Կորուսյալ աշխարհ

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանի և ուսումնական հաստատությունների համագործակցության ուսումնասիրությանը՝ հատկապես ուսանողների մասնագիտական պրակտիկայի կազմակերպման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում տեսական գիտելիքի և գործնական փորձառության փոխկապակցումն է, ինչպես նաև գրադարանային հաստատության՝ որպես կրթական և մասնագիտական զարգացման միջավայրի դերը։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են տարբեր ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար պրակտիկայի կազմակերպման գործընթացները, դրանց նպատակները, խնդիրները և կրթական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների մասնագիտական գիտելիքների գործնական կիրառմանը, հմտությունների և կարողությունների զարգացմանը, աշխատանքային միջավայրին ծանոթանալուն և մասնագիտական կողմնորոշման ամրապնդմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև կրթություն-գրադարան փոխհարաբերությունների տեսական, գործնական և մեթոդաբանական հիմքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է ազգային գրադարանը նպաստել մասնագիտական կրթության որակի բարձրացմանը։ ՀԱԳ-ում տարբեր ուսումնական հաստատությունների ուսանողների պրակտիկայի իրական փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու համագործակցության արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր շեշտադրումներից է տեսական գիտելիք–գործնական կիրառություն շարունակական շղթայի ապահովումը, որի շնորհիվ ուսանողը հնարավորություն է ստանում կրթական ծրագրում ձեռք բերած գիտելիքները կիրառել իրական մասնագիտական միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև ուսումնական հաստատությունների և գրադարանների միջև համագործակցության նոր ձևերի մշակման, պրակտիկայի ծրագրերի կատարելագործման և ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, կրթության կազմակերպիչներին, բուհերի և քոլեջների դասախոսներին, պրակտիկայի ղեկավարներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգային վարչության ենթակայությամբ գործող վարկա-խնայողական դրամարկղի կանոնադրությունը՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի տեղական ֆինանսական և վարչական համակարգի կազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի վարկային հաստատությունների գործունեության, դրանց իրավական կարգավիճակի և ֆինանսական գործառնությունների ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել դրամարկղի ստեղծման նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության կամ ավանդատուների հետ հարաբերությունների, դրամական միջոցների ձևավորման և վարկավորման պայմանների մասին։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն դրույթները, որոնք սահմանում են դրամարկղի վարչական մարմինների լիազորությունները, պաշտոնատար անձանց պարտականությունները, հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության կարգը։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև խնայողությունների ներգրավման, փոխառությունների տրամադրման, տոկոսադրույքների, վճարումների, պարտավորությունների ապահովման և վարկերի վերադարձման հետ կապված ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին կազմակերպվում փոքրածավալ վարկային և խնայողական հարաբերությունները նահանգային մակարդակում և ինչ դեր էին դրանք կատարում տեղական տնտեսական կյանքում։ Պատմական համատեքստում նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ելիզավետպոլի նահանգը բազմազգ և բազմամշակութային տարածաշրջան էր, ուստի ֆինանսական հաստատությունների գործունեությունը կարելի է դիտարկել տեղական հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի և տնտեսական կապերի զարգացման շրջանակում։ Կանոնադրությունը կարող է օգտագործվել վարչական պատմության, տնտեսական հարաբերությունների, ֆինանսական հաստատությունների ձևավորման և Ռուսական կայսրության ծայրամասային նահանգներում վարկային համակարգի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հետազոտողին ուսումնասիրել ոչ միայն տեսական տնտեսական գործընթացները, այլև դրանք կարգավորող կոնկրետ իրավական նորմերն ու վարչական մեխանիզմները։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև ֆինանսական իրավունքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում դրամարկղի ներքին կառավարումը, դրամական միջոցների տնօրինումը և հաճախորդների կամ անդամների հետ ֆինանսական հարաբերությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ֆինանսների և բանկային գործի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, աղբյուրագետներին և XIX–XX դարերի Կովկասի սոցիալ-տնտեսական պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Գրականություն

Այս հրատարակությունը ներառում է երկու վերնագրով ներկայացված գրական նյութ՝ «Ծեր պիգմեյը» և «Զատկական ձվեր», որոնք կարող են տարբեր թեմատիկ ուղղություններ ունենալ։ Առաջին վերնագիրը հուշում է տարեց պիգմեյի կերպարի շուրջ ծավալվող պատմության հնարավոր առկայության մասին, որի միջոցով կարող են ներկայացվել մարդկային բնավորության, կյանքի փորձի, արտաքին տարբերությունների և հասարակության մեջ անհատի տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Երկրորդ վերնագիրը կապված է Զատկի տոնի և դրա խորհրդանիշներից մեկի՝ զատկական ձվի հետ, որը քրիստոնեական մշակույթում ավանդաբար առնչվում է նոր կյանքի, վերածննդի և տոնական սովորույթների գաղափարներին։ Այս թեմայով ստեղծագործությունը կարող է անդրադառնալ տոնական ավանդույթներին, ընտանեկան հարաբերություններին, երեխաների աշխարհընկալմանը կամ բարոյական դաստիարակությանը։ Երկու վերնագրերի համատեղ ընդգրկումը կարող է վկայել տարբեր բովանդակությամբ պատմությունների կամ առանձին գրական երկերի միևնույն հատորում հրատարակված լինելու մասին, սակայն առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հաստատել դրանց սյուժեն, ժանրը, փոխադարձ կապը կամ նախատեսված ընթերցողական շրջանակը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության, մանկապատանեկան ընթերցանության և քրիստոնեական տոնական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Շահսեվան ցեղամիավորման պատմական զարգացման, էթնիկական կազմավորման, սոցիալական կառուցվածքի և մշակութային առանձնահատկությունների պատմաազգագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են ցեղամիավորման ձևավորման նախադրյալները, պատմական բնակության տարածքները, տարբեր ցեղային խմբերի փոխհարաբերությունները և դրանց դերը տարածաշրջանի հասարակական ու քաղաքական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Շահսեվանների ավանդական սոցիալական կազմակերպմանը, ցեղային կառույցին, տոհմային հարաբերություններին և տնտեսական գործունեությանը, այդ թվում՝ անասնապահությանը, քոչվորական և կիսաքոչվորական կենսակերպին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև նյութական և հոգևոր մշակույթի տարբեր դրսևորումներին՝ բնակարանային պայմաններին, հագուստին, սննդին, ընտանեկան և հասարակական սովորույթներին, ծիսակարգերին, ժողովրդական հավատալիքներին և բանահյուսությանը։ Պատմական նյութի և ազգագրական դիտարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական փոփոխությունները, պետական կառավարման համակարգերը, տնտեսական պայմանները և նստակեցության գործընթացները ազդել ցեղամիավորման կյանքի ու ինքնության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև տարածաշրջանի թյուրքալեզու քոչվոր և կիսաքոչվոր բնակչության պատմական ու մշակութային գործընթացների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, ազգագրագետների, էթնոլոգների, արևելագետների և Հարավային Կովկասի ու Իրանի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար՝ որպես նյութ Շահսեվանների պատմության, ավանդական մշակույթի և սոցիալական կազմակերպման ուսումնասիրության համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային իրավունքի տեսանկյունից ինքնապաշտպանության իրավունքի կիրառմանը, այն ուղիներին և սահմանափակումներին, որոնք կապակցված են ժամանակակից գլոբալ և տարածաշրջանային անվտանգության մարտահրավերների հետ։ Գրքում վերլուծվում են միջազգային իրավունքի՝ Միավորված Ազգերի կազմակերպության կանոնադրության և այլ միջազգային ակտերի դրույթները, որոնք սահմանում են պետությունների իրավունքներն ու պարտականությունները զինված միջամտությունների և հակամարտությունների պայմաններում։ Հեղինակը քննարկում է ժամանակակից կոնֆլիկտների, միջազգային ահաբեկության, սառը և համակցված պատերազմի երևույթների ազդեցությունը ինքնապաշտպանության իրավունքի մեկնաբանության վրա, ինչպես նաև միջազգային փաստական իրավիճակների վերլուծություն՝ դատավարական և դիվանագիտական պրակտիկայի հիման վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են զարգացումների հեռանկարները՝ ներառելով իրավական, քաղաքական և անվտանգության ոլորտների ինտեգրված մոտեցումները, միջազգային իրավունքի մշակումների անհրաժեշտությունը և կիրառելիությունը բազմաշերտ միջուկային ու տարածաշրջանային մարտահրավերների դեպքում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության փորձագետների և պետական քաղաքականության մշակողների համար՝ նպաստելով ինքնապաշտպանության իրավունքի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ժամանակակից միջազգային իրավական պրակտիկայի կատարելագործմանը։

Գրականություն

Նյութը նվիրված է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա թատերական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության և թատրոնի պատմության մեջ՝ առանձնանալով պատմական ու սոցիալական թեմաների, ազգային ինքնության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական ընտրության և հասարակական հակասությունների բազմակողմանի ներկայացմամբ։ Նրա դրամատիկական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունները հաճախ վերածվում են ոչ միայն անցյալի պատկերման, այլև մարդու, իշխանության, հասարակության և ազգային ճակատագրի վերաբերյալ ընդհանրացումների։ Հեղինակի դրամատուրգիական մտածողությանը բնորոշ է կերպարների հոգեբանական բացահայտումը, նրանց ներքին հակասությունների և գործողությունների շարժառիթների ներկայացումը, ինչի շնորհիվ դրամատիկական բախումները ստանում են ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին նշանակություն։ Կարևոր տեղ ունի նաև հումորի, երգիծանքի և դրամատիկական լարվածության համադրությունը, որի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Դրամատիկական երկերում կերպարների փոխհարաբերությունները կառուցվում են կոնֆլիկտների և արժեքային հակադրությունների շուրջ, իսկ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն գործողության առաջխաղացման, այլև կերպարների բնութագրման ու գաղափարական դիրքորոշումների արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խոսքի անհատականացմանը, ժողովրդական լեզվամտածողության կիրառմանը, պատկերավոր արտահայտություններին և դրամատիկական խոսքի բնականությանը։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական նյութի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, քանի որ անցյալի իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակակից ընթերցողի և հանդիսատեսի համար հասկանալի բարոյական ու հասարակական խնդիրների համատեքստում։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է գրական և թատերական մտածողությունը՝ ստեղծելով բեմական գործողության, կերպարների և խոսքի փոխկապակցված համակարգ։ Նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ դրամատուրգիայի զարգացման որոշ կարևոր միտումներ և հասկանալու այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց միջոցով պատմական, սոցիալական և հոգեբանական նյութը վերածվում է թատերական ամբողջական պատկերի։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ներկայացնում է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան որպես հայ գրականության նշանակալի երևույթ, որտեղ պատմական հիշողությունը, հասարակական դիտարկումները, ազգային մտածողությունը, մարդկային հոգեբանությունը և երգիծական հայացքը միավորվում են ինքնատիպ դրամատիկական աշխարհ ստեղծելու համար։