Սնկաբանություն և բուսաբանություն

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը՝ դիտարկելով կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքը որպես անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման կարևոր միջոց։ Հետազոտության առանցքում սովորողների կողմից իրենց իրավունքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ գործող վարքականոնների գիտակցված ընկալման ձևավորումն է։ Իրավական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության զգացման, արդարության, փոխադարձ հարգանքի և սեփական գործողությունների հետևանքները գնահատելու կարողության զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը երեխայի իրավական սոցիալականացման գործընթացում։ Քննվում է ուսուցչի և դասղեկի դերը սովորողների հետ կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման, կոնֆլիկտային իրավիճակների խաղաղ կարգավորման, համագործակցային հարաբերությունների ձևավորման և դպրոցական միջավայրում ընդունելի վարքի սկզբունքների ամրապնդման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կրթության բովանդակության և սովորողների տարիքային առանձնահատկությունների համապատասխանության հարցը, քանի որ իրավական հասկացությունների արդյունավետ յուրացումը պահանջում է դրանց ներկայացում հասկանալի և իրական կյանքին առնչվող իրավիճակների միջոցով։ Դիտարկվում են քննարկումների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային վարժությունների, խմբային աշխատանքի և այլ ակտիվ մանկավարժական մեթոդների հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ոչ միայն գիտելիքի յուրացմանը, այլև որոշումների ընդունման ու պատասխանատու վարքի հմտությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցական միջավայրում բռնության, հակասոցիալական վարքի, կարգապահական խնդիրների և հասակակիցների միջև կոնֆլիկտների կանխարգելման ընդհանուր մանկավարժական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ընտանիքի, կրթական հաստատության և համապատասխան մասնագետների համագործակցությունը՝ հատկապես վարքային դժվարությունների կամ սոցիալական ռիսկերի դեպքում։ Իրավախախտումների կանխարգելումը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ և համակարգային գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն վերահսկողությունից, այլև երեխայի սոցիալական պատասխանատվության և իրավական ինքնագիտակցության զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, իրավական կրթության, սոցիալականացման և կանխարգելիչ աշխատանքի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել դպրոցականների իրավական դաստիարակության նշանակությունը օրինապահ, պատասխանատու և հասարակական հարաբերություններին գիտակցաբար մասնակցող անձի ձևավորման գործում։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերում վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանական առանձնահատկությունների և կանխարգելման միջոցառումների կազմակերպման ուսումնասիրությանը՝ զորակոչիկների, նորակոչիկների և ծառայության առաջին ամիսները անցնող զինծառայողների շրջանում։ Վերլուծվում են զինվորական կոլեկտիվներում վարակիչ հիվանդությունների տարածման վրա ազդող գործոնները, զորակոչված անձնակազմի առողջական վիճակի գնահատման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բժշկական զննությունների, պատվաստումների, սանիտարահիգիենիկ միջոցառումների, համաճարակաբանական հսկողության և բուժկանխարգելիչ ծրագրերի կազմակերպման սկզբունքները։ Քննարկվում են զինվորական միջավայրում վարակների տարածման ռիսկերի նվազեցման, բժշկական ծառայության արդյունավետության բարձրացման և անձնակազմի առողջության պահպանման ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ռազմական բժշկության, համաճարակաբանության և հանրային առողջապահության ոլորտներում՝ նպաստելով զինված ուժերում վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ռազմական բժիշկների, համաճարակաբանների, բուժծառայության մասնագետների և առողջապահության ոլորտի հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Գրքում ներկայացվում է օտար լեզուներով հրատարակված նոր գրքերի համակարգված ինֆորմացիոն ցանկը, որը նպատակ ունի ընթերցողին տրամադրել արդի գիտական, կրթական և գեղարվեստական գրականության մասին համառոտ և կառուցվածքային տեղեկություն, ընդգրկվում են տարբեր լեզուներով՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով հրատարակված աշխատանքներ՝ լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության, տեխնիկայի, տնտեսագիտության և բնական գիտությունների ոլորտներից, յուրաքանչյուր գրքի մասին տրվում է տեղեկատվություն՝ թեմատիկ ուղղվածության, հիմնական բովանդակության, կիրառական և գիտական նշանակության վերաբերյալ, ընդգծվում են միջազգային գիտական և մշակութային միտումները, որոնք արտացոլվում են նոր հրատարակություններում, ներկայացվում են նաև թարգմանությունների և լեզվական փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները, գիրքը ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր ուսանողների, հետազոտողների, գրադարանավարների և լեզուների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով օտարալեզու գրականության հասանելիության ընդլայնմանը և տեղեկատվական հոսքերի համակարգմանը։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մասնագիտական վերլուծական և մեթոդական բնույթի աշխատանք է, որը ներկայացնում է Հայաստանում 1980 թվականին գործող գրադարանային կենտրոնացված համակարգերի գործունեության ընդհանուր պատկերը, աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, ձեռքբերումները, առկա դժվարությունները և դրանց կատարելագործման վերաբերյալ առաջարկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կենտրոնացված գրադարանային սպասարկման կազմակերպումն է՝ մասնաճյուղային գրադարանների և կենտրոնական գրադարանների միջև աշխատանքի բաշխման, միասնական կառավարման, գրքային ֆոնդերի համալրման ու օգտագործման, ընթերցողների սպասարկման և մեթոդական ղեկավարման տեսանկյունից։ Վերլուծվում են հաշվետու ժամանակաշրջանի գործունեության հիմնական ցուցանիշները՝ հնարավորություն տալով համեմատել առանձին համակարգերի աշխատանքը, բացահայտել զարգացման ընդհանուր միտումները և առանձնացնել կազմակերպական այն խնդիրները, որոնք ազդել են գրադարանային ծառայությունների արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրքային ֆոնդերի նպատակային համալրմանը, գրականության մշակման և բաշխման կազմակերպմանը, կատալոգների ու տեղեկատու-մատենագիտական ապարատի կատարելագործմանը, ընթերցանության ղեկավարմանը և տարբեր խմբերի տեղեկատվական պահանջների սպասարկմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական գրադարանների մեթոդական գործունեությունը՝ մասնաճյուղերին մասնագիտական օգնություն տրամադրելու, աշխատակիցների որակավորումը բարձրացնելու, առաջավոր փորձը տարածելու և աշխատանքի միասնական սկզբունքներ ձևավորելու տեսանկյունից։ Դիտարկվում են նաև զանգվածային միջոցառումների, գրքի քարոզչության, ընթերցողական հետաքրքրությունների ուսումնասիրության և բնակչության տարբեր խմբերի ներգրավման կազմակերպական ձևերը։ Վերլուծական մասը հնարավորություն է տալիս գնահատել կենտրոնացման ազդեցությունը գրադարանային ռեսուրսների առավել համակարգված օգտագործման և սպասարկման միասնական ցանցի ձևավորման վրա։ Մեթոդական հանձնարարականներն ուղղված են հայտնաբերված թերությունների վերացմանը, աշխատանքային գործընթացների կազմակերպման բարելավմանը և գրադարանների միջև համագործակցության ամրապնդմանը։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմական աղբյուրի արժեք, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային ցանցի կառավարման սկզբունքները, մասնագիտական առաջնահերթությունները և գործունեության գնահատման չափանիշները։ Ընդհանուր առմամբ այն օգտակար նյութ է գրադարանագիտության պատմության, գրադարանային կառավարման և կենտրոնացված սպասարկման համակարգերի զարգացման ուսումնասիրության համար։

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է լեզվի կառուցվածքի, գործառության և զարգացման տարբեր խնդիրների գիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լեզվական համակարգի հիմնական մակարդակները՝ հնչյունական, բառային, ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական երևույթները, ինչպես նաև դրանց միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միավորների կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկություններին, դրանց կիրառությանը խոսքում և լեզվական օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են լեզուների պատմական զարգացման, բարբառային տարբերակման, բառապաշարի փոփոխությունների և քերականական համակարգերի ձևավորման հետ կապված հարցեր։ Քննարկվում են նաև համեմատական և տիպաբանական ուսումնասիրությունների հնարավորությունները, լեզուների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և լեզվական երևույթների հետազոտման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բազմակողմանի պատկերացում կազմելու լեզվի՝ որպես զարգացող և փոխկապակցված համակարգի վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, բանասերներին, լեզուների պատմությամբ ու կառուցվածքով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է կարատեով զբաղվող մարզիկի պատրաստության ընդհանուր համակարգում հոգեբանական պատրաստվածության տեղի, կառուցվածքի և նշանակության բացահայտմանը։ Աշխատության հիմնական գաղափարն այն է, որ բարձր մարզական արդյունքի հասնելու համար միայն ֆիզիկական ուժը, արագությունը, տեխնիկական հմտությունները և մարտավարական գիտելիքները բավարար չեն․ մրցակցային պայմաններում մարզիկի արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև նրա հոգեբանական վիճակից, ինքնակարգավորման կարողությունից, ուշադրության կենտրոնացումից, վստահությունից, հուզական կայունությունից և մրցակցային իրավիճակներում ճիշտ որոշումներ կայացնելու ունակությունից։ Կարատեն առանձնահատուկ պահանջներ է ներկայացնում մարզիկի հոգեբանական պատրաստվածության նկատմամբ, քանի որ մարզական մենամարտում անհրաժեշտ է միաժամանակ վերահսկել սեփական հուզական վիճակը, գնահատել հակառակորդի գործողությունները, արագ արձագանքել փոփոխվող իրավիճակներին և պահպանել տեխնիկական գործողությունների ճշգրտությունը։ Ուստի հոգեբանական պատրաստվածությունը հանդես է գալիս ոչ թե որպես մարզման առանձին, երկրորդական բաղադրիչ, այլ որպես ֆիզիկական, տեխնիկական և մարտավարական պատրաստության հետ փոխկապակցված համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից մեկը հոգեբանական պատրաստվածության կառուցվածքի սահմանումն է։ Այն կարող է ներառել մարզիկի մոտիվացիոն, հուզական, կամային, ճանաչողական և անձնային առանձնահատկությունները։ Մոտիվացիոն բաղադրիչը կապված է մարզվելու և մրցելու ցանկության, նպատակների հստակության, մարզական արդյունքի հասնելու ձգտման և երկարատև պատրաստության ընթացքում ջանքերը պահպանելու կարողության հետ։ Ուժեղ և կայուն մոտիվացիան կարող է նպաստել մարզիկի հետևողականությանը, հատկապես այն փուլերում, երբ մարզումները պահանջում են մեծ ֆիզիկական և հոգեբանական ծանրաբեռնվածություն։ Հուզական պատրաստվածությունը վերաբերում է մարզիկի՝ մրցումային լարվածությունը, անհանգստությունը, վախը, զայրույթը կամ չափազանց մեծ ոգևորությունը կառավարելու կարողությանը։ Մարտական սպորտաձևերում հուզական ինքնակարգավորումը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ չափից ավելի լարվածությունը կարող է խանգարել շարժումների ճշգրտությանը, ուշադրությանը և արագ որոշումների կայացմանը։ Մյուս կողմից՝ չափազանց ցածր ակտիվությունը նույնպես կարող է բացասաբար անդրադառնալ մարտական պատրաստվածության վրա։ Հետևաբար կարևոր է մարզիկին սովորեցնել գտնել օպտիմալ հոգեբանական ակտիվության վիճակ։ Կամային պատրաստվածությունը ևս հոգեբանական համակարգի կարևոր բաղադրիչ է։ Այն արտահայտվում է դժվարությունները հաղթահարելու, ցավի և հոգնածության պայմաններում նպատակային գործողությունը շարունակելու, մարզչի առաջադրանքները հետևողականորեն կատարելու և մրցակցության ընթացքում սեփական գործողությունները վերահսկելու կարողությամբ։ Կարատեում կամային որակները կարող են կարևոր լինել հատկապես այն իրավիճակներում, երբ մենամարտի ընթացքը չի համապատասխանում նախապես մշակված մարտավարությանը և մարզիկը ստիպված է արագ վերակազմակերպել իր գործողությունները։ Ճանաչողական պատրաստվածության շրջանակում առանձնահատուկ դեր ունեն ուշադրությունը, ընկալումը, հիշողությունը, մտածողության արագությունը և իրավիճակի գնահատման կարողությունը։ Մարտիկը պետք է կարողանա կարճ ժամանակում ընկալել հակառակորդի շարժումները, կանխատեսել հնարավոր գործողությունները և ընտրել համապատասխան հակազդման տարբերակը։ Այդ պատճառով հոգեբանական պատրաստվածության զարգացումը կարող է անմիջականորեն նպաստել տեխնիկական և մարտավարական գործողությունների արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև մրցակցային պատրաստվածությունը։ Մարզիկը կարող է մարզումների ընթացքում ցուցաբերել բարձր տեխնիկական և ֆիզիկական մակարդակ, սակայն մրցումների ժամանակ զգալ լարվածություն, անորոշություն կամ ինքնավստահության նվազում։ Այդ հակասությունը ցույց է տալիս, որ մրցումային պայմանների հոգեբանական մոդելավորումը պետք է լինի մարզման համակարգի անբաժանելի մասը։ Մարզիկը պետք է աստիճանաբար սովորի գործել մրցակցային ճնշման, հանդիսատեսի ներկայության, ժամանակային սահմանափակումների և անկանխատեսելի իրավիճակների պայմաններում։ Հոգեբանական պատրաստվածության տեղը ընդհանուր մարզական համակարգում կարելի է ներկայացնել որպես տարբեր պատրաստության բաղադրիչների փոխկապակցող օղակ։ Ֆիզիկական պատրաստվածությունը ստեղծում է շարժողական հնարավորությունների հիմքը, տեխնիկական պատրաստվածությունը ապահովում է անհրաժեշտ շարժումների կատարումը, իսկ մարտավարական պատրաստվածությունը սովորեցնում է այդ գործողությունները նպատակային օգտագործել։ Հոգեբանական պատրաստվածությունը նպաստում է նրան, որ մարզիկը կարողանա այդ ամբողջ ներուժը կիրառել համապատասխան իրավիճակում և անհրաժեշտ պահին։ Այսպիսով, հոգեբանական պատրաստվածությունը ոչ միայն ինքնուրույն ուղղություն է, այլև մյուս մարզական կարողությունների գործնական իրացման պայման։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մարզման տարբեր փուլերում հոգեբանական աշխատանքի առանձնահատկություններին։ Նախապատրաստական շրջանում հիմնական շեշտը կարող է դրվել մոտիվացիայի, ինքնավստահության, ուշադրության, ինքնակարգավորման և նպատակադրման զարգացման վրա։ Մրցումներին մոտ ժամանակահատվածում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում մրցակցային լարվածության կառավարումը, մրցումային իրավիճակների մոդելավորումը և անհատական հոգեբանական պատրաստման ծրագրերը։ Մրցման անմիջական նախօրեին և մրցման ընթացքում կարևոր են մարզիկի հոգեբանական ակտիվացման կամ հանգստացման տեխնիկաները, ուշադրության կենտրոնացումը և նախապես մշակված գործողությունների ծրագրի պահպանումը։ Մարզչի դերը այս համակարգում նույնպես կարևոր է։ Մարզիչը ոչ միայն տեխնիկական և ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպիչ է, այլև մարզիկի հոգեբանական զարգացման վրա ազդող հիմնական անձանցից մեկը։ Մարզչի հաղորդակցման ոճը, գնահատականները, պահանջների հստակությունը և մարզիկի նկատմամբ վստահության դրսևորումը կարող են ազդել նրա մոտիվացիայի և ինքնավստահության վրա։ Այդ պատճառով արդյունավետ մարզչական աշխատանքը պետք է հաշվի առնի մարզիկի անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Անհատական մոտեցումը հատկապես կարևոր է, քանի որ նույն մրցակցային իրավիճակը տարբեր մարզիկների վրա կարող է ունենալ տարբեր ազդեցություն։ Մի մարզիկ կարող է առավել արդյունավետ գործել բարձր հուզական ակտիվության պայմաններում, մինչդեռ մեկ ուրիշի համար անհրաժեշտ է ավելի հանգիստ և վերահսկվող հոգեբանական վիճակ։ Հետևաբար հոգեբանական պատրաստության արդյունավետ ծրագիրը պետք է կառուցվի ոչ միայն ընդհանուր սկզբունքների, այլև մարզիկի անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության հիման վրա։ Կարևոր է նաև ինքնավերահսկման և ինքնակարգավորման հմտությունների զարգացումը։ Մարզիկը պետք է կարողանա ճանաչել սեփական հուզական վիճակի փոփոխությունները, հասկանալ դրանց պատճառները և կիրառել համապատասխան կարգավորման մեթոդներ։ Դրանք կարող են ներառել շնչառական տեխնիկաներ, ուշադրության կենտրոնացման վարժություններ, դրական ինքնախոսք, մտապատկերում, մրցակցային իրավիճակների նախապատրաստական պատկերացում և նախամրցումային անհատական ռիտուալներ։ Նման մեթոդների արդյունավետությունը կախված է դրանց համակարգված ուսուցումից և մարզումների ընթացքում կիրառելուց։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հոգեբանական պատրաստվածության կառուցվածքի հստակեցումը կարող է օգնել մարզիչներին ավելի նպատակային կազմակերպել մարզական գործընթացը։ Հոգեբանական բաղադրիչի գնահատման միջոցով հնարավոր է բացահայտել այն կողմերը, որոնք առավել մեծ ուշադրության կարիք ունեն, և համապատասխանաբար կառուցել անհատական կամ խմբային մարզման ծրագիր։ Դա կարող է նպաստել ոչ միայն մրցումային արդյունքների բարձրացմանը, այլև մարզիկի երկարաժամկետ մարզական զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարատեիստի պատրաստության համակարգում հոգեբանական պատրաստվածությունը ներկայացնում է որպես բազմաբաղադրիչ և գործնական նշանակություն ունեցող համակարգ, որի մեջ միավորվում են մոտիվացիան, հուզական և կամային կայունությունը, ուշադրությունը, մտածողությունը, ինքնակարգավորումը, ինքնավստահությունը և մրցակցային վարքի կառավարումը։ Դրա արդյունավետ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական, տեխնիկական և մարտավարական պատրաստության արդյունքները լիարժեքորեն իրացնել մրցակցային պայմաններում։ Թեման կարող է հետաքրքրել մարզիչներին, սպորտային հոգեբաններին, կարատեի մասնագետներին, մարզական մանկավարժներին, մարզիկների պատրաստության հետազոտողներին և սպորտի տեսության ու մեթոդիկայի ոլորտի ուսանողներին։