Ֆրանց Շուբերտ

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կարճ պատմվածքի տեքստում սուբյեկտիվ-գնահատողական մոդալության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված ամերիկահայ գրող William Saroyan-ի պատմվածքների վերլուծության վրա։ Հեղինակը հետազոտում է այն լեզվական և ոճական միջոցները, որոնց միջոցով արտահայտվում են հեղինակի, պատմողի կամ կերպարների գնահատականները, վերաբերմունքը, հուզական դիրքորոշումը և աշխարհընկալումը։ Աշխատությունում դիտարկվում են բառային, քերականական, շարահյուսական և պատկերավոր արտահայտչամիջոցների գործառույթները՝ բացահայտելով դրանց դերը տեքստի մոդալ կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարճ պատմվածքի ժանրային առանձնահատկություններին, հեղինակային խոսքի կազմակերպմանը, ենթատեքստային իմաստների ստեղծմանը և ընթերցողի վրա հուզական ու գաղափարական ազդեցության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են լեզվական ընտրություններն ու ոճական հնարքները նպաստում կերպարների ներաշխարհի, մարդկային հարաբերությունների և բարոյահոգեբանական խնդիրների արտահայտմանը Սարոյանի ստեղծագործություններում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, գրականագետներին, թարգմանաբանության մասնագետներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր զբաղվում են գեղարվեստական տեքստի լեզվաճճական վերլուծությամբ։

Քաղաքագիտություն

Հարավկովկասյան հակամարտությունները և դրանց լուծման ուղիները թեման ընդգրկում է տարածաշրջանում երկարաժամկետ և բարդ քաղաքական ու էթնոքաղաքական հակասությունները, որոնք ձևավորվել են պատմական, տարածքային, տնտեսական և ինքնորոշման խնդիրների շուրջ։ Այս հակամարտությունների շարքում առանձնանում են հատկապես Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ծագած հակասությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ սառեցված կամ պարբերաբար սրվող վեճերը, որոնք ներառում են սահմանների ճշգրտման, փախստականների վերադարձի, անվտանգության երաշխիքների և տարածաշրջանային հաղորդակցությունների բացման հարցերը։ Ուսումնասիրություններում ընդգծվում է, որ հակամարտությունների լուծումը պահանջում է բազմակողմ դիվանագիտական մոտեցում, միջազգային միջնորդության արդյունավետ մեխանիզմներ և վստահության կառուցման միջոցառումներ կողմերի միջև։ Կարևորվում են նաև խաղաղության հաստատման երկարաժամկետ ծրագրերը, որոնք ներառում են տնտեսական համագործակցության զարգացում, հաղորդակցության ուղիների վերականգնում, մշակութային երկխոսության խթանում և քաղաքացիական հասարակության ներգրավում խաղաղ գործընթացներում։ Միևնույն ժամանակ նշվում է, որ տարածաշրջանում կայունության հասնելու համար անհրաժեշտ է միջազգային իրավունքի սկզբունքների՝ տարածքային ամբողջականության և ժողովուրդների ինքնորոշման հավասարակշռված կիրառություն՝ բանակցային գործընթացների շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս թեման ներկայացնում է Հարավային Կովկասի քաղաքական դինամիկայի բազմաշերտ բնույթը և ընդգծում է, որ հակամարտությունների կարգավորումը հնարավոր է միայն համապարփակ, փուլային և փոխադարձ վստահության վրա հիմնված մոտեցումների միջոցով։

Գրականություն

Վլադիմիր Նաբոկով-ի փոքր արձակի (մալայա պրոզա) խնդրաբանությունն ու պոետիկան վերաբերում են նրա կարճ պատմվածքներում և էսսեներում արտահայտված թեմատիկ ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այդ ստեղծագործություններում առանձնանում են հիշողության, ժամանակի ընկալման, մարդկային գիտակցության նրբերանգների և անհատական փորձի վերարտադրության խնդիրները, որոնք հաճախ ներկայացվում են ոչ գծային կառուցվածքով և բազմաշերտ պատմողական ձևերով։ Նաբոկովի փոքր արձակում կարևոր դեր ունի լեզվական խաղը, մանրամասն պատկերագրությունը և իմաստային երկակիությունը, որտեղ իրականության և երևակայության սահմանները հաճախ դիտավորյալ մշուշված են։ Նրա պոետիկան բնորոշվում է ձևի բարձր մշակվածությամբ, ինտելեկտուալ հեգնանքով և ընթերցողի ակտիվ ներգրավման պահանջով՝ տեքստի թաքնված իմաստները բացահայտելու համար։ Այս ստեղծագործությունները նաև արտացոլում են էմիգրացիոն փորձը, մշակութային հիշողության պահպանման թեման և ինքնության հարցադրումները, որոնք Նաբոկովի փոքր արձակում ստանում են ինչպես հոգեբանական, այնպես էլ գեղարվեստական արտահայտություն։

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության հանրային և միջազգային կերպարի ձևավորման գործընթացում՝ տեղեկատվական հաղորդակցության, մեդիա ներկայացումների և հասարակական ընկալումների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեռուստատեսությունը, մամուլը, ռադիոն, առցանց լրատվամիջոցները և թվային հաղորդակցության այլ հարթակներ ընտրում, կառուցում և տարածում են երկրի մասին տեղեկատվությունը՝ նպաստելով որոշակի պատկերացումների ձևավորմանը տարբեր լսարանների շրջանում։ Քննվում են լրատվական օրակարգի ձևավորման, թեմաների ընտրության, տեղեկատվության ներկայացման ձևերի, շեշտադրումների և մեկնաբանությունների նշանակությունը պետության քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային կերպարի ընկալման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին լսարանների տարբերությանը, քանի որ երկրի մասին տեղական հասարակության պատկերացումները և միջազգային հանրությանը հասցեագրված հաղորդագրությունները կարող են ձևավորվել տարբեր տեղեկատվական միջավայրերում և տարբեր նպատակներով։ Ուսումնասիրվում է նաև միջազգային լրատվամիջոցների դերը Հայաստանի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե տեղական լրատվական դաշտում ստեղծված նյութերն ինչ ճանապարհով կարող են տարածվել միջազգային տեղեկատվական տարածքում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառույցների, լրատվամիջոցների, լրագրողների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ հաղորդակցական դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հանրային հաղորդակցության ընդհանուր համակարգում նրանց դերերը հասկանալու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև մշակույթի, պատմական ժառանգության, զբոսաշրջության, տնտեսության, հասարակական կյանքի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ մեդիա բովանդակության հնարավոր ազդեցությունները երկրի ճանաչելիության և ընկալման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել բովանդակային վերլուծության, համեմատական ուսումնասիրության և մեդիա դիսկուրսի քննության մեթոդներ՝ բացահայտելու տարբեր լրատվամիջոցներում ձևավորվող հիմնական թեմատիկ և ներկայացուցչական միտումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական մեդիայի զարգացման հետևանքով տեղեկատվական միջավայրի փոփոխությանը, որտեղ երկրի կերպարի ձևավորմանը մասնակցում են ոչ միայն ավանդական լրատվամիջոցները, այլև անհատ օգտատերերը և բազմազան թվային համայնքները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մեդիա ուսումնասիրությունների, հանրային հաղորդակցության, իմիջաբանության և միջազգային հաղորդակցության մոտեցումները՝ պետության կերպարի ձևավորման գործընթացում զանգվածային լրատվության միջոցների գործառույթներն ու ազդեցության մեխանիզմները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Lեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից արևելահայերենում չեզոք սեռի բայերի արժույթի ուսումնասիրությանը՝ լեզվական համակարգում դրանց շարահյուսական և իմաստային առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բայերի արժույթն է՝ այն կարողությունը, որով բայը որոշում կամ պայմանավորում է իր հետ կապվող անհրաժեշտ և հնարավոր բաղադրիչների քանակը, բնույթը և շարահյուսական հարաբերությունները։ Քննարկվում են չեզոք սեռի բայերի կողմից պահանջվող կամ թույլատրվող լրացումները, դրանց արտահայտման ձևերը, կապը բայի իմաստային կառուցվածքի հետ և նախադասության կազմում դրանց դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր բայեր կարող են ունենալ տարբեր արժութային կառուցվածքներ՝ պայմանավորելով ենթակայի, խնդրի, պարագայական կամ այլ բաղադրիչների առկայությունը և դրանց ձևաբանական ու շարահյուսական դրսևորումները։ Աշխատանքում արժույթի երևույթը դիտարկվում է ժամանակակից արևելահայերենի փաստական նյութի հիման վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտել չեզոք սեռի բայերի գործառական բազմազանությունը և դրանց կիրառության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն բայի քերականական բնութագրերի, այլև նախադասության կառուցվածքի, բայային իմաստաբանության և շարահյուսական կապերի ավելի խորքային ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի քերականությամբ, բայագիտությամբ, շարահյուսությամբ և տեսական լեզվաբանությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հանցագործությունների բազմակիության ինստիտուտին՝ դրա հասկացության, տեսակների, իրավական կարգավորման և կատարելագործման հնարավորությունների համակողմանի վերլուծությամբ՝ քրեական իրավունքի տեսանկյունից։ Նյութում պարզաբանվում է հանցագործությունների բազմակիության էությունը՝ որպես մեկ անձի կողմից մի քանի հանցավոր արարքների կատարում, և առանձնացվում են դրա հիմնական ձևերը՝ հանցագործությունների համակցություն, կրկնահանցագործություն և դատվածության առկայությամբ կրկնվող հանցագործություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենսդրական կարգավորման առանձնահատկություններին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսդրության համատեքստում՝ ներառյալ պատժի նշանակման կանոնները և բազմակիության իրավական հետևանքները։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է դատական պրակտիկայի խնդիրները՝ կապված որակման միատեսակության, պատժաչափերի համաչափության և իրավական որոշակիության ապահովման հետ։ Միաժամանակ քննարկվում են օրենսդրության կատարելագործման ուղղությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել քրեական պատասխանատվության արդյունավետությունը, ապահովել արդարության սկզբունքի ավելի հետևողական կիրառում և նվազեցնել իրավակիրառ պրակտիկայի հակասությունները։