքում դրա պահպանման հարցը կարող է էական նշանակություն ունենալ վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի համար։ Ստերեոքիմիական տարբերությունները երբեմն կարող են ազդել նյութի ֆիզիկական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության վրա, ուստի նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն ատոմների միացման հաջորդականությանը, այլև դրանց տարածական դասավորությանը։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի ուսումնասիրության կարևոր փուլ կարող է լինել կառուցվածքային տարբեր ածանցյալների ստացումը։ Մեկ ելանյութից մի շարք կառուցվածքային անալոգների ստացումը հնարավորություն է տալիս համեմատել դրանց հատկությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել նշանակալի են կենսաբանական ազդեցության համար։ Այս մոտեցումը հիմք է ստեղծում կառուցվածք-կենսաբանական ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Եթե մոլեկուլի որոշակի հատվածի փոփոխությունը հանգեցնում է ակտիվության աճի, նվազման կամ լրիվ կորստի, կարելի է ենթադրել, որ տվյալ հատվածը կարևոր դեր ունի կենսաբանական ազդեցության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության մեթոդաբանական նշանակությունը պայմանավորված է քիմիական սինթեզի և կենսաբանական փորձարկման հնարավոր կապով։ Սինթեզի փուլում ստացվում է միացությունների շարք, իսկ հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում դրանք կարող են ենթարկվել կենսաբանական գնահատման։ Այսպիսի հաջորդականությունը թույլ է տալիս իրականացնել նպատակային նյութերի որոնում՝ աստիճանաբար նեղացնելով այն կառուցվածքների շրջանակը, որոնք ունեն ցանկալի հատկություններ։ Այդ պատճառով օրգանական սինթեզի արդյունավետության հետ մեկտեղ կարևոր է նաև ստացված միացությունների ֆունկցիոնալ բազմազանությունը։ Աշխատանքը կարող է նշանակություն ունենալ նաև նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման ռազմավարությունների մշակման համար։ Բնական կենսակարգավորիչների կառուցվածքը հաճախ բարդ է, իսկ դրանց մեկուսացումը կամ մեծ քանակությամբ ստացումը կարող է դժվար լինել։ Ցածրամոլեկուլային սինթետիկ անալոգների ստեղծումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի մատչելի, կառուցվածքային առումով վերահսկելի և անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է հետագայում կիրառվել ինչպես կենսաբանական գործընթացների ուսումնասիրման, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների որոնման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի քիմիական հնարավորությունների օգտագործման վրա՝ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների ստացման նպատակով։ Այն համադրում է օրգանական սինթեզի տեսական սկզբունքները, ֆունկցիոնալ խմբերի նպատակային ձևափոխումը, ստացված նյութերի կառուցվածքային նույնականացումը և կենսաբանական ակտիվության հետագա ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիական սինթեզով զբաղվող հետազոտողներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիայի ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ հատկապես նոր ցածրամոլեկուլային կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային ստացման և դրանց կառուցվածքային ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Работа посвящена исследованию реакций карбоциклизации Шиффовых оснований алкиламинов с β-дикарбонильными соединениями и разработке подходов к синтезу производных 5-N-алкиламино-4-циклогексен-1-олов. В центре внимания находятся закономерности протекания органических реакций, приводящих к формированию циклических углеродных систем, а также возможности управления составом и строением образующихся продуктов. Исследуются особенности взаимодействия предварительно полученных Шиффовых оснований, содержащих азотсодержащий фрагмент, с β-дикарбонильными соединениями, обладающими высокой реакционной способностью благодаря наличию нескольких функциональных групп. Особое значение имеет изучение механизма карбоциклизации, последовательности превращений исходных компонентов и факторов, определяющих направление реакции и структуру конечных соединений. Работа включает рассмотрение как двухкомпонентных, так и трехкомпонентных синтетических подходов, что позволяет расширить возможности получения целевых органических соединений и исследовать влияние состава реакционной системы на выход и строение продуктов. Существенное внимание уделяется условиям проведения синтеза, включая природу исходных реагентов, соотношение компонентов, температуру, продолжительность реакции и другие параметры, способные влиять на эффективность циклообразования. Получаемые производные 5-N-алкиламино-4-циклогексен-1-олов представляют интерес благодаря сочетанию в одной молекуле аминного, гидроксильного и ненасыщенного фрагментов, что определяет возможность их дальнейшей химической модификации. В рамках исследования могут изучаться строение и свойства синтезированных соединений с использованием современных методов органической химии, позволяющих подтвердить их состав, структуру и чистоту. Сравнение продуктов различных реакционных схем дает возможность установить закономерности образования циклического каркаса и определить наиболее эффективные условия получения целевых веществ. Важным аспектом работы является развитие методологии многостадийного и многокомпонентного органического синтеза, позволяющей получать структурно разнообразные соединения из относительно доступных исходных веществ. Такие подходы имеют значение для поиска новых синтетических методов и создания библиотек органических соединений с потенциально полезными химическими и биологическими свойствами. Исследование может способствовать расширению представлений о реакционной способности Шиффовых оснований и β-дикарбонильных соединений, а также о механизмах карбоциклизационных процессов. Полученные результаты представляют интерес для развития синтетической органической химии и могут использоваться в последующих исследованиях по функционализации циклических соединений и получению новых производных с заданными свойствами. Работа может быть полезна специалистам в области органической и синтетической химии, химии лекарственных веществ, химической технологии, а также исследователям и студентам химических специальностей.

Работа посвящена исследованию химических превращений третичных аминов, синтезу ненасыщенных органических соединений посредством перегруппировки Стивенса и изучению антимикробных свойств полученных аммониевых солей. Основное внимание уделяется закономерностям реакций четвертичных аммониевых соединений и возможностям их использования в направленном органическом синтезе. Рассматриваются методы получения исходных третичных аминов и соответствующих аммониевых солей, условия проведения химических превращений, влияние строения реагентов и параметров реакции на состав и выход конечных продуктов. Особое место занимает перегруппировка Стивенса как важный метод превращения четвертичных аммониевых соединений, позволяющий получать новые углеродсодержащие структуры и ненасыщенные соединения. Исследуются механизмы протекания реакций, возможные направления превращений и факторы, определяющие селективность образования целевых продуктов. Значительное внимание уделяется идентификации и характеристике синтезированных веществ с использованием соответствующих физико-химических и аналитических методов. Отдельным направлением исследования является оценка биологической активности полученных соединений, прежде всего их способности подавлять рост и развитие различных микроорганизмов. Сопоставление химического строения исследуемых веществ с результатами биологических испытаний позволяет выявлять возможные закономерности взаимосвязи между молекулярной структурой и антимикробным действием. Такой подход имеет значение для поиска новых соединений, потенциально пригодных для дальнейшего изучения в качестве биологически активных веществ. Работа объединяет фундаментальные задачи органического синтеза, исследование механизмов химических реакций и прикладное изучение биологических свойств полученных продуктов. Результаты могут представлять интерес для развития методов синтеза функционализированных органических соединений и расширения представлений о свойствах аммониевых производных. Исследование может быть полезно специалистам в области органической и физической химии, химии биологически активных соединений, фармацевтической химии и микробиологии, а также преподавателям, аспирантам и студентам химических и биомедицинских специальностей.

Работа посвящена исследованию кинетики быстропротекающих процессов карбидизации тантала и ниобия в изотермических и неизотермических условиях. Основное внимание уделяется закономерностям взаимодействия этих тугоплавких металлов с углеродом и формированию карбидных фаз, обладающих высокой термической и химической стойкостью. Исследование рассматривает скорость протекания карбидизации, последовательность фазовых превращений и влияние температурно-временных параметров на состав и структуру образующихся материалов. Особое значение имеет сравнительный анализ процессов в изотермическом режиме, когда температура поддерживается постоянной, и в неизотермических условиях, при которых температура изменяется во времени. Такой подход позволяет выявить особенности развития реакции при различных режимах нагрева и определить параметры, оказывающие наибольшее влияние на скорость и полноту превращений. В работе анализируются механизмы образования карбидов тантала и ниобия, процессы диффузии компонентов, перемещения реакционных зон и формирования промежуточных и конечных фаз. Исследуются взаимосвязи между температурой, продолжительностью воздействия, составом исходных материалов и структурой получаемых карбидных соединений. Существенное место занимает математическое описание кинетики быстропротекающих процессов и определение количественных характеристик, позволяющих оценивать скорость реакции и закономерности изменения степени превращения. Полученные результаты могут иметь практическое значение для совершенствования технологий получения тугоплавких карбидов, используемых при создании жаростойких, износостойких и высокотемпературных материалов. Карбиды тантала и ниобия представляют интерес для различных областей современной техники благодаря своим высоким температурам плавления, твёрдости, устойчивости к воздействию агрессивных сред и способности сохранять эксплуатационные свойства при повышенных температурах. Исследование кинетических характеристик их получения позволяет более точно подбирать технологические режимы и управлять структурой конечного продукта. Работа представляет интерес для специалистов в области физической химии, химической кинетики, порошковой металлургии, материаловедения, высокотемпературных материалов и технологий получения тугоплавких соединений, а также для исследователей и студентов соответствующих технических и естественно-научных специальностей.

Աշխատությունը նվիրված է սելենօրգանական միացությունների հակաօքսիդիչ ազդեցության քիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչպիսի մոլեկուլային և քիմիական գործընթացների միջոցով են սելեն պարունակող օրգանական նյութերը հակազդում օքսիդացման գործընթացներին։ Հետազոտության կենտրոնում սելենօրգանական միացությունների կառուցվածքի և դրանց հակաօքսիդիչ ակտիվության փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով կարող է տեղի ունենալ ազատ ռադիկալների, ակտիվ թթվածնային ձևերի և այլ օքսիդացնող մասնիկների չեզոքացում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սելենի տարբեր քիմիական ձևերի ռեակցիոնունակությունը, սելեն–ածխածին և այլ կապերի առանձնահատկությունները, էլեկտրոնների փոխանցման գործընթացները և օքսիդավերականգնման ռեակցիաները։ Հակաօքսիդիչ ազդեցության ուսումնասիրության համար կարևոր է պարզել, թե միացությունն ինչպես է փոխազդում ռադիկալային մասնիկների հետ, արդյոք գործում է որպես էլեկտրոնի կամ ջրածնի ատոմի դոնոր, և ինչպիսի միջանկյալ ու վերջնական արտադրանքներ են առաջանում այդ փոխազդեցությունների ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել սելենօրգանական միացությունների՝ թիոլների և այլ կենսաբանորեն կարևոր միացությունների հետ փոխազդեցություններին, քանի որ սելեն պարունակող խմբերը կարող են մասնակցել օքսիդավերականգնման ցիկլերին և ազդել բջջային հակաօքսիդիչ համակարգերի գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև կառուցվածք–ակտիվություն կապի բացահայտումը, այսինքն՝ պարզել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային որ առանձնահատկություններն են պայմանավորում դրա հակաօքսիդիչ հատկությունների ուժգնությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել քիմիական կինետիկայի, սպեկտրոսկոպիայի, քրոմատոգրաֆիայի և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ ռեակցիաների արագությունը, մեխանիզմը և առաջացող նյութերը բացահայտելու համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ կենսաքիմիայի և դեղաքիմիայի համար, քանի որ օքսիդատիվ գործընթացների վերահսկումը կարևոր է կենսաբանական համակարգերի բնականոն գործունեության պահպանման տեսանկյունից։ Միաժամանակ սելենօրգանական միացությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել դրանց կենսաբանական ակտիվության և հնարավոր թունաբանական ազդեցությունների հարաբերակցությունը, քանի որ սելենի միացությունների հատկությունները զգալիորեն կախված են քիմիական կառուցվածքից և կոնցենտրացիայից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիկոսներին, նյութագետներին, հակաօքսիդիչ համակարգերի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է նոր կենսաբանորեն ակտիվ խտացված պիրիդո[2,3-d]պիրիմիդինային ածանցյալների ստացման և դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը՝ որպես ելանյութեր օգտագործելով 2,2-տեղակալված տետրահիդրոպիրան-4-ոնները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել օրգանական սինթեզի արդյունավետ մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային բազմազանությամբ օժտված նոր հետերոցիկլիկ միացություններ, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվությունը։ Աշխատության հիմքում գտնվում է հետերոցիկլիկ քիմիայի այն ուղղությունը, որտեղ պիրիդոպիրիմիդինային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս ստանալ կենսաբանական տեսանկյունից հետաքրքրություն ներկայացնող նոր միացություններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են ելանյութերի կառուցվածքը, դրանց ռեակցիոնունակությունը և տարբեր փոխարինիչների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքների առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաքայլ սինթեզային գործընթացներին, ռեակցիաների օպտիմալ պայմանների ընտրությանը, ստացված միացությունների մաքրմանը և դրանց կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Նոր սինթեզված նյութերի կառուցվածքային նույնականացման համար կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիկ և այլ անալիտիկ մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատել մոլեկուլների կառուցվածքը և գնահատել սինթեզի արդյունքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված միացությունների կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով գնահատվում է դրանց հնարավոր կիրառական նշանակությունը դեղագործական և կենսաբժշկական հետազոտությունների համար։ Տարբեր կառուցվածքային խմբերի և փոխարինիչների ներմուծումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերը և բացահայտել հետագա հետազոտությունների համար առավել հեռանկարային միացություններ։ Աշխատանքը համատեղում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ քիմիայի, քիմիական անալիզի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել կենսաբանորեն ակտիվ պոտենցիալ ունեցող հետերոցիկլիկ միացությունների շարքը։ Ստացված արդյունքները կարող են տեսական և գործնական նշանակություն ունենալ նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման, օրգանական սինթեզի մեթոդների կատարելագործման և պոտենցիալ դեղագործական միացությունների հետագա ուսումնասիրման համար։