Աստվածաշունչ

Կրոն

Գիրքը պարունակում է Հայ առաքելական եկեղեցու ժամերգությունների և հասարակական աղոթքների կատարման համար նախատեսված հոգևոր նյութեր։ Այն ներառում է եկեղեցական ժամակարգին համապատասխան աղոթքներ, սաղմոսներ, հոգևոր երգեր և պաշտամունքի ընթացքում արտասանվող կամ երգվող այլ բնագրեր, որոնք կիրառվում են համայնական աղոթքի և եկեղեցական արարողությունների ժամանակ։ Ժամագրքի հիմնական նշանակությունը եկեղեցական աղոթքի կազմակերպումն ու դրա կանոնավոր կատարումն ապահովելն է՝ պահպանելով Հայ եկեղեցու ծիսական ավանդույթները։ Նման գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հոգևորականների ծառայության, եկեղեցական երգեցողության և հավատացյալ համայնքի միասնական պաշտամունքի մեջ։ Դրանք նաև նպաստել են աղոթքների և ծիսական բնագրերի փոխանցմանն ու պահպանմանը՝ ապահովելով եկեղեցական արարողությունների հաջորդականությունն ու ավանդական ձևերի շարունակականությունը։ Հրատարակությունը արժեքավոր նյութ է հայ եկեղեցական գրականության, ժամերգության պատմության և XIX դարի հայալեզու կրոնական գրատպության ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Հրատարակությունը հանդիսանում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների մատենագիտական ընթացիկ տեղեկատու, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել տվյալ ոլորտներին առնչվող նոր գրականությունն ու տեղեկատվական նյութերը։ Այն կարող է ընդգրկել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ, կատալոգներ ու այլ հրատարակություններ։ Նյութերի մատենագիտական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ, գտնել անհրաժեշտ աղբյուրները և հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի ու արվեստի ուսումնասիրության զարգացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի փաստագրական աղբյուր, քանի որ մատենագիտական գրառումների միջոցով արտացոլվում է այն գիտական, քննադատական և տեղեկատվական գրականությունը, որը շրջանառվել է ՀՍՍՀ-ում։ Այն կարող է օգտակար լինել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների ուսումնասիրությունների համար՝ հնարավորություն տալով հետազոտողներին համակարգված կերպով բացահայտել անհրաժեշտ գրականությունը և կազմել թեմատիկ մատենագիտական շտեմարաններ։ Նման ընթացիկ տեղեկատուները հատկապես արժեքավոր են գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքում, գիտական հետազոտությունների նախապատրաստման, գրականության որոնման և մատենագիտական ուսումնասիրությունների իրականացման ժամանակ։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, մատենագետներին, գրադարանավարներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և հայկական մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սիմոն Վրացյանի հասարակական, քաղաքական և պետական գործունեության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ ազգային-քաղաքական պատմության և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ձևավորման ու գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում նրա քաղաքական աշխարհայացքի ձևավորումը, կուսակցական և հասարակական գործունեությունը, պետական կառավարման համակարգում ունեցած մասնակցությունը, ինչպես նաև հետագա տարիների հրապարակախոսական, կրթական և կազմակերպական աշխատանքն են։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նրա կրթական և մտավոր ձևավորման միջավայրին, հասարակական կյանքում ներգրավվելուն և հայկական մամուլի հետ ունեցած երկարատև կապերին։ Վրացյանը տարբեր ժամանակներում զբաղվել է խմբագրական և լրագրողական գործունեությամբ, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է հայկական հասարակական ու կազմակերպական գործընթացներին։ Հայաստանի անկախ պետականության ստեղծումից հետո նրա գործունեությունը տեղափոխվել է պետական կառավարման դաշտ․ նա ընտրվել է խորհրդարանի անդամ, զբաղեցրել նախարարական պաշտոն և 1920 թվականի նոյեմբերին ստանձնել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։ Նրա վարչապետության շրջանը համընկել է հանրապետության համար ծայրահեղ ծանր ռազմաքաղաքական իրավիճակի և իշխանության փոխանցման գործընթացի հետ, ինչի պատճառով այդ փուլը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նրա պետական գործունեության ուսումնասիրության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել պետական կառավարման, արտաքին հարաբերությունների, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների և ներքաղաքական հարաբերությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումները՝ դրանք համադրելով ժամանակաշրջանի փաստաթղթերի և այլ գործիչների դիրքորոշումների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1921 թվականի իրադարձություններին նրա մասնակցությունը և հետագայում Հայաստանից դուրս շարունակված քաղաքական ու հասարակական գործունեությունը։ Տարագրության տարիներին նա պահպանել է ակտիվ մասնակցությունը հայկական հասարակական կյանքին՝ զբաղվելով քաղաքական, խմբագրական, կրթական և պատմագիտական աշխատանքով։ Նրա գրական ու հուշագրական ժառանգությունը կարևոր աղբյուրային նշանակություն ունի Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար, սակայն որպես անմիջական մասնակցի շարադրանք՝ այն նաև պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատություն և համադրում այլ վկայությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա պետական գործչի, կուսակցական գործչի, հրապարակախոսի և պատմական իրադարձությունների հուշագրողի դերերի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Այս տեսանկյունից նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ոչ միայն մեկ գործչի քաղաքական կենսագրության, այլև հայկական պետականության վերականգնման, Առաջին Հանրապետության կառավարման փորձի, խորհրդայնացման շրջանի քաղաքական զարգացումների և սփյուռքահայ հասարակական կյանքի որոշ առանցքային գործընթացների մասին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու և կենդանիների տարբեր փոխպատվաստվող բջջային կուլտուրաների ցիտոլոգիական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը, դրանց դասակարգմանը և ստացված տվյալների կլաստերային վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է տարբեր բջջային կուլտուրաների կառուցվածքային և կենսաբանական առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրության միջոցով բացահայտել դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և մշակել օբյեկտիվ դասակարգման մոտեցումներ։ Բջջային կուլտուրաների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի փորձարարական կենսաբանության, բժշկության, դեղագիտության և կենսատեխնոլոգիայի համար, քանի որ լաբորատոր պայմաններում աճեցվող բջիջները հաճախ օգտագործվում են տարբեր կենսաբանական գործընթացների, դեղանյութերի ազդեցության, հիվանդությունների մեխանիզմների և բջջային փոխազդեցությունների հետազոտության նպատակով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր մշակույթների բջիջների ձևը, չափերը, կորիզի և ցիտոպլազմայի հարաբերակցությունը, բջջային պոլիմորֆիզմը, աճի բնույթը, բջիջների դասավորությունը և այլ մորֆոլոգիական հատկանիշներ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս նկարագրել յուրաքանչյուր բջջային կուլտուրայի բնորոշ ցիտոլոգիական պատկերը և գնահատել դրա կայունությունը կամ փոփոխականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու և կենդանիների բջջային կուլտուրաների համեմատությանը։ Տարբեր ծագում ունեցող բջիջները կարող են ունենալ էական մորֆոլոգիական և կենսաբանական տարբերություններ, սակայն որոշ դեպքերում դրանց միջև կարող են դիտվել ընդհանուր հատկանիշներ։ Այդ ընդհանրությունների և տարբերությունների համակարգված բացահայտումը կարևոր է բջջային կուլտուրաների նույնականացման, բնութագրման և դասակարգման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է դասակարգման խնդիրը։ Բջիջների մեծ քանակությամբ ցիտոլոգիական ցուցանիշների միաժամանակյա վերլուծությունը կարող է դժվար լինել միայն տեսողական կամ ավանդական համեմատական մեթոդներով, ուստի աշխատանքում կիրառվող կլաստերային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նմանատիպ հատկանիշներ ունեցող բջջային կուլտուրաները միավորել առանձին խմբերի։ Կլաստերային վերլուծությունը տվյալների բազմաչափ վիճակագրական մշակման մեթոդ է, որի միջոցով հնարավոր է առանց նախապես սահմանված խմբերի համեմատել ուսումնասիրվող օբյեկտները և բացահայտել դրանց ներքին կառուցվածքը։ Այս մոտեցումը կարող է կիրառվել ցիտոլոգիական բազմաթիվ ցուցանիշների համակցված գնահատման համար։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր մեթոդներով ստացված ցիտոլոգիական տվյալների հավաստիությունը և դասակարգման կայունությունը։ Տարբեր բջջային կուլտուրաների համար ձևավորված կլաստերների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ մորֆոլոգիական հատկանիշներն ունեն առավել մեծ տարբերակիչ նշանակություն և որ ցուցանիշներն են առավել արդյունավետ բջջային կուլտուրաների խմբավորման համար։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել բջջային նյութի ավելի օբյեկտիվ նույնականացմանը և ստանդարտացմանը։ Հետազոտության կարևոր գիտական կողմը դասական ցիտոլոգիական դիտարկումների և մաթեմատիկական վիճակագրական մեթոդների համադրումն է։ Եթե ավանդական ցիտոլոգիան հնարավորություն է տալիս մանրամասն նկարագրել բջիջների կառուցվածքը, ապա կլաստերային վերլուծությունը թույլ է տալիս մեծածավալ տվյալների հիման վրա բացահայտել այնպիսի օրինաչափություններ, որոնք կարող են դժվար նկատելի լինել առանձին հատկանիշների ուսումնասիրության ժամանակ։ Արդյունքում հնարավոր է ստանալ բջջային կուլտուրաների ավելի ամբողջական դասակարգում՝ հիմնված ոչ թե մեկ, այլ բազմաթիվ փոխկապակցված ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բջջային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի բնագավառներում՝ նպաստելով տարբեր փոխպատվաստվող կուլտուրաների բնութագրման, նույնականացման և համեմատական գնահատման կատարելագործմանը։ Մեթոդաբանական առումով մշակված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել նաև այլ կենսաբանական օբյեկտների բազմաչափ դասակարգման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ցիտոլոգներին, բջջաբաններին, կենսաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, վիճակագրական տվյալների վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բջջային կուլտուրաների հետ աշխատող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է բջիջների մորֆոլոգիական բնութագրումը և բազմաչափ վիճակագրական վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր մարդկային և կենդանական բջջային կուլտուրաների ցիտոլոգիական առանձնահատկությունները, համակարգել դրանք և ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված դասակարգման հնարավորություն։

Տնտեսագիտություն

Գրքում ներկայացվում է 1983 թվականին Հայաստանի Գերագույն գործադիր խորհրդի (ԳԿՀ) գործունեության վերլուծությունը, դիտարկվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների մշակումն ու արձանագրումը, վերլուծվում է պաշտոնատար անձանց և վարչական մարմինների կողմից իրականացված աշխատանքների արդյունավետությունը, քննարկվում են տվյալների հավաքման, մշակումների և վերլուծության մեթոդները՝ հիմք ընդունելով ժամանակակից վիճակագրական մոտեցումները, ներկայացվում են առաջարկություններ՝ աշխատանքի ընթացակարգերի բարելավման, հաշվետվությունների ճշգրտության և վարչարարության կազմակերպման ուղղությամբ, շեշտադրվում է մեթոդական ուղեցույցների դերը աշխատողների և գիտաշխատողների համար՝ նպատակ ունենալով համակարգային վերլուծություն իրականացնել և հանրային վարչակարգի գործունեությունը օպտիմալացնել, գիրքը համադրում է տեսական ու գործնական մոտեցումները, տրամադրում է օրինակներ, տրամաբանական վերլուծություններ և առաջարկություններ՝ ծառայելով որպես արժեքավոր ռեսուրս հետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավական պետության ձևավորման պայմաններում փաստաբանական համակարգի կայացմանն ու գործունեությանը վերաբերող հիմնական խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում փաստաբանության՝ որպես արդարադատության իրականացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և իրավական պետության սկզբունքների ապահովմանը նպաստող կարևորագույն ինստիտուտի դերն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փաստաբանական գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, դրա անկախության ապահովման անհրաժեշտությունը, փաստաբանի մասնագիտական կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև պետական մարմինների հետ նրա փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող է փաստաբանությունը արդյունավետորեն իրականացնել մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության իր գործառույթը մի պայմաններում, երբ պետության իրավական համակարգը գտնվում է ձևավորման և վերափոխման փուլում։ Քննարկվում են փաստաբանական ինքնակառավարման, մասնագիտական անկախության, փաստաբանական գաղտնիքի, իրավաբանական օգնության հասանելիության և փաստաբանի պատասխանատվության հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է փաստաբանության և դատական իշխանության, իրավապահ մարմինների ու պետական կառավարման այլ կառույցների փոխհարաբերություններին՝ ընդգծելով դրանց իրավական կարգավորման և գործնական երաշխիքների կարևորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է փաստաբանական գործունեության արդյունավետության վրա օրենսդրական փոփոխությունների և իրավական բարեփոխումների ազդեցության վերլուծությունը։ Հեղինակը դիտարկում է այն հակասություններն ու դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ փաստաբանական ինստիտուտի անկախության և պետական վերահսկողության, մասնագիտական ինքնակարգավորման և իրավական պատասխանատվության, ինչպես նաև որակյալ իրավաբանական օգնության ապահովման և դրա հասանելիության միջև։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ պայմաններ են անհրաժեշտ արդյունավետ, անկախ և մասնագիտորեն պատասխանատու փաստաբանության ձևավորման համար, և ինչ նշանակություն ունի այդ ինստիտուտը ժողովրդավարական հասարակության ու իրավական պետության կայացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, այն հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել իրավագիտության ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, փաստաբանների և իրավական համակարգի զարգացման ու մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։