Պռոշյան. Երկեր

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է ավագ դպրոցում անգլերենի հատկաբանությունների (մասնավորապես՝ լեզվական կառուցվածքների, քերականական և իմաստային առանձնահատկությունների) ուսուցման հիմնախնդիրներին՝ մանկավարժության, լեզվամեթոդիկայի և օտար լեզուների ուսուցման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն դժվարությունները, որոնց հանդիպում են աշակերտները անգլերենի հատկաբանությունների յուրացման գործընթացում, ինչպես նաև բացահայտել ուսուցման արդյունավետության բարձրացման մեթոդական ուղիները։ Ուսումնասիրվում են քերականական բարդ կառուցվածքների՝ ժամանակաձևերի, շարահյուսական կապերի, խոսքի մասերի գործառական կիրառությունների ընկալման առանձնահատկությունները, որոնք հաճախ դժվարություն են առաջացնում հայալեզու սովորողների համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին՝ հաղորդակցական մոտեցում, ինտերակտիվ վարժություններ, համեմատական լեզվաբանության տարրերի կիրառություն և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործում դասավանդման գործընթացում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ուսուցչի դերը՝ որպես միջնորդ լեզվական գիտելիքի փոխանցման և աշակերտների մոտ լեզվական մտածողության ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև գնահատման համակարգի ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ լեզվի հատկաբանությունների ուսուցման կատարելագործումը նպաստում է ոչ միայն քերականական գիտելիքների ամրապնդմանը, այլ նաև խոսքային հմտությունների զարգացմանը և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների ուսուցման մեթոդիկայի զարգացման համար՝ նպաստելով ավագ դպրոցում անգլերենի դասավանդման որակի բարձրացմանը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Անդրեյ Բիտովի «Ուղերձներ Հայաստանից» ստեղծագործության ոճի և բովանդակության փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով տեքստի ժանրային առանձնահատկությունները որպես գրական ճանապարհորդական էսսե և մշակութային մեկնաբանություն։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է հեղինակը համադրում փաստագրական դիտարկումները, անձնական ընկալումները և փիլիսոփայական անդրադարձները՝ ձևավորելով բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ Հայաստանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլ նաև որպես մշակութային և մտավոր փորձառության դաշտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության ոճական առանձնահատկություններին՝ ասոցիատիվ մտածողություն, էսսեիստական ազատ կառուցվածք, լեզվական պատկերավորություն և ինտերտեքստուալ կապեր ռուսական և համաշխարհային գրականության հետ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է բովանդակային մակարդակում առկա թեմատիկ շերտերը՝ ինքնության, հիշողության, մշակութային երկխոսության և դիտարկվող իրականության ընկալման խնդիրները։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես է ոճը դառնում բովանդակության կրող և ձևավորում հեղինակային հայացքի ամբողջականությունը՝ ստեղծելով գրական տեքստ, որտեղ ճանապարհորդությունը վերածվում է մտավոր հետազոտության։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան Աղվանքի պատմության, մշակութային ժառանգության, եկեղեցական ավանդույթների և պատմական աշխարհագրության վերաբերյալ գիտական բանավեճերի քննությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայագիտական ուսումնասիրություններում վիճարկվող պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն տեսակետների և պնդումների վերլուծության վրա, որոնք վերաբերում են տարածաշրջանի հին և միջնադարյան պատմությանը, հայկական մշակութային ժառանգության պատկանելությանը, պատմական բնակչության կազմին, եկեղեցական կառույցներին, ձեռագրական ավանդույթներին և նյութական մշակույթի հուշարձաններին։ Քննության են առնվում պատմական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և մեկնաբանման խնդիրները՝ ցույց տալով, թե աղբյուրների ընտրությունը, թարգմանությունը, ժամանակագրական տվյալների ներկայացումը կամ պատմական հասկացությունների տարբեր մեկնաբանությունները ինչպես կարող են հանգեցնել հակադիր պատմագիտական եզրակացությունների։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական միջնադարյան մատենագրությանը, վիմագրական նյութերին, ձեռագրերին, եկեղեցական փաստաթղթերին, հնագիտական տվյալներին և պատմական քարտեզագրությանը՝ որպես տարածաշրջանի անցյալի վերականգնման համար կարևոր աղբյուրների։ Ներկայացվում են հայագետների կողմից առաջադրված հակափաստարկները և գիտական քննադատության մեթոդները, որոնց միջոցով փորձ է արվում ստուգել վիճահարույց պնդումների աղբյուրագիտական հիմնավորվածությունը և համապատասխանությունը պատմական փաստերին։ Կարևորվում է Կովկասյան Աղվանքի և միջնադարյան հայկական պետական ու եկեղեցական կազմավորումների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև տարբեր պատմական ժամանակաշրջանների վարչական և աշխարհագրական սահմանների ճիշտ տարբերակումը։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական տեղանունների, էթնանունների և քաղաքական հասկացությունների կիրառման առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց ժամանակակից նշանակությունների մեխանիկական տեղափոխումը հին և միջնադարյան իրողությունների վրա կարող է առաջացնել պատմագիտական հակասություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեսակետների համեմատությունը՝ ճարտարապետական հուշարձանների, արձանագրությունների, եկեղեցական կառույցների և ձեռագրական նյութերի ծագումն ու պատմական միջավայրը գնահատելու նպատակով։ Գիտական բանավեճերը դիտարկվում են ավելի լայն պատմաքաղաքական և գաղափարական համատեքստում՝ ընդգծելով պատմության ուսումնասիրության ընթացքում աղբյուրագիտական քննադատության, փաստերի համադրման և գիտական մեթոդաբանության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նաև այն մասին, թե ինչպես է հայագիտությունը արձագանքել տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ վիճահարույց տեսություններին և ինչպիսի փաստարկային ու աղբյուրագիտական միջոցներ են կիրառվել դրանց քննադատական գնահատման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայագետների, պատմաբանների, կովկասագետների, աղբյուրագետների, հնագետների, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ միաժամանակ նպաստելով Հարավային Կովկասի պատմության շուրջ ձևավորված պատմագիտական բանավեճերի առավել համակարգված ընկալմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Մկրտիչ Արմենի 1920–1930-ական թվականների ստեղծագործական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հեղինակի գրական ձևավորման, գաղափարական որոնումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են այդ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների թեմատիկ ընդգրկումը, կերպարային համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և պատմողական եղանակները՝ բացահայտելով հեղինակի անհատական ստեղծագործական ձեռագիրը։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում ժամանակի հասարակական, մշակութային և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը գրողի ստեղծագործությունների վրա, ինչպես նաև ազգային ինքնության, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական հարաբերությունների և բարոյական արժեքների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Գրքում ներկայացված գրականագիտական վերլուծություններն ու համեմատական դիտարկումները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Մկրտիչ Արմենի վաղ շրջանի ստեղծագործական ժառանգության, նրա գրական զարգացման առանձնահատկությունների և հայ գրականության պատմության մեջ ունեցած նշանակալի դերի մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, հայ բանասիրության մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է տնօրինչականության սկզբունքի էությանը և դրա գործնական կիրառությանը քաղաքացիական դատավարության ընթացքում՝ ընդգծելով կողմերի ինքնավարության և դատավարական իրավունքների իրացման սահմանները։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է տնօրինչականության սկզբունքը արտահայտվում քաղաքացիական դատավարության տարբեր փուլերում՝ գործ հարուցելու, պահանջների ձևակերպման, ապացույցների ներկայացման, պահանջներից հրաժարվելու, հաշտության համաձայնության կնքման և գործի ավարտման գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է դատավարական կողմերի և դատարանի փոխհարաբերությունները՝ ընդգծելով, որ կողմերի նախաձեռնողականությունը հանդիսանում է քաղաքացիական դատավարության հիմնական կառուցակարգային տարրերից մեկը, սակայն այն միաժամանակ սահմանափակված է դատական վերահսկողությամբ և իրավունքի գերակայության սկզբունքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնօրինչական գործողությունների իրավական հետևանքներին, դրանց թույլատրելիության սահմաններին և դատական պրակտիկայում դրանց մեկնաբանությանը։ Քննարկվում են նաև սկզբունքի կիրառման խնդիրները ժամանակակից դատավարական համակարգերում և դրա ազդեցությունը արդար դատաքննության ապահովման վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և քաղաքացիական դատավարությամբ հետաքրքրվողների համար։