Անձրևը... Ալպիական մանուշակ Մթնաձոր (Պատմվածքներ)

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կաթի իրացման գործընթացում առկա տնտեսական, կազմակերպական և շուկայական խնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հիմնական ուղղությունների հիմնավորմանը։ Այն Իլոնա Զավենի Ալեքսանյանի՝ 2013 թվականին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում պաշտպանված տնտեսագիտության թեկնածուի ատենախոսությունն է՝ «Տնտեսության, նրա ոլորտների տնտեսագիտություն և կառավարում» մասնագիտությամբ։ Հետազոտության հիմքում գյուղատնտեսության՝ շուկայական հարաբերություններին անցման պայմաններում ձևավորված իրացման դժվարությունների ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ կաթ արտադրող գյուղացիական տնտեսությունների և կաթը մթերող ու վերամշակող կազմակերպությունների միջև տնտեսական հարաբերությունների վերլուծությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կաթի արտադրության և իրացման ծավալները, շուկայի կառուցվածքը, արտադրողների և վերամշակողների փոխհարաբերությունները, կաթի մթերման գների ձևավորման առանձնահատկությունները, արտադրանքի որակի և քանակի նկատմամբ պահանջները, ինչպես նաև կաթի տեղափոխման, պահպանման և իրացման կազմակերպման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արտադրողից մինչև վերջնական սպառող կաթի շարժի ամբողջ շղթայի դիտարկումը, քանի որ իրացման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության ծավալով, այլև հավաքման, սառեցման, փոխադրման, պահպանման, վերամշակման և վաճառքի կազմակերպմամբ։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և մասնատված գյուղացիական տնտեսությունների խնդրին։ Նման տնտեսությունները հաճախ սահմանափակ հնարավորություններ ունեն մեծածավալ և կայուն մատակարարումներ իրականացնելու, անհրաժեշտ որակական չափանիշներն ապահովելու և շուկայում իրենց արտադրանքի համար բարենպաստ պայմաններ բանակցելու հարցերում։ Այս պայմաններում կարևոր լուծումներից մեկը արտադրողների համագործակցության և կոոպերացիայի զարգացումն է, որը կարող է հնարավորություն տալ համատեղ կազմակերպելու կաթի հավաքումը, սառեցումը, պահեստավորումը և մթերողներին մատակարարումը։ Նման մոտեցման անհրաժեշտությունը հետագայում ևս ընդգծվել է Հայաստանի գյուղատնտեսական քաղաքականության շրջանակում․ կաթի իրացման խնդրի լուծման հնարավոր միջոցների շարքում քննարկվել են տեղում մթերող փոքր ձեռնարկությունների և կոոպերատիվների ստեղծումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կաթի գնի ձևավորման խնդիրը։ Գինը կախված է արտադրության ինքնարժեքից, կաթի որակից, յուղայնությունից և այլ ցուցանիշներից, շուկայական առաջարկից ու պահանջարկից, ինչպես նաև վերամշակող ձեռնարկությունների գնողունակությունից։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ արտադրության սեզոնայնությունը կարող է լուրջ անհավասարակշռություն առաջացնել շուկայում։ Այդ խնդիրը շարունակում է արդիական մնալ նաև այսօր. ՀՀ կառավարության 2026 թվականի ծրագրային հիմնավորման համաձայն՝ ապրիլ-օգոստոս ամիսներին կաթի արտադրությունը զգալիորեն գերազանցում է աշնանային և ձմեռային ամիսների մակարդակը, ինչի հետևանքով առաջարկի ավելցուկը կարող է հանգեցնել մթերման գների նվազմանը։ Հետևաբար աշխատության տրամաբանության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում շուկայի սեզոնային տատանումների մեղմացման խնդիրը։ Դրան կարող են նպաստել կաթի վերամշակման և պահպանման հնարավորությունների ընդլայնումը, արտադրանքի ավելի երկար պահպանման ժամկետ ունեցող տեսակների արտադրությունը, մթերման համակարգի կատարելագործումը և արտադրողներին ավելի կանխատեսելի գնային պայմանների ապահովումը։ Աշխատության մեջ կարևոր դեր ունի նաև կաթի որակի խնդիրը։ Որակական չափանիշների բարելավումը անհրաժեշտ է ոչ միայն սպառողների անվտանգության և կաթնամթերքի մրցունակության, այլև արտադրողի համար ավելի բարձր իրացման գին ապահովելու տեսանկյունից։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ է կատարելագործել կաթի որակի վերահսկողությունը, պահպանել հիգիենիկ պահանջները, բարելավել կթման և պահպանման պայմանները և ներդնել կաթի արագ սառեցման ու անվտանգ տեղափոխման արդյունավետ համակարգեր։ Հետազոտության արդյունքների մեջ առանձնացվում են կաթի ապրանքայնության մակարդակի բարձրացման և իրացման խնդիրների լուծման ուղղությունները, ինչպես նաև առաջարկվում են կաթի իրացման կառուցակարգեր՝ դրանց ներդրման արդյունավետության գնահատմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության մեխանիզմներին, որոնք կարևոր են հատկապես փոքր արտադրողների համար։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել ֆինանսական աջակցության, վարկավորման, կոոպերացիայի խթանման, արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացման և խորհրդատվական ծառայությունների բարելավման միջոցառումները։ Նման քաղաքականության նպատակը պետք է լինի ոչ միայն կաթի արտադրության ծավալների մեծացումը, այլև արտադրողի և շուկայի միջև արդյունավետ կապի ձևավորումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել կաթ արտադրող տնտեսությունների եկամտաբերության բարձրացմանը, մթերող և վերամշակող կազմակերպությունների հումքային ապահովվածության բարելավմանը, կաթի որակի բարձրացմանը և կաթնամթերքի շուկայի ավելի կայուն զարգացմանը։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունները շարունակում են արդիական մնալ, քանի որ կաթի իրացման, գնի, որակի և արտադրողների կազմակերպվածության խնդիրները հետագա տարիներին ևս քննարկվել են ոլորտի ներկայացուցիչների մակարդակով, այդ թվում՝ կաթ արտադրողների առանձին միավորում ստեղծելու առաջարկի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կաթի իրացումը դիտարկում է որպես գյուղատնտեսական արտադրության ամբողջական շղթայի կարևորագույն փուլ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է արտադրության կազմակերպմամբ, արտադրողների համագործակցությամբ, կաթի որակով, մթերման և պահպանման ենթակառուցվածքներով, գնագոյացման մեխանիզմներով և պետական աջակցության արդյունավետությամբ։ Հետազոտության հիմնական արժեքն այն է, որ այն առաջարկում է կաթի շուկայի խնդիրները դիտարկել համակարգային տեսանկյունից՝ միաժամանակ հաշվի առնելով արտադրողի, մթերողի, վերամշակողի և սպառողի տնտեսական շահերը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մշակության պայմաններում հողային հերբիցիդների կիրառման և սևահողերի կենսաբանական ակտիվության միջև փոխկապակցվածության ագրոէկոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ Գեղարքունիքի մարզին բնորոշ բնակլիմայական և հողային պայմանների հաշվառմամբ։ Հետազոտության առանցքում հողի կենսաբանական վիճակի փոփոխություններն են, որոնք կարող են առաջանալ մոլախոտերի դեմ կիրառվող քիմիական միջոցների ազդեցությամբ։ Հողը դիտարկվում է որպես բարդ կենդանի համակարգ, որտեղ միկրոօրգանիզմների գործունեությունը, օրգանական նյութերի քայքայումը, սննդատարրերի շրջանառությունը և ֆերմենտային գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեն հողի բերրիության պահպանման ու մշակաբույսերի բնականոն զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հերբիցիդների ազդեցության պայմաններում հողային միկրոֆլորայի ընդհանուր ակտիվության, տարբեր ֆիզիոլոգիական խմբերի հարաբերակցության և կենսաքիմիական գործընթացների հնարավոր փոփոխություններին։ Քննվում է, թե բույսերի պաշտպանության միջոցների կիրառումը որքանով կարող է ժամանակավորապես փոփոխել հողի կենսաբանական հավասարակշռությունը և ինչպիսի դեր ունեն այդ փոփոխությունների բնույթի մեջ հողի հատկությունները, եղանակային պայմանները, խոնավությունը և ջերմաստիճանը։ Կարևոր ուղղություն է հողի ֆերմենտային ակտիվության ուսումնասիրությունը, քանի որ համապատասխան ցուցանիշները կարող են օգտագործվել որպես հողային միջավայրում տեղի ունեցող կենսաբանական փոփոխությունների զգայուն ցուցիչներ։ Դիտարկվում են նաև հումուսի և սննդատարրերի փոխակերպման հետ կապված գործընթացները, որոնք անմիջականորեն առնչվում են հողի բերրիության և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության հետ։ Հետազոտության շրջանակում համադրվում են մշակաբույսի աճեցման, մոլախոտային բուսականության վերահսկման և հողային էկոհամակարգի պահպանման խնդիրները՝ գնահատելով գյուղատնտեսական միջոցառումների հնարավոր ազդեցությունը ոչ նպատակային հողային կենսաբանական գործընթացների վրա։ Գեղարքունիքի մարզի պայմանների առանձնացումը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել բարձրադիր գյուղատնտեսական տարածքներին բնորոշ կլիմայական գործոնների և սևահողերի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հողի կենսաբանական ակտիվության ցուցանիշների միջոցով ագրոէկոհամակարգերի վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, գյուղատնտեսական մանրէաբանության և ագրոէկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն գնահատել բույսերի պաշտպանության քիմիական միջոցների և հողի կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունը ու նպաստել հողային ռեսուրսների կայուն օգտագործման սկզբունքների զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային ապահովագրության համակարգի ձևավորման, գործունեության և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ սոցիալական պաշտպանության և հանրային ֆինանսների կառավարման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենսաթոշակային ապահովման տնտեսական և սոցիալական նշանակության, ֆինանսավորման մեխանիզմների, համակարգի կայունության և բնակչության սոցիալական պաշտպանվածության ապահովման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում կենսաթոշակային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պետական սոցիալական քաղաքականության հետ դրա փոխկապակցվածությունը, կենսաթոշակային վճարումների ձևավորման սկզբունքները և աշխատող բնակչության մասնակցությունը համակարգի ֆինանսավորմանը։ Կարևորվում է ժողովրդագրական փոփոխությունների ազդեցությունը, մասնավորապես՝ բնակչության տարիքային կառուցվածքի, զբաղվածության մակարդակի և աշխատունակ ու կենսաթոշակային տարիքի բնակչության հարաբերակցության փոփոխությունները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ համակարգի երկարաժամկետ ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կենսաթոշակների համարժեքության, սոցիալական արդարության և ֆինանսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են պետական և կուտակային մեխանիզմների փոխհարաբերությունները, անհատական մասնակցության նշանակությունը, կենսաթոշակային միջոցների ձևավորման ու կառավարման սկզբունքները և երկարաժամկետ խնայողությունների դերը։ Վերլուծվում են համակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով աշխատանքի շուկայի առանձնահատկությունները, եկամուտների մակարդակը, սոցիալական վճարների հավաքագրման մեխանիզմները և պետական բյուջեի հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրության և տարբեր կենսաթոշակային մոդելների համեմատության նշանակությանը՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները գնահատելու նպատակով։ Համակարգի զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆինանսական կայունության, այլև քաղաքացիների սոցիալական անվտանգության, կենսաթոշակային տարիքում արժանապատիվ կենսամակարդակի ապահովման և սերունդների միջև սոցիալական պատասխանատվության տեսանկյունից։ Կարևորվում են կառավարման արդյունավետության, թափանցիկության, վերահսկողության և քաղաքացիների վստահության բարձրացման խնդիրները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել կենսաթոշակային ապահովագրության ոլորտում առկա տնտեսական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ մարտահրավերների մասին և գնահատել համակարգի կատարելագործման հնարավոր մոտեցումները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիալական ապահովագրության, հանրային ֆինանսների, տնտեսագիտության, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

Կենսաբանություն

Այս կենսաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է ճագարների օնտոգենեզի ընթացքում գենոտիպային և պարատիպային գործոնների դերի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է օրգանիզմի զարգացման վրա ժառանգական (գենոտիպային) և շրջակա միջավայրի (պարատիպային) ազդեցությունների փոխազդեցությունը՝ ընդգրկելով աճի, զարգացման, ֆիզիոլոգիական և մորֆոլոգիական հատկանիշների ձևավորման փուլերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սննդային պայմանների, կլիմայական գործոնների, պահման տեխնոլոգիայի և խնամքի պայմանների ազդեցությունը կենդանիների զարգացման ցուցանիշների վրա՝ համադրելով դրանք գենետիկական նախատրամադրվածության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օնտոգենետիկ փոփոխությունների դինամիկային, զարգացման փուլերի զգայուն շրջաններին և արտադրողական հատկանիշների ձևավորման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը համադրում է փորձարարական կենսաբանության և կենդանաբուծության մոտեցումներ՝ առաջարկելով գիտական հիմք կենդանիների ընտրասերման և արդյունավետ բուծման գործընթացների կատարելագործման համար։ Այն օգտակար է կենսաբանների, գենետիկների, կենդանաբույծների և ագրոկենսաբանության ոլորտի հետազոտողների համար։