Պետական և մունիցիպալ կառավարում - Մաս-1

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Լևոն Շանթի գրական և դրամատուրգիական ստեղծագործությունները, որոնք առանձնանում են փիլիսոփայական խորությամբ, ազգային գաղափարներով և մարդու ներաշխարհի վերլուծությամբ։ Նրա պիեսներում և արձակ գործերում հաճախ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում անհատի ազատության, բարոյական ընտրության, հայրենիքի և ազգային ինքնության թեմաները։ Շանթը համադրում է հոգեբանական դրաման և գաղափարական հակադրությունները՝ ստեղծելով կերպարներ, որոնք կանգնած են ներքին պայքարի և հասարակական պատասխանատվության առաջ։ Նրա լեզուն արտահայտիչ է և գաղափարականորեն հագեցած, իսկ ստեղծագործությունները կարևոր դեր ունեն հայ նոր դրամատուրգիայի զարգացման մեջ։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ծանոթանալ Շանթի բազմակողմանի գրական աշխարհին և գնահատել նրա ներդրումը հայ մշակույթի ու գրականության պատմության մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ասիայի հնագույն պատմության վերաբերյալ համեմատական և քննադատական ուսումնասիրություններին՝ ընդգրկելով տարբեր քաղաքակրթությունների ծագման, զարգացման և փոխազդեցության հարցերը։ Գրքում վերլուծվում են Մերձավոր և Հեռավոր Արևելքի հին պետական կազմավորումները, նրանց քաղաքական կառուցվածքները, մշակութային ավանդույթները և պատմագրական աղբյուրների առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում առասպելաբանական և պատմական նարատիվների փոխկապակցությանը՝ փորձելով առանձնացնել փաստական հիմքերը լեգենդար և կրոնական ավանդություններից։ Քննարկվում են նաև առևտրային ուղիների, հատկապես հին ճանապարհային ցանցերի դերը քաղաքակրթությունների միջև կապերի ձևավորման և մշակութային փոխանակումների զարգացման գործում։ Աշխատությունը ներկայացնում է Ասիայի պատմության տարբեր դարաշրջանների համադրական վերլուծություն՝ ընդգծելով տարածաշրջանի բազմաշերտ և բազմամշակութային բնույթը։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, արևելագետների, հնագիտության մասնագետների և հին քաղաքակրթություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1974 թվականի առաջին եռամսյակի՝ հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների ընթացքում նշվող կարևոր պատմական, մշակութային և հասարակական իրադարձությունների համակարգված օրացուցային ցուցակ, որը նախատեսված է ընթերցողին տեղեկացնելու նշանավոր տարեթվերի, հոբելյանների և հիշարժան դեպքերի մասին։ Նման տեղեկատուներում ընդգրկվում են ինչպես համաշխարհային պատմության նշանակալի իրադարձություններ, այնպես էլ ազգային մշակույթի, գիտության, գրականության և հասարակական կյանքի հետ կապված տարեթվեր, որոնք ունեն կրթական և ճանաչողական արժեք։ Նյութը սովորաբար կառուցված է օրացուցային հաջորդականությամբ՝ յուրաքանչյուր օրվա կամ ամսվա շրջանակում ներկայացնելով համապատասխան հիշարժան իրադարձությունները և դրանց համառոտ բնութագրերը, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործել այն որպես ուսուցողական և տեղեկատվական աղբյուր դպրոցներում, գրադարաններում և մշակութային հաստատություններում։ Այսպիսի հրատարակությունները նպաստում են պատմական հիշողության պահպանմանը, հասարակական գիտակցության ձևավորմանը և ընթերցողների հետաքրքրության բարձրացմանը դեպի պատմական և մշակութային ժառանգություն՝ միաժամանակ ծառայելով որպես հղման նյութ գիտական և կրթական աշխատանքի համար։

Իրավաբանություն

Իրավունքի սկզբունքների դերը ՀՀ իրավական համակարգում ունի հիմնարար նշանակություն ինչպես նորմատիվ կառուցվածքի ձևավորման, այնպես էլ իրավակիրառ պրակտիկայի ուղղորդման տեսանկյունից, քանի որ դրանք հանդես են գալիս որպես իրավական կարգավորման ընդհանուր գաղափարական և արժեքային հիմքեր։ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում իրավունքի սկզբունքները ամրագրված են Սահմանադրությամբ, ոլորտային օրենքներով և դատական նախադեպային մոտեցումներով, և ապահովում են իրավական նորմերի մեկնաբանության ու կիրառման միասնականությունը։ Դրանց շարքում առանձնանում են օրինականության, իրավահավասարության, մարդու և քաղաքացու իրավունքների գերակայության, իրավական որոշակիության, համաչափության և արդարության սկզբունքները, որոնք ձևավորում են իրավական պետության առանցքային կառուցվածքը։ Տեսական առումով իրավունքի սկզբունքները դիտարկվում են որպես իրավական համակարգի «կմախք», որը միավորում է տարբեր իրավական ճյուղերը մեկ միասնական արժեքային համակարգում և ապահովում է իրավական նորմերի տրամաբանական համադրելիությունը։ Դրանք նաև կատարում են մեկնաբանական գործառույթ՝ օգնելով դատավորներին և իրավակիրառ մարմիններին լուծել այն դեպքերը, որտեղ կոնկրետ նորմերի կիրառումը բավարար չէ կամ առաջանում են հակասություններ։ Այս համատեքստում սկզբունքները ծառայում են որպես իրավունքի զարգացման ուղենիշներ՝ հնարավորություն տալով իրավական համակարգին հարմարվել սոցիալական փոփոխություններին առանց օրենսդրության ամբողջական վերափոխման։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դերն ու գործունեությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1939-1945 թվականների բարդ և ճգնաժամային ժամանակաշրջանում։ Աշխատության մեջ մանրամասն ուսումնասիրվում են Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևոր, ազգային և հասարակական նախաձեռնությունները պատերազմի պայմաններում, երբ հայ ժողովուրդը ինչպես Խորհրդային Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում կանգնած էր բազմաթիվ դժվարությունների առջև։ Գիրքը լուսաբանում է Մայր Աթոռի հարաբերությունները պետական կառույցների հետ, եկեղեցու մասնակցությունը համազգային խնդիրների լուծմանը, պատերազմի հետևանքով առաջացած սոցիալական ու բարոյական մարտահրավերներին արձագանքելու ուղիները, ինչպես նաև հոգևոր կենտրոնի ջանքերը հայ ժողովրդի միասնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր, պաշտոնական գրություններ և այլ աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել այդ տարիներին եկեղեցու ունեցած ազդեցության և պատասխանատվության մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն եկեղեցական պատմության, այլև Հայաստանի 20-րդ դարի պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես է հոգևոր կառույցը շարունակել իր առաքելությունը պատերազմի, քաղաքական փոփոխությունների և հասարակական ծանր պայմանների ժամանակաշրջանում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հետազոտողների, պատմաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայ Առաքելական Եկեղեցու, ազգային ինքնության պահպանման և հայ ժողովրդի պատմական դիմադրողականության հարցերով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առաջին Հանրապետության պատմության ուսումնասիրման ընթացքին, պատմագիտական մոտեցումներին և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված գնահատականների վերլուծությանը։ Ներկայացվում են հանրապետության ստեղծման, պետական կառավարման, արտաքին և ներքին քաղաքականության, սոցիալ-տնտեսական կյանքի, ազգային անվտանգության և հասարակական գործընթացների վերաբերյալ պատմագիտական աշխատությունները և դրանց հիմնական ուղղությունները։ Քննարկվում են տարբեր հեղինակների տեսակետները, սկզբնաղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունները, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման տարբերությունները և պատմագրության զարգացման փուլերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է ձևավորվել Հայաստանի առաջին Հանրապետության վերաբերյալ գիտական պատկերացումը և ինչ նշանակություն ունի այդ շրջանի ուսումնասիրությունը հայոց պետականության պատմության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։