ԼՂՀ տեղեկատվական դաշտի համապատկերը և խնդիրը (չճանաչված երկրի լրատվությունը)

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավական պետության գաղափարի պատմական ձևավորման, տեսական բովանդակության և զարգացման հիմնական փուլերի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական-իրավական ուսմունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գաղափարների և սկզբունքների վրա, որոնց աստիճանական զարգացումը հանգեցրել է պետական իշխանությունը իրավունքով սահմանափակելու, մարդու ազատություններն ու իրավունքները պաշտպանելու և իշխանության իրականացումը իրավական նորմերին ենթարկելու ժամանակակից պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննության են առնվում պետության, իրավունքի, արդարության, ազատության և իշխանության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ փիլիսոփայական մոտեցումները՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը հետագա իրավաքաղաքական հայեցակարգերի զարգացման համար։ Պատմական զարգացման ընթացքում առանձնացվում են այն գաղափարական նախադրյալները, որոնց հիման վրա աստիճանաբար ձևավորվել են օրենքի գերակայության, պետական իշխանության սահմանափակման, քաղաքացիների իրավական հավասարության և իշխանության պատասխանատվության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական իրավունքի տեսություններին, որոնց շրջանակում մարդու որոշ իրավունքներ և ազատություններ դիտարկվել են որպես պետական իշխանությունից անկախ և նրան նախորդող արժեքներ։ Ուսումնասիրվում է հասարակական դաշինքի գաղափարի ազդեցությունը պետության իրավական բնույթի ընկալման վրա՝ իշխանության օրինականության հիմքում հասարակության համաձայնությունը և անհատի իրավունքների պաշտպանությունը դիտարկելու տեսանկյունից։ Կարևորվում է իշխանությունների բաժանման սկզբունքի ձևավորումը և դրա նշանակությունը պետական իշխանության կենտրոնացման սահմանափակման, տարբեր իշխանական մարմինների միջև փոխադարձ հավասարակշռության և վերահսկողության ապահովման համար։ Դիտարկվում են նաև սահմանադրականության գաղափարների զարգացումը, սահմանադրության՝ որպես բարձրագույն իրավական ուժ ունեցող ակտի նշանակությունը և պետական մարմինների գործունեությունը իրավական սահմաններում կազմակերպելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին քննության առարկա է իրավունքի գերակայության գաղափարը, որի համաձայն պետական իշխանությունը ոչ միայն ստեղծում և կիրառում է իրավական նորմեր, այլև ինքն է ենթարկվում իրավական սահմանափակումների։ Այս սկզբունքը կապվում է իրավական որոշակիության, օրենքի առջև հավասարության, կամայական իշխանության սահմանափակման և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև իրավական պետության և ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը՝ ներկայացուցչական կառավարման, քաղաքական մասնակցության, հանրային իշխանության հաշվետվողականության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման համատեքստում։ Կարևորվում է անկախ դատական իշխանության դերը, քանի որ իրավական նորմերի իրական գերակայությունը ենթադրում է մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկման գործուն մեխանիզմների առկայություն։ Իրավական ուսմունքների պատմական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր փիլիսոփայական և իրավաբանական դպրոցներ մեկնաբանել պետության ու իրավունքի հարաբերակցությունը և ինչպիսի տարբեր լուծումներ են առաջարկել իշխանության սահմանների վերաբերյալ։ Քննության են առնվում դասական բնական իրավական, իրավական պոզիտիվիստական, ազատական, սահմանադրական և այլ տեսական ուղղությունների մոտեցումները՝ դրանց ընդհանրությունների և սկզբունքային տարբերությունների բացահայտմամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ իրավական պետությունը չի սահմանափակվում միայն օրենքների և պետական ինստիտուտների ձևական գոյությամբ։ Դրա բովանդակային կողմը ենթադրում է մարդու արժանապատվության, հիմնական իրավունքների, իրավական հավասարության և արդար դատաքննության երաշխավորում, ինչպես նաև պետական իշխանության կանխատեսելի ու իրավաչափ իրականացում։ Դիտարկվում է իրավական պետության հայեցակարգի զարգացումը նոր և նորագույն ժամանակներում, երբ այն աստիճանաբար կապվում է սահմանադրական ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության և սոցիալական պետության վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Կարևորվում է նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության նշանակությունը, քանի որ իրավական պետության սկզբունքների արդյունավետ իրականացումը կախված է ոչ միայն օրենսդրական կարգավորումներից, այլև պետական հաստատությունների գործունեության որակից, հասարակության իրավական արժեքներից և իրավունքի նկատմամբ վստահությունից։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ժամանակակից իրավական պետության գաղափարը ձևավորվել է երկարատև մտավոր զարգացման արդյունքում և ներառում է տարբեր դարաշրջաններում մշակված մի շարք սկզբունքների համադրություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակակից պետական և իրավական համակարգերի գնահատման տեսանկյունից, քանի որ պատմականորեն ձևավորված չափանիշները հնարավորություն են տալիս վերլուծել սահմանադրական կարգի, իշխանությունների բաժանման, դատական անկախության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական պատասխանատվության իրականացման աստիճանը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է իրավական պետության գաղափարի ծագման և զարգացման վերաբերյալ համակարգված պատկերացում ձևավորելու, տարբեր իրավափիլիսոփայական մոտեցումների միջև կապերը բացահայտելու և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրանց ազդեցությունը գնահատելու հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, իրավական ու քաղաքական ուսմունքների պատմության, սահմանադրական իրավունքի, իրավափիլիսոփայության և քաղաքագիտության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի տարածքներում տարածված կարստային քարանձավների կենսաբազմազանության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ստորգետնյա էկոհամակարգերի կենդանական, բուսական և մանրէաբանական բաղադրիչների առանձնահատկությունները, դրանց տարածվածությունն ու էկոլոգիական փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության առանցքում քարանձավային միջավայրի յուրահատուկ պայմաններն են՝ մշտական կամ հարաբերականորեն կայուն ջերմաստիճանը, բարձր խոնավությունը, լուսավորության բացակայությունը, սահմանափակ սննդային ռեսուրսները և արտաքին միջավայրի հետ նյութերի ու էներգիայի փոխանակման առանձնահատկությունները։ Քննվում են ստորգետնյա կենսակերպին տարբեր աստիճաններով հարմարված օրգանիզմների խմբերը՝ տարբերակելով քարանձավները մշտապես բնակեցնող, պարբերաբար օգտագործող և պատահականորեն ներթափանցող տեսակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անողնաշար կենդանիներին, չղջիկներին և այլ օրգանիզմներին, որոնք կարևոր դեր ունեն քարանձավային էկոհամակարգերի սննդային շղթաների ու նյութափոխանակության գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում են մթության պայմաններին հարմարվելու ձևաբանական, ֆիզիոլոգիական և վարքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մեկուսացված ստորգետնյա միջավայրերում հազվագյուտ կամ սահմանափակ տարածում ունեցող տեսակների ձևավորման հնարավոր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քարանձավների կենսաբազմազանության և դրանց երկրաբանական ու հիդրոլոգիական բնութագրերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ ստորգետնյա ջրերը, ապարների կառուցվածքը, մուտքերի ձևը և արտաքին էկոհամակարգերի հետ կապերը կարող են էապես պայմանավորել տեսակային կազմը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քարանձավային օրգանիզմների տարածական բաշխմանը և տարբեր քարանձավների կենսաբանական համայնքների համեմատությանը։ Բնապահպանական տեսանկյունից կարևորվում է ստորգետնյա էկոհամակարգերի խոցելիությունը մարդու գործունեության, աղտոտման, ջրաբանական ռեժիմի փոփոխությունների, անկանոն այցելությունների և բնական միջավայրի այլ խախտումների նկատմամբ։ Քարանձավների կենսաբազմազանության փաստագրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բնապահպանական արժեք ներկայացնող տարածքները և գիտական հիմքեր ստեղծելու հազվագյուտ տեսակների ու դրանց բնակավայրերի պահպանության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաբանության, էկոլոգիայի, կենսաշխարհագրության, քարանձավագիտության և բնապահպանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով կարստային ստորգետնյա միջավայրերը որպես ինքնատիպ և պահպանության կարիք ունեցող բնական էկոհամակարգեր։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է «հերքման банալություն» երևույթի ուսումնասիրությանը՝ այն ձևին, որով անհատներն ու հասարակությունները սովորաբար անտեսում կամ հերքում են փաստերը, դժվարությունների կամ պարտավորությունների առջև։ Գրքում վերլուծվում է denial-ի (հերքման) հոգեբանական հիմքը, սոցիալական և քաղաքական պայմանները, որոնք նպաստում են դրա լայն տարածմանը, ինչպես նաև իրազեկության և պատասխանատվության ընկալման խոցելիության մեխանիզմները։ Հեղինակը դիտարկում է առօրյա կյանքի օրինակները, քաղաքական հիերարխիաները, պատմական ու մշակութային երեւույթները, որտեղ հերքումը դառնում է սովորական, «բանալի» գործողություն՝ առանց ակնառու ռիսկերի կամ խղճի տագնապի։ Աշխատությունում ընդգրկվում են նաև սոցիոլոգիական և հոգեբանական ուսումնասիրությունների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես անհատների և խմբերի ընկալումները ձևավորում են հերքումների հաստատուն, բայց վտանգավոր ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սոցիոլոգների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, հոգեբանների և էթիկայի հետազոտողների համար՝ նպաստելով denial-ի համապարփակ ըմբռնմանը և դրա սոցիալական ու քաղաքական հետևանքների գնահատմանը։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատանքը վերաբերում է ինտերնետային հեռավար ուսուցման համակարգերի նախագծման և զարգացման խնդիրներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով տվյալների ցանցերով փոխանցման արդյունավետության գնահատմանը և տեսաձայնային հոսքերի վերլուծությանը։ Նյութում ներկայացվում են այն տեխնոլոգիական լուծումները, որոնք ապահովում են ուսուցման գործընթացի կայունություն և որակ՝ ներառյալ տվյալների փոխանցման վիճակագրական մոդելավորումը, ցանցային տրաֆիկի ուսումնասիրությունը և մուլտիմեդիա հոսքերի օպտիմալացումը։ Հատուկ շեշտադրվում է տեսաձայնային հաղորդակցության որակի վերահսկման մեթոդաբանությունը՝ լատենտության, փաթեթների կորուստների և բիթ-ռեյթի փոփոխությունների գնահատման միջոցով, ինչը կարևոր է իրական ժամանակում ուսուցման արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է համակարգի ծրագրային ճարտարապետությանը, սերվեր-հաճախորդ մոդելին, տվյալների մշակման ալգորիթմներին և ուսուցման ինտերակտիվ գործիքների ինտեգրմանը, որոնք միասին ապահովում են ժամանակակից e-learning միջավայրի կայուն և հարմարավետ աշխատանքը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հանցագործության միջնորդավորված կատարման դեպքում քրեական պատասխանատվության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության է առնվում այն իրավական իրավիճակը, երբ հանցագործության փաստացի կատարումը տեղի է ունենում այլ անձի օգտագործմամբ, որի վարքագիծը, հանգամանքները կամ իրավական կարգավիճակը կարող են էական նշանակություն ունենալ արարքի քրեաիրավական գնահատման համար։ Ուսումնասիրության հիմքում դրվում են հանցագործության սուբյեկտի, մեղքի, պատճառահետևանքային կապի, հանցակցությանը և հանցագործության կատարման եղանակներին վերաբերող քրեաիրավական դրույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջնորդավորված կատարման և հանցակցության սահմանազատմանը, քանի որ երկու իրավիճակներում անձանց փաստացի դերակատարումը կարող է արտաքինից նման լինել, սակայն դրանց քրեաիրավական բնույթը և պատասխանատվության հիմքերը տարբեր են։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև այն դեպքերը, երբ հանցագործության անմիջական կատարողը չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության՝ օրինակ՝ տարիքային, անմեղսունակության կամ այլ իրավական հանգամանքների պատճառով, և այդ պայմաններում գնահատվում է մեկ այլ անձի կողմից նրա օգտագործմամբ հանցավոր արդյունքի հասնելու գործողությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է հանցագործության միջնորդավորված կատարման ճիշտ որակավորման խնդիրը, քանի որ սխալ իրավական գնահատականը կարող է հանգեցնել ինչպես պատասխանատվության անհիմն ընդլայնման, այնպես էլ հանցավոր վարքագծի ոչ պատշաճ որակավորման։ Քննարկվում են մեղավորության անհատականացման, անձի կողմից օգտագործված այլ սուբյեկտի վարքագծի իրավական նշանակության, հանցավոր մտադրության և իրական գործողությունների փոխհարաբերության հարցերը։ Գործնական տեսանկյունից աշխատությունը կարող է անդրադառնալ իրավապահ և դատական պրակտիկայում հանդիպող բարդ իրավիճակներին, ապացուցման առանձնահատկություններին և այն չափանիշներին, որոնց միջոցով անհրաժեշտ է տարբերակել միջնորդավորված կատարումը հանցակցության այլ ձևերից։ Միաժամանակ դիտարկվում են քրեական օրենսդրության կիրառման հնարավոր խնդիրները, իրավական կարգավորման բացերն ու հակասությունները և դրանց հաղթահարման տեսական մոտեցումները։ Աշխատության նպատակներից է նպաստել միջնորդավորված կատարման դեպքերի քրեաիրավական գնահատման միասնական և հիմնավորված չափանիշների ձևավորմանը՝ ապահովելով պատասխանատվության անհատականացման, օրինականության և արդարության սկզբունքների պահպանումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավաբան-հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությամբ սովորող ուսանողների համար։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է փորձագիտական ռազմավարությունների ներկայացման համար համապատասխան մոդելների և ծրագրային լուծումների մշակմանը՝ կենտրոնանալով մասնագիտական գիտելիքի ձևակերպման, կառուցվածքային ներկայացման և համակարգչային միջավայրում դրա արդյունավետ կիրառման խնդիրների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են փորձագետների կողմից որոշումների կայացման ընթացքում կիրառվող ռազմավարությունները, դրանց առանձնահատկությունները և այն մեթոդները, որոնց միջոցով մասնագիտական փորձը կարող է վերածվել formalized knowledge-ի, ալգորիթմների և ծրագրային բաղադրիչների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձագիտական գիտելիքի մոդելավորմանը, դրա ներկայացման ձևերին, տրամաբանական և գործառական կապերի նկարագրմանը, ինչպես նաև տարբեր իրավիճակներում փորձագիտական ռազմավարությունների վերարտադրման և կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ծրագրային ապահովման մշակումը, որը կարող է աջակցել փորձագիտական ռազմավարությունների պահպանմանը, վերլուծությանը, կառավարմանը և գործնական կիրառմանը։ Դիտարկվում են մոդելավորման և ծրագրավորման մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել համակարգերի ճկունությունը, հուսալիությունը և որոշումների կայացման գործընթացների արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են մարդկային փորձը համակարգչային ներկայացման վերածելիս, այդ թվում՝ ոչ ամբողջությամբ ձևակերպված գիտելիքի, իրավիճակային որոշումների և տարբեր փորձագետների ռազմավարությունների տարբերությունների նկարագրմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արհեստական բանականության, փորձագիտական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, գիտելիքի ներկայացման և որոշումների աջակցման համակարգերի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին՝ առաջարկելով տեսական ու գործնական մոտեցումներ փորձագիտական ռազմավարությունների համակարգչային մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համար։