Իսահակյանի հումանիզմը

Բնապահպանություն

Հայաստանի Հանրապետության բնության հատուկ պահպանվող տարածքները պետականորեն առանձնացված տարածքներ են, որոնք ստեղծվել են բնական էկոհամակարգերի, կենսաբազմազանության, լանդշաֆտների և հազվագյուտ կենդանական ու բուսական տեսակների պահպանության նպատակով։ Այս տարածքները ունեն կարևոր էկոլոգիական, գիտական, կրթական և երբեմն նաև ռեկրեացիոն նշանակություն, քանի որ ապահովում են բնության բնական հավասարակշռության պահպանումը և թույլ են տալիս ուսումնասիրել բնական գործընթացները մարդու նվազագույն միջամտությամբ։ Դրանց թվում են արգելոցները, ազգային պարկերը, արգելավայրերը և բնության հուշարձանները, որոնք տարբերվում են պաշտպանության խստության մակարդակով և օգտագործման ռեժիմով։ Հայաստանի հարավային հատվածում գտնվող Շիկահողի արգելոց առանձնահատուկ կարևորություն ունի երկրի բնապահպանական համակարգում՝ հանդիսանալով Հայաստանի ամենախիտ անտառածածկ և կենսաբազմազանությամբ հարուստ տարածքներից մեկը։ Շիկահողի արգելոցը ստեղծվել է նպատակ ունենալով պահպանել Կովկասյան տարածաշրջանին բնորոշ բնական անտառային էկոհամակարգերը, որտեղ աճում են բազմաթիվ հազվագյուտ և էնդեմիկ բուսատեսակներ, ինչպես նաև բնակվում են տարբեր կենդանիներ, այդ թվում՝ կաթնասուններ, թռչուններ և սողուններ, որոնց մի մասը գրանցված է Կարմիր գրքում։ Արգելոցի տարածքը բնութագրվում է խիտ լայնատերև անտառներով, գետահովիտներով, լեռնային ռելիեֆով և բարենպաստ կլիմայական պայմաններով, որոնք նպաստում են կենսաբազմազանության բարձր մակարդակի ձևավորմանը։ Շիկահողի արգելոցում մարդու տնտեսական գործունեությունը խիստ սահմանափակ է, և թույլատրվում են միայն գիտական հետազոտություններն ու վերահսկվող բնապահպանական միջոցառումները, ինչը հնարավորություն է տալիս պահպանել էկոհամակարգերի բնական զարգացումը։ Այս տարածքը կարևոր դեր ունի նաև տարածաշրջանային էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման գործում, քանի որ անտառները մասնակցում են օդի մաքրմանը, ջրային ռեսուրսների կարգավորմանը և հողերի էրոզիայի կանխարգելմանը։ Բացի այդ, Շիկահողի արգելոցը գիտական մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ այստեղ հնարավոր է ուսումնասիրել բնական անտառային էկոհամակարգերի զարգացումը գրեթե անխաթար վիճակում։ Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքների համակարգը, այդ թվում Շիկահողի արգելոցը, կարևոր դեր ունի երկրի բնապահպանական քաղաքականության մեջ՝ նպաստելով կայուն զարգացմանը, բնական ռեսուրսների պահպանմանը և էկոլոգիական անվտանգությանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է 4,5-երկտեղակալված-4H-1,2,4-տրիազոլ-3-թիոլների նոր քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրմանը՝ ընդգրկելով դրանց սինթեզի, քիմիական հատկությունների և հետագա վերափոխումների հետ կապված հարցերի համալիր ուսումնասիրություն։ Հետազոտության կենտրոնում 1,2,4-տրիազոլային օղակ պարունակող ծծումբածին հետերոցիկլիկ միացություններն են, որոնք առանձնանում են կառուցվածքային բազմազանությամբ և տարբեր քիմիական փոխազդեցությունների մեջ մտնելու հնարավորությամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ելանյութերի կառուցվածքի և տեղակալիչների բնույթի ազդեցությունը միացությունների ռեակցիոնունակության վրա, ինչպես նաև տարբեր ռեագենտների և ռեակցիայի պայմանների կիրառմամբ նոր ածանցյալների ստացման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր փոխարկումների օրինաչափությունների բացահայտմանը, ռեակցիաների ուղղության և ընտրողականության ուսումնասիրմանը, ստացվող միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել օքսիդացման, վերականգնման, տեղակալման, ցիկլացման կամ այլ տիպի քիմիական գործընթացների ուսումնասիրություն, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել տվյալ հետերոցիկլիկ համակարգի հիման վրա ստացվող միացությունների բազմազանությունը։ Ստացված նոր միացությունների կառուցվածքի հաստատման համար կարող են կիրառվել ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և անալիտիկ մեթոդներ, այդ թվում՝ միջուկային մագնիսական ռեզոնանս, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիա, զանգվածային սպեկտրոմետրիա և տարրային անալիզ։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս խորացնելու 1,2,4-տրիազոլային համակարգերի քիմիական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները և բացահայտելու դրանց հիման վրա նոր կառուցվածքային տիպերի ստացման հնարավորությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների որոնման, հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման և հետագա կիրառական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և նոր նյութերի ստացման ուղղություններով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է բազմաչափ ավտոմատ կարգավորման համակարգերի նախագծման և հետազոտության մեթոդներին՝ օգտագործելով սկալյար չափանիշներ՝ նպատակ ունենալով պարզեցնել բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները և ապահովել կառավարման համակարգերի կայուն և արդյունավետ աշխատանքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բազմափոփոխական դինամիկ համակարգեր, որտեղ կառավարման ազդակները և ելքային մեծությունները փոխկապակցված են, ինչը բարդացնում է դասական կարգավորման մեթոդների կիրառումը։ Հեղինակը ներկայացնում է մոտեցումներ, որոնց միջոցով բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները վերածվում են սկալյար չափանիշներով արտահայտված խնդիրների՝ օգտագործելով կշռային գործակիցներ, Լյապունովի ֆունկցիաներ և որակի ինդեքսներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել համակարգի ընդհանուր արդյունավետությունը մեկ միասնական չափման միջոցով։ Աշխատությունում վերլուծվում են նաև կայունության պայմանները, անցումային գործընթացների որակը և կարգավորման ճշգրտությունը տարբեր կառուցվածք ունեցող համակարգերում՝ ընդգծելով, թե ինչպես են սկալյար չափանիշները նպաստում նախագծման գործընթացի պարզեցմանը։ Բացի տեսական վերլուծությունից, քննարկվում են նաև կիրառական օրինակներ, որտեղ բազմաչափ համակարգերի կառավարումը իրականացվում է ինժեներական պրակտիկայում՝ արդյունաբերական ավտոմատացման, էներգետիկ համակարգերի և տեխնոլոգիական գործընթացների ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է մեթոդաբանական մոտեցում, որը հնարավորություն է տալիս արդյունավետորեն նախագծել և գնահատել բարդ բազմաչափ ավտոմատ կարգավորման համակարգերը՝ օգտագործելով պարզեցված սկալյար գնահատման գործիքներ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է արևային էներգիայի կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական կոնցենտրատորային փոխակերպման համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման կենտրոնացման և դրա հետագա ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման համակցված տեխնոլոգիաների հնարավորությունները՝ բարձրացնելու արևային էներգիայի օգտագործման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արևային ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները և կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչների աշխատանքի մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնցենտրատորային համակարգի կառուցվածքին, որի միջոցով արևային ճառագայթումը հավաքվում և կենտրոնացվում է համեմատաբար փոքր մակերես ունեցող ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի վրա։ Այս մոտեցումը կարող է հնարավորություն տալ առավել արդյունավետ օգտագործել բարձրարժեք կիսահաղորդչային նյութերը և բարձրացնել համակարգի տեսակարար էներգետիկ ցուցանիշները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է օպտիկական կոնցենտրատորի և ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի փոխհամաձայնեցված աշխատանքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել ճառագայթման կենտրոնացման աստիճանը, օպտիկական կորուստները, փոխակերպիչի արդյունավետությունը, ճառագայթման սպեկտրային կազմը և համակարգի աշխատանքի վրա արտաքին պայմանների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմային ռեժիմին, քանի որ արևային ճառագայթման բարձր ինտենսիվությունը կարող է բարձրացնել կիսահաղորդչային փոխակերպիչի ջերմաստիճանը և ազդել դրա էլեկտրական բնութագրերի ու արդյունավետության վրա։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման կարևոր խնդիրներից կարող է լինել ջերմահեռացման և ջերմաստիճանի կառավարման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը։ Աշխատության մեջ կարող են մշակվել համակարգի մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելներ, իրականացվել փորձարարական հետազոտություններ և գնահատվել հիմնական տեխնիկական պարամետրերը՝ ելքային հզորությունը, օգտակար գործողության գործակիցը, հոսանք-լարում բնութագրերը և արևային ճառագայթման ինտենսիվությունից համակարգի կախվածությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արևի դիրքին հետևող մեխանիկական կամ այլ կառավարման համակարգերի կիրառմանը, քանի որ ճառագայթման ճիշտ ուղղորդումը կարևոր է կոնցենտրատորի արդյունավետ աշխատանքի համար։ Կարևոր խնդիր է համակարգի տեխնիկական և տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ համեմատելով այն սովորական ֆոտովոլտային լուծումների հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բարձր արդյունավետությամբ արևային էներգիայի փոխակերպման համակարգերի ստեղծմանը և վերականգնվող էներգիայի կիրառման ընդլայնմանը։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են հեռանկարային լինել ինչպես ինքնավար էներգամատակարարման, այնպես էլ կենտրոնացված կամ մասնագիտացված արևային էլեկտրակայանների համար։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է արևային ճառագայթման ավելի արդյունավետ օգտագործման, կիսահաղորդչային փոխակերպիչների աշխատանքի օպտիմալացման և ֆոտովոլտային համակարգերի տեխնիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, արևային էներգետիկայի և ինժեներական համակարգերի նախագծման մասնագետներին, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող գիտնականներին և ուսանողներին։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր մոնոմերների հիման վրա պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների էլեկտրասինթեզի գործընթացների ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական, մեխանիկական և պաշտպանիչ հատկությունների հետազոտությանը։ Էլեկտրասինթեզը պոլիմերների ստացման արդյունավետ մեթոդներից է, որի դեպքում էլեկտրաքիմիական գործընթացների միջոցով մոնոմերները վերածվում են պոլիմերային կառուցվածքների, իսկ որոշ դեպքերում պոլիմերը ձևավորվում է անմիջապես էլեկտրոդի մակերևույթին՝ ստեղծելով համասեռ կամ բազմաշերտ ծածկույթ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերահսկել նյութի ձևավորման պայմանները և նպատակային կերպով փոփոխել ստացվող պոլիմերի կառուցվածքն ու հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր մոնոմերների քիմիական կառուցվածքի և դրանց էլեկտրաքիմիական վարքագծի ուսումնասիրությունը։ Մոնոմերի կառուցվածքը, ակտիվ խմբերի բնույթը, լուծույթի բաղադրությունը և էլեկտրասինթեզի պայմանները կարող են էական ազդեցություն ունենալ պոլիմերացման ընթացքի, շղթաների կառուցվածքի, ծածկույթի հաստության և վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի սինթեզի պայմանների և ստացվող պոլիմերային նյութերի բնութագրերի միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Աշխատության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրաքիմիական պոլիմերացման մեխանիզմները, մոնոմերների օքսիդացման կամ վերականգնման գործընթացները և էլեկտրոդի մակերևույթին պոլիմերային թաղանթի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Էլեկտրաքիմիական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հետևել սինթեզի ընթացքին և գնահատել համակարգի վարքագիծը տարբեր էլեկտրական պոտենցիալների և հոսանքի պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրոլիտի բաղադրությանը, լուծիչի բնույթին, մոնոմերի կոնցենտրացիային, ջերմաստիճանին, էլեկտրոդի նյութին և սինթեզի տևողությանը։ Այս պարամետրերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել պոլիմերային շերտի կառուցվածքի և հատկությունների էական փոփոխությունների։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչը ստացված պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել նյութերի կառուցվածքը, մոլեկուլային կազմը, ջերմային կայունությունը, էլեկտրական հաղորդականությունը, մակերևութային հատկությունները, կպչունությունը, մեխանիկական ամրությունը և քիմիական միջավայրերի նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Այս ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս որոշել սինթեզի պայմանների ազդեցությունը պոլիմերի գործնական հատկությունների վրա և բացահայտել տվյալ կիրառության համար առավել նպատակահարմար նյութերը։ Պոլիմերային ծածկույթների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մետաղական կամ այլ մակերևույթների պաշտպանության հնարավորությունը։ Ծածկույթը կարող է հանդես գալ որպես ֆիզիկական և քիմիական արգելք՝ սահմանափակելով հիմքային նյութի շփումը խոնավության, թթվածնի, էլեկտրոլիտների և ագրեսիվ քիմիական միջավայրերի հետ։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծածկույթների հակակոռոզիոն հատկությունները և դրանց արդյունավետությունը տարբեր պայմաններում։ Ծածկույթի պաշտպանիչ հատկությունների վրա կարող են ազդել ինչպես պոլիմերի քիմիական կառուցվածքը, այնպես էլ թաղանթի ամբողջականությունը, ծակոտկենությունը, հաստությունը և մակերևույթին կպչունության աստիճանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է տարբեր մոնոմերների հիման վրա ստացված նյութերի համեմատական գնահատումը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե տվյալ մոնոմերի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են անդրադառնում պոլիմերացման գործընթացի արդյունավետության, թաղանթի ձևավորման և նյութի վերջնական հատկությունների վրա։ Միաժամանակ հնարավոր է որոշել սինթեզի այն պայմանները, որոնց դեպքում ստացվում են առավել կայուն, միատարր և ֆունկցիոնալ ծածկույթներ։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել էլեկտրաքիմիական չափումներ, ստացված պոլիմերների կառուցվածքային ուսումնասիրություն և ծածկույթների ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունների փորձարկում։ Ստացված արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սինթեզի պարամետրերի և նյութի հատկությունների միջև օրինաչափությունները և մշակել պոլիմերային ծածկույթների ստացման առավել արդյունավետ պայմաններ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է էլեկտրասինթեզով ստացվող պոլիմերների լայն կիրառական հնարավորություններով։ Նման նյութերը կարող են օգտագործվել պաշտպանիչ և հակակոռոզիոն ծածկույթներում, էլեկտրաքիմիական սարքերում, սենսորային համակարգերում, էլեկտրոնիկայում, էներգետիկայում և նյութերի մակերևութային հատկությունների բարելավմանն ուղղված տեխնոլոգիաներում։ Էլեկտրաքիմիական մեթոդների առավելություններից է նաև ծածկույթի ձևավորման գործընթացը համեմատաբար ճշգրիտ վերահսկելու հնարավորությունը, ինչը կարևոր է տարբեր տեխնիկական կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է էլեկտրաքիմիայի, պոլիմերային քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր մոնոմերներից էլեկտրասինթեզով ստացվող պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների ձևավորման օրինաչափությունները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և շահագործական հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նոր ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութերի ստացման, դրանց հատկությունների նպատակային կարգավորման և տարբեր մակերևույթների համար արդյունավետ պաշտպանիչ ծածկույթների մշակման ուղղությամբ հետագա հետազոտությունների զարգացմանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտաքին տնտեսական գործունեության, պետական կարգավորման և մաքսային օրենսդրության համակարգային առանձնահատկությունները։ Մաքսային ռեժիմները հանդիսանում են արտաքին առևտրի կարգավորման հիմնական գործիքներից մեկը, որոնք սահմանում են ապրանքների ներմուծման, արտահանման, տարանցման, պահեստավորման և վերամշակման իրավական պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ՀՀ մաքսային օրենսդրության զարգացման փուլերը, դրանց համապատասխանությունը միջազգային իրավական նորմերին և մասնավորապես ԵԱՏՄ (Եվրասիական տնտեսական միություն) շրջանակներում գործող պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության արդյունավետությանը, ընթացակարգերի պարզեցմանը, թվայնացման գործընթացներին և վերահսկողական մեխանիզմների կատարելագործմանը, որոնք ուղղված են կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը և արտաքին առևտրի դյուրացմանը։ Միաժամանակ վերլուծվում են մաքսային ռեժիմների կիրառման ընթացքում առաջացող գործնական և իրավական խնդիրները, այդ թվում՝ ռեժիմների սխալ դասակարգումը, իրավական բացերը և վարչական պրակտիկայի անհամաչափությունները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ որպես իրավական կարգավորման բարելավման աղբյուր, հատկապես զարգացած մաքսային համակարգ ունեցող երկրների օրինակներով։ Այսպիսով, մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման կատարելագործումը ՀՀ-ում դիտարկվում է որպես արտաքին տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման և պետական եկամուտների կայուն ապահովման կարևոր ուղղություն։