Հայ-լեհական կապերը 1999-2018 թվականներին

History

Աշխատանքը նվիրված է 1945-1988 թվականներին հայկական սփյուռքում տեղի ունեցած ներքին տեղաշարժերի, բնակչության տարածական վերաբաշխման և համայնքային կառուցվածքի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված նոր պատմական պայմաններն են, որոնք էական ազդեցություն ունեցան տարբեր երկրներում և քաղաքներում բնակվող հայերի թվաքանակի, բնակության վայրերի, սոցիալական կազմի և համայնքային կյանքի կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է սփյուռքի ներքին շարժերը ոչ միայն որպես բնակչության ֆիզիկական տեղափոխություններ, այլև որպես սոցիալական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների ամբողջություն, որոնք փոփոխում էին հայկական համայնքների ներքին հարաբերություններն ու զարգացման ուղղությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում հետպատերազմյան շրջանում հայրենադարձության գործընթացին և դրա ազդեցությանը սփյուռքի ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ 1940-ականների երկրորդ կեսին Խորհրդային Հայաստան տեղափոխված բազմաթիվ հայերի հեռացումը տարբեր սփյուռքյան համայնքներից փոխեց առանձին բնակավայրերի և երկրների հայկական բնակչության թվաքանակը, իսկ հայրենադարձության փորձը դարձավ սփյուռքյան շարժունակության կարևոր բաղադրիչ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հենց սփյուռքի ներսում տեղի ունեցած տեղափոխությունները՝ գյուղական բնակավայրերից քաղաքներ, փոքր համայնքներից խոշոր կենտրոններ և մի երկրից մյուսը։ Այդ գործընթացների վրա ազդել են տնտեսական զարգացման անհավասար մակարդակները, աշխատանքի և կրթության հնարավորությունները, քաղաքական փոփոխությունները, ընտանեկան կապերը և ավելի բարենպաստ կենսապայմաններ որոնելու ձգտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Մերձավոր Արևելքի հայկական համայնքներին, որտեղ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին քաղաքական անկայունությունը, զինված հակամարտությունները և տնտեսական փոփոխությունները զգալիորեն ազդեցին բնակչության տեղաշարժերի վրա։ Լիբանանի, Սիրիայի, Իրաքի և տարածաշրջանի այլ երկրների հայկական համայնքներից դեպի ավելի կայուն երկրներ կատարված տեղափոխությունները նպաստեցին սփյուռքի աշխարհագրական վերակազմավորմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է հայերի ներգաղթը Եվրոպայի, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի, Ավստրալիայի և այլ տարածաշրջանների քաղաքներ, որտեղ ձևավորվեցին կամ ընդլայնվեցին նոր հայկական համայնքային կենտրոններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքայինացման գործընթացը։ Սփյուռքի տարբեր երկրներում հայ բնակչության մի մասը աստիճանաբար կենտրոնացավ խոշոր քաղաքներում, որտեղ ավելի մեծ էին աշխատանքի, կրթության, առևտրի և հասարակական գործունեության հնարավորությունները։ Այս տեղաշարժերը փոխեցին համայնքների սոցիալական կառուցվածքը և նպաստեցին նոր մշակութային ու կազմակերպական կենտրոնների առաջացմանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ներհամայնքային շարժերի ազդեցությունը հայկական դպրոցների, եկեղեցիների, մշակութային միությունների, մամուլի և այլ հաստատությունների վրա։ Բնակչության նվազումը որոշ բնակավայրերում կարող էր թուլացնել ավանդական համայնքային կառույցները, մինչդեռ նոր կենտրոններում հայերի թվի աճը նպաստում էր նոր կազմակերպությունների և մշակութային հաստատությունների ստեղծմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սփյուռքյան ներքին շարժերի ժողովրդագրական ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարիքային և սոցիալական կազմի փոփոխությունները, ընտանիքների վերամիավորումը, ծնելիության և արտագաղթի ազդեցությունը, ինչպես նաև տարբեր սերունդների շարժունակության առանձնահատկությունները։ Երիտասարդների կրթական և մասնագիտական միգրացիան կարող էր հատկապես մեծ դեր ունենալ համայնքների աշխարհագրական փոփոխության մեջ, քանի որ ուսման կամ աշխատանքի նպատակով տեղափոխված անձինք հաճախ հետագայում հաստատվում էին նոր բնակավայրերում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1960-1980-ական թվականներին սփյուռքի նոր կենտրոնների ձևավորմանը և արդեն գոյություն ունեցող համայնքների փոխակերպմանը։ Այս գործընթացները կապված էին ոչ միայն տնտեսական և քաղաքական գործոնների, այլև հաղորդակցության միջոցների զարգացման, միջազգային կապերի ընդլայնման և սփյուռքահայերի կրթական ու մասնագիտական շարժունակության աճի հետ։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ներքին տեղաշարժերը դիտարկվում են որպես սփյուռքի շարունակական վերակազմավորման գործընթաց, որի արդյունքում փոխվում էին համայնքների հարաբերակցությունը, աշխարհագրությունը և մշակութային ազդեցության կենտրոնները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1945-1988 թվականների հայկական սփյուռքի ժողովրդագրական և տարածական փոփոխությունների համապարփակ պատկերը՝ բացահայտելով հայրենադարձության, քաղաքայինացման, ներհամայնքային տեղափոխությունների և միջազգային միգրացիայի փոխկապակցված ազդեցությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հետպատերազմյան տասնամյակների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունները վերափոխել հայկական սփյուռքի աշխարհագրական կառուցվածքը, համայնքային կենտրոնները և ներքին կապերը։ Թեման կարևոր է հայկական սփյուռքի պատմության, ժողովրդագրության, միգրացիոն գործընթացների և համայնքային զարգացման ուսումնասիրության համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է աչքի իմունաբանական առանձնահատկությունների և առաջային խցիկի հետ կապված իմունային շեղման համախտանիշի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով կորտիզոլի, պրոլակտինի և էնդոտոքսինի հնարավոր կարգավորիչ դերի վրա փորձարարական պայմաններում և կատարակտի դեպքում։ Հետազոտության առանցքում աչքի իմունային արտոնյալ կարգավիճակի երևույթն է, որի շնորհիվ տեսողական համակարգի որոշ հյուսվածքներում իմունային պատասխանն ունի առանձնահատուկ կարգավորում՝ բորբոքային վնասման հավանականությունը սահմանափակելու նպատակով։ Քննվում են նյարդաէնդոկրին և իմունային համակարգերի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև հորմոնային ու բորբոքային գործոնների ազդեցությունը տեղային և համակարգային իմունային պատասխանների ձևավորման վրա։ Կորտիզոլը դիտարկվում է իմունակարգավորման և սթրեսային պատասխանների հետ կապված հորմոնային գործոնների համատեքստում, իսկ պրոլակտինի դերը ուսումնասիրվում է նրա էնդոկրին և իմունակարգավորիչ հատկությունների տեսանկյունից։ Էնդոտոքսինի ազդեցությունը դիտարկվում է բնածին իմունային համակարգի ակտիվացման և բորբոքային ազդանշանների ձևավորման հետ կապի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարզել, թե նշված գործոնների փոփոխությունները ինչպես կարող են փոխկապակցվել իմունային հանդուրժողականության ձևավորման, իմունային բջիջների ակտիվության և ցիտոկինային կարգավորման հետ։ Փորձարարական մոդելների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր պայմաններում ձևավորվող իմունաբանական պատասխանները և բացահայտելու դրանց հնարավոր մեխանիզմային կապերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կատարակտի դեպքում դիտվող փոփոխություններին՝ գնահատելով, թե ոսպնյակի ախտաբանական փոփոխությունների պայմաններում աչքի տեղային իմունային միջավայրն ու համակարգային կարգավորիչ գործոնները ինչպիսի փոխհարաբերություններ կարող են ունենալ։ Կարևորվում է փորձարարական և կլինիկական տվյալների համադրումը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու կենդանական կամ լաբորատոր մոդելներում դիտվող օրինաչափությունների համապատասխանությունը մարդու աչքի հիվանդությունների ժամանակ արձանագրվող իմունաբանական փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հորմոնային, իմունաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատում՝ դրանց միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը նպաստում է աչքի իմունային արտոնյալության մեխանիզմների, նյարդաէնդոկրին կարգավորման և բորբոքային գործընթացների փոխազդեցության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարևոր նշանակություն ունի ակնաբուժության, իմունաբանության ու փորձարարական բժշկության սահմանագծում իրականացվող հետազոտությունների համար։

History

Աշխատանքը նվիրված է գաղտնի կամ փակ կազմակերպված ազգային համայնքների և դրանց ձևավորման, գործունեության ու հասարակական ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է այնպիսի կառույցների և խմբերի գոյությանը, որոնք գործում են սահմանափակ հասանելիությամբ, ունեն ներքին կանոններ, գաղտնիության պահպանման մեխանիզմներ և անդամների միջև առանձնահատուկ կապեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գաղտնիության պատճառները, կազմակերպությունների ձևավորման պատմական պայմանները, դրանց գաղափարական հիմքերը և հասարակության հետ փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև ազգային ինքնության, համերաշխության և հավաքական հիշողության ձևավորման գործընթացը, հատկապես այն դեպքերում, երբ փակ խմբավորումները փորձում են պահպանել իրենց մշակութային, քաղաքական կամ սոցիալական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել գաղտնի կառույցների ներքին կազմակերպվածությունը, հաղորդակցության ձևերը, խորհրդանիշներն ու ծեսերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքական և հասարակական գործընթացների վրա։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս տարբերակելու պատմականորեն փաստագրված գաղտնի կազմակերպությունները հետագայում ձևավորված առասպելներից, դավադրապաշտական մեկնաբանություններից և չափազանցված պատկերացումներից։ Այս տեսանկյունից նյութը կարևոր է ոչ միայն գաղտնի հասարակությունների պատմությունն ուսումնասիրելու, այլև իշխանության, ինքնության, տեղեկատվության վերահսկման և սոցիալական փակ խմբերի ձևավորման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, քաղաքագիտությամբ, սոցիոլոգիայով և գաղտնի կազմակերպությունների ու հասարակական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է պոլիվինիլացետատային ջրային դիսպերսիայի հիման վրա ջրակայուն սոսինձների մշակման տեխնոլոգիական գործընթացների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են պոլիմերային դիսպերսիաների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կայունացման մեխանիզմները և սոսնձային հատկությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է ջրակայունության բարձրացման տարբեր մոտեցումներ՝ ներառյալ մոդիֆիկատորների, խաչաձև կապող նյութերի և հավելանյութերի կիրառումը, որոնք փոխում են նյութի մեխանիկական և կպչողական բնութագրերը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են սոսինձների կարծրացման գործընթացները, կպչողականության ձևավորման մեխանիզմները տարբեր մակերևույթների նկատմամբ, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունը պատրաստի նյութերի կայունության վրա։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ՝ ներառյալ ամրության, ջրակայունության, ջերմակայունության և ծերացման դիմադրության գնահատումները։ Գիրքը նաև անդրադառնում է արդյունաբերական կիրառություններին՝ շինարարության, փայտամշակման և փաթեթավորման ոլորտներում օգտագործվող սոսինձային համակարգերի կատարելագործման հեռանկարներին։ Աշխատությունը նախատեսված է քիմիական տեխնոլոգների, պոլիմերային քիմիկոսների, նյութագետների, ինժեներների և կիրառական քիմիայի ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979 [src=123456789/12042] [dspace.nla.am]

Literature

Այս թեման ներկայացնում է անգլիացի նշանավոր բանաստեղծ, նկարիչ և արվեստագետ Գաբրիել Դանթե Ռոսետիի կյանքն ու ստեղծագործական գործունեությունը, ով համարվում է XIX դարի անգլիական մշակույթի կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նա ծնվել է 1828 թվականին Լոնդոնում իտալական ծագում ունեցող ընտանիքում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել է գրականությամբ, գեղանկարչությամբ և միջնադարյան արվեստով։ Ռոսետին հայտնի դարձավ որպես Pre-Raphaelite Brotherhood շարժման հիմնադիր անդամներից մեկը։ Այս ստեղծագործական միավորումը նպատակ ուներ վերադառնալ Վերածննդից առաջ գոյություն ունեցած արվեստի պարզությանը, բնականությանը և մանրամասն պատկերային արտահայտչաձևերին՝ հակադրվելով ժամանակի ակադեմիական արվեստին։ Ռոսետիի ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում գեղեցկության, սիրո, հոգևոր աշխարհի և խորհրդանշական պատկերների թեմաները։ Նրա գեղանկարները առանձնանում են վառ գույներով, նուրբ դիմանկարներով և միջնադարյան մոտիվներով, իսկ բանաստեղծություններում արտահայտվում են խոր զգացմունքայնություն և ռոմանտիկական մտածողություն։ Ռոսետիի ամենահայտնի գործերից են «Beata Beatrix», «Proserpine» և բազմաթիվ սոնետներ, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել անգլիական պոեզիայի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ միավորվում էին գրականությունն ու կերպարվեստը, քանի որ նա իր նկարների համար գրում էր բանաստեղծական բացատրություններ և հակառակը՝ պոեզիայում օգտագործում պատկերային արտահայտչամիջոցներ։ Ռոսետիի անձնական կյանքը նույնպես մեծ ազդեցություն ունեցավ նրա արվեստի վրա, հատկապես կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդալի մահից հետո, ինչն ավելի խորացրեց նրա ստեղծագործությունների ողբերգական և խորհրդավոր բնույթը։ Նա համարվում է սիմվոլիզմի և էսթետիզմի նախակարապետներից մեկը, իսկ նրա արվեստը զգալի ազդեցություն է թողել եվրոպական մշակույթի հետագա զարգացման վրա։