Ապրել Սաթենիկ Ղազարյան

Գրականություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Շահան Շահնուրի և Վազգեն Շուշանյանի ստեղծագործական ու գրական առնչությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով սփյուռքահայ գրականության ձևավորման, գաղափարական որոնումների և 1920–1930-ական թվականների գրական միջավայրի համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու հեղինակների ստեղծագործությունների, գրական հայացքների, թեմատիկ ընդհանրությունների և տարբերությունների, ինչպես նաև նրանց միջև առկա ստեղծագործական երկխոսության ու բանավեճերի բացահայտումն է։ Երկուսն էլ պատկանում են արևմտահայ գրական ավանդույթից հետո ձևավորված սփյուռքահայ նոր սերնդին, որի համար առանցքային խնդիրներ էին ազգային ինքնության պահպանումը, օտար միջավայրում հայի գոյությունը, ձուլման վտանգը, հայրենիքի հիշողությունը և ցեղասպանության հետևանքների հոգեբանական ու մշակութային վերապրումը։ Սփյուռքահայ նոր գրական սերնդի ձևավորման գործում կարևոր դեր է ունեցել հատկապես Փարիզի գրական միջավայրը, որտեղ Շահնուրի, Շուշանյանի, Նիկողոս Սարաֆյանի, Զարեհ Որբունու, Նշան Պեշիկթաշլյանի և այլ երիտասարդ հեղինակների գործունեությունը նպաստեց նոր գրական մտածողության ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ «Մենք» գրական շարժման և դրա շուրջ ձևավորված գաղափարական մթնոլորտի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ շրջանակը միավորում էր տարբեր գրական ու քաղաքական հայացքներ ունեցող երիտասարդ հեղինակների, որոնց ընդհանուր մտահոգություններից էր սփյուռքում հայ ինքնության և մշակութային դիմագծի պահպանումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ երկու հեղինակների կապը միայն գաղափարական ընդհանրություններով չի սահմանափակվել․ նրանց միջև առկա են եղել նաև էական ստեղծագործական տարաձայնություններ և քննադատական բախումներ։ Մասնավորապես, գրականագիտական աղբյուրները հիշատակում են Շահնուրի և Շուշանյանի միջև 1939 թվականին սրված հակադրությունը, որը կապված էր Շուշանյանի՝ Շահնուրի հասցեին ուղղված քննադատական գրության հրապարակման հետ։ Այս հանգամանքը աշխատության թեման դարձնում է հատկապես հետաքրքիր, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս երկու գրողներին դիտարկել ոչ միայն որպես նույն գրական սերնդի ներկայացուցիչներ, այլև որպես միմյանց գաղափարներին և գեղագիտական դիրքորոշումներին արձագանքող հեղինակներ։ Նրանց ստեղծագործություններում առկա են ընդհանուր պատմական փորձառությունից բխող թեմաներ, սակայն այդ թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները կարող են զգալիորեն տարբեր լինել։ Շահնուրի ստեղծագործության մեջ մեծ տեղ է զբաղեցնում օտար միջավայրում հայի ինքնության պահպանման և ազգային ուծացման վտանգը, մինչդեռ Շուշանյանի գրական ժառանգության մեջ կարևոր են նաև հայրենիքի հիշողությունը, կարոտը, անցյալի վերակերտումը և անձնական ապրումների միջոցով պատմական հիշողության փոխանցումը։ Սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրություններում Շահնուրին հաճախ կապում են «նահանջի» գրականության, իսկ Շուշանյանին՝ նաև «կարոտի» և գյուղագրության ուղղությունների հետ, թեև նրանց ստեղծագործական աշխարհները զգալիորեն ավելի լայն են։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այն երկու հեղինակների գրական ժառանգությունը դիտարկում է փոխհարաբերության մեջ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ոչ միայն նրանց անհատական ստեղծագործական առանձնահատկությունները, այլև այն գրական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է սփյուռքահայ նոր գրականությունը։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը արժեքավոր է հայ գրականության պատմության համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին ցեղասպանությունից հետո ձևավորված նոր սերնդի գրողները փորձում վերաիմաստավորել ազգային ինքնությունը, հայրենիքի կորստի փորձառությունը և օտար հասարակության մեջ ապրելու հակասությունները։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Լիլիթ Վարդանի Տոնոյանի 2014 թվականի գրականագիտական ատենախոսական ուսումնասիրությունն է, որը ներկայացվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, ունի 24 էջ և ներառում է ինչպես մատենագիտական աղբյուրներ, այնպես էլ ծանոթագրություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հետաքրքիր և արժեքավոր աղբյուր է Շահան Շահնուրի ու Վազգեն Շուշանյանի ստեղծագործական փոխառնչությունների, սփյուռքահայ գրականության ձևավորման ընթացքի, գրական բանավեճերի և երկու հեղինակների գաղափարագեղագիտական դիրքորոշումների ավելի խորքային ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, արևմտահայ և սփյուռքահայ գրականությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև 20-րդ դարի հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է նորահայտ հայերեն «Պարալիպոմենոն» բնագրի ուսումնասիրությանը՝ կարևորելով դրա լեզվական, բանասիրական, պատմական և գրական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հայերեն ձեռագրական կամ բնագրային նյութի գիտական քննությունը, որի միջոցով փորձ է արվում բացահայտելու ստեղծագործության ծագումը, բովանդակային առանձնահատկությունները, կազմավորման պատմությունը և հայ մատենագրության մեջ ունեցած տեղը։ Աշխատությունը կարող է ներառել բնագրի համեմատական ուսումնասիրություն՝ զուգադրելով այն համապատասխան հունարեն, ասորերեն կամ այլ ավանդույթների հետ և այդ ճանապարհով բացահայտելով թարգմանական, խմբագրական կամ փոխանցման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն տեքստի լեզվական կառուցվածքին, բառապաշարին, քերականական ձևերին և ոճական առանձնահատկություններին, որոնք կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի զարգացման և գրական լեզվի պատմության վերաբերյալ։ Բնագրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայ թարգմանական գրականության և ձեռագրական մշակույթի տեսանկյունից, քանի որ նորահայտ նյութերը հնարավորություն են տալիս լրացնելու նախկինում հայտնի աղբյուրների շրջանակը և վերանայելու որոշ պատմագրական ու բանասիրական պատկերացումներ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել տեքստի ձեռագրական ավանդույթը, պահպանված հատվածների ամբողջականությունը, հնարավոր ընդօրինակման կամ խմբագրման հետքերը, ինչպես նաև բնագրի հեղինակության և թվագրման հետ կապված հարցերը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ստեղծագործության պատմական բովանդակության վերլուծությունը, քանի որ նման բնագրերը կարող են տեղեկություններ պահպանել հին ժողովուրդների պատմության, թագավորական տոհմերի, քաղաքական իրադարձությունների, կրոնական պատկերացումների և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Հայերեն տարբերակի գիտական ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև այն պատճառով, որ հայկական թարգմանական ավանդույթը հաճախ պահպանել է այնպիսի ընթերցումներ կամ բնագրային տարբերություններ, որոնք կարող են լրացնել այլ լեզուներով հայտնի վկայությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, բանասերներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին, թարգմանական գրականության ուսումնասիրողներին և հին ու միջնադարյան տեքստերի քննությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Այն նաև արժեքավոր աղբյուր կարող է լինել հայոց լեզվի պատմության և հայկական գրավոր մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է նորահայտ հայերեն բնագրի գիտական ուսումնասիրություն՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը հայ մատենագրության հարստացման, հին գրական ժառանգության վերականգնման և պատմական ու լեզվաբանական նոր տվյալների բացահայտման տեսանկյունից։

Պատմություն

Այս հրապարակումը գրախոսական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Յա. Ա. Մանանդյանի պատմագիտական աշխատության բովանդակության, գիտական արժեքի և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների քննադատական վերլուծությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է գրքում արտահայտված հիմնական գաղափարները, գնահատում պատմական փաստերի մեկնաբանությունը, օգտագործված սկզբնաղբյուրները և հետազոտական մոտեցումները՝ անդրադառնալով աշխատության ուժեղ կողմերին և հնարավոր վիճահարույց հարցերին։ Գրախոսության մեջ քննարկվում է նաև աշխատության նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրման, պատմագրության զարգացման և գիտական մտքի ձևավորման համատեքստում՝ դիտարկելով այն ժամանակաշրջանի պատմագիտական չափանիշների լույսի ներքո։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն վերլուծվող աշխատության բովանդակության, այլև դրա ընդունման և գնահատման մասին մասնագիտական շրջանակներում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագետների, պատմագրության հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժողովրդի պատմության գիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական ցուցիչ է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում ստացված նոր հեղինակային վկայականների և գյուտերի արտոնագրերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական տեխնիկայի, արտադրության, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողագործության և հարակից ուղղությունների նորարարական մշակումների մասին տեղեկատվության արագ որոնման և օգտագործման համար։ Ցուցիչում կարող են ներառվել գյուտերի անվանումները, հեղինակների տվյալները, արտոնագրային կամ հեղինակային վկայականի համարները, գրանցման և հրապարակման ամսաթվերը, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական կամ կիրառական ոլորտին վերաբերող մատենագիտական այլ տեղեկություններ։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսության ոլորտում տեխնիկական և գիտական նորարարությունների զարգացման ընթացքին, բացահայտելու նոր տեխնոլոգիական լուծումները և ուսումնասիրելու դրանց կիրառական նշանակությունը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև արտոնագրային տեղեկատվության որոնման, գիտատեխնիկական մշակումների համեմատության, նորարարական գաղափարների ուսումնասիրման և հետազոտական աշխատանքների համար։ Ցուցիչի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն միավորում է տարբեր գյուտերի վերաբերյալ տեղեկությունները մեկ համակարգված աղբյուրում՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ նյութի հայտնաբերումն ու հետագա ուսումնասիրությունը։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր գյուղատնտեսության ոլորտում գիտատեխնիկական առաջընթացի, գյուտարարական գործունեության և նորարարությունների տարածման պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է այն մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների մշակմամբ, արտոնագրային տեղեկատվության վերլուծությամբ և նոր տեխնիկական լուծումների կիրառմամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ինժեներներին, գյուտարարներին, արտոնագրային ոլորտի մասնագետներին, տեխնոլոգիական մշակումներով զբաղվող հետազոտողներին, գրադարանավարներին և մատենագետներին։

Մաթեմատիկա

Այս գիրքը նվիրված է կոմպոզիտային բազմաշերտ կառուցվածքով նյութերի ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառությանը պարամետրական գործընթացներում՝ ներկայացնելով ժամանակակից նյութագիտության և ինժեներական մեթոդների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Այն անդրադառնում է տարբեր բաղադրիչներից կազմված բարդ նյութական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, ֆիզիկական հատկություններին և գործնական կիրառություններին՝ բացահայտելով դրանց հնարավորությունները տարբեր տեխնիկական ոլորտներում։ Գրքում քննարկվում են բազմաշերտ կոմպոզիտների ձևավորման սկզբունքները, մեխանիկական և ֆիզիկական բնութագրերը, ինչպես նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է կառավարել նյութերի վարքագիծը փոփոխվող պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, ինժեներների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են առաջատար նյութերով, կառուցվածքային համակարգերի նախագծմամբ և նորարարական տեխնոլոգիաների զարգացմամբ։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է երկշղթա ռիբոնուկլեինաթթվի և նատրիումի նուկլեինատի ազդեցության փորձարարական ուսումնասիրմանը՝ տարբեր ախտաբանական վիճակների պայմաններում օրգանիզմում ընթացող վերականգնողական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բջիջների և հյուսվածքների վնասումից հետո ձևավորվող կենսաբանական պատասխաններն են, ինչպես նաև ուսումնասիրվող նուկլեինաթթվային բնույթի միացությունների հնարավոր ազդեցությունը վերականգնման մեխանիզմների վրա։ Քննվում են հյուսվածքային վերականգնման, բջջային բազմացման և տարբերակման, նյութափոխանակային փոփոխությունների ու օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի փոխկապակցված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե փորձարարական պայմաններում տվյալ կենսաբանական նյութերը կարող են ինչպես փոփոխել վնասված հյուսվածքների կառուցվածքային և գործառական վերականգնման ընթացքը և ինչպիսի տարբերություններ կարող են դիտվել տարբեր ախտաբանական մոդելների դեպքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ձևաբանական, կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և իմունաբանական ցուցանիշները՝ վերականգնողական գործընթացների բնույթը և դինամիկան գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բորբոքային և պաշտպանական պատասխանների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք սերտորեն կապված են հյուսվածքային վնասման և հետագա վերականգնման փուլերի հետ։ Դիտարկվում է նաև նուկլեինաթթուների և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության խնդիրը՝ ուշադրություն դարձնելով բջջային կարգավորման և նյութափոխանակության հնարավոր փոփոխություններին։ Փորձարարական տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցության բնույթը տարբեր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների նկատմամբ և պարզելու, թե դրանց ազդեցությունն ինչ հարաբերակցության մեջ է բնական վերականգնողական մեխանիզմների հետ։ Նման աշխատանքները կարևոր են վերականգնողական կենսաբանության և փորձարարական ախտաբանության տեսանկյունից, քանի որ նպաստում են հյուսվածքային վնասումից հետո օրգանիզմի հարմարվողական ու վերականգնողական արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է փորձարարական բժշկության, կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության և ախտաֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նուկլեինաթթվային բնույթի կենսաբանական նյութերի և վերականգնողական գործընթացների միջև հնարավոր փոխազդեցությունները։