Իսպանական արձակի հիմնական գծերը

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող XIII դարի կիլիկյան Ավետարանի մանրանկարչության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ոչ միայն հայկական միջնադարյան արվեստի զարգացման, այլև Միջերկրական ծովի ավազանի մշակութային և գեղարվեստական փոխազդեցությունների լայն համատեքստում։ Ձեռագիրը համարվում է կիլիկյան արքայական ձեռագրերի նշանակալի նմուշներից, իսկ նրա «Ավետման» մանրանկարը առանձնանում է իր գեղարվեստական ինքնատիպությամբ, կերպարների արտահայտչականությամբ, ճարտարապետական տարրերի նրբությամբ, բուսական զարդանախշերով և գունային հարուստ լուծումներով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել ձեռագրի նկարազարդումների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, դրանց խորհրդաբանությունը, ինչպես նաև համադրել դրանք նույն ժամանակաշրջանի կիլիկյան այլ ձեռագրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Միջերկրական ծովի տարբեր մշակութային կենտրոնների՝ Բյուզանդական կայսրության, Կիպրոսի, հարավային Իտալիայի, Պալերմոյի, խաչակիրների իշխանությունների և Սինայի արվեստի հետ հնարավոր ընդհանրություններին ու փոխազդեցություններին։ Այս համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես են տարբեր մշակութային ավանդույթներ արտացոլվել կիլիկյան մանրանկարչության մեջ և ինչպես է տեղական հայկական գեղարվեստական մտածողությունը վերամշակել ու յուրովի արտահայտել արտաքին ազդեցությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանրանկարների պատկերագրական վերլուծությունը, որի միջոցով ուսումնասիրվում են սյուժետային լուծումները, կերպարների կառուցվածքը, շարժումները, դիմագծերը, հագուստը, լուսապսակները, զարդային և ճարտարապետական տարրերը։ Միաժամանակ վերլուծվում է գեղարվեստական լեզուն՝ գույնի կիրառությունը, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, տարածության կազմակերպումը, գծային և ծավալային լուծումները, ինչպես նաև կերպարների հոգեբանական և հուզական արտահայտչականությունը։ Այս առանձնահատկությունների համադրությունը ցույց է տալիս, որ ձեռագրի նկարազարդումները միաժամանակ կրում են կիլիկյան հայկական արվեստի ինքնատիպ դրոշմը և արտացոլում են Միջերկրածովյան մշակութային միջավայրի հետ սերտ առնչությունների արդյունքը։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ առանձին ձեռագրի օրինակով ներկայացնում է միջնադարյան մշակութային փոխանակման և գեղարվեստական ազդեցությունների բարդ գործընթացը՝ փորձելով որոշել հայկական մանրանկարչության տեղն ու նշանակությունը Միջերկրական ծովի միջնադարյան արվեստի ընդհանուր համակարգում։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, ձեռագրագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայկական միջնադարյան արվեստի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Սամցխե-Ջավախքի հայ համայնքի սոցիալ-քաղաքական խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայ-վրացական հարաբերությունների համատեքստում 2003–2012 թվականների ընթացքում։ Վերլուծվում են տարածաշրջանի հայ բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանները, քաղաքական ներկայացվածության մակարդակը, լեզվական և կրթական իրավունքների իրացման խնդիրները, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման համակարգերում ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության ազդեցությանը ազգային փոքրամասնությունների ինտեգրման գործընթացների վրա, ինչպես նաև հայ համայնքի ինքնության պահպանման և քաղաքացիական մասնակցության միջև ձևավորված փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է հայ-վրացական երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները նշված ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով տարածաշրջանային քաղաքականության, անվտանգության և սոցիալ-մշակութային գործոնների ազդեցությունը համայնքային խնդիրների վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է վերլուծական մոտեցումներ և գործնական եզրահանգումներ՝ ուղղված Սամցխե-Ջավախքի հայ համայնքի սոցիալ-քաղաքական իրավիճակի բարելավման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։

Քիմիա

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արտացոլմանը Հայաստանի զանգվածային լրատվամիջոցներում։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործիչների, պետական կառույցների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքացիների միջև հաղորդակցության գործընթացն է, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով քաղաքական տեղեկատվությունը ձևավորվում, փոխանցվում, մեկնաբանվում և ներկայացվում է մեդիա դաշտում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի ԶԼՄ-ների դերը քաղաքական օրակարգի ձևավորման, հանրային կարծիքի վրա ազդեցության և քաղաքական գործընթացների լուսաբանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական հաղորդագրությունների բովանդակությանը, լեզվական ու ոճական առանձնահատկություններին, տեղեկատվության ընտրության և մատուցման սկզբունքներին, վերնագրերի ու մեկնաբանությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական իրադարձությունների ներկայացման տարբեր ձևերին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ԶԼՄ-ների և քաղաքական դերակատարների փոխհարաբերություններին՝ դիտարկելով, թե ինչպես են քաղաքական ուժերը փորձում մեդիա միջավայրի միջոցով ձևավորել իրենց հանրային կերպարը, տարածել իրենց տեսակետները և ազդել հասարակական տրամադրությունների վրա։ Կարևոր ուղղություն է քաղաքական տեղեկատվության բազմակողմանիության, օբյեկտիվության, հավասարակշռվածության և ընտրողական ներկայացման խնդիրների վերլուծությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական խոսույթի առանձնահատկությունները, քարոզչական և մանիպուլյատիվ մեխանիզմները, տեղեկատվական հակադրությունները, քաղաքական թեմաների շրջանակումը և մեդիայի ազդեցությունը քաղաքացիների քաղաքական ընկալումների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի մեդիա միջավայրի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով երկրի քաղաքական համակարգի, հասարակական հարաբերությունների և տեղեկատվական դաշտի փոփոխությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի դեր է կատարում մեդիան քաղաքական հաղորդակցման գործընթացում, ինչպես են քաղաքական իրադարձություններն ու գաղափարները վերափոխվում մեդիա բովանդակության և ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ այդ գործընթացը հանրային կարծիքի ու քաղաքական մասնակցության վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, լրագրողներին, մեդիա մասնագետներին, հաղորդակցության հետազոտողներին, սոցիոլոգներին, ուսանողներին և Հայաստանի քաղաքական ու տեղեկատվական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առանձին կառավարելի վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանական հսկողության և իմունականխարգելման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը այն վարակների տարածման օրինաչափությունների, հիվանդացության մակարդակի և դինամիկայի, կանխարգելման մեխանիզմների ու բնակչության պատվաստումներով ընդգրկվածության գնահատումն է, որոնք հնարավոր է արդյունավետորեն կանխարգելել կամ վերահսկել պատվաստումների և համաճարակաբանական միջոցառումների միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաճարակաբանական հսկողության համակարգը՝ վարակիչ հիվանդությունների դեպքերի հայտնաբերման, գրանցման, ախտորոշման, տարածման մշտադիտարկման, հիվանդացության ցուցանիշների վերլուծության և հնարավոր բռնկումների ռիսկերի գնահատման գործընթացներով։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև հիվանդությունների տարածման վրա ազդող գործոնները, դրանց ժամանակային և տարածքային առանձնահատկությունները, բնակչության տարբեր խմբերի շրջանում հիվանդացության փոփոխությունները և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իմունականխարգելմանը՝ որպես կառավարելի վարակների դեմ պայքարի կարևորագույն միջոցի։ Քննարկվում են պատվաստումների կազմակերպման սկզբունքները, բնակչության տարբեր տարիքային և ռիսկային խմբերի ընդգրկվածությունը, պատվաստումների ժամանակին իրականացման նշանակությունը, պատվաստումային գործընթացի կազմակերպական խնդիրները և պատվաստումների միջոցով վարակների տարածման սահմանափակման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև պատվաստումներից հետո ձևավորվող իմունային պաշտպանության գնահատումը և դրա կապը բնակչության շրջանում հիվանդացության մակարդակի հետ։ Աշխատությունը համաճարակաբանական հսկողությունն ու իմունականխարգելումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթացներ, որոնց արդյունավետ համադրումը հնարավորություն է տալիս ժամանակին հայտնաբերել վարակների տարածման փոփոխությունները, գնահատել բնակչության պաշտպանվածության մակարդակը, բացահայտել առավել խոցելի խմբերը և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել լրացուցիչ կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Հայաստանի պայմաններում այս հարցերը հատկապես կարևոր են հանրային առողջության պահպանման, վարակիչ հիվանդությունների բռնկումների կանխարգելման և պատվաստումներով վերահսկելի հիվանդությունների տարածման նվազեցման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանների, վարակաբանների, հանրային առողջապահության մասնագետների, բժշկական ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և իմունականխարգելման կազմակերպման ու իրականացման գործընթացով հետաքրքրվող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանում կառավարելի վարակների համաճարակաբանական իրավիճակի, դրանց նկատմամբ իրականացվող հսկողության համակարգի և իմունականխարգելման դերի մասին՝ ընդգծելով կանխարգելիչ միջոցառումների շարունակականության և արդյունավետ կազմակերպման կարևորությունը։

Քաղաքագիտություն

Ռազմական կոմունիզմ-ը տնտեսական և քաղաքական համակարգ էր, որը կիրառվեց Խորհրդային Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի տարիներին՝ մոտավորապես 1918–1921 թվականներին, երբ բոլշևիկյան իշխանությունը փորձում էր ապահովել պետության գոյությունը պատերազմական պայմաններում։ Այս քաղաքականության հիմնական նպատակն էր կենտրոնացնել բոլոր տնտեսական ռեսուրսները պետության ձեռքում՝ բանակի և քաղաքացիական պատերազմի կարիքները բավարարելու համար։ Այդ ընթացքում իրականացվեց արտադրության պետականացում, մասնավոր ձեռնարկությունների վերացում, հացահատիկի հարկադիր հավաքագրում գյուղացիներից և ապրանքափոխանակության սահմանափակումներ՝ գրեթե վերացնելով ազատ շուկան։ Աշխատուժը նույնպես ենթարկվում էր խիստ վերահսկողության, իսկ աշխատավարձերի փոխարեն հաճախ կիրառվում էր նատուրալ բաշխման համակարգ։ Թեև այս քաղաքականությունը օգնեց բոլշևիկներին հաղթել քաղաքացիական պատերազմում, այն առաջացրեց ծանր տնտեսական ճգնաժամ, արտադրության անկում, սով և սոցիալական դժգոհություն։ Հետագայում այն փոխարինվեց Նոր տնտեսական քաղաքականությամբ (ՆԷՊ), որը վերականգնեց մասնավոր հատվածի որոշ տարրեր և շուկայի սահմանափակ գործունեություն՝ տնտեսությունը կայունացնելու նպատակով։