Նովելներ

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ներզատիչ ախտաբանությունների պայմաններում ձվազատման դեղորայքային խթանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անպտղության այն դեպքերն են, երբ ձվազատման խանգարումները կապված են էնդոկրին համակարգի գործունեության փոփոխությունների և հորմոնային կարգավորման անհավասարակշռության հետ։ Ուսումնասիրվում են վերարտադրողական ֆունկցիայի և ներզատիչ համակարգի փոխկապակցվածությունը, ձվազատման խանգարումների առաջացման հնարավոր պատճառները, ինչպես նաև տարբեր էնդոկրին վիճակների ազդեցությունը ֆոլիկուլների հասունացման և ձվազատման գործընթացի վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման անհատականացված մոտեցմանը՝ հաշվի առնելով կնոջ հորմոնային վիճակը, ձվարանների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ուղեկցող ներզատիչ խանգարումները և վերարտադրողական նպատակները։ Քննարկվում են ձվազատման խթանման համար կիրառվող դեղորայքային մոտեցումների սկզբունքները, բուժման արդյունավետության գնահատման մեթոդները և բուժման ընթացքի հսկողության անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է հորմոնային ցուցանիշների և ձվարանների արձագանքի մշտադիտարկումը, քանի որ խթանման արդյունքը կարող է էապես տարբեր լինել տարբեր ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում։ Ուսումնասիրվում են նաև բուժման հնարավոր բարդությունների կանխարգելման և ռիսկերի նվազեցման խնդիրները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել հղիության հասնելու հավանականության վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի ներզատիչ խանգարումների, որոնք հաճախ ուղեկցվում են ձվազատման դիսֆունկցիայով, և ներկայացնել դրանց դեպքում բուժական ռազմավարության ընտրության առանձնահատկությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գինեկոլոգի, վերարտադրողական բժշկության մասնագետի և էնդոկրինոլոգի համագործակցությանը, քանի որ նման հիվանդների արդյունավետ վարումը պահանջում է ինչպես վերարտադրողական, այնպես էլ հորմոնային վիճակի համալիր գնահատում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, էնդոկրինոլոգների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում ձվազատման խանգարումների և դրանց դեղորայքային շտկման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ ընդգծելով անհատականացված բուժման, կլինիկական վերահսկողության և հնարավոր ռիսկերի կանխարգելման կարևորությունը։

Lեզվաբանություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է մայրենի լեզվի նկատմամբ սիրո, հարգանքի և պահպանության գաղափարին նվիրված գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին ուղղորդել համապատասխան գրքերի, հոդվածների, ուսումնական և մշակութային նյութերի ընտրության հարցում։ Այն կարող է ներառել հայոց լեզվի պատմությանը, զարգացմանն ու պահպանությանը, լեզվական մշակույթին, ուղղագրությանը, բառապաշարին, հայ գրականությանը և ազգային ինքնության ձևավորման գործում մայրենի լեզվի ունեցած նշանակությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Ցանկի հիմնական արժեքը տեղեկատվության համակարգված ներկայացումն է, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է ավելի հեշտությամբ գտնել մայրենի լեզվի ուսումնասիրության և արժևորման համար անհրաժեշտ աղբյուրներ։ Նման մատենագիտական նյութը կարող է նախատեսված լինել դպրոցականների, ուսանողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների և հայոց լեզվով ու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Հրատարակության մեջ ընդգրկված գրականությունը կարող է նպաստել լեզվի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքի, ճիշտ և գրագետ խոսքի, ազգային մշակութային ժառանգության գիտակցման և ընթերցասիրության զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մատենագիտական ցանկի կրթադաստիարակչական բնույթը, քանի որ մայրենի լեզվի պահպանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես լեզվաբանական, այլև որպես ազգային մշակույթի և ինքնության պահպանման կարևոր պայման։ Նյութերի ընտրությունը կարող է օգտակար լինել նաև թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպման, դպրոցական և արտադասարանային միջոցառումների նախապատրաստման, գրադարանային ցուցահանդեսների ձևավորման և լեզվամշակութային աշխատանքների իրականացման համար։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարող է ծառայել որպես կողմնորոշիչ գործիք այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները հայոց լեզվի, գրականության և լեզվական ժառանգության վերաբերյալ։ Մատենագիտական ցանկի միջոցով համակարգված կերպով ներկայացվող գրականությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թեմայի տարբեր կողմերը՝ լեզվի պատմական զարգացումից և գրական ժառանգությունից մինչև ժամանակակից լեզվական մշակույթի խնդիրներ։ Աշխատանքը կարող է նպաստել մայրենի լեզվի նկատմամբ հետաքրքրության մեծացմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և հայերեն գրական ու գիտական աղբյուրների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, բանասերներին, մշակութաբաններին, դպրոցականներին, ուսանողներին և հայերենով ու ազգային մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Գիրքը նվիրված է հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման կազմակերպման հիմնախնդիրներին՝ ուսումնասիրության օրինակ ընտրելով Գլաձոր խոշորացված համայնքը։ Աշխատությունում վերլուծվում են համայնքի հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողերի նպատակային օգտագործման առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի կառավարման մեխանիզմները և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են հողօգտագործման պլանավորման, կադաստրային տվյալների կիրառման, հողերի պահպանության, բերրիության բարձրացման, տարածքային զարգացման և ռացիոնալ կառավարման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով սոցիալ-տնտեսական և բնապահպանական գործոնները։ Ներկայացվում են առաջարկություններ, որոնք միտված են հողային ռեսուրսների կայուն օգտագործմանը, գյուղատնտեսական արտադրողականության աճին, համայնքային զարգացման խթանմանը և բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հողաշինության, գյուղատնտեսության, համայնքային կառավարման, տարածքային պլանավորման և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչների համար։

Lեզվաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմություն» երկի բառապաշարի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնված հաճախականության բառարանի կազմման և վերլուծության մեթոդների վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է պատմագրական կարևորագույն երկի լեզվական կառուցվածքը, բառային կազմը, կիրառվող բառերի հաճախականությունը, իմաստային առանձնահատկությունները և լեզվական շերտերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դասական հայերենի բառապաշարի հարստությունը, հեղինակի լեզվական նախասիրությունները և պատմագրական ոճի առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են բառերի գործածության վիճակագրական տվյալներ, բառային միավորների դասակարգումներ և դրանց դերը ստեղծագործության լեզվական համակարգում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի ուսումնասիրության, հին հայկական գրականության և մատենագրության հետազոտության համար, քանի որ բացահայտում է միջնադարյան հայ պատմագրության լեզվական առանձնահատկությունները և Մովսես Խորենացու ստեղծագործության բառային հարուստ ժառանգությունը։ Այն օգտակար աղբյուր է լեզվաբանների, բանասերների, հայագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են հայոց լեզվի զարգացման ընթացքով ու դասական գրականության լեզվական ուսումնասիրությամբ։

Այլ առարկաներ

Հանրային կառավարման տեսություն (մաս 2-րդ)-ը պետական կառավարման և վարչարարության տեսական-կիրառական ուսումնական ձեռնարկ է, որը շարունակում է հանրային կառավարման հիմնական հասկացությունների և մոդելների ուսումնասիրությունը՝ խորանալով ժամանակակից կառավարման համակարգերի գործառույթների, ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների և արդյունավետության գնահատման մեխանիզմների մեջ, աշխատությունում ներկայացվում են հանրային քաղաքականության մշակման և իրականացման փուլերը, պետական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները, կենտրոնական և տեղական ինքնակառավարման համակարգերի համագործակցությունը, ինչպես նաև հանրային ծառայությունների կազմակերպման և բարելավման մոտեցումները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման արդիականացման գործընթացներին՝ թվայնացում, թափանցիկություն, հաշվետվողականություն և հանրային մասնակցության ընդլայնում, միաժամանակ վերլուծվում են վարչական բարեփոխումների մոդելները և միջազգային փորձը՝ համեմատական դիտանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգային պատկերացում հանրային կառավարման տեսության և գործնական կիրառությունների մասին՝ օգնելով ապագա պետական ծառայողներին և կառավարման մասնագետներին հասկանալ ժամանակակից պետական համակարգերի աշխատանքի տրամաբանությունը։

Պատմություն

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։