Արտադրության կազմակերպում

Սոցիոլոգիա

Գիրքը ներկայացնում է հայ սոցիոլոգիական մտքի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները XIX դարավերջից մինչև XX դարասկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն հասարակական, քաղաքական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստել են սոցիոլոգիական գաղափարների առաջացմանը հայ իրականության մեջ։ Աշխատությունը բացահայտում է հայ մտավորականության դերը հասարակական երևույթների վերլուծության, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և սոցիալական խնդիրների ուսումնասիրման գործընթացներում։ Ներկայացվում են ժամանակաշրջանի հիմնական գաղափարական ուղղությունները, հասարակագիտական մոտեցումները և այն գործոնները, որոնք ազդել են հայ սոցիոլոգիական մտքի ինքնատիպության ձևավորման վրա։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայ հասարակագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական փոփոխությունները, ազգային խնդիրները և մշակութային զարգացումները ներգործել սոցիոլոգիական մտածողության կայացման վրա։ Այն օգտակար աղբյուր է սոցիոլոգների, պատմաբանների, հայագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ հասարակական մտքի զարգացման ընթացքով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական համակարգի զարգացման օրինաչափությունների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և արտահանման ներուժի ընդլայնման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արդյունաբերության դերի գնահատման վրա երկրի տնտեսական աճի, զբաղվածության, արտադրողականության բարձրացման և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում արդյունաբերության տարբեր ճյուղերի վիճակը, արտադրական կարողությունների օգտագործման արդյունավետությունը, տեխնոլոգիական զարգացման մակարդակը, ներդրումային միջավայրը և ձեռնարկությունների մրցունակության վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում արտադրանքի արտահանման կառուցվածքին և աշխարհագրությանը, արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքավորմանը, ինչպես նաև միջազգային մրցունակությունը սահմանափակող տնտեսական և կազմակերպական խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են արտադրության արդիականացման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրանքի որակի բարձրացման, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և ավելացված արժեքի մեծացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է արտահանման դիվերսիֆիկացումը՝ ինչպես ապրանքային տեսականու ընդլայնման, այնպես էլ նոր արտաքին շուկաների հասանելիության ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում փոքր և միջին արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացմանը, ներդրումների ներգրավմանը, նորարարական գործունեության խթանմանը և արտադրական ենթակառուցվածքների կատարելագործմանը։ Արտահանման արդյունավետության գնահատման շրջանակում դիտարկվում են նաև տրանսպորտային և լոգիստիկ սահմանափակումները, արտադրական ծախսերը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական արդյունաբերական և արտահանման քաղաքականության գործիքներին, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկությունների արտադրողականության բարձրացմանը, ներդրումային ծրագրերի իրականացմանը և արտահանող կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արդյունաբերության զարգացմանը խոչընդոտող կառուցվածքային խնդիրները և գնահատել այն ուղղությունները, որոնց իրականացումը կարող է նպաստել տնտեսության արտադրական հիմքի ամրապնդմանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է արդյունաբերության և արտահանման փոխկապակցվածությունը, քանի որ մրցունակ արտադրական համակարգի ձևավորումը կարևոր նախադրյալ է արտաքին շուկաներում կայուն ներկայություն ապահովելու համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, արդյունաբերական քաղաքականության, միջազգային առևտրի, արտահանման կառավարման և տնտեսական զարգացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր գենոտիպերի պատկանող տավարի նորոգման մատղաշի աճի ինտենսիվության և հետագա մթերատու հատկանիշների ձևավորման միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մատղաշ կենդանիների աճի և զարգացման օրինաչափություններն են, մարմնակազմության ձևավորումը, կենդանի զանգվածի փոփոխությունները և այն կենսաբանական առանձնահատկությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել ինչպես ժառանգական գործոններով, այնպես էլ պահվածքի ու կերակրման ընդհանուր պայմաններով։ Քննվում է տարբեր գենոտիպերի կենդանիների աճի տեմպերի համեմատական բնույթը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը հետագա տնտեսական օգտակար հատկանիշների դրսևորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորոգման մատղաշի զարգացման այն փուլերին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն նախրի հետագա համալրման, վերարտադրողական կարողությունների և մթերատվության ներուժի ձևավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են կենդանի զանգվածի, մարմնի զարգացման, աճի արագության և հասունացման միջև գոյություն ունեցող հարաբերությունները՝ գնահատելով, թե ինտենսիվ աճեցումն ինչպես կարող է անդրադառնալ առաջին զուգավորման համար անհրաժեշտ ֆիզիոլոգիական հասունության ձևավորման ժամանակահատվածի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գենոտիպի և միջավայրային գործոնների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն պայմաններում տարբեր ծագում ունեցող կենդանիները կարող են տարբերվել աճի արագությամբ, կերի օգտագործման արդյունավետությամբ, մարմնակազմությամբ և հետագա մթերատու հնարավորություններով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր խմբերի աճի ու զարգացման ցուցանիշները, վերարտադրողական հասունացման առանձնահատկությունները և հետագա մթերատվությունը բնութագրող տվյալները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ հասունացման և կենդանու բնականոն զարգացման միջև հավասարակշռության պահպանման նշանակությանը, քանի որ արտադրական արդյունավետության բարձրացումը պետք է դիտարկել կենդանիների առողջ զարգացման և երկարաժամկետ օգտագործման հետ փոխկապակցված։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նախրի վերարտադրության կազմակերպման, գենետիկական ներուժի արդյունավետ օգտագործման և անասնաբուծական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացման գիտական հիմքերի ձևավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուծության, տավարաբուծության, կենդանիների գենետիկայի և վերարտադրության կենսաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով աճի ինտենսիվության, գենոտիպային առանձնահատկությունների, վերարտադրողական հասունացման և մթերատվության ձևավորման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը նվիրված է հասարակական և բանասիրական գիտությունների ոլորտներին՝ ներկայացնելով այդ բնագավառներում իրականացված հետազոտությունները, գիտական աշխատությունները և տեսական զարգացումները։ Այն ընդգրկում է հասարակության, մշակույթի, լեզվի, գրականության, պատմության և մարդկային գործունեության տարբեր կողմերի ուսումնասիրությանը վերաբերող նյութեր, որոնք նպաստում են սոցիալական գործընթացների, ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության, ինչպես նաև լեզվական և գրական երևույթների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և գիտամատենագիտական աղբյուր ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և հասարակական ու հումանիտար գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ապահովելով տվյալ ոլորտների գիտական ձեռքբերումների և ուսումնասիրությունների համակողմանի պատկերացում։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի քանդակագործ և նկարիչ Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյանի բազմաբնույթ ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արվեստագետի ստեղծագործական ուղին, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ու 21-րդ դարի սկզբի հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական, գրաֆիկական և կերամիկական աշխատանքներին՝ բացահայտելով դրանցում առկա թեմատիկ, ոճական և արտահայտչական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իսկանդարյանի արվեստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդը՝ իր առօրյա կյանքով, մասնագիտությամբ, բնավորությամբ և սոցիալական միջավայրով, ինչի շնորհիվ նրա փոքրածավալ ժանրային կոմպոզիցիաները առանձնանում են կենսականությամբ, դիտողականությամբ և մարդկային ջերմությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունի հին Երևանի կյանքին նվիրված ստեղծագործությունների շարքը, որտեղ արվեստագետը պատկերում է քաղաքի անցյալի կերպարները, փողոցային տեսարանները, արհեստավորներին, առևտրականներին, երաժիշտներին և այլ կերպարներ։ Այս աշխատանքները ոչ միայն ունեն գեղարվեստական արժեք, այլև պահպանել են հին Երևանի կենցաղի, սովորույթների ու քաղաքային միջավայրի վերաբերյալ կարևոր ազգագրական տեղեկություններ։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև նրա մոնումենտալ քանդակագործությանը, որի շրջանակում արվեստագետը ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ և դիմաքանդակներ՝ անդրադառնալով հայ մշակույթի, գրականության, գիտության և արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչների կերպարներին։ Նրա հեղինակած գործերից են Արմեն Տիգրանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Մեղապարտի և այլ մշակութային գործիչների հուշարձաններն ու քանդակները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Իսկանդարյանի գործունեությունը որպես նկարիչ և գրաֆիկ․ այդ բնագավառում նրա ստեղծագործության մեջ հատկապես արտահայտված է բնանկարի ժանրը, ինչը ցույց է տալիս արվեստագետի հետաքրքրությունը ոչ միայն մարդկային կերպարի, այլև բնության ու միջավայրի գեղարվեստական մեկնաբանության նկատմամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկել ամբողջական համատեքստում՝ նրա ստեղծագործական զարգացումը կապելով ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացների, հայկական քանդակագործության ավանդույթների և քաղաքային մշակույթի հետ։ Հեղինակը կարևորում է նաև Իսկանդարյանի մասնակցությունը ցուցահանդեսներին և մրցույթներին, նրա ստացած պարգևներն ու ճանաչումը, որոնք վկայում են արվեստագետի նշանակալի դերակատարության մասին հայկական մշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայկական քանդակագործության պատմությամբ, 20-րդ դարի հայ կերպարվեստով, հին Երևանի մշակութային միջավայրով և Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և արվեստասեր ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է որպես Նարե Նադարյանի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսություն՝ 2018 թվականին, 26 էջ ծավալով։

Պատմություն

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XVI դարի սկզբից մինչև XVIII դարի վերջ Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող արաբական տարածքների քաղաքական, վարչական, տնտեսական և հասարակական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայսերական կառավարման համակարգի ձևավորումը, նահանգային վարչակազմերի գործունեությունը, կենտրոնական իշխանության և տեղական քաղաքական ու հասարակական ուժերի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների և գյուղական շրջանների տնտեսական կյանքին, հարկային համակարգին, առևտրային կապերին, հողային հարաբերություններին և տարածաշրջանային տնտեսական կենտրոնների նշանակությանը։ Վերլուծվում են արաբական տարբեր տարածքների կառավարման առանձնահատկությունները և դրանց փոխհարաբերությունները օսմանյան կենտրոնական իշխանության հետ։ Քննարկվում են նաև հասարակության կառուցվածքը, կրոնական ու մշակութային հաստատությունների դերը, տեղական վերնախավերի ազդեցությունը և առօրյա կյանքի կազմակերպման տարբեր կողմերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու արաբական տարածքների պատմական զարգացման բազմազանության և օսմանյան կառավարման համակարգում դրանց ունեցած տեղի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության, արաբական երկրների պատմության, Մերձավոր Արևելքի և վաղ նոր շրջանի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։