Դիէլեկտրիկական սահմանափակմամբ կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքներում կոլեկտիվ վիճակների և օպտիկական երևույթների հետազոտումը

История

Աշխատությունը հայոց ազգային պատմության ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որի նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել հայ ժողովրդի պատմական անցյալին, պետականության ձևավորման ու զարգացման փուլերին, կարևոր իրադարձություններին և պատմական նշանակություն ունեցող գործիչներին։ Այն ուղղված է պատմական գիտելիքների համակարգված փոխանցմանը՝ օգնելով սովորողներին պատկերացում կազմել հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքի փոփոխությունների մասին։ Հայոց պատմության ուսումնասիրությունը ներառում է հին հայկական պետական կազմավորումների առաջացումը, թագավորությունների զարգացումը, արտաքին աշխարհի հետ հարաբերությունները, օտար տիրապետության ժամանակաշրջանները, ազատագրական շարժումները և ազգային մշակույթի պահպանման ու զարգացման գործընթացները։ Նման դասագրքերի կարևոր խնդիրներից է պատմական իրադարձությունները ժամանակագրական հաջորդականությամբ ներկայացնելը, դրանց պատճառահետևանքային կապերը բացահայտելը և հայ ժողովրդի պատմական փորձի նշանակությունը մեկնաբանելը։ Ձեռնարկը կարող էր ծառայել որպես դպրոցական ուսումնական նյութ՝ նպաստելով սովորողների պատմական մտածողության, ազգային անցյալի ճանաչողության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Ազգային պատմության դասավանդումը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայալեզու կրթության մեջ՝ աջակցելով պատմական հիշողության պահպանմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Գիրքը արժեքավոր է նաև 19-րդ դարի հայերեն պատմագիտական ու մանկավարժական գրականության ուսումնասիրության համար՝ որպես հայոց պատմության դպրոցական ներկայացման ավանդույթների վկայություն։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, պատմության դասավանդմամբ և հայկական կրթության զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենի բառակազմական համակարգում արտահայտչականության դրսևորման եղանակների ուսումնասիրությանը՝ լեզվական միավորների միջոցով հուզական, գնահատողական և ոճական նշանակությունների փոխանցման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում արտահայտչականությունը դիտարկվում է որպես լեզվական երևույթ, որի միջոցով խոսողը կամ գրողը կարող է ոչ միայն անվանել առարկա, երևույթ կամ գործողություն, այլև արտահայտել իր վերաբերմունքը, հուզական գնահատականը կամ հաղորդակցական նպատակը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններից է անգլերենի բառակազմական միջոցների վերլուծությունը և դրանց մասնակցությունը արտահայտչական իմաստի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածանցմանը, բառաբարդմանը, կրճատումներին, փոխառություններին, նորաբանությունների ստեղծմանը և այլ բառակազմական գործընթացներին, որոնց արդյունքում կարող են առաջանալ արտահայտչական կամ ոճականորեն նշված բառային միավորներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես են բառի կառուցվածքային բաղադրիչները, դրանց համադրությունը և բառակազմական մոդելը ազդում բառի իմաստային և գնահատողական ներուժի վրա։ Կարևորվում է արտահայտչականության կապը լեզվի տարբեր գործառական ոճերի հետ, քանի որ նույն բառակազմական միջոցը կարող է տարբեր ազդեցություն ունենալ խոսակցական, գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական կամ այլ տիպի խոսքում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել արտահայտչական բառակազմության օրինակների դասակարգում՝ ըստ դրանց հուզական, գնահատողական, հեգնական, նվաստացուցիչ, դրական կամ այլ իմաստային երանգների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորաբանությունների և ժամանակակից հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը, քանի որ նոր երևույթների և հասկացությունների անվանումը հաճախ ուղեկցվում է արտահայտչական նոր ձևերի առաջացմամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել բառի ուղղակի բառային իմաստը և դրա բառակազմական կառուցվածքից կամ համատեքստից բխող լրացուցիչ արտահայտչական բաղադրիչները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բառակազմության և իմաստաբանության փոխկապակցվածությունը և ցույց տալու, որ բառի կառուցվածքը կարող է կարևոր դեր ունենալ ոչ միայն նոր անվանում ստեղծելու, այլև խոսքի հուզական ու ոճական ազդեցությունն ուժեղացնելու գործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ժամանակակից անգլերենի բառապաշարի զարգացման, լեզվական նորարարությունների ուսումնասիրման, թարգմանության և օտար լեզվի ուսուցման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անգլերենագիտությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բառակազմության և իմաստաբանության մասնագետների, թարգմանիչների, լեզվի դասավանդողների, հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է անմիջական ժողովրդաիշխանության տեսական ակունքների և դրա ինստիտուցիոնալ-իրավական ձևերի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը Հայաստանի նորագույն սահմանադրական զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ժողովրդաիշխանության գաղափարի ձևավորման տեսական հիմքերը, դրա դրսևորման հիմնական ձևերը և Հայաստանի սահմանադրական համակարգում դրանց աստիճանական ամրագրման ու վերափոխման օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում անմիջական ժողովրդաիշխանությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարության այնպիսի ձև, որի դեպքում քաղաքացիները հանրային իշխանության իրականացմանը մասնակցում են ոչ միայն ընտրովի ներկայացուցիչների միջոցով, այլև անմիջականորեն՝ օրենքով և Սահմանադրությամբ նախատեսված համապատասխան մեխանիզմների կիրառմամբ։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում ժողովրդաիշխանության տեսական ըմբռնումների ձևավորմանը, ժողովրդական ինքնիշխանության, ժողովրդի կամքի, քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության և պետական իշխանության լեգիտիմության գաղափարների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անմիջական ժողովրդաիշխանության հիմնական ինստիտուցիոնալ ձևերին՝ հանրաքվեին, ժողովրդական նախաձեռնությանը, ընտրություններին, հանրային մասնակցության այլ մեխանիզմներին և տեղական ինքնակառավարման շրջանակում քաղաքացիների անմիջական մասնակցության հնարավորություններին։ Հայաստանի նորագույն պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհին, որով ժողովրդաիշխանության գաղափարը տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել է տարբեր իրավական և ինստիտուցիոնալ արտահայտություններ։ Քննության են առնվում Հայաստանի սահմանադրական զարգացման հիմնական փուլերը, սահմանադրական ակտերի և գործող իրավակարգավորումների փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանցում ժողովրդի անմիջական կամքի արտահայտման մեխանիզմների ամրագրումն ու զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անմիջական և ներկայացուցչական ժողովրդավարության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են այդ երկու ձևերը փոխլրացնում միմյանց և ինչ սահմաններում կարող է իրականացվել ժողովրդի անմիջական մասնակցությունը պետական իշխանության ձևավորմանն ու որոշումների կայացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հանրաքվեի իրավական բնույթին, դրա անցկացման պայմաններին, առարկային, ընթացակարգերին և իրավական հետևանքներին՝ գնահատելով այդ ինստիտուտի նշանակությունը սահմանադրական ժողովրդաիշխանության համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության արդյունավետությանը, անմիջական ժողովրդավարության ինստիտուտների իրական կիրառելիությանը և դրանց միջոցով հանրային կամքի արտահայտման հնարավորություններին։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև իրավական երաշխիքների ուսումնասիրությունը, որոնք պետք է ապահովեն ժողովրդավարական ընթացակարգերի օրինականությունը, քաղաքացիների ազատ կամարտահայտությունը, քաղաքական հավասարությունը և հանրաքվեների ու այլ մասնակցային գործընթացների նկատմամբ հանրային վստահությունը։ Պատմական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու գործող իրավական համակարգը, այլև բացահայտելու դրա ձևավորման պատճառներն ու զարգացման տրամաբանությունը՝ ցույց տալով, թե քաղաքական և հասարակական փոփոխություններն ինչպես են ազդել սահմանադրական ինստիտուտների վերափոխման վրա։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրագետներին, իրավաբաններին, քաղաքագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական ինստիտուտների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության և քաղաքագիտության ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է անմիջական ժողովրդաիշխանությունը որպես Հայաստանի սահմանադրական զարգացման կարևոր բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա տեսական հիմքերի, իրավական ամրագրման ու ինստիտուցիոնալ կիրառության պատմական էվոլյուցիան՝ ընդգծելով քաղաքացիների անմիջական մասնակցության նշանակությունը ժողովրդավարական և սահմանադրական պետության կայացման գործընթացում։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է լյարդային հյուսվածքից ֆլավին պարունակող ամինօքսիդազի մեկուսացմանը, մաքրմանը և դրա ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստանալ ֆերմենտային պատրաստուկի հնարավորինս մաքուր նմուշ և բնութագրել դրա կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական նյութից ֆերմենտի անջատման և մաքրման հաջորդական փուլերը, սպիտակուցային ֆրակցիաների առանձնացումը, ֆերմենտային ակտիվության որոշումը և ստացված պատրաստուկի մաքրության գնահատումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆլավինային կոֆակտորի հետ ֆերմենտի կապին, դրա կատալիտիկ ակտիվությանը և այն պայմաններին, որոնք ազդում են ֆերմենտային ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Ֆիզիկաքիմիական ուսումնասիրությունները կարող են ընդգրկել ֆերմենտի մոլեկուլային հատկությունների, կայունության, pH-ի և ջերմաստիճանի ազդեցության, սուբստրատների նկատմամբ ակտիվության ու այլ բնութագրերի հետազոտություն։ Նման աշխատանքները կարևոր են ֆերմենտների կառուցվածք-ֆունկցիա փոխհարաբերությունների, օքսիդավերականգնման ռեակցիաներում ֆլավինային համակարգերի դերի և կենսաբանական հյուսվածքներում ընթացող ֆերմենտային գործընթացների ըմբռնման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիայի, ֆերմենտաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության և կենսաֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին ու ուսանողներին՝ որպես ֆերմենտի մեկուսացման, մաքրման և լաբորատոր բնութագրման մեթոդաբանության օրինակ։

История

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989 թվականի պլանը ձևավորվել է խորհրդային գրադարանային համակարգի ավարտական փուլում և արտացոլում էր ինչպես ավանդական գրադարանային գործունեության շարունակությունը, այնպես էլ աստիճանաբար ուժեղացող տեղեկատվական-մեթոդական արդիականացման միտումները։ Այդ տարվա հիմնական նպատակներից էր գրադարանի ֆոնդերի համալրումը՝ ապահովելով հանրապետությունում լույս տեսնող բոլոր հրատարակությունների պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչպես նաև գիտական, կրթական և մշակութային արժեք ունեցող գրքերի, պարբերականների և տեղեկատու նյութերի ձեռքբերումը տարբեր աղբյուրներից։ Կարևոր ուղղություն էր ֆոնդերի համակարգված պահպանումը և դասակարգումը՝ գրադարանի գիտական, մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ 1989 թվականի պլանում զգալի տեղ էր հատկացվում մատենագիտական աշխատանքներին, այդ թվում՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակմանը, գրքային կատալոգների թարմացմանը և տեղեկատու-հղումային ապարատի կատարելագործմանը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի արագ և ճշգրիտ սպասարկել ընթերցողներին և գիտական աշխատողներին։ Գրադարանի գործունեության կարևոր բաղադրիչ էր նաև ընթերցողական սպասարկման կազմակերպումը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի բարելավումը, գրքերի տրամադրման համակարգի կարգավորումը և օգտվողների պահանջների ավելի արդյունավետ բավարարումը։ Պլանի մեջ ներառված էին նաև գիտամեթոդական և մշակութային միջոցառումներ՝ գրքի ցուցահանդեսներ, գիտաժողովներ, հանդիպումներ հեղինակների և գիտնականների հետ, որոնք նպաստում էին գրքի և ընթերցանության հանրահռչակմանը։ 1989 թվականին արդեն սկսում էին ավելի նկատելի դառնալ տեխնիկական արդիականացման և գործընթացների մեքենայացման գաղափարները, թեև դրանք դեռ հիմնականում փորձարարական և նախապատրաստական փուլում էին։ Գրադարանը նաև ամրապնդում էր համագործակցությունը այլ հանրապետությունների և միջազգային գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի ուսումնասիրման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, 1989 թվականի պլանը արտացոլում էր կայուն, բայց արդեն փոփոխությունների նախաշեմին գտնվող համակարգ, որը փորձում էր համատեղել խորհրդային գրադարանային ավանդույթները և նոր ժամանակների տեղեկատվական պահանջները։

Другие предметы

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող ադրբեջաներեն մամուլի հավաքածուի ներկայացմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանում և Ադրբեջանում հրատարակված պարբերականներին։ Նյութը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է ադրբեջաներեն մամուլի պատմության, դրա հրատարակման վայրերի, ժամանակագրական ընդգրկման և թեմատիկ բազմազանության ուսումնասիրության համար։ Ներկայացվում են գրադարանի ֆոնդերում պահպանվող պարբերականների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ, որոնք կարող են ներառել հրատարակությունների անվանումները, հրատարակման վայրն ու ժամանակաշրջանը, պարբերականության բնույթը և այլ գրադարանագիտական տեղեկություններ։ Հավաքածուի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանում և Ադրբեջանում ադրբեջաներեն պարբերական մամուլի ձևավորման ու զարգացման, մամուլի տարբեր տեսակների և դրանց պատմական նշանակության մասին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև տարածաշրջանի բազմալեզու մամուլի ժառանգության, տեղեկատվական և մշակութային միջավայրի, ինչպես նաև պատմական ժամանակաշրջանների հասարակական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանագետների, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբանների, լեզվաբանների, մշակութաբանների և հետազոտողների համար՝ որպես համապատասխան պարբերականների որոնման և ուսումնասիրության հուսալի տեղեկատու։ Նյութը կարող է ծառայել նաև գրադարանային ֆոնդերի հետազոտության, հին պարբերականների նույնականացման և տարածաշրջանի մամուլի պատմության վերաբերյալ գիտական աշխատանքների համար։