Քվաքերներ

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է արտաքին շուկաների ընտրության գործընթացը և միջազգային շուկաներ ներթափանցելու ռազմավարությունները՝ ներկայացնելով գլոբալ բիզնեսի և միջազգային մարքեթինգի հիմնական մոտեցումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են շուկաների գնահատման չափանիշները՝ տնտեսական միջավայր, քաղաքական կայունություն, մրցակցային կառուցվածք, սպառողական վարքագիծ և իրավական կարգավորումներ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է շուկայի ընտրության մեթոդներին՝ բազմաչափ վերլուծություն, ռիսկերի գնահատում և շուկայի գրավչության ինդեքսների կիրառություն։ Գրքում քննարկվում են նաև միջազգային շուկա մուտք գործելու ռազմավարությունները՝ ուղղակի արտահանում, համատեղ ձեռնարկություններ, լիցենզավորում, ֆրանչայզինգ և ուղղակի ներդրումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընկերությունների գլոբալ դիրքավորման, բրենդավորման, մարքեթինգային հարմարեցման և տեղայնացման ռազմավարություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում արտաքին շուկաների ընտրության և միջազգային շուկա ներթափանցման ռազմավարությունների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, մարքեթինգի մասնագետների, բիզնեսի կառավարման ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը՝ Odyssey, համարվում է անտիկ հունական էպիկական պոեզիայի հիմնարար գործերից մեկը և ներկայացնում է հերոս Ոդիսևսի երկար ու վտանգավոր վերադարձը Տրոյական պատերազմից հետո դեպի հայրենիք՝ Իթակա։ Պոեմը կառուցված է բազմաթիվ արկածային և խորհրդանշական դրվագներից, որտեղ հերոսը բախվում է առասպելական արարածների, աստվածների միջամտության և մարդկային փորձությունների հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնական թեմաներն են խելքը, համբերությունը, հավատարմությունը և մարդու պայքարը ճակատագրի դեմ։ Հեղինակը՝ Homer, վարպետորեն համադրում է հերոսական էպոսը և մարդկային հոգեբանական խորությունը՝ ստեղծելով պատմություն, որտեղ ճանապարհորդությունը դառնում է ինքնաճանաչման գործընթաց։ «Ոդիսականը» նաև արտացոլում է հին հունական աշխարհի արժեքները, ընտանիքի և հայրենիքի գաղափարների կարևորությունը, ինչպես նաև աստվածների և մարդկանց հարաբերությունների բարդ համակարգը՝ համարվելով համաշխարհային գրականության ամենաազդեցիկ ստեղծագործություններից մեկը։

Գրականություն

Արշակ Չոպանյանը և վերածնված «Անահիտ» հանդեսը աշխատությունը գիտահետազոտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ մշակութային և գրական կյանքի կարևորագույն դեմքերից մեկի՝ Արշակ Չոպանյանի գործունեությանը և նրա նախաձեռնությամբ վերականգնված «Անահիտ» հանդեսի դերին հայ մտավոր պատմության մեջ, այն ներկայացնում է Չոպանյանի գաղափարական աշխարհը, նրա գրական-հրապարակախոսական գործունեությունը, ինչպես նաև այն մշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է հայ սփյուռքի ու հայրենի մտավորականության համագործակցությունը, գիրքը վերլուծում է «Անահիտ» հանդեսի նշանակությունը որպես գրական, պատմագիտական և հասարակական մտքի հարթակ, որը նպաստել է հայ ազգային ինքնության պահպանմանը և նոր գաղափարների տարածմանը, միաժամանակ դիտարկելով հանդեսի ազդեցությունը տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային գործընթացների վրա և դրա կապը եվրոպական մտավոր շարժումների հետ, ամբողջությամբ ներկայացնելով ինչպես անհատի, այնպես էլ պարբերականի դերակատարությունը հայ մշակույթի զարգացման մեջ։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է «Նիբելունգների երգը» (Nibelungenlied)՝ միջնադարյան գերմանական էպոսը, որը համարվում է եվրոպական հերոսական գրականության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։ Ստեղծագործությունը պատմում է Սիգֆրիդի, Կրիմհիլդի, Գյունթերի և այլ հերոսների շուրջ ծավալվող իրադարձությունների մասին՝ ընդգրկելով սիրո, դավաճանության, վրեժի և ողբերգական ճակատագրի թեմաները։ Էպոսում արտացոլվում են նաև գերմանական միջնադարյան հասարակության բարոյական պատկերացումները, իշխանական հարաբերությունները և հերոսական արժեքները։ Գրքի հիմքում ընկած է բանավոր ավանդույթից գրավոր մշակույթ անցման գործընթացը, որը ձևավորել է ստեղծագործության տարբեր տարբերակներ։ «Նիբելունգների երգը» կարևոր դեր ունի եվրոպական էպիկական ավանդույթի զարգացման և համաշխարհային գրական ժառանգության մեջ։

Տնտեսագիտություն

Նվիրված է տնտեսական գործընթացների քանակական ուսումնասիրության և մոդելավորման մեթոդների համակարգված ներկայացմանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, մաթեմատիկական տնտեսագիտության և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են տնտեսական վերլուծության հիմնական մաթեմատիկական մոտեցումների շարունակությունն ու խորացված կիրառությունները՝ ներառյալ վիճակագրական վերլուծության մեթոդները, տնտեսական ցուցանիշների միջև կախվածությունների ուսումնասիրությունը և բազմագործոն մոդելավորման հիմունքները, բացատրվում է տնտեսական տվյալների մշակման և մեկնաբանման գործընթացը՝ շեշտադրելով դրանց կիրառությունը կառավարչական որոշումների կայացման մեջ, մանրամասն քննարկվում են հավանականության տեսության և մաթեմատիկական վիճակագրության կիրառությունները տնտեսական երևույթների վերլուծության համար, ինչպես նաև ժամանակային շարքերի ուսումնասիրության և կանխատեսման հիմնական մեթոդները, աշխատությունը անդրադառնում է տնտեսական համակարգերի մոդելավորման սկզբունքներին՝ ռեսուրսների բաշխում, արտադրական գործընթացների օպտիմալացում և տնտեսական արդյունավետության գնահատում, ներկայացվում են նաև հաշվարկային մեթոդների գործնական կիրառություններ և լուծման ալգորիթմներ, որոնք օգնում են կապ հաստատել տեսական մաթեմատիկական մոտեցումների և իրական տնտեսական խնդիրների միջև, գրքում ընդգծվում է մաթեմատիկական մեթոդների կարևորությունը տնտեսական վերլուծության ճշգրտության, կանխատեսման հուսալիության և կառավարչական արդյունավետության բարձրացման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և կիրառական վերլուծական գործիքները՝ ձևավորելով տնտեսության քանակական ուսումնասիրության համակարգված մոտեցում։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է 1893–1898 թվականների հայ-վրացական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Հարավային Կովկասի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է երկու ժողովուրդների փոխհարաբերությունները այն ժամանակաշրջանում, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր կայսերական վարչական համակարգի վերահսկողության ներքո, սակայն ազգային շարժումները արդեն սկսում էին ավելի ակտիվ ձևավորվել։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ այդ տարիներին հայերի և վրացիների միջև հարաբերությունները հիմնականում զարգանում էին վարչական, տնտեսական և մշակութային շփումների միջոցով՝ կապված Թիֆլիսի (Տբիլիսիի) որպես տարածաշրջանային կենտրոնի կարևոր դերի հետ, որտեղ կենտրոնացած էին թե՛ հայկական, թե՛ վրացական մտավորական շրջանակները։ Քաղաքը հանդես էր գալիս որպես բազմազգ մշակութային միջավայր, որտեղ գործում էին տպարաններ, թերթեր, դպրոցներ և հասարակական կազմակերպություններ, որոնք նպաստում էին գաղափարական և մշակութային փոխազդեցությանը։ Միևնույն ժամանակ, աշխատանքում նշվում են նաև որոշ լարվածության դրսևորումներ, որոնք կապված էին հողային հարցերի, եկեղեցական ազդեցության, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացների հետ, սակայն դրանք հիմնականում չէին վերածվում բաց հակամարտության։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական կապերին՝ առևտրին, արհեստագործությանը և աշխատուժի տեղաշարժին, որոնք նպաստում էին երկու ժողովուրդների փոխկապակցվածությանը և տարածաշրջանային տնտեսության զարգացմանը։ Բացի այդ, քննարկվում է մտավորականության դերը՝ թե՛ հայ, թե՛ վրացի հասարակական գործիչների և գրողների ներդրումը մշակութային երկխոսության և փոխընկալման ձևավորման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1893–1898 թվականների հայ-վրացական հարաբերությունները որպես բարդ, բազմաշերտ և հիմնականում համագործակցության վրա հիմնված գործընթաց, որը տեղի էր ունենում Ռուսական կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի շրջանակներում։