Հաշվողական կլաստերի միջավայրում սիստոլիկ ալգորիթմների իրականացման ծրագրային գործիքային միջոցի մշակում

Տնտեսագիտություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է մոնետարիզմի տեսության ձևավորմանն ու զարգացմանը՝ համեմատական վերլուծությամբ ներկայացնելով Ջոն Մեյնարդ Քեյնսի և Միլթոն Ֆրիդմանի տնտեսական գաղափարները։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է XX դարի մակրոտնտեսական մտքի երկու ազդեցիկ ուղղությունները՝ քեյնսյան պետական միջամտության մոդելը և մոնետարիստական դպրոցի շեշտադրումը դրամական զանգվածի կարգավորման վրա։ Քեյնսի տեսությունը ներկայացվում է որպես տնտեսական ճգնաժամերի պայմաններում պետական ծախսերի և հարկաբյուջետային քաղաքականության ակտիվ կիրառման անհրաժեշտություն ընդգծող մոտեցում, որտեղ պահանջարկի խթանումը դիտարկվում է որպես տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժ։ Մյուս կողմից՝ Ֆրիդմանի մոնետարիզմը դիտարկվում է որպես հակադրություն քեյնսյան մոտեցմանը, որտեղ կենտրոնական դերը տրվում է փողի զանգվածի կայուն և կանխատեսելի վերահսկմանը՝ որպես գնաճի և տնտեսական անկայունության կանխման միջոց։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է երկու տեսությունների պատմական համատեքստին, դրանց ազդեցությանը տնտեսական քաղաքականության ձևավորման վրա տարբեր երկրներում, ինչպես նաև դրանց արդիականությանը ժամանակակից տնտեսական համակարգերում։ Քննարկվում են նաև մոնետարիզմի և քեյնսականության միջև հիմնական տարբերությունները՝ ներառյալ պետության դերի, շուկայի ինքնակարգավորման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հունաձևափոխությունների տեսության մշակմանն ու դրա կիրառմանը հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների հաշվարկներում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ինժեներական նախագծման ճշգրտությունն ու կառույցների շահագործման հուսալիությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսական մոտեցումներ և մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել հիդրոտեխնիկական կառույցներում առաջացող ձևափոխությունները, լարվածադեֆորմացիոն վիճակը և արտաքին ու ներքին ազդեցությունների պայմաններում դրանց վարքագիծը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր բեռնվածությունների, հիդրոստատիկ ճնշման, հողային միջավայրի հատկությունների և շրջակա պայմանների ազդեցությունը կառուցվածքների աշխատանքի վրա՝ կիրառելով ժամանակակից հաշվարկային և վերլուծական մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մոդելների կատարելագործմանը, նախագծային լուծումների օպտիմալացմանը, կառույցների կայունության և ամրության գնահատմանը, ինչպես նաև երկարաժամկետ շահագործման ընթացքում առաջացող դեֆորմացիաների կանխատեսմանը։ Աշխատությունը ներառում է տեսական հիմնավորումներ, ինժեներական հաշվարկներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել ջրամբարների, ամբարտակների, ջրանցքների, հիդրոէներգետիկ և այլ հիդրոտեխնիկական օբյեկտների նախագծման, կառուցման և տեխնիկական գնահատման գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոտեխնիկայի, շինարարության և մեխանիկայի ոլորտների գիտաշխատողների, նախագծող ինժեներների, ասպիրանտների, ուսանողների և բոլոր այն մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների հաշվարկման և նախագծման հարցերով։

Գրականություն

Աշխատությունը ներկայացնում է 1939–1987 թվականներին հայ և կիրգիզական գրականությունների միջև ձևավորված ու զարգացած գրական կապերի մատենագիտական պատկերը՝ նպատակ ունենալով համակարգել, դասակարգել և հետազոտողների համար հասանելի դարձնել երկու գրական մշակույթների փոխադարձ առնչություններին վերաբերող հրատարակությունները։ Մատենագիտական ցանկը կարող է ընդգրկել հայ և կիրգիզ գրողների ստեղծագործությունների թարգմանություններ, գրականագիտական ու քննադատական հոդվածներ, գրախոսություններ, գրական դիմանկարներ, ժողովածուներ, մամուլի հրապարակումներ և այլ նյութեր, որոնք արտացոլում են երկու ժողովուրդների գրական փոխազդեցությունը։ Ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել խորհրդային ժամանակաշրջանում հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների զարգացման տարբեր փուլերին և բացահայտել այն գրական գործիչներին, ստեղծագործություններին ու հրատարակություններին, որոնք առավել նշանակալի դեր են ունեցել փոխադարձ ճանաչման գործընթացում։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ թարգմանական գործունեության փաստագրումը, քանի որ գրական կապերի խորացման կարևորագույն միջոցներից մեկը տարբեր լեզուներով ստեղծագործությունների տարածումն ու ընթերցողին ներկայացնելն էր։ Այդ համատեքստում մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե որ հայ հեղինակներն են ներկայացվել կիրգիզերեն, որ կիրգիզ հեղինակների գործերն են թարգմանվել հայերեն, ինչ պարբերականներում կամ ժողովածուներում են դրանք հրատարակվել և ինչպիսի արձագանք են ստացել գրական քննադատության մեջ։ Հետազոտական արժեք ունի նաև գրական մամուլի և պարբերական հրատարակությունների ընդգրկումը, քանի որ հենց մամուլում էին հաճախ արտացոլվում գրական փոխանակումները, հեղինակների մասին հրապարակումները, թարգմանությունների քննարկումները և մշակութային միջոցառումները։ Մատենագիտական ցանկի համակարգված բնույթը կարևոր է այն պատճառով, որ այն ոչ միայն տեղեկատու աղբյուր է, այլև կարող է հիմք ծառայել հայ-կիրգիզական գրական հարաբերությունների հետագա պատմագիտական և գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Նման աղբյուրի միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական կապերի հիմնական ուղղությունները, դրանց ինտենսիվության փոփոխությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխադարձ հետաքրքրության առավել ակտիվ դրսևորումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից, քանի որ հայ և կիրգիզ գրականությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ազգային գրական ավանդույթների շփման, փոխադարձ ազդեցության և միջմշակութային հաղորդակցության ձևերը։ Հատկապես արժեքավոր կարող են լինել այն մատենագիտական գրառումները, որոնք փաստագրում են առանձին հեղինակների ստեղծագործությունների թարգմանական պատմությունը և դրանց շուրջ ձևավորված քննադատական արձագանքը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել համապատասխան գրականության մեջ, գտնել առաջնային և երկրորդային աղբյուրներ և ուսումնասիրել հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների կոնկրետ դրվագներ։ Այն կարող է կիրառվել գրականագիտական հետազոտությունների, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, հայագետներին, թյուրքագետներին, թարգմանության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և հայ-կիրգիզական գրական ու մշակութային կապերով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդարդյունաբերության մեջ ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ մասնավորապես հացի, հացաբուլկեղենի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այս ոլորտներում ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, արտադրական ներուժը, շուկայական միջավայրը, մրցակցային հարաբերությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Սննդի արդյունաբերությունը Հայաստանի մշակող արդյունաբերության կարևորագույն և բազմապրոֆիլ ճյուղերից է, իսկ հացաբուլկեղենի ու հրուշակեղենի արտադրությունը դրա նշանակալի ուղղություններից են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ձեռնարկությունների ստեղծման և ընդլայնման տնտեսական պայմանները, արտադրության կազմակերպման արդյունավետությունը, հումքի և նյութերի ապահովումը, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը, արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորումը և գնային քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերին, քանի որ հացի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտներում գործում են տարբեր չափերի արտադրողներ, իսկ արտադրության ճկուն կազմակերպումը, տեսականու արագ փոփոխությունը և սպառողական պահանջարկին համապատասխանեցումը կարևոր մրցակցային գործոններ են։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է շուկայի պահանջարկի և սպառողների նախասիրությունների վերլուծությունը, քանի որ արտադրողների մրցունակությունը մեծապես կախված է արտադրանքի որակից, տեսականու բազմազանությունից, գնից, փաթեթավորումից և վաճառքի կազմակերպումից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացմանը, էներգախնայող սարքավորումների ներդրմանը, նոր արտադրատեսակների մշակմանը և սննդային արժեքով բարելավված արտադրանքի ստեղծմանը։ Ժամանակակից հետազոտական ուղղություններից են ֆունկցիոնալ բաղադրիչներով հացաբուլկեղենի և ալրային հրուշակեղենի մշակումը, ինչը նոր հնարավորություններ է ստեղծում ոլորտի նորարարական ձեռնարկությունների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրանքի որակի և սննդամթերքի անվտանգության ապահովմանը, միջազգային չափանիշների ներդրմանը, սերտիֆիկացմանը և շուկայի ընդլայնմանը։ Հայաստանի արդյունաբերության զարգացման պետական մոտեցումներում սննդի արդյունաբերությունը դիտարկվում է որպես գերակա ուղղություն, որի զարգացման հիմնական նպատակներից են արտադրանքի որակի բարձրացումը, նոր շուկաներ մուտք գործելը, արտահանման ընդլայնումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և տեղական հումքի առավել խոր վերամշակումը։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել նաև ոլորտում ձեռնարկատիրության զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, արտադրական ծախսերի աճը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությունը, շուկայավարման և լոգիստիկայի խնդիրները, մրցակցության պայմանները և արտահանման շուկաներ մուտք գործելու դժվարությունները։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել զարգացման այնպիսի հնարավորություններ, ինչպիսիք են հայկական ավանդական հացատեսակների և հրուշակեղենի արտադրության ընդլայնումը, նոր ապրանքանիշերի ստեղծումը, թվային մարքեթինգի կիրառումը, արտահանման աշխարհագրության ընդլայնումը և տեղական հումքի օգտագործման մեծացումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հացի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտում ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման, մրցունակության ամրապնդման, նորարարությունների խթանման և կայուն զարգացման ուղղությունների մշակման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկատերերին, սննդարդյունաբերության մասնագետներին, բիզնեսի կառավարման և շուկայավարման ոլորտի հետազոտողներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է վեստիբուլյար միջուկային համալիրի նեյրոպլաստիկ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը տարբեր փորձարարական ազդեցությունների պայմաններում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով թրթռման, վեստիբուլյար ծայրամասային ապարատի ֆունկցիոնալ խանգարման և հիպոթալամուսային ծագման նեյրոպեպտիդի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցության փոխկապակցվածությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենտրոնական նյարդային համակարգի այն հարմարվողական մեխանիզմների բացահայտման վրա, որոնք ակտիվանում են վեստիբուլյար տեղեկատվության բնականոն հոսքի փոփոխության կամ խախտման դեպքում։ Վեստիբուլյար միջուկային համալիրը դիտարկվում է որպես հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման, դիրքային վերահսկողության և շարժումների համակարգման գործընթացներում կարևոր դեր ունեցող նյարդային կառույց, որը սերտորեն փոխազդում է ուղեղի այլ բաժինների հետ։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է նեյրոպլաստիկության ուսումնասիրությունը՝ որպես նյարդային համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերակազմավորման կարողություն։ Վեստիբուլյար համակարգի գործունեության փոփոխության դեպքում կենտրոնական նյարդային կառույցներում կարող են զարգանալ փոխհատուցողական գործընթացներ, որոնց շնորհիվ օրգանիզմը որոշ չափով հարմարվում է փոփոխված զգայական տեղեկատվությանը։ Քննության են առնվում այդ վերակազմավորման ժամանակային առանձնահատկությունները, տարբեր նեյրոնային խմբերի մասնակցությունը և նյարդային կապերի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թրթռման ազդեցությանը։ Թրթռումը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական գործոն, որը կարող է փոփոխել վեստիբուլյար համակարգի զգայական մուտքերը և համապատասխան նյարդային կենտրոնների ակտիվությունը։ Ուսումնասիրվում է երկարատև կամ կրկնվող թրթռային ազդեցության պայմաններում վեստիբուլյար միջուկների պատասխանների բնույթը և կենտրոնական նյարդային համակարգի հարմարվողական հնարավորությունները։ Այս ուղղությամբ կարևոր է պարզել, թե ինչպես է փոփոխվում նեյրոնների ակտիվությունը և ինչպիսի փոխհատուցողական մեխանիզմներ են ձևավորվում շարունակական զգայական գրգռման պայմաններում։ Հետազոտության մյուս կարևոր փորձարարական ուղղությունը կապված է լաբիրինթոսային ապարատի ֆունկցիայի խախտման հետ։ Նման պայմաններում փոփոխվում կամ նվազում է ծայրամասային վեստիբուլյար ազդակների մուտքը կենտրոնական նյարդային համակարգ, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ հավասարակշռության և շարժումների համակարգման ժամանակավոր խանգարումներ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգը, սակայն, ունի որոշակի փոխհատուցողական ներուժ, և ժամանակի ընթացքում կարող են ակտիվանալ այլ զգայական համակարգերի ու նյարդային կենտրոնների մասնակցությամբ հարմարվողական մեխանիզմներ։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են այդ կենտրոնական փոխհատուցման նեյրոֆիզիոլոգիական հիմքերը և վեստիբուլյար միջուկային համալիրում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Կարևորվում է աջ և ձախ կողմերի նեյրոնային ակտիվության հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ ծայրամասային վեստիբուլյար ազդակների փոփոխությունը կարող է խախտել երկու կողմերի միջև բնականոն ֆունկցիոնալ հարաբերակցությունը։ Վերականգնման ընթացքում նյարդային համակարգում տեղի ունեցող վերակազմավորումները կարող են նպաստել այդ անհավասարակշռության աստիճանական նվազմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ կենտրոնական վեստիբուլյար փոխհատուցման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն է տրվում վեստիբուլյար միջուկների և ուղեղի այլ կառույցների փոխազդեցությանը։ Քննության են առնվում ուղեղիկի, ցանցանման գոյացության, շարժողական կենտրոնների և զգայական այլ համակարգերի հետ ֆունկցիոնալ կապերը։ Տեսողական և սոմատոսենսորային տեղեկատվության դերը հատկապես կարևոր կարող է դառնալ այն պայմաններում, երբ վեստիբուլյար ազդակների բնականոն հոսքը խախտված է։ Նման բազմահամակարգային փոխազդեցությունը դիտարկվում է որպես նյարդային համակարգի հարմարվողականության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության առանձնահատուկ ուղղություններից է հիպոթալամուսային նեյրոպեպտիդի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Նեյրոպեպտիդները կենտրոնական նյարդային համակարգում կարող են հանդես գալ որպես նեյրոնային գործունեությունը կարգավորող կենսաբանական ազդանշանային մոլեկուլներ։ Աշխատությունում գնահատվում է ընտրված նեյրոպեպտիդի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը վեստիբուլյար համակարգի վրա փորձարարական ծանրաբեռնվածության կամ ֆունկցիոնալ խանգարման պայմաններում։ Հիմնական խնդիրը պարզելն է, թե արդյոք դրա ազդեցությունը կարող է նպաստել նեյրոնների ֆունկցիոնալ կայունության պահպանմանը, հարմարվողական գործընթացների ակտիվացմանը կամ վեստիբուլյար ֆունկցիայի վերականգնման ընթացքի բարելավմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նեյրոպեպտիդի ազդեցության հնարավոր մեխանիզմներին։ Դիտարկվում է դրա մասնակցությունը նեյրոնների գրգռականության, սինապսային հաղորդման և նեյրոնային ցանցերի ֆունկցիոնալ վերակազմավորման կարգավորմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նեյրոպեպտիդային կարգավորման նշանակությունը ոչ միայն վեստիբուլյար համակարգի, այլև ընդհանուր նեյրոպլաստիկության տեսանկյունից։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիական, էլեկտրոֆիզիոլոգիական, հյուսվածաբանական և վիճակագրական մոտեցումները, որոնց միջոցով համեմատվում են տարբեր փորձարարական խմբերում ստացված տվյալները։ Նեյրոնների ակտիվության գրանցումը և պատասխանների բնութագրումը հնարավորություն են տալիս գնահատել վեստիբուլյար միջուկների ֆունկցիոնալ վիճակը, իսկ տարբեր ժամանակահատվածներում կատարված դիտարկումները՝ բացահայտել նեյրոպլաստիկ փոփոխությունների զարգացման դինամիկան։ Կարևորվում է վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել թրթռման, լաբիրինթոսային ֆունկցիայի խանգարման և նեյրոպեպտիդային ազդեցության հետ կապված փոփոխությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում վերականգնողական գործընթացների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքան արագ և ինչ աստիճանով է կենտրոնական նյարդային համակարգը կարողանում փոխհատուցել վեստիբուլյար տեղեկատվության փոփոխությունը, ինչպես են այդ ընթացքում վերակազմավորվում նեյրոնային պատասխանները և ինչ դեր կարող է ունենալ նեյրոպեպտիդային կարգավորումը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նյարդային համակարգի հարմարվողական ռեսուրսների մասին։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է վեստիբուլյար միջուկային համալիրի պլաստիկության մեխանիզմների, տարբեր ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ ազդեցությունների պայմաններում կենտրոնական փոխհատուցման գործընթացների և նեյրոպեպտիդային կարգավորման փոխկապակցվածության համալիր ուսումնասիրությամբ։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել վեստիբուլյար համակարգի նեյրոֆիզիոլոգիայի, զգայական համակարգերի պլաստիկության և կենտրոնական նյարդային համակարգի հարմարվողական մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Կիրառական նշանակությունը կապված է վեստիբուլյար ֆունկցիայի խանգարումների ժամանակ վերականգնողական և պաշտպանիչ մեխանիզմների գիտական հիմքերի հետագա ուսումնասիրման հնարավորության հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, վեստիբուլոլոգիայի, զգայական համակարգերի ֆիզիոլոգիայի և փորձարարական նյարդագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է եվրոպական փոխառությունների ներթափանցումը միջին հայերենում՝ ընդգծելով լեզվական շփումների պատմական, մշակութային և սոցիալ-քաղաքական նախադրյալները։ Նշվում է, որ միջին հայերենի փուլում հայերենը գտնվել է ակտիվ փոխազդեցության մեջ տարբեր եվրոպական լեզվամշակութային միջավայրերի հետ, ինչը պայմանավորված էր առևտրային կապերով, դիվանագիտական հարաբերություններով, ինչպես նաև կրոնական և մշակութային փոխառնչություններով։ Վերլուծվում է, որ փոխառությունները հիմնականում ներմուծվել են այն ոլորտներում, որոնք կապված էին քաղաքային կյանքի, վարչական համակարգի, ռազմական գործի, ինչպես նաև առևտրի և արհեստների հետ՝ արտացոլելով նոր հասարակական իրականությունների լեզվական անհրաժեշտությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխառված բառերի հնչյունաբանական և ձևաբանական հարմարեցման գործընթացներին, որոնց արդյունքում օտար ծագման միավորները աստիճանաբար ինտեգրվել են հայերենի կառուցվածքային համակարգին՝ ձեռք բերելով տեղական լեզվական առանձնահատկություններ։ Նշվում է նաև, որ որոշ փոխառություններ պահպանել են իրենց սկզբնական իմաստային բովանդակությունը, մինչդեռ մյուսները ենթարկվել են իմաստային փոփոխությունների կամ նեղացման՝ համապատասխանելով տեղական հաղորդակցական միջավայրին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ եվրոպական փոխառությունները միջին հայերենում հանդիսանում են լեզվական փոխազդեցությունների կարևոր վկայություն և արտացոլում են պատմական զարգացման ընթացքում տեղի ունեցած մշակութային ինտեգրման գործընթացները։