Ով է ամպը

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բջջային կապի ցանցերի բազային կայանների էներգաարդյունավետության բարձրացման միջոցների մշակմանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից հեռահաղորդակցական համակարգերի էներգիայի սպառման աճը և ցանցերի աշխատանքի օպտիմալացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բազային կայանների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, էներգիայի սպառման հիմնական բաղադրիչները և այն տեխնիկական ու շահագործման գործոնները, որոնք պայմանավորում են կայանների էներգետիկ արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռադիոհաճախականային սարքավորումների, ուժային սնուցման համակարգերի, հովացման և օժանդակ ենթահամակարգերի էներգիայի սպառմանը, ինչպես նաև ցանցային ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են էներգիայի սպառման նվազեցման հնարավոր մեթոդները՝ սարքավորումների աշխատանքի դինամիկ կառավարումից և ցածր էներգասպառող տեխնոլոգիաների կիրառությունից մինչև ռադիոռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, չօգտագործվող բաղադրիչների ժամանակավոր անջատում և հովացման համակարգերի օպտիմալացում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բազային կայանների աշխատանքի ռեժիմների մոդելավորմանը և էներգիայի սպառման գնահատման մեթոդների մշակմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս որոշել էներգախնայողության առավել արդյունավետ միջոցները՝ առանց կապի որակի և ցանցի հուսալիության էական նվազման։ Ուսումնասիրվում են նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների, էներգիայի կուտակման համակարգերի և խելացի կառավարման մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները հատկապես այն կայանների համար, որոնք գտնվում են էլեկտրական ցանցից հեռու կամ ունեն սահմանափակ էներգամատակարարում։ Մշակվող լուծումների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել էներգիայի ընդհանուր սպառման, շահագործման ծախսերի, ածխածնային արտանետումների և կապի ծառայությունների որակի փոփոխության հիման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բջջային կապի ենթակառուցվածքների շահագործման ծախսերի նվազեցմանը, էներգիայի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և հեռահաղորդակցության ոլորտի էկոլոգիական ազդեցության սահմանափակմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ցանցի հուսալիությունն ու սպասարկման անհրաժեշտ մակարդակը։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գյուղական համայնքների համաչափ զարգացման հիմնախնդիրներին՝ Կոտայքի մարզի օրինակով, որտեղ ընդգծվում են տարածքային զարգացման անհավասարությունները, սոցիալ-տնտեսական տարբերությունները և ենթակառուցվածքային սահմանափակումները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են բնակչության տեղաբաշխումը, զբաղվածության կառուցվածքը, գյուղատնտեսական արտադրության մակարդակը և տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը ազդում համայնքների զարգացման դինամիկայի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական տարածքների տնտեսական ակտիվացման խնդիրներին՝ ներառյալ փոքր և միջին բիզնեսի զարգացումը, ագրարային ոլորտի արդիականացումը, շուկաների հասանելիությունը և ներդրումային միջավայրի բարելավումը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ենթակառուցվածքային զարգացման՝ ճանապարհների, ջրամատակարարման, կրթական և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության կարևորությունը որպես համաչափ զարգացման հիմնական նախապայման։ Միաժամանակ դիտարկվում են պետական տարածաշրջանային քաղաքականության գործիքները և համայնքային զարգացման ծրագրերը, որոնք ուղղված են սոցիալական անհավասարությունների նվազեցմանը և բնակչության կյանքի որակի բարձրացմանը։

Լրագրություն

«Le Monde»-ը ֆրանսիական ամենաինքնատիպ և ամենահեղինակավոր օրաթերթն է։ Ավելի քան մեկ միլիոն ֆրանսիացիների համար այս թերթի ամենօրյա ընթերցումն առօրյայի կարևոր, պարտադիր մասն է կազմում, իսկ ողջ աշխարհում այն ունի 2129000 ընթերցող / Впервые изучается и подвергается научному анализу одна из ведущих газет Франции с точки зрения ее истории, видов хозяйствования, информационной своеобразности, жанровых и языковых особенностей Հրատ.՝ Երևանի պետական համալսարան, Երևան, 2005, Սեղմագիր՝ 29 էջ [src=123456789/3752] [dspace.nla.am]

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ըմբշամարտում գցումների տեխնիկայի ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մարզիկների տեխնիկական պատրաստվածության արդյունավետ զարգացման և գցումների ճիշտ ու անվտանգ յուրացման առավել նպատակահարմար մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գցումների հիմնական տեխնիկական կառուցվածքը, դրանց կատարման փուլերը, մարզիկի մարմնի դիրքը, հավասարակշռության պահպանումը, բռնումների և շարժումների հաջորդականությունը, ինչպես նաև հակառակորդի ծանրության կենտրոնի վրա ազդեցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման փուլային կազմակերպմանը՝ սկսած պարզ նախապատրաստական շարժումներից և ընդհանրացնող վարժություններից մինչև տեխնիկական գործողությունների ամբողջական կատարում տարբեր իրավիճակներում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել գցումների ուսուցման համար կիրառվող ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական վարժությունները, զուգընկերոջ հետ կատարվող վարժությունները, կրկնությունների կազմակերպումը, շարժումների տեսական ցուցադրումը և սխալների շտկման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարզիկների տարիքային, ֆիզիկական և տեխնիկական պատրաստվածության մակարդակի հաշվառմանը, քանի որ ուսուցման արդյունավետությունը մեծապես կախված է վարժությունների բարդության աստիճանի ճիշտ ընտրությունից և մարզումային ծանրաբեռնվածության համապատասխանեցումից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գցումների կատարման ժամանակ անվտանգության կանոններին, ճիշտ ընկնելու և ինքնապաշտպանության հմտությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև մարզիկի վստահության և շարժումների վերահսկման զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ուսուցման մեթոդների համեմատական արդյունավետությանը՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի հաջորդականությամբ և պայմաններում են տեխնիկական հմտությունները առավել կայուն ձևավորվում։ Գործնական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մշակելու մարզումային վարժությունների համակարգ, որը նպաստում է շարժումների ճշգրտության, արագության, ուժի, ճկունության, կոորդինացիայի և տեխնիկական գործողությունների արդյունավետության բարձրացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել ըմբշամարտիկների տեխնիկական պատրաստության ծրագրերի կատարելագործման, մարզումների կառուցվածքի օպտիմալացման և մրցակցային պայմաններում գցումների արդյունավետ կիրառման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ըմբշամարտի մարզիչներին, մարզիկներին, ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի մասնագետներին, սպորտային մանկավարժներին, ուսանողներին և մարզական պատրաստության մեթոդիկայով զբաղվող հետազոտողներին։

Մաթեմատիկա

Գրքում ուսումնասիրվում են ռադիոհաճախականային պլազմայի վերահսկման և ղեկավարման մեթոդները՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց կիրառությանը ժամանակակից տեխնոլոգիական գործընթացներում, վերլուծվում են պլազմայի ֆիզիկական և էլեկտրամագնիսական հատկությունները, ներկայացվում են ռադիոհաճախականության միջոցով պլազմայի ձևավորման, խթանման և կայունության ապահովման սկզբունքները, դիտարկվում են նավթի, մետաղների և հիդրոէներգետիկ գործընթացներում պլազմայի կառավարման գործնական կիրառությունները, առաջարկվում են ավտոմատացված և ճշգրիտ հսկման համակարգեր՝ ռեակցիաների ընթացքի օպտիմալացման համար, ուսումնասիրվում են ազդանշանների մոնիթորինգի և հետադարձ կապի մեխանիզմները, օգտագործվում են ինչպես փորձարարական, այնպես էլ թվային մոդելավորման մեթոդներ, աշխատանքը համադրում է ֆիզիկայի, ինժեներիայի և ավտոմատացման գիտելիքները՝ նպաստելով պլազմայի կիրառական գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը և ժամանակակից տեխնոլոգիական արտադրության զարգացմանը։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գյուղատնտեսական արտադրությանն ուղեկցող բազմաբնույթ ռիսկերի պայմաններում ապահովագրական մեխանիզմների դերի և արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ գյուղատնտեսությունը զգալիորեն կախված է բնական և կլիմայական պայմաններից, ինչի հետևանքով գյուղատնտեսական արտադրողները կարող են բախվել բերքի կորստի, կենդանիների անկման, ցրտահարության, կարկտահարության, երաշտի, ուժեղ տեղումների և այլ անբարենպաստ երևույթների հետևանքով առաջացող ֆինանսական վնասների։ Այս պայմաններում ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նվազեցնել գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների անկայունությունը և նպաստել դրանց ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները և կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության ոլորտի արտադրական ցիկլերի, եկամուտների սեզոնայնության և բնական ռիսկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է ապահովագրական ռիսկերի ճիշտ նույնականացումը և գնահատումը, քանի որ տարբեր մշակաբույսեր, մարզեր և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակներ ունեն ռիսկերի տարբեր մակարդակներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ապահովագրական պայմանագրերի կառուցվածքը՝ ապահովագրության օբյեկտները, ապահովագրական դեպքերը, ծածկույթի չափը, ապահովագրավճարները, փոխհատուցման մեխանիզմները և վնասի գնահատման կարգը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ապահովագրության պետական աջակցության մեխանիզմներին։ Գյուղատնտեսական ապահովագրության տարածման համար կարևոր դեր կարող է ունենալ պետության կողմից ապահովագրավճարների մասնակի սուբսիդավորումը, քանի որ գյուղատնտեսական ռիսկերի բարձր մակարդակը կարող է ապահովագրությունը թանկ դարձնել փոքր և միջին տնտեսությունների համար։ Պետական մասնակցությունը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրողների կողմից դրանց օգտագործման ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ընկերությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ ապահովագրական ընկերությունները կարողանան ճիշտ գնահատել ռիսկերը և վնասները, իսկ գյուղատնտեսական տնտեսությունները բավարար տեղեկացված լինեն ապահովագրության պայմանների, առավելությունների և սահմանափակումների վերաբերյալ։ Տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական մշակույթի ոչ բավարար մակարդակը կարող են խոչընդոտել համակարգի տարածմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև ապահովագրական դեպքերի ժամանակ վնասի օբյեկտիվ և արագ գնահատումը։ Գյուղատնտեսության ոլորտում վնասները կարող են ընդգրկել մեծ տարածքներ և տարբեր աստիճանի վնասվածություն ունեցող մշակաբույսեր կամ կենդանիներ, ուստի փոխհատուցման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման մեթոդների ճշգրտությունից։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ժամանակակից տեխնոլոգիաների՝ հեռահար զոնդավորման, արբանյակային տվյալների, թվային քարտեզագրման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուղատնտեսական ապահովագրության պահանջարկի վրա ազդող գործոնների բացահայտումը։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների չափը, եկամուտների մակարդակը, ապահովագրության արժեքը, նախկինում ունեցած վնասների փորձը, պետական աջակցության առկայությունը, ֆինանսական գրագիտությունը և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վստահությունը կարող են ազդել ապահովագրական ծառայությունից օգտվելու որոշման վրա։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու որոշ տնտեսություններ ակտիվորեն օգտվում են ապահովագրությունից, իսկ մյուսները նախընտրում են ռիսկերը կրել ինքնուրույն։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել նաև գյուղատնտեսության ապահովագրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների ամբողջությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել ապահովագրական ծառայությունների համեմատաբար բարձր արժեքը, գյուղացիական տնտեսությունների սահմանափակ ֆինանսական հնարավորությունները, ռիսկերի գնահատման բարդությունը, վնասների փոխհատուցման նկատմամբ անվստահությունը, տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական շուկայի սահմանափակ ծավալը։ Խնդիրների լուծումը պահանջում է պետության, ապահովագրական ընկերությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների և ոլորտային կառույցների համագործակցություն։ Գործնական առումով աշխատանքը կարող է առաջարկել գյուղատնտեսական ապահովագրության կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքի բազմազանեցում, պայմանների պարզեցում, ֆերմերների իրազեկվածության բարձրացում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործում, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացում և թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառում։ Կարևոր է նաև ապահովագրական համակարգը համապատասխանեցնել տարբեր մարզերի և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակների առանձնահատկություններին՝ խուսափելով բոլոր տնտեսությունների համար միատեսակ մոտեցումից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գյուղատնտեսության ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ՀՀ գյուղատնտեսական ոլորտի ֆինանսական կայունության և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ։ Դրա արդյունավետ զարգացումը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների պաշտպանությանն, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը, արտադրության շարունակականության ապահովմանը և բնական ու կլիմայական ռիսկերի հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների մեղմմանը։