Մոբիլիզմի տեսություն

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում մանկավարժական մտքի և ֆիզիկական դաստիարակության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ 19-րդ դարի կեսերից մինչև 21-րդ դարի առաջին տասնամյակը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ձևավորվել երեխաների և երիտասարդների ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես է փոխվել դրա տեղը կրթության և դաստիարակության ընդհանուր համակարգում, և ինչպիսի մանկավարժական գաղափարներ են առաջադրվել մարդու ֆիզիկական, մտավոր, բարոյական ու սոցիալական զարգացման փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Թեմայի կարևոր կողմերից մեկն այն է, որ ֆիզիկական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարմնի ամրապնդման, շարժողական կարողությունների զարգացման կամ առողջության պահպանման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի ձևավորման բաղադրիչ։ Այդ տեսանկյունից աշխատանքը կապում է ֆիզիկական դաստիարակության պատմությունը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման հետ՝ անդրադառնալով կրթական գաղափարների փոփոխությանը, դպրոցական դաստիարակության նպատակներին, սերնդի առողջ և ներդաշնակ զարգացման խնդիրներին ու հասարակական պահանջներին։ Ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս տեսնել պատմական շարունակականությունը և միաժամանակ բացահայտել տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հայ լուսավորական և մանկավարժական գաղափարները, որոնցում կրթությունը դիտարկվում էր որպես անհատի և հասարակության առաջընթացի կարևոր պայման։ Այդ շրջանի մանկավարժական մտածողության մեջ ֆիզիկական դաստիարակության հարցերը կապված էին նաև առողջության, աշխատանքի, կարգապահության և երեխայի բնական զարգացման հետ։ Հայ մանկավարժական ժառանգության ուսումնասիրություններում, օրինակ, Խաչատուր Աբովյանի գաղափարների շրջանակում նշվում է նաև ֆիզիկական և աշխատանքային դաստիարակության անհրաժեշտությունը երեխայի անձի զարգացման գործում։ Հետագա ժամանակաշրջաններում ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպումն աստիճանաբար ավելի սերտորեն կապվեց դպրոցական կրթության, ուսուցման մեթոդների և պետական կրթական համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ մոտեցումները ձևավորվել են ոչ միայն տեսական մանկավարժական աշխատությունների, այլև կրթական հաստատությունների, ուսումնական ծրագրերի, մեթոդական մշակումների և հասարակական կյանքի փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Խորհրդային շրջանում ֆիզիկական կուլտուրան և սպորտը ստացան ավելի համակարգված կազմակերպական և կրթական ձևեր, իսկ ֆիզիկական պատրաստվածությունը ներառվեց մատաղ սերնդի դաստիարակության լայն համակարգում։ Հայաստանի անկախության շրջանը, իր հերթին, առաջ բերեց նոր խնդիրներ՝ կապված ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակության վերաիմաստավորման, առողջ ապրելակերպի խթանման, մանկապատանեկան սպորտի զարգացման և կրթության նոր պահանջներին համապատասխան մեթոդների կիրառման հետ։ Այդ համատեքստում ուշագրավ է, որ Հայաստանի օրենսդրության մեջ ևս մանկապատանեկան ֆիզիկական դաստիարակությունն ու սպորտը կապվում են երեխաների առողջ կենսակերպի, կրթության և անհատի զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատանքի ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր դարաշրջանների մանկավարժական մոտեցումները և բացահայտել այն գաղափարների զարգացումը, որոնք վերաբերում են մարդու ֆիզիկական և հոգևոր զարգացման ամբողջականությանը։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայ մանկավարժության պատմությամբ, ֆիզիկական դաստիարակության տեսությամբ և դպրոցական կրթության զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակչական և մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը լույս է տեսել Երևանում 2010 թվականին, ունի 22 էջ, պարունակում է նկարներ և մատենագիտական ցանկ, իսկ վերջում ներկայացված է նաև ռուսերեն ամփոփում։

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներկայացնում է դդմի պտուղների կենսաքիմիական կազմի և քիմիկոտեխնոլոգիական հատկությունների համապարփակ ուսումնասիրություն՝ հաշվի առնելով տարբեր սորտային առանձնահատկությունների և պահպանման ժամկետների ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են դդմի պտուղներում պարունակվող հիմնական սննդարար և կենսաբանորեն ակտիվ նյութերը, դրանց փոփոխությունները պահպանման ընթացքում, ինչպես նաև տարբեր սորտերի որակական և տեխնոլոգիական արժեքի գնահատման մեթոդները։ Հեղինակը անդրադառնում է ածխաջրերի, օրգանական թթուների, վիտամինների, հանքային տարրերի, պիգմենտների և այլ արժեքավոր միացությունների դինամիկային՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը պտուղների սննդային արժեքի և վերամշակման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև դդմի օգտագործման արդյունավետ եղանակները սննդի արտադրության մեջ, պահպանման պայմանների ազդեցությունը հումքի որակի վրա և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների կիրառման առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի կառավարման, սննդի արդյունաբերության հումքային բազայի զարգացման և տեղական սորտերի արդյունավետ օգտագործման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության, կենսաքիմիայի, սննդի տեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Այս թեման վերաբերում է ժամանակակից աշխարհում ձևավորվող նոր գլոբալ կանոնների և բարոյագիտության փիլիսոփայական հիմքերին՝ ընդգծելով այն գաղափարական, արժեքային և նորմատիվ փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են գլոբալիզացիայով, տեխնոլոգիական առաջընթացով և միջմշակութային փոխազդեցությունների խորացմամբ։ Ավանդական բարոյագիտական համակարգերը, որոնք հաճախ հիմնված էին ազգային, կրոնական կամ տեղական մշակութային նորմերի վրա, աստիճանաբար փոխակերպվում են դեպի ավելի համընդհանուր, միջմշակութային և մարդու իրավունքների վրա հիմնված մոտեցումներ։ Այս գործընթացում կարևոր դեր է խաղում համընդհանուր բարոյականության գաղափարը, որը փորձում է ձևակերպել այնպիսի սկզբունքներ, որոնք ընդունելի են տարբեր մշակութային և սոցիալական համակարգերում՝ անկախ դրանց պատմական կամ գաղափարական տարբերություններից։ Այդպիսի սկզբունքների շարքում հաճախ ընդգծվում են մարդու արժանապատվությունը, ազատությունը, արդարությունը և պատասխանատվությունը, որոնք դիտարկվում են որպես գլոբալ էթիկական կարգի հիմք։ Միևնույն ժամանակ, փիլիսոփայական բանավեճերում առաջանում է լարվածություն համընդհանուրիզմի և մշակութային հարաբերականության միջև, երբ հարց է դրվում՝ արդյոք հնարավոր է ստեղծել մի միասնական բարոյական համակարգ, թե բարոյական նորմերը միշտ պետք է դիտարկվեն կոնկրետ մշակութային համատեքստում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկապես թափանցիկ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության որոշման համար նախատեսված չափիչ սարքի մշակման և դրա աշխատանքային բնութագրերի հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում լուծույթի միջով անցնող կամ դրա հետ փոխազդող օպտիկական ճառագայթման բնութագրերի փոփոխությունների գրանցումն ու դրանց հիման վրա խառնուրդների առկայության և քանակական պարունակության գնահատումն է։ Քննվում են հեղուկ միջավայրերի օպտիկական հատկությունները, լույսի կլանման, ցրման և փոխանցման երևույթները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել չափումների ճշգրտության և վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սարքի կառուցվածքային և չափագիտական բնութագրերին՝ լուսային աղբյուրի, օպտիկական համակարգի, լուսազգայուն ընդունիչի, ազդանշանի մշակման հանգույցների և արդյունքների ներկայացման միջոցների փոխկապակցված աշխատանքին։ Ուսումնասիրվում է չափվող օպտիկական պարամետրերի և լուծույթում խառնուրդների պարունակության միջև կախվածությունը՝ սարքի համապատասխան տրամաչափման և չափման արդյունքների մեկնաբանման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զգայունության, ընտրողականության, չափման տիրույթի, սխալի և կայունության գնահատումը, քանի որ այս բնութագրերն են պայմանավորում սարքի գործնական կիրառելիությունը տարբեր լուծույթների հետ աշխատելիս։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել մշակված սարքի տվյալները վերահսկիչ կամ ընդունված չափման մեթոդներով ստացված արդյունքների հետ՝ դրա չափագիտական հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև արտաքին պայմանների, լուծույթի ջերմաստիճանի, օպտիկական տարրերի վիճակի և այլ ուղեկցող գործոնների հնարավոր ազդեցությունը չափման արդյունքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում չափման գործընթացի ավտոմատացման, ստացված ազդանշանների թվային մշակման և սարքի գործառական հնարավորությունների կատարելագործման հարցերին։ Նման սարքերը կարող են նշանակություն ունենալ այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է վերահսկել թափանցիկ հեղուկ միջավայրերի մաքրությունը կամ բաղադրության փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտիկական չափումների, սարքաշինության, չափագիտության և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության գնահատման համար հուսալի և զգայուն չափիչ համակարգի ստեղծման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հիպերիցինի և պոդոֆիլոտոքսինների՝ որպես կենսաակտիվ միացությունների, ԴՆԹ-ի հետ փոխազդեցության ուսումնասիրությանը մոլեկուլային դինամիկայի մեթոդների կիրառմամբ։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից հաշվարկային քիմիայի մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս մոդելավորել բիոմոլեկուլների կառուցվածքային փոփոխությունները և փոխազդեցության էներգետիկ առանձնահատկությունները ժամանակի ընթացքում։ Հեղինակը վերլուծում է ուսումնասիրվող միացությունների կապման մեխանիզմները ԴՆԹ-ի տարբեր հատվածների հետ՝ ընդգծելով ինտերկալացիայի, հիդրոգենային կապերի և վան-դեր-Վաալսյան փոխազդեցությունների դերը կայուն կոմպլեքսների ձևավորման մեջ։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են մոլեկուլային դինամիկայի սիմուլյացիաների արդյունքները, կոնֆորմացիոն փոփոխությունները և էներգետիկ նվազագույնի որոնման մոտեցումները։ Ներկայացվում են նաև հաշվարկային մոդելների վավերացման մեթոդները՝ համեմատելով տեսական արդյունքները փորձարարական տվյալների հետ։ Գիրքը կարևոր ներդրում է բիոֆիզիկական քիմիայի և դեղերի մոլեկուլային դիզայնի ոլորտներում՝ բացահայտելով ԴՆԹ-ի հետ փոխազդող բնական միացությունների հնարավոր կիրառությունները հակաքաղցկեղային և հակավիրուսային դեղամիջոցների մշակման մեջ։ Աշխատությունը նախատեսված է քիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, հետազոտողների և դեղամիջոցների նախագծմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատանքը ներկայացնում է հայ տպագրության պատմությանն առնչվող մատենագիտական նյութերի համակարգված հավաքածու՝ նպատակ ունենալով մեկտեղել, նկարագրել և դասակարգել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայերեն և հայագիտությանը վերաբերող տպագիր աղբյուրները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հայկական տպագրական ժառանգության փաստագրման, մատենագիտական հաշվառման և գիտական շրջանառության ապահովման համար։ Նյութում կարող են ներառվել գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների, տարեգրքերի և այլ տպագիր հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով պարզելու դրանց վերնագրերը, հրատարակության տվյալները, ծավալը, լեզուն, տպագրության վայրը և ժամանակագրական պատկանելությունը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի հրատարակությունների համակարգված դասակարգումը, որը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրի որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ տպագրության զարգացման ընթացքին տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր տպագրական կենտրոններում։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել ինչպես Հայաստանի տարածքում, այնպես էլ հայկական գաղթօջախներում և արտերկրի տարբեր քաղաքներում իրականացված տպագրական գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ արտացոլելով հայկական գրատպության աշխարհագրական տարածվածությունն ու մշակութային նշանակությունը։ Մատենագիտական ցանկի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայ գրքի պատմությունը, տպագրական կենտրոնների ձևավորումը, հրատարակչական գործունեության զարգացումը և հայերեն տպագիր ժառանգության բազմազանությունը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանագետների, մատենագետների, պատմաբանների, բանասերների և հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ հատկապես գրականության որոնման, մատենագիտական հղումների ճշգրտման և հետազոտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն տեղեկատու նշանակություն ունի, այլև նպաստում է հայկական տպագրական ժառանգության պահպանմանը, ամբողջականացմանը և գիտականորեն համակարգված ներկայացմանը։ Նման մատենագիտական աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու հայ տպագրության վերաբերյալ համապարփակ տեղեկատվական բազա և հետագա ուսումնասիրությունների համար ապահովելու վստահելի ու կառուցակարգված աղբյուրագիտական հիմք։