Բանաստեղծական փորձեր (1887–1890)

Informatics

Տեխնիկական գիտությունների, արհեստական բանականության և հաշվողական մոդելավորման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ձևական նեյրոնների և նեյրոնային ցանցերի սինթեզի որոշ խնդիրների ուսումնասիրությանը, դրանց մաթեմատիկական նկարագրության և կառուցման մեթոդների մշակմանը։ Քննության են առնվում ձևական նեյրոնի՝ որպես կենսաբանական նեյրոնի պարզեցված մաթեմատիկական մոդելի, կառուցվածքը, գործունեության սկզբունքները և տեղեկատվության մշակման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների մուտքային ազդանշանների, կշռային գործակիցների, ակտիվացման ֆունկցիաների և ելքային արձագանքների փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են նեյրոնային ցանցերի կառուցվածքային կազմակերպման, առանձին նեյրոնների փոխկապակցման և առաջադրված գործառույթներին համապատասխան ցանցային ճարտարապետությունների ձևավորման խնդիրները։ Քննարկվում են նեյրոնային համակարգերի սինթեզի մաթեմատիկական մեթոդները, տրամաբանական գործողությունների իրականացման հնարավորությունները և տարբեր հաշվարկային խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ կառուցվածքային պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միաշերտ և բազմաշերտ նեյրոնային ցանցերի մոդելները, դրանց պարամետրերի ընտրության սկզբունքները և ցանցերի գործառական հնարավորությունների գնահատման եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում նեյրոնային կառուցվածքների ուսուցման, հարմարվողականության, ազդանշանների դասակարգման և օրինաչափությունների ճանաչման տեսական հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում է նեյրոնների և նեյրոնային ցանցերի սինթեզի արդյունավետ մեթոդների մշակումը՝ հաշվարկային բարդության նվազեցման, համակարգերի հուսալիության բարձրացման և առաջադրված խնդիրներին համապատասխան կառուցվածքների ստացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նեյրոցանցային մոդելավորման տեսության զարգացմանը և դրա կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը ավտոմատ կառավարման, տեղեկատվության մշակման ու տեխնիկական համակարգերի նախագծման ոլորտներում։ Այն կարող է օգտակար լինել արհեստական բանականության, հաշվողական մաթեմատիկայի, կիբեռնետիկայի, նեյրոնային ցանցերի և ավտոմատ կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների ստեղծագործական կարողությունների ձևավորման և զարգացման գեղարվեստական ու մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են վաղ մանկության շրջանում ստեղծագործական մտածողության, երևակայության, գեղագիտական ընկալման և ինքնարտահայտման զարգացման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղարվեստական գործունեության տարբեր տեսակների՝ նկարչության, ծեփագործության, երաժշտության, թատերական խաղերի և կառուցողական աշխատանքների դերին երեխաների ստեղծագործական ներուժի բացահայտման գործում։ Քննարկվում են զարգացնող կրթական միջավայրի կազմակերպման, ուսուցման խաղային և ինտերակտիվ մեթոդների կիրառման, մանկավարժի ուղղորդող գործունեության և երեխաների անհատական հետաքրքրությունների ու կարողությունների հաշվառման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում գեղարվեստական դաստիարակության միջոցով ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության, պատկերավոր մտածողության և հուզական արտահայտչականության զարգացման հնարավորություններին։ Կարևորվում են մանկավարժական գործընթացում ազատ ստեղծագործական մթնոլորտի ապահովումը, երեխաների ինքնատիպ գաղափարների խրախուսումը, տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան առաջադրանքների ընտրությունը և ընտանիքի ու նախադպրոցական հաստատության համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական կրթության մասնագետների, դաստիարակների, մանկավարժների, հոգեբանների, գեղարվեստական դաստիարակության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար։

Philosophy

Այս աշխատությունը նվիրված է փոխակերպվող հասարակության ուսումնասիրմանը՝ որպես սոցիոմշակութային այլընտրանքների բազմաշերտ համակարգի, որտեղ հասարակական, մշակութային, քաղաքական և տնտեսական փոփոխությունները ձևավորում են նոր արժեքներ, վարքագծային մոդելներ և սոցիալական հարաբերություններ։ Նյութում վերլուծվում են հասարակական անցումային գործընթացների ազդեցությունը անհատի, համայնքի և սոցիալական ինստիտուտների վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են ավանդական և ժամանակակից արժեքային համակարգերը փոխազդում և ձևավորում հասարակության զարգացման տարբեր սցենարներ։ Քննարկվում են գլոբալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ժողովրդավարացման, սոցիալական շարժունակության և մշակութային բազմազանության ազդեցությունները հասարակական վերափոխումների վրա՝ ընդգծելով դրանց դերը ինքնության, սոցիալական համախմբվածության և հանրային մասնակցության վերաիմաստավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիոմշակութային այլընտրանքների ձևավորմանը՝ որպես հասարակության հարմարվողականության, նորարարության և զարգացման ներուժի արտահայտություն, ինչպես նաև տարբեր սոցիալական խմբերի արժեքային ընտրությունների և փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը համադրում է սոցիոլոգիական տեսությունները, մշակութաբանական մոտեցումները և ժամանակակից հասարակական գործընթացների վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել փոխակերպվող հասարակության զարգացման օրինաչափությունները և սոցիոմշակութային փոփոխությունների հիմնական ուղղությունները։

Other Subjects

Վարկային պորտֆելի կառավարումը բանկային և ֆինանսական համակարգի կարևորագույն ուղղություններից է, որի հիմնական նպատակը վարկային ռիսկերի նվազեցումն ու բանկի շահութաբերության ապահովումն է։ Վարկային պորտֆելը ներկայացնում է բանկի կողմից տրամադրված բոլոր վարկերի ամբողջությունը, որոնք դասակարգվում են ըստ տեսակների, ժամկետների, տոկոսադրույքների, տնտեսության ոլորտների և հաճախորդների խմբերի։ Վարկային պորտֆելի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի ֆինանսական կայունության պահպանման, բանկի վճարունակության ապահովման և տնտեսական զարգացման խթանման համար։ Այս գործընթացը ներառում է վարկերի պլանավորում, գնահատում, վերահսկում և վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով պահպանել վարկերի որակը և կանխել հնարավոր կորուստները։ Վարկային պորտֆելի կառավարման հիմնական խնդիրներից է ռիսկերի գնահատումը, քանի որ յուրաքանչյուր վարկ կապված է չվճարման կամ ուշացման հավանականության հետ։ Այդ պատճառով բանկերը նախքան վարկ տրամադրելը մանրակրկիտ ուսումնասիրում են հաճախորդի ֆինանսական վիճակը, եկամուտների կայունությունը, վարկային պատմությունը և գրավի ապահովվածությունը։ Վարկային ռիսկի նվազեցման համար կիրառվում են դիվերսիֆիկացիայի մեթոդներ, այսինքն՝ վարկերը բաշխվում են տարբեր ոլորտների, հաճախորդների և տնտեսական ճյուղերի միջև, որպեսզի մեկ ոլորտում առաջացած խնդիրները չազդեն ամբողջ պորտֆելի կայունության վրա։ Վարկային պորտֆելի կառավարման կարևոր բաղադրիչ է նաև վարկերի դասակարգումը՝ ըստ դրանց որակի և վերադարձման հավանականության։ Բանկերը պարբերաբար վերահսկում են վարկերի վիճակը և առանձնացնում ստանդարտ, վերահսկվող, կասկածելի և անհուսալի վարկերը։ Այս դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ժամանակին հայտնաբերել ռիսկային վարկերը և ձեռնարկել համապատասխան միջոցներ։ Վարկային պորտֆելի կառավարման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև տոկոսադրույքային քաղաքականությունը, քանի որ տոկոսադրույքների ճիշտ սահմանումը նպաստում է ինչպես բանկի շահույթի աճին, այնպես էլ հաճախորդների համար մատչելի պայմանների ստեղծմանը։ Ժամանակակից բանկային համակարգում լայնորեն կիրառվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները և վերլուծական ծրագրերը, որոնք օգնում են գնահատել հաճախորդների վարկունակությունը, կանխատեսել ռիսկերը և ավտոմատացնել կառավարման գործընթացը։ Բացի դրանից, կարևոր դեր ունեն կենտրոնական բանկի սահմանած նորմատիվները և ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները, որոնք նպաստում են բանկային համակարգի կայունության պահպանմանը։ Վարկային պորտֆելի արդյունավետ կառավարումը նպաստում է ոչ միայն առանձին բանկերի հաջող գործունեությանը, այլև ամբողջ տնտեսության զարգացմանը, քանի որ վարկերի միջոցով ֆինանսավորվում են ձեռնարկությունները, ներդրումային ծրագրերը և սպառողական պահանջարկը։ Տնտեսական անկայունության պայմաններում վարկային պորտֆելի կառավարումը դառնում է առավել կարևոր, քանի որ սխալ վարկային քաղաքականությունը կարող է հանգեցնել ֆինանսական կորուստների և բանկային ճգնաժամերի։ Այսպիսով, վարկային պորտֆելի կառավարումը հանդիսանում է բանկային գործունեության կարևոր ուղղություն, որը պահանջում է մասնագիտական մոտեցում, ռիսկերի արդյունավետ գնահատում և ֆինանսական կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառում։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Գառզուի գրաֆիկական ստեղծագործության գեղարվեստական առանձնահատկությունների, պատկերային համակարգի և արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում է արվեստագետի գրաֆիկական ժառանգությունը՝ դիտարկված նրա ստեղծագործական մտածողության, անհատական ոճի և կերպարվեստում ձևավորած յուրահատուկ գեղագիտական լեզվի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գծի դերին, գծանկարի կառուցվածքին, տարածության կազմակերպմանը, ձևերի հարաբերակցությանը, մանրամասների մշակմանը և լույսի ու ստվերի արտահայտչական հնարավորություններին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է գիծը վերածվում ոչ միայն առարկաների արտաքին սահմանները ներկայացնող միջոցի, այլև ստեղծագործության տրամադրությունը, շարժումը, տարածական խորությունը և պատկերային ռիթմը ձևավորող ինքնուրույն գեղարվեստական տարրի։ Քննության են առնվում քաղաքային տեսարանները, ճարտարապետական կառուցվածքները, բնապատկերները, մարդկային կերպարները և երևակայական միջավայրերը՝ բացահայտելու դրանց ձևավորման սկզբունքներն ու խորհրդանշական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել արվեստաբանական նկարագրության, ձևաոճական, պատկերագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Ձևաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գծային կառուցվածքի, կոմպոզիցիայի և պատկերային ռիթմի առանձնահատկությունները, իսկ համեմատական մեթոդը՝ արվեստագետի տարբեր ժամանակաշրջանների աշխատանքներում առկա փոփոխություններն ու կայուն գեղարվեստական հատկանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գրաֆիկական տարբեր տեխնիկաների և դրանց արտահայտչական հնարավորությունների քննությանը՝ պարզելու համար, թե նյութն ու կատարման եղանակն ինչպես են մասնակցում ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ձևավորման և նկարազարդման ոլորտի հետ հնարավոր կապերին, ինչպես նաև գրաֆիկական աշխատանքների հարաբերությանը արվեստագետի մյուս ստեղծագործական ուղղությունների հետ։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են նաև 20-րդ դարի եվրոպական և հայկական արվեստի ընդհանուր զարգացումների համատեքստում՝ առանձնացնելով անհատական ոճի ձևավորման և մշակութային տարբեր ավանդույթների փոխազդեցության հարցերը։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն արվեստագիտության և հայ կերպարվեստի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված ներկայացնել գրաֆիկական ժառանգության թեմատիկ, ոճական և տեխնիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրա տեղը արվեստագետի ստեղծագործական ամբողջության մեջ։

Religion

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կիլիկիո հայոց կաթողիկոս Անտոն Պետրոսի հովվական ուղերձը՝ ուղղված արքեպիսկոպոսներին, եպիսկոպոսներին, վարդապետներին, քահանաներին, վանականներին և կաթողիկոսական վիճակի հավատացյալներին։ Հովվական թղթերը եկեղեցական առաջնորդների կողմից կազմվող պաշտոնական ուղերձներ են, որոնց միջոցով հոգևորականությանը և հավատացյալ համայնքներին փոխանցվում են դավանաբանական, բարոյական ու եկեղեցական կյանքի կազմակերպմանն առնչվող հանձնարարություններ և պարզաբանումներ։ Նման փաստաթղթերում կարող են քննարկվել քրիստոնեական հավատքի սկզբունքները, եկեղեցական կարգապահությունը, հոգևոր ծառայության պարտականությունները, հավատացյալների կրոնական կյանքը և եկեղեցական միասնության պահպանման հարցերը։ Ուղերձի հասցեատերերի լայն շրջանակը ցույց է տալիս, որ այն նախատեսված է եղել ոչ միայն բարձրաստիճան հոգևորականների, այլև ամբողջ կաթողիկոսական համայնքի համար։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի հայ կաթողիկե եկեղեցու կառավարման, հոգևոր առաջնորդության և եկեղեցական հաղորդակցության պատմության ուսումնասիրության համար։