Բանաստեղծություններ Միսաք Մեծարենց

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի անգլալեզու էմիգրանտական գրականության առանձնահատկությունների, գաղափարական ուղղությունների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայրենազրկման, ինքնության որոնման, մշակութային երկակի պատկանելության, հիշողության, լեզվի և նոր հասարակությանը հարմարվելու խնդիրները, որոնք առանցքային տեղ են զբաղեցնում էմիգրանտական գրականության մեջ։ Վերլուծվում են Վլադիմիր Նաբոկովի և Խալեդ Հոսեյնի ստեղծագործությունները՝ բացահայտելով դրանց թեմատիկ, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հեղինակների անհատական աշխարհայացքի արտացոլումը կերպարների, պատմողական ռազմավարությունների և մշակութային համատեքստերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է միգրացիայի փորձառությունը ձևավորում գրական ինքնությունը, անդրադառնում լեզվական ընտրությանը և նպաստում տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, անգլալեզու գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ ներկայացնելով էմիգրանտական գրականության զարգացման միտումներն ու դրանց նշանակությունը ժամանակակից համաշխարհային գրական գործընթացներում։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նորագույն գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ապահովել գիտական և տեղեկատվական աղբյուրների ամբողջական և կառուցվածքային հասանելիություն տվյալ ոլորտում իրականացվող ուսումնասիրությունների համար։ Հեղինակը հավաքագրում և դասակարգում է ժամանակակից մենագրությունները, հոդվածները, ժողովածուները և հետազոտական հրապարակումները, որոնք անդրադառնում են մշակույթի զարգացման միտումներին, արվեստի տեսության արդի խնդիրներին և ստեղծագործական գործընթացների նոր մեկնաբանություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների թեմատիկ խմբավորմանը՝ ըստ արվեստի տարբեր ճյուղերի՝ կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո և ժամանակակից ինտերմեդիա արվեստներ, ինչը թույլ է տալիս ավելի նպատակային և համակարգված օգտագործել մատենագիտական նյութը։ Աշխատությունում ընդգծվում է նաև համաշխարհային և ազգային մշակութային գործընթացների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև ժամանակակից արվեստի գլոբալացման և թվայնացման ազդեցությունը ստեղծագործական դաշտի վրա։ Ներկայացվում են տարբեր երկրների գիտական կենտրոնների և հրատարակչությունների կողմից իրականացված հետազոտությունները, որոնք նպաստում են արվեստի տեսության և մշակութային վերլուծության զարգացմանը։ Շեշտվում է, որ նման մատենագիտական աշխատանքները կարևոր դեր ունեն գիտական հետազոտությունների կազմակերպման, տեղեկատվության համակարգման և հետագա ուսումնասիրությունների մեթոդաբանական հիմքի ձևավորման գործում։

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոնոմիային, հողագիտությանը, գյուղատնտեսական տեխնիկային, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը և գյուղատնտեսության այլ ուղղություններին վերաբերող նոր հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի գիտական նվաճումները, տեխնոլոգիական նորարարությունները և արդի զարգացման միտումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր մասնագիտական գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկություններ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ գիտահետազոտական, ուսումնական և գործնական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական փորձի կատարելագործմանը և ոլորտի զարգացմանն ուղղված ժամանակակից տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Գրականություն

«Ձյունը»-ն ուսումնասիրում է քաղաքական, սոցիալական և կրոնական հակասությունների ազդեցությունը մարդու կյանքին և ինքնության որոնումներին։ Վեպը տեղի է ունենում Քարլի քաղաքում՝ ճակատագրային հանդիպումների և խորհրդանշական իրադարձությունների ֆոնին, որտեղ հեղինակը բացահայտում է սեկուլյարիզմի, իսլամական ավանդույթների և ազգային ինքնության բարդ հարաբերությունները։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային և կրոնական ինքնություն Սեկուլյարիզմ և քաղաքական լարվածություն Սիրո, վստահության և մարդկային հարաբերությունների քննություն Սոցիալական ու քաղաքական հակասություններ Ֆիլոսոփայական հարցեր կյանքի, ազատության և ճակատագրի մասին Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական և քաղաքական վերլուծություն Մշակութային և կրոնական հակասությունների վառ պատկերացում Հարմար է ժամանակակից գրականության, քաղաքական և սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունների համար Միավորում է վեպի, փիլիսոփայական ու սոցիալական մոտեցումները

Իրավաբանություն

Հաշտարարության ինստիտուտը ՀՀ քաղաքացիական դատավարությունում (մեդիացիան) համարվում է վեճերի լուծման այլընտրանքային մեխանիզմ, որի նպատակն է կողմերին հնարավորություն տալ լուծելու իրենց քաղաքացիաիրավական վեճերը առանց լիարժեք դատական քննության՝ հաշտարարի (մեդիատորի) օգնությամբ։ ՀՀ իրավական համակարգում այս ինստիտուտը հատկապես զարգացել է վերջին դատավարական բարեփոխումների արդյունքում՝ որպես դատարանների ծանրաբեռնվածությունը նվազեցնող և վեճերի ավելի արագ ու արդյունավետ կարգավորման միջոց։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներով դատարանը կարող է ցանկացած փուլում կողմերին առաջարկել կամ նրանց համաձայնությամբ նշանակել հաշտարարություն, որի ընթացքում անկախ և արտոնագրված հաշտարարը նպաստում է կողմերի միջև փոխընդունելի լուծման ձեռքբերմանը՝ առանց պարտադրող որոշում կայացնելու։ Հաշտարարությունը կամավոր գործընթաց է, որտեղ պահպանվում են կողմերի հավասարությունը, գաղտնիությունը և ինքնուրույն որոշում կայացնելու իրավունքը, իսկ գործընթացի արդյունքում կնքված հաշտության համաձայնությունը կարող է ունենալ դատական ուժ, եթե այն հաստատվում է դատարանի կողմից։ Այս ինստիտուտի ներդրման հիմնական նպատակներն են վեճերի խաղաղ կարգավորումը, դատական ծախսերի և ժամանակի նվազեցումը, ինչպես նաև իրավական մշակույթի զարգացումը՝ խրախուսելով կողմերի համագործակցային վարքագիծը։ Հայաստանի փորձը ցույց է տալիս, որ հաշտարարության զարգացումը կարևոր դեր է խաղում արդարադատության համակարգի արդյունավետության բարձրացման, դատարանների ծանրաբեռնվածության նվազեցման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում են պարենային անվտանգության հիմնական չափանիշները՝ արտադրության ինքնաբավություն, մատակարարման շղթաների կայունություն, սննդի մատչելիություն և մատչելիության սոցիալական գործոններ։ Հեղինակը նաև շեշտում է, որ աղքատությունը և պարենային անվտանգությունը միմյանց հետ փոխկապակցված են, քանի որ ցածր եկամուտները հանգեցնում են սննդի վատ գնառաջարկի և սննդի ձեռքբերման դժվարություններին։ Գրքում ընգծվում է, որ աղքատության նվազեցման և պարենային անվտանգության բարելավման ռազմավարությունները պետք է համակցված լինեն՝ խթանելով տնտեսական աճը, տեղական արտադրության աջակցության միջոցառումները և սոցիալական ծրագրերը։ Գիրքը նաև քննարկում է Հայաստանի պարենային համակարգի կառուցվածքը, տեղական արտադրության խնդիրները և արտաքին կախվածությունը՝ առաջարկելով քաղաքական և տնտեսական լուծումներ, որոնք կարող են աջակցել պարենային անվտանգությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր երկրների փորձը՝ իբր օրինակներ պարենային անվտանգության և աղքատության խնդիրների արդյունավետ լուծման մեջ։ Գրքում ընդգրկված են նաև պետական և միջազգային կառույցների դերերը, ինչպես նաև Հայաստանի կառավարության կողմից իրականացվող քաղաքականության վերլուծությունը։ Աշխատությունը կարևոր է թե՛ մասնագետների, թե՛ ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են տնտեսական զարգացման, սոցիալական քաղաքականության, պարենային անվտանգության և աղքատության նվազեցման խնդիրներով։