Գարեգին Նժդեհի փիլիսոփայական հայացքները

Տնտեսագիտություն

Նկարագրվող աշխատությունը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային շուկայի ձևավորման, զարգացման և կայացման գործընթացները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոններին, որոնք ազդել են բնակարանային ֆինանսավորման համակարգի ձևավորման վրա։ Վերլուծվում են հիփոթեքային վարկավորման մեխանիզմների զարգացման փուլերը, բանկային համակարգի դերակատարությունը, պետական քաղաքականության նախաձեռնությունները և անշարժ գույքի շուկայի փոխազդեցությունը ֆինանսական համակարգի հետ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև բնակչության վճարունակության մակարդակին, տոկոսադրույքների տատանումներին, վարկային ռիսկերի կառավարման խնդիրներին և երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների սահմանափակությանը, որոնք խոչընդոտում են շուկայի կայուն աճին։ Միաժամանակ քննարկվում են օրենսդրական բարեփոխումները, գրավի ինստիտուտի զարգացումը, պետական աջակցման ծրագրերը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները՝ որպես շուկայի արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հիփոթեքային շուկայի կայացման գործընթացը Հայաստանում բարդ և բազմագործոն երևույթ է, որը պահանջում է համադրված տնտեսական քաղաքականություն, ֆինանսական կայունություն և ինստիտուցիոնալ վստահության ամրապնդում։

Իրավաբանություն

Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքի նորմաների օգտագործումը արտադրական կազմակերպության տնտեսագիտական աշխատանքում հանդիսանում է արտադրողականության պլանավորման, վերահսկման և արդյունավետության գնահատման կարևոր գործիք։ Աշխատանքի նորմաները սահմանում են, թե որքան ժամանակ, ջանք կամ ռեսուրս է անհրաժեշտ որոշակի աշխատանք կատարելու համար, և դրանք օգտագործվում են արտադրական գործընթացների կազմակերպման, աշխատավարձի հաշվարկման և աշխատանքային պլանավորման մեջ։ Նորմաների հիման վրա հնարավոր է որոշել արտադրանքի թողարկման օպտիմալ ծավալները, աշխատողների ծանրաբեռնվածությունը և արտադրական գործընթացների արդյունավետությունը։ Դրանք նաև օգնում են բացահայտել անարդյունավետ հատվածները և բարելավել տեխնոլոգիական գործընթացները՝ նվազեցնելով ծախսերը և բարձրացնելով արտադրողականությունը։ Տնտեսագիտական տեսանկյունից աշխատանքի նորմաները կապ են ստեղծում աշխատանքի քանակի և արդյունքի միջև՝ ապահովելով արդար և չափելի գնահատման համակարգ։ Դրանք լայնորեն կիրառվում են արտադրական ձեռնարկություններում՝ պլանավորման, հաշվառման, վերլուծության և կառավարման գործընթացներում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի արդյունաբերական շենքերի ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով քաղաքի արդյունաբերական միջավայրի կազմավորումը, դրա պատմական փուլերը և ճարտարապետական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերական նշանակության շենքերի ու համալիրների առաջացման նախադրյալները, դրանց տեղադրությունը քաղաքային կառուցվածքում, գործառութային նշանակությունը և ճարտարապետական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ազդեցությամբ Երևանի արդյունաբերական տարածքները ձևավորվել և փոխակերպվել են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ արտացոլելով քաղաքի տնտեսական զարգացման, տեխնիկական առաջընթացի և քաղաքաշինական քաղաքականության փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ արտադրական շենքերի հատակագծային և ծավալատարածական լուծումներին, շինարարական նյութերի կիրառմանը, կառուցվածքային համակարգերին, ճարտարապետական արտահայտչամիջոցներին և դրանց փոխհարաբերությանը քաղաքի ընդհանուր կերպարի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արդյունաբերական ճարտարապետության և Երևանի քաղաքային միջավայրի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև նախկին արդյունաբերական տարածքների պահպանման, վերափոխման և ժամանակակից օգտագործման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս արդյունաբերական շենքերը դիտարկել ոչ միայն որպես արտադրական գործառույթ ունեցող կառույցներ, այլև որպես քաղաքի պատմական և ճարտարապետական զարգացման կարևոր վկայություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և Երևանի պատմական կառուցապատման ու արդյունաբերական ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» թեմատիկ ինֆորմացիոն ցանկ՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրական գիտությունների, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում նոր լույս տեսած կամ գրադարանային համակարգում գրանցված հրատարակությունները։ Նյութը ունի մատենագիտական-տեղեկատու բնույթ և նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնել գիտական և ուսումնա-հետազոտական նոր գրականությունը՝ ապահովելով արագ կողմնորոշում տարբեր ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։ Ցանկում ներառված գրքերը դասակարգված են ըստ գիտակարգերի, ինչը թույլ է տալիս հեշտությամբ գտնել համապատասխան թեմատիկ ուղղության գրականությունը և հետևել գիտական մտքի ժամանակակից զարգացումներին։

Տնտեսագիտություն

Экономикс աշխատությունը տնտեսագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է միկրոտնտեսության և մակրոտնտեսության հիմնական սկզբունքները՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձևավորվում շուկաները, գները, պահանջարկն ու առաջարկը, ինչպես նաև ինչպես են տնային տնտեսությունները և ընկերությունները կայացնում տնտեսական որոշումներ, գիրքը անդրադառնում է ազգային տնտեսության գործառույթներին՝ ներառյալ ՀՆԱ-ի հաշվարկը, գնաճը, գործազրկությունը, տնտեսական աճը և պետական քաղաքականության ազդեցությունը տնտեսության վրա, միաժամանակ քննարկվում են դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության մեխանիզմները, միջազգային առևտրի հիմունքները և գլոբալ տնտեսության փոխկապակցվածությունը, այն համադրում է տեսական մոդելները իրական օրինակների հետ՝ օգնելով հասկանալ տնտեսական գործընթացների տրամաբանությունը և դրանց ազդեցությունը հասարակության բարեկեցության վրա։