Երկնային զարդերը՝ ուղղված իշխան Ապլոցին

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է կոնվեյերային համակարգերի, դրանց կառավարման լեզուների և կոնվեյերների աշխատանքի կայունացմանն առնչվող տեսական ու գործնական հարցերի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են նյութերի, արտադրանքի կամ աշխատանքային օբյեկտների հաջորդական տեղափոխման գործընթացները, դրանց կազմակերպման տրամաբանությունը և այդ գործընթացների արդյունավետ ու անխափան կառավարման մեխանիզմները։ Ներկայացվում են կոնվեյերային համակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, աշխատանքի փուլերի փոխկապակցվածությունը, կառավարման հրահանգների և գործընթացների նկարագրման եղանակները, ինչպես նաև տարբեր ռեժիմներում համակարգի վարքագծի գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնվեյերների կայունացման խնդրին՝ ներառելով արտադրական գործընթացների համաժամացման, բեռնվածության հավասարակշռման, աշխատանքի ընդհատումների նվազեցման և համակարգի հուսալիության բարձրացման հարցերը։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են կառավարման համապատասխան մեթոդներն ու ալգորիթմները նպաստել արտադրական համակարգերի թողունակության բարձրացմանը, պարապուրդների կրճատմանը և տեխնոլոգիական գործընթացների առավել կանխատեսելի կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ավտոմատացման, կառավարման համակարգերի, արտադրական տեխնոլոգիաների և արդյունաբերական ինժեներիայի ոլորտների մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին՝ որպես կոնվեյերային գործընթացների կազմակերպման և դրանց կայուն աշխատանքի ապահովման տեսական ու կիրառական հիմքերի ուսումնասիրության աղբյուր։

Կրոն

Օրացուցագիտության և պատմական ժամանակագրության բնագավառին վերաբերող ուսուցողական բնույթի աշխատություն է, որը նվիրված է հռոմեական հին տոմարի կառուցվածքի, ժամանակի հաշվարկման սկզբունքների և հայ հասարակական կյանքում դրա կիրառության ներկայացմանը։ Գիրքը նպատակ ունի համառոտ և հասկանալի ձևով բացատրելու հռոմեական օրացուցային համակարգի առանձնահատկությունները, դրա պատմական ձևավորումը, ամիսների ու օրերի հաշվարկման սկզբունքները և ժամանակի կազմակերպման այն եղանակները, որոնք ազդեցություն են ունեցել տարբեր ժողովուրդների, այդ թվում՝ հայերի օրացուցային սովորույթների վրա։ Աշխատության հիմնական թեմատիկ առանցքը ժամանակի չափման և օրացույցի գործնական կիրառության ուսումնասիրությունն է։ Օրացույցը մարդկային քաղաքակրթության կարևորագույն մշակութային և գիտական ձեռքբերումներից է, քանի որ դրա միջոցով կազմակերպվել են հասարակական, տնտեսական, կրոնական ու պետական կյանքի տարբեր ոլորտները։ Հռոմեական օրացույցը պատմական զարգացման ընթացքում ենթարկվել է մի շարք փոփոխությունների և դարձել եվրոպական ու միջերկրածովյան աշխարհում ժամանակի հաշվարկման կարևոր համակարգերից մեկը։ Հռոմեական տոմարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հին հասարակությունների ժամանակագրական պատկերացումները, տարվա կառուցվածքի ձևավորումը, ամիսների հերթականությունը, տոնական օրերի սահմանումը և օրացուցային հաշվարկների կապը աստղագիտական դիտարկումների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հռոմեական օրացուցային ավանդույթի և հայ իրականության միջև առկա կապերի ներկայացումը։ Հայ ժողովրդի պատմության ընթացքում տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառվել են ժամանակի հաշվարկման տարբեր համակարգեր, որոնք կապված են եղել ինչպես տեղական ավանդույթների, այնպես էլ հարևան ժողովուրդների ու քաղաքական կենտրոնների մշակութային ազդեցությունների հետ։ Հայկական օրացուցային մշակույթը ձևավորվել է հին ժամանակներից և ներառել է տարվա, ամիսների, տոների ու ժամանակաշրջանների հաշվարկման սեփական ավանդույթներ։ Հռոմեական տոմարի կիրառության և տարածման ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես են տարբեր օրացուցային համակարգերը փոխազդել միմյանց հետ և ինչպես են ժամանակի հաշվարկման օտար համակարգերը ներթափանցել հայկական հասարակական կյանք։ Օրացուցային գիտելիքները կարևոր նշանակություն ունեն նաև եկեղեցական տոնացույցի, պատմական տարեթվերի, հիշատակությունների և ժամանակագրական փաստաթղթերի ճիշտ ընկալման համար։ Քրիստոնեական աշխարհի ձևավորման ընթացքում հռոմեական ժամանակագրական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել եկեղեցական օրացույցների մշակման և տոնական շրջափուլերի կազմակերպման վրա։ Այս հանգամանքը կարևոր է նաև հայ եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ կրոնական տոների, պահքերի, հիշատակությունների և ծիսական արարողությունների ժամանակային կազմակերպումը պահանջել է օրացուցային գիտելիքների որոշակի համակարգ։ Աշխատության գիտաճանաչողական նշանակությունը պայմանավորված է նաև օրացույցի և հասարակական կյանքի փոխկապակցվածության բացահայտմամբ։ Տարվա հաշվարկը, ամիսների հերթականությունը, տոների ժամանակի որոշումը և պատմական թվականների համադրումը կարևոր են եղել ոչ միայն առօրյա կյանքի կազմակերպման, այլև պատմական հիշողության պահպանման համար։ Օրացուցային տարբեր համակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու ժողովուրդների ժամանակագրական ավանդույթները, հասկանալու պատմական փաստաթղթերում կիրառված թվականների առանձնահատկությունները և ճշգրտելու անցյալի իրադարձությունների ժամանակային հաջորդականությունը։ Գրական և մեթոդական առումով աշխատությունը պատկանում է գիտահանրամատչելի և ուսուցողական գրականության այն ուղղությանը, որը բարդ գիտական նյութը ներկայացնում է համառոտ ու համակարգված շարադրանքով։ Նման աշխատությունները կարևոր դեր են կատարել ժամանակի հաշվարկման վերաբերյալ գիտելիքների տարածման, պատմական ու աստղագիտական հասկացությունների պարզաբանման և ընթերցողների գործնական կողմնորոշման գործում։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը նշանակալի է XIX դարի հայ գիտական և կրթական մտքի զարգացման պատմության համար։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ ներդրում է ունեցել հայերեն գիտական գրականության, պատմագիտական աշխատությունների, բառարանների, լեզվաբանական և բնագիտական ձեռնարկների ստեղծման ու հրատարակման գործում։ Միաբանության գիտական գործունեության կարևոր ուղղություններից էր հայ ընթերցողին համաշխարհային գիտության և պատմական գիտելիքների հետ հաղորդակից դարձնելը։ Օրացուցագիտության վերաբերյալ այսպիսի աշխատությունները նպաստել են ժամանակի հաշվարկման համակարգերի ճանաչմանը, պատմական ժամանակագրության զարգացմանը և հայերեն գիտական տերմինաբանության հարստացմանը։ Գիրքը կարևոր արժեք ունի հայ տոմարագիտության, պատմական ժամանակագրության, օրացուցային համակարգերի փոխազդեցության և XIX դարի հայ գիտակրթական գրականության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, տոմարագետների, աստղագիտության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հայագետների, եկեղեցու պատմաբանների և հին օրացուցային համակարգերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես ժամանակի հաշվարկման պատմական ավանդույթների և հայ իրականության հետ դրանց կապերի ուսումնասիրման նշանակալի հրատարակություն։

Ինֆորմատիկա

Общая и теоретическая информатика աշխատությունը համակարգչային գիտության տեսական հիմքերին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ինֆորմատիկայի ընդհանուր հասկացությունները, տեղեկատվության ձևավորման, կոդավորման և մշակման հիմնական սկզբունքները, այն անդրադառնում է ալգորիթմների տեսությանը, հաշվարկելիության և բարդության գաղափարներին, ֆորմալ լեզուներին և ավտոմատների տեսությանը, ինչպես նաև տվյալների կառուցվածքների և ծրագրավորման տեսական հիմքերին, գիրքը բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվում հաշվարկային մոդելները և ինչ սահմանափակումներ ունեն տարբեր ալգորիթմներ, միաժամանակ ընդգծելով ինֆորմացիայի չափման, փոխանցման և պահպանման մաթեմատիկական հիմքերը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ինչպես ծրագրավորողների, այնպես էլ համակարգչային գիտության տեսաբանների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լեռնային ռելիեֆ ունեցող բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, դրանց կատարելագործման և շահագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բարդ տեղագրական պայմաններում ջրային ռեսուրսների մատակարարման, բաշխման և կառավարման հետ կապված տեխնիկական խնդիրները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են ջրամատակարարման ցանցերի հուսալիության, էներգաարդյունավետության և կայուն աշխատանքի ապահովման մեթոդները։ Հեղինակը ներկայացնում է ինժեներական լուծումներ, հաշվարկային մոտեցումներ և կառուցվածքային բարելավումներ, որոնք ուղղված են ջրամատակարարման համակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը, ջրի կորուստների նվազեցմանը և բնակավայրերի ջրապահովման մակարդակի բարելավմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային պայմաններում ճնշման կարգավորման, պոմպակայանների աշխատանքի, ջրամբարների և ջրատար կառույցների օպտիմալ նախագծման հարցերին։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոտեխնիկական ճարտարագիտության, քաղաքաշինության և ջրատնտեսության ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգերի նախագծմամբ ու կատարելագործմամբ։

Իրավաբանություն

Իրավագիտական և պատմաիրավական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, ինստիտուցիոնալ զարգացման, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1922–1998 թվականների պատմական ժամանակահատվածը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է դատախազության՝ որպես պետական իրավապահ և վերահսկողական համակարգի կարևոր ինստիտուտի զարգացման օրինաչափությունների, իրավասությունների փոփոխությունների, պետական կառավարման համակարգում ունեցած դիրքի և գործունեության կազմակերպման սկզբունքների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատմանը հաջորդած պետական և իրավական վերափոխումները, դատախազական համակարգի ստեղծման պատմական նախադրյալները, խորհրդային իրավակարգի պայմաններում դրա գործունեության առանձնահատկությունները և Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո իրականացված իրավական ու կազմակերպական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1920-ական թվականների սկզբի իրավական բարեփոխումները, երբ ձևավորվում էին խորհրդային պետական կառավարման, արդարադատության և իրավապահ մարմինների կազմակերպման նոր սկզբունքները։ Դատախազության համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանվել դատախազական մարմինների իրավասությունները, վերահսկողական գործառույթները, ենթակայության հարաբերությունները և փոխգործակցությունը պետական այլ հաստատությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային Հայաստանի դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Խորհրդային Միության միասնական իրավական համակարգի ազդեցությունը հանրապետական իրավապահ մարմինների գործունեության վրա։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կենտրոնացված կառավարման, դատախազական հսկողության, ծառայողական ենթակայության և օրինականության ապահովման վերաբերյալ խորհրդային իրավական պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատախազության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, օրենսդրական ակտերը, ենթաօրենսդրական կարգավորումները և կազմակերպական որոշումները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանել են համապատասխան մարմինների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում դատախազական հսկողության պատմական ձևերը, քրեական հետապնդման կազմակերպումը, նախաքննության նկատմամբ վերահսկողությունը, դատարաններում մեղադրանքի պաշտպանությունը և պետական մարմինների գործունեության օրինականության ապահովման հետ կապված գործառույթները։ Նման իրավասությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է դատախազության դերի և իրավական կարգավիճակի պատմական փոփոխությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև դատախազության և դատարանների, քննչական մարմինների, ներքին գործերի համակարգի ու պետական կառավարման այլ հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավապահ մարմինների միջև լիազորությունների սահմանազատման, գործառնական համագործակցության և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային իրավական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում դատախազության գործունեության փոփոխությունների վերլուծությունը։ Այդ գործընթացները պայմանավորված էին պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպումներով, օրենսդրության փոփոխություններով, իրավապահ քաղաքականության առաջնահերթություններով և դատախազական հսկողության վերաբերյալ իրավական մոտեցումների զարգացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև դատախազական կադրերի պատրաստման, նշանակման, ծառայողական կարգապահության, մասնագիտական պատասխանատվության և կազմակերպական կառավարման առանձնահատկությունները։ Պատմաիրավական տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել, թե ինչպես են դատախազության կազմակերպական սկզբունքները և իրավական գործառույթները փոխվել պետական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում։ Առանձին նշանակություն ունի Հայաստանի անկախության վերականգնմանը հաջորդած ժամանակաշրջանը, երբ անհրաժեշտություն առաջացավ վերանայելու պետական մարմինների գործունեության իրավական հիմքերը և դրանք համապատասխանեցնելու ինքնիշխան պետության սահմանադրական ու օրենսդրական համակարգին։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1990-ական թվականների իրավական բարեփոխումները, պետական իշխանության մարմինների վերակազմակերպումը և դատախազության տեղը նոր ձևավորվող սահմանադրական կարգում։ Հայաստանի Հանրապետության 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունումը կարևոր հանգրվան էր պետական իշխանության կազմակերպման և դատախազության սահմանադրական կարգավիճակի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան կարող է ընդգրկել սահմանադրական դրույթների և դատախազության գործունեությունը կարգավորող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, իրավասությունների իրավական ամրագրումը և կազմակերպական ինքնուրույնության ու հաշվետվողականության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 1998 թվականի դրությամբ դատախազական համակարգի կազմակերպաիրավական վիճակի գնահատումը՝ նախորդ պատմական փուլերի հետ համեմատության միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատախազության գործունեության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, կենտրոնացվածության, իրավասությունների հստակ սահմանման, ծառայողական պատասխանատվության և պետական իշխանության մարմինների հետ փոխհարաբերությունների հարցերը։ Միաժամանակ դատախազության պատմական գործունեության գնահատման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և իրավական միջավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դատախազական մարմինների կարգավիճակն ու գործառույթները ձևավորվել են տարբեր ինստիտուցիոնալ համակարգերում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմաիրավական, համեմատաիրավական, համակարգային, իրավանորմատիվ և ինստիտուցիոնալ վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու օրենսդրական փոփոխությունների հաջորդականությունը, համեմատելու դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի տարբեր մոդելները և բացահայտելու իրավական կարգավորման զարգացման հիմնական միտումները։ Կարևոր նշանակություն ունեն պատմական իրավական ակտերի, սահմանադրական փաստաթղթերի, դատախազական համակարգի գործունեությանը վերաբերող պաշտոնական նյութերի և իրավագիտական գրականության ուսումնասիրությունները։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել դատախազության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը և իրավական ինստիտուտների շարունակականության ու փոփոխությունների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Հայաստանի պետական և իրավական համակարգի զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկի պատմական ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև դատախազության կազմակերպաիրավական հիմքերի ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է դատախազական համակարգի պատմական փորձի գնահատման, իրավապահ մարմինների գործունեության իրավական կարգավորման ուսումնասիրության և պետական ինստիտուտների զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, իրավունքի պատմաբաններին, դատախազության և այլ իրավապահ մարմինների մասնագետներին, պետական կառավարման հետազոտողներին, սահմանադրական և քրեական դատավարության իրավունքի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, պատմական, ինստիտուցիոնալ և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, կազմակերպական զարգացման, իրավական կարգավիճակի, վերահսկողական և դատավարական գործառույթների, ինչպես նաև խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դրանց գործունեության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Լեզվաբանություն

Լեզվաբանական, բառագիտության և իմաստաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում տեղաշարժման հասկացության արտահայտման բառային միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց իմաստային ու գործառական առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում շարժում և տեղաշարժ արտահայտող բառային միավորների համակարգը, դրանց իմաստային կառուցվածքը և լեզվի բառապաշարում ունեցած փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղաշարժման բայերին, դրանց իմաստային խմբերին, շարժման ուղղության, եղանակի, արագության և տարածական հարաբերությունների արտահայտման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են շարժում նշանակող բառերի բազմիմաստությունը, հոմանշային կապերը, իմաստային տարբերակման հատկանիշները և համատեքստից կախված գործածության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են տեղաշարժման հասկացության արտահայտման մեջ բայերի, մակբայների, նախդիրների և բայական մասնիկների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել շարժման բայերի բառաիմաստային դասակարգման, բաղադրիչային վերլուծության, իմաստային դաշտերի ուսումնասիրության և համատեքստային մեկնաբանության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում անգլերենի դարձվածային բայերին, կայուն բառակապակցություններին և փոխաբերական գործածություններին, որոնց միջոցով տեղաշարժման հասկացությունը կարող է ստանալ լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Կարևորվում է բառային միջոցների ընտրության կապը հաղորդակցական իրավիճակի, խոսքի ոճի և արտահայտվող շարժման բնույթի հետ։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ժամանակակից անգլերենի բառաիմաստային համակարգի ուսումնասիրությանը, տարածական հարաբերությունների լեզվական արտահայտման օրինաչափությունների բացահայտմանը և բառային միավորների դասակարգման մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի բառագիտության, իմաստաբանության, ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանաբանության և օտար լեզուների դասավանդման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։